Sermo

veneratione eſt digna. Si enī miles vnꝰ alicuius regis honorādus eſt. multo fortiꝰ militummultitudo ⁊ maxime qn̄ familiares eſſent ⁊ ſecretarij regis ⁊ induti eſſent veſtibꝰ ⁊ armis regis ⁊ eſſent de cognatione regis. Tales ſūt iſtimartyres innocētes. quia ſunt familiares ⁊ ſecretarij regꝭ celeſtis xp̄i. De ip̄is dicit̉ Apoc̄.xiiij. Hi ſunt qui ſequunt̉ agnū quocūqꝫ ierit.q. d. Ip̄i in oībꝰ ſecretis dei ſunt. ip̄i induti veſtibus xp̄i. ẜm illud Apoc̄. iij. Hi ſunt qui noncoinqͥnauerunt veſtimenta ſua ⁊ ambulāt mecum in albis. quia digni ſunt. Ip̄i etiā ſunt decognatione xp̄i ⁊ eiuſdē patrie. quia fuerūt debethleē iuda Matth̓. ij. vbi legit̉. Mittēs herodes occidit oēs pueros qui erant in bethleēiude. Et xp̄s de tribu iuda in bethleē ē natus.ẜm illud vaticiniū Mich̓. v. Et tu bethleē terra iuda ⁊cͣ. quia hoīes vnius patrie ſolēt ſe pl̓ꝰdiligere. ideo xp̄s dilexit eos plꝰ alijs ⁊ exaudit eos orantes ꝓ nobis. Tum qꝛ ſunt ſecumeiuſdem gentis. tum qꝛ ſunt in numero multi.Si enī p̄ces vnius ſancti defacili audit. multomagis multoꝝ innocentū. ⁊ hoc quo ad pͥmuꝫꝘͣtum ad ſcd̓m ſubiungit̉ pueroꝝ innocētuꝫadherentia. cū d̓r adheſerūt mihi. Circa quodſciendū ꝙ dn̄i terreſtres ſi ſunt boni ⁊ deo deuoti. habent circa ſe bonos famulos ⁊ morigeratos. ⁊ ſic ex bonitate ſerui noſcit̉ bonitas ſuidn̄i. nec etiā boni ⁊ innocentes ſerui vellēt adherere malis dn̄is. Quia ẜm Ariſ. in iconomicis. Diſſimilitudines morū raro ſunt amandeMyſtice. Deus fuit bonus ⁊ eſt in euū. ẜm illud psͣ. cxviij. Bonus es tu. ⁊ in bonitate tuadoce me. qꝛ nemo bonꝰ ſcꝫ eſſentialiter. niſi ſolus deꝰ. Mat. xix. Ideo voluit habere miniſtros īmaculatos. ſicut teſtat̉ psͣ. c. Ambulāsin via īmaculata h̓ mihi miniſtrabat. Et ſeqͥt̉.Nō habitabit ī medio domꝰ mee qͥ facit ſuꝑbiam. qui loquit̉ iniqua nō dixexit in ꝯſpectuoculoꝝ meoꝝ. Idcirco ip̄e vt ait Hiero. ad euſtochium. ſtatim qn̄ ingreſſus eſt in mūdū. nouam ſibi familiaꝫ inſtituit. Et ſpecialiter iſtosbonos pueros ſibi voluit ſociari. Et rō huiꝰ ēduplex. Prima qꝛ dicit̉ Ecc̄i. xiij. Omne aīal̓diligit ſibi ſimile. ⁊ omīs hō ꝓximum ſibi. Etqꝛ filius ip̄e dei dignatus ē eſſe puer ⁊ ꝟgo depura ꝟgine. ideo cōgruū fuit vt ſibi puros virgines aſſociaret. de quibꝰ d̓r Apoc̄. xiiij. Uirgines enī ſunt ⁊ ſequūt̉ agnum quocūqꝫ ierit.Necmirū ſi pueri ꝟgines puerū v̓ginē ſequūt̉quia ſolet naturalis cōueniētie facere ſil̓itudovt res rem ſibi ſociat ſimilē. ⁊ abhorret diſſimilem. vt d̓r. viij. Ethi. Simile diligit ſibi ſimileIdē etiā. ix. Ethi. Sil̓i amico eſt ſil̓is amicus.Scd̓a cauſa eſt. qꝛ filius dei venit ad reparādāinnocentiā in pͥmis parentibꝰ ꝑditam. ⁊ ꝑ conſequens in nobis. ideo cōgruū fuit vt ſibi mili

tes innocētes aſſociaret. Circa qd̓ vlteriꝰ notādum. īnocētia ẜm doctores facit receſſū a peccato ⁊ acceſſum ad bonū. ⁊ hͦ tangit̉ Iob .i. cūdic̄ dn̄s ad demonē. Nūquid cōſideraſti ẜuūmeum Iob. In eo ꝙ dicit ſeruū meū: tāgit acceſſum ad ſummū bonū. Sed in illo ꝙ dicit: etrecedēs a malo. tāgit receſſum a peccato. Etille ſtatus d̓r innocentie in quo pͥmi parētes ſinepeccato erāt ⁊ ſine peccato viuere poterāt. Cuius innocētie cauſa hō dominiū habuit in ceteris creaturis. Gen̄. ij. Dominamini piſcibꝰ maris ⁊ volatilibus celi. ⁊ vniuerſis animātibusq̄ ſunt ſuꝑ terraꝫ. Et ſimiliter psͣ. viij. Omniſubieciſti ſub pedibꝰ eius oues ⁊ boues .ſ. ī ſtatu innocētie. Sed homo cū in honore eſſet nōītellexit. ſed inſaniuit ⁊ rebellauit. ideo ꝑdiditinnocentiā ⁊ ꝓiectus eſt tanqͣꝫ malefactor ī huius mūdi miſeriā. O qͣꝫ infelix mutatio cui prius ſubijciebāt̉ vniuerſe creature. nūc ei quaſiomnia reſiſtūt. Et accidit ideo. qꝛ pͥmi parētesper pctm̄ ꝑdiderunt dominiū. Sed hͦ xp̄s ſuoſanguine reparauit. ẜm illud. j. Pe. j. Nō corruptibilibus auro aūt argento empti eſtis. ſecp̄cioſo ſanguine agni īmaculati. Si ergo volumus ſeruare īnocentiā quā xp̄s nobis reꝑauitvideamꝰ qualiter pͥmi parētes eam ꝑdideruntvt ꝑ ꝯtrariū ꝑpendamꝰ qͣliter nobis a ẜuādaeſt. Quia ẜm Ariſ. ij. Ethi. Medicine fiunt ꝑcōtraria. Interroga ergo parentē tuū ⁊ maiores tuos ⁊ inuenies eos innocentiā ſpecialiterꝑ tria ꝑdidiſſe Primo ꝑ negligentiā ſenſuū exteriorū quorū diligētē cuſtodiā habeamꝰ ſi innocentiā ſeruare deſideramꝰ. Et pͥmo viſū vtnihil videre velimꝰ qd̓ non licite appetere poſſumus. Quia legit̉ Gen̄. iij. Ꝙ eua incaute pomū inſpexit. qꝛ vidit ꝙ eſſet bonū lignū ad veſcendū ⁊ pulchrum oculis aſpectuqꝫ delectabile. tulit de fructu illius ⁊ comedit ⁊ innocētiaꝫperdidit. ⁊ dominiū qd̓ ſuꝑ creaturas accepitSil̓e legit̉ d̓ Dina q̄ volēs inſpicere mulieresregionis illius exiuit de domo patris ⁊ corrupta fuit ꝑ ſichē. Gen̄. xxxiiij. Sic etiaꝫ legiturde dauid. ij. Regꝭ. xj. ꝙ videns berſabee ꝑ centum paſſus cōcupiuit eam ⁊ adulteriū ꝑpetrauit. Ideo dicit beatꝰ Gregꝰ. Penſandū ē quatū debemus viſum reſtringere ſi inter viuētiūoculos ꝑuenit. Non licet intueri qd̓ nō licet cōcupiſcere. Si vis ergo ſeruare innocentia oculos cuſtodi. niſi ꝙ videant illd̓ qd̓ ſit ad ſalutētuā. ſicut fecit dauid psͣ. c. qui ait. Nō ꝓponeꝫbam an̄ ocl̓os meos rem iniuſtā. Et Iob. xxxjPepigi fedus cū oculis meis ne cogitare qͥdēde ꝟgine. De negligētia ptꝫ ſic. Nā ita ē de nobis ſicut de vno caſtro a fortibꝰ aduerſarijs etſubtilibꝰ ſagittarijs obſeſſo. in qͦ licet feneſtrevtiles ſint ad aliqͥd. ꝑiculoſe tn̄ ſunt: niſi bn̄ cūſtodiant̉. qꝛ ꝑ eas frequēter intrāt ſagitte igniꝰ

I

Iy

R