CIIISermo

bernatio. redemptio. vocatio. corꝑis ſanitasvires aīe. induſtria ingenij. ⁊ ꝯſiliū qd̓ dr̄ preueniēs. quia in dono ſuo nos deus p̄uenit̉. diſponēs noſtrā voluntatē vt fiat bona. vel velit bonum. vt dicit magiſter vbi. sͣ. c. j. in fine.Uoluntas homīs gr̄a p̄uenit̉ atqꝫ p̄parat̉ vtfiat bona non vt fiat voluntas. qꝛ an gr̄aꝫ voluntas erat. ſed non erat bona ⁊ recta voluntas. Dr̄ etiam operās. qꝛ ſolus deus in nobisoꝑatur. iuxta ill ud Phil̓. ij. Deus oꝑatur innobis velle .i. vo luntatē bonā. Br̄ etia gratisdata. qꝛ adhuc nulla noſtra merita p̄ceſſerūt.ad Tytum. ij. Apparuit benignitas ⁊ hūanitas ſaluatoris dei nr̄i. nō ex oꝑibus iuſticie q̄fecimus nos. ſꝫ ẜm ſuaꝫ miſcd̓iam ſaluos nosfecit. Scd̓a gr̄a ē ꝯcomitās. cooꝑans et gͣtuita. hāc deus oꝑat̉ in nobis nō ſine nobis ſꝫ nobiſcū vt ſācta deuotio. dulcꝭ meditatō. affectuoſa or̄o ⁊ ꝯſil̓ia. ⁊ dr̄ cōcomitans. qꝛ adiuuatnoſtrā pietatē pie ⁊ recte viuere. qꝛ dicit Grego. Nihil valet humana induſtria ſine dei adiuuante gr̄a. Gr̄ etiā cooꝑans eo ꝙ talis gr̄aꝓpter adiūcta noſtra oꝑa gratos nos reddatdeo. vn̄Grego. xvj. moral̓. Suꝑna dei pietaspurgat ī nobis ſine nobis. vt obſeq̄nte noſtrolibero arbitrio bonū qd̓ petimꝰ agat nobiſcuꝫquod tn̄ ꝑ compēſaꝫ gr̄am in extremo iudicioita nos remunerat velut ſolū nobis p̄ceſſiſſetTertia gr̄a dr̄ ſubſequēs ⁊ ꝯſummās. hāc iterū deus oꝑat̉ ī nobis. q̄ gr̄a ideo ſic dicta ē. qꝛp̄dictas gr̄as ſubſeqͥtur. ꝑficit ⁊ ꝯſūmat. q̄ cōſiſtit in totius vite ⁊ opeꝝ virtuoſoꝝ felici cōſummatōe ⁊ et̓na glorificatōe. ⁊ d̓ hac dr̄ Roma. vj. Gr̄a dei vita eterna merito dr̄. qꝛ excedit oīa nr̄a merita. nulla .n. merita pn̄t ei ad cōdignū reipondere. Roma. viij. Nō ſunt cōdigne paſſiōes huius tꝑis ad futurā gl̓iam q̄ reuelabit̉ in nobis. iō qͥcqͥd vltra meritū noſtꝝnobis tribuit gr̄a noīat̉. Tertio indiget tybicinū eiectōe. qꝛ dr̄ h̓. Cū veniſſꝫ ieſus ī domūpͥncipis ⁊ vidiſſet tybicines ⁊ turbā tumultuantē. Tybicīes carmē lugubre canebāt vt alios ſuo carmine ad fletū ꝓuocarēt. Sed turbapꝰ mortē puelle alterutꝝ loq̄bat̉. qꝛ archiſynagogus erat hō nobil̓. qͣre venerāt multi ad domū eiꝰ ꝓpter mortē puelle vt ſibi ꝯpaſſiōꝫ on̄derēt. Sed ill̓ dicebat ieſus Recedite. q. d. dimittatꝭ lugere. ⁊ Luc̄. viij. Nolite flere. nō eſtmortua puella .i. in morſura. ſꝫ dormit. q. d. faciliter poſſum eam ſuſcitare a morte vt a ſomno. Moraliter aūt ꝑ tybicines ẜm Rabanuꝫſignificant̉ adulatores qui fouent aīam ī peccato. Nam dicit Guil. ī ſumma vitioꝝ tractatu de vitio lingue. Alligant homines in pctīsdelectat .n. hoīem ea facere in qͥbus nō ſolummetuit̉ rep̄henſor ſed auditor laudat̉. Et ſuꝑillud Auc̄. vj. Ue cum bn̄dixerint vobis oēs

hoīes. dicit glo. Pars magna pene ē peccatori ſua ſcelera mō non argui ſed inſuꝑ bn̄ geſtalaudari. Et ſuꝑ illud psͣ. Deus in adiutoriuꝫmeum intende. dicit Augꝰ. Plus nocēt ſignaadulatoris qͣꝫ manꝰ ꝑſecutoris. Et Ecc̄s. vij.Melius ē a ſapiēte corripi qͣꝫ ſtultoꝝ adulatione decipi .ſ. qͥ nutriūt eū ī malo. ita adulatores ad inſtar tybicinū debēt eijci vt aīa a pctīsreſurgat. qꝛ decipiunt eā. Eſa. iij. Ppl̓e meusqͥ te btm̄ dicunt ipſi decipiūt te. Et. c. ix. Erūtqui beatificant populū iſtū ſeducētes. Sed ꝑturbā tumultuantē ſignificat̉ ſeculi cura q̄ etiam eſt eijciēda ſi debet ſuſcitari aīa. de quo dicit Grego. xviij. moral̓. Foris autē turba eijcitur vt puella ſuſcitetur. qꝛ niſi prius a ſecretioribus cordis expellat̉ ſeculariuꝫ multitudocuraꝝ. anima que intrīſecus iacet mortua nōreſurget. Spūaliter aūt ꝑ tybicines ſignificātur demones. qꝛ ſic̄ illi admiſſi erant vt ad fletū dulci cantu ꝓuocarent aſſiſtentes. qꝛ hec ēnatura artis illius vel alterius muſice vt letosfaciat letiores ⁊ triſtes triſtiores. ꝓpter qd̓ dicit ſapiēs. Muſica in luctu melodie nō ē conueniens Ecc̄i .xxij. qꝛ ſunt indiſpoſiti ad gaudiū. Sic ⁊ demones dulciter canūt dū ad peccatū trahunt. ſꝫ lugubriter quādo ī pctō detinere volunt. Nā aliquādo p̄tendūt mūdi vanitatem. aliquando etatis congruitatem. aliquādo peccātiū multitudineꝫ. De pͥmo Ecc̄siij. Nthil melius dep̄hendi qͣꝫ letari hoīem inoꝑe ſuo. De ſecūdo Sap̄. ij. Uenite fruamurbonis. ⁊ vtamur creatura tanqͣꝫ in iuuentuteceleriter. De tertio. ij. Reg. xix. Non ſum melior qͣꝫ patres mei. q. di. Si patres mei peccauerūt quare nō ⁊ ego. De qͣrto illud psͣ. Miſericordia eius ſuꝑ oīa oꝑa eius. q. d. Quarenō vis peccare cū deus videt̉ adeo miẜicorseſſe: Ecce dulcis cātus tybicinū infernaliū qͣꝫmultos retinet ⁊ delectat pctōꝝ. Si auteꝫ demones nō poſſūt ſic homines delectare ī peccatis vel retinere qn̄ ipſi nitunt̉ penitere. tūcoſtendūt eis difficultatē continēdi dicētes illud Ecc̄i. xxxiiij. Qui baptizat̉ a mortuo ⁊ iterū tangit eū qͥd ꝓderit lotio eius. Uel on̄duntacerbitatē puniēdi que cogit aliēa reſtituere.ꝯſueta relinq̄re. ⁊ etiā licita abſtinere. Qui debēt attēdere illud dictū Bern̄. Mutatis nonaufugetis pnīam ſi eam ſpernitis. malū .n. nōpōt eſſe impunitū. Sed que ē hec cōmutatio.fugere laborē humanū. ⁊ cū diabolis eligereſuppliciū ſempiternū. hec ille. Uel on̄dūt deſperatōem ex ꝯſideratōe peccatoꝝ multoruꝫ.Dicunt .n. vt recitat Auguſt. in lib̓. de cōflicvi. ⁊ vir. c. xiiij. Que ⁊ quanta o pctōr cōmiſiſti qͣꝫ grauia crimina. qͣꝫ iniurioſa delicta ⁊ pene in melius nedū vitā mutaſti. nedū ꝯuerſationē vtiliter correxiſti. Ecce .n. vt cernis ma-

Q

℟