SermoCIII

ſita. Quod cōſiderans autor de ſtimulo amoris parte. j. c. j. Ecce inquit aperta eſt ianua vite. ⁊ ꝑ lanceam Longini gladius verſatilis ēmotus. Ecce lignū vite tam in ramis qͣꝫ in ſtipite ꝑforatum eſt. in quibus foraminibus niſi pedeꝫ affectus poſueris non potes caꝑe fructus eius. Ecce aꝑtus eſt theſaurus diuīe ſapiētie ⁊ ſanitatis eterne. Intra ergo ꝑ vulnerum aꝑtionem ⁊ inuenies veram ſalutē. O qͣꝫbeata lancea ⁊ beati hi claui qui et que facereaꝑtionē meruerunt. ⁊ ſi fuiſſem loco illius ī latere xp̄i amplius non exiſſem ſed dixiſſē. Hecrequies mea ī ſeculū ſeculi. hic habitabo quoniam elegi eam. hec ille. Itē alia doctrina moralis. ſciendū d̓ filia archiſynagogi de qua dicit dn̄s. Puella nō eſt mortua ſꝫ dormit. Perhanc filiaꝫ ſignificatur anima peccatoris quedormit in peccatis. vbi ẜm Robertū ſuꝑ lib̓.Sap̄. lectione. cxcj. peccatū comꝑatur ſomnoꝓpter quatuor rationes. videlicet ꝓpter ſomni cauſatōem. ꝓpter eius interp̄tationē. propter ſenſuum ligationē. et propter iudicij deceptionē. Primo ergo dormitio ſiue ſomnusdicitur figuratiue peccatū propter ſomni cauſationē. Lauſatur .n. ẜm Ariſtotꝭ. in de ſom. ⁊vigi. a vaporatione aſcendente ad cerebruꝫ d̓nutrimento. qui quidem vapor ꝑ calorē aſcēdit. ſed cum ad cerebrum ꝑuenerit ꝓpter cerebri frigiditatē infigitur ibidem. ⁊ cuꝫ materiailla fuerit grauis congelationis nititur deſcēdere. deſcendendo autem ꝑ venas obturat venas ſpirituū ꝑ quas ſenſus exercent actus ſuos. ⁊ ſic cauſatur impotētia ſentiendi. ⁊ retractio caloris ad interius. ⁊ hoc ē ſomnus. pͥuatio vicꝫ actus ſentiēdi ꝑ euaporatiōem ſic eleuatā de nutrimento ⁊ poſt infrigidataꝫ. ſicutdeclarat Ariſto. vbi. s. ꝑ. vij. ſigna. vbi oſtendit ꝙ cōiter homīs triplex diſpoſitō corꝑalisfacit hominē ſomnolentū naturalit̓. videlicetſi hꝫ caput grande. Naꝫ aīalia habētia capitaꝑua ⁊ paꝝ d̓ cerebro ſicut aues paꝝ dormiūt.Sil̓r aīalia habentia cerebrum ſiccuꝫ ſicut canes. vicꝫ melancolici parū dormiunt ẜm Ariſtotꝭ. Sed hō qͥ habet caput grāde ⁊ collū breue ⁊ venas graciles ē naturaliter ſomnolentꝰqꝛ ſi vene ſunt graciles ⁊ euaporatio gracilis⁊ ſubtilis faciliter aſcendit cerebꝝ. ⁊ eadē vaporatio infrigidata in capite ⁊ ingroſſata difficulter deſcendit ꝓpter gracilitateꝫ venaꝝ. ⁊ꝑ ꝯſequens diu retinet̉ vapor ille groſſus ī capite. qͣꝫdiu tenet̉ ibi obturat meatus ſenſuū. ⁊tādiu manent ſenſus ligati ꝙ al̓s dormire ſimpl̓r nō ſcit. Scd̓o ſi habet caput grāde multūhēbit d̓ cerebro. ⁊ multū ſit d̓ frigiditate ī locoillo. Tertio ſi collū ſit breue citiꝰ eueniūt euaporatiōes d̓ ſtomacho ad cerebꝝ. Iſto mō eſtmoralit̓. ſi ꝑſona hꝫ caput grāde. collū breue.

venas graciles. erit cōiter ꝑ delitias ⁊ pigritiam ſomnolēta. Caput magnū ē magna dignitas ſicut eſt rex. comes vel miles. vel in eccl̓iapapa vel ep̄s. decanus vel p̄poſitꝰ. Collū breue eſt ꝑua charitas. charitas .n. qͣſi collū xp̄i īcorꝑe xp̄i myſtico qd̓ eſt eccl̓ia ꝯnectens xp̄mqͥ ē caput corꝑi ſuo quod ē eccl̓ia. Vena ē vasſanguīs. Sāguis .n. deſignat ꝯpaſſiōꝫ ad ꝓximū. Et reuera qͥcunqꝫ hꝫ magnā ſeculi dignitatē. ⁊ ad deū paruā charitatē. ⁊ erga ꝓximūmodicā pietatē. talis eſt neceſſario ſomnolentus. Eſa. xiiij. Om̄s reges gentiū dormiūt ingloria ſua. vir in domo ſua. In cuius ſignumtres reges ſiue magi reſponſo accepto in ſomnis ne redirent ad herodē ꝑ aliā viam reuerſiſunt in regiōꝫ ſuā. Math̓. ij. Pauꝑibꝰ paſtoribus angelus apparuit vigilātibus. ſꝫ regesīuenit opp̄ſſos ꝑ ſomnū Et ita ē hodie ꝙ pauperes inueniunt̉ plerūqꝫ vigilātes ad ea q̄ ſalutis ſue ſunt. Sꝫ diuites in pctīs dormiūt. etpoſt hanc vitaꝫ nihil meritoriū in manibꝰ ſuisinueniūt. iuxta illd̓ psͣ. Bormierūt ſomnū ſuum .ſ. in peccatis. ⁊ nihil inuenerūt omnes viri diuitiaꝝ in manibus ſuis. qꝛ qͥ dormit ī peccatꝭ nihil oꝑari poterit meritorij oꝑis. Scd̓opeccatū comꝑatur ſomno ꝑ ſomnij interp̄tationē. Dicit .n. vulgo qͣꝫuis ſemꝑ nō ſit veruꝫꝙ recta interp̄tatō ſomnij ē exponere ſomniūꝑ ꝯtrarium. ſicut dicunt illi qͥ actiue de ſignificatōe ſomnioꝝ ꝯtendunt. Et certe iſto mō eſtſpūalit̓. Nā ſomniātes d̓ honoribꝰ. dignitatibus. diuitijs ⁊ delitijs ī pn̄ti. ī futuro ponēt̉ īpenis. doloribꝰ ⁊ ī miſerijs. Per oppoſitū afflicti in tribulatōibus ⁊ in tedijs ꝓpter deū inpn̄ti. ī futuro gaudio replebunt̉. iuxͣ illud psͣ.Trāſiuimus ꝑ ignē ⁊ aquā. ⁊ eduxiſti nos inrefrigeriū. hoc eſt de qͦ ſaluator diſcipulos ſuos p̄monuit qn̄ erat ab eis d̓ ſeculo receſſurꝰ.Amen amē dico vobis qꝛ plorabitis ⁊ flebitꝭvos. mundus autē gaudebit. ſed triſticia vr̄aꝟtetur in gaudiū Ioh̓. xvj. Gaudiū .n. mundanorum in triſticiā vertetur. Iob. xxj Ducunt inquit in bonis dies ſuos. ⁊ in pucto adinferna deſcēdūt. De iſtis ſomnijs Ecc̄i. xxxiiij. Uana ſpes ⁊ mendaciū inſenſato viro. ⁊ſomnia extollūt imprudentes. Fingit .n. Quidius. ij. metha. ꝙ Alcōes miro modo ſeu feruore virum ſuum Tertem dilexit. ꝓ quo cuꝫmare tranſire tēptaſſet ⁊ naufragiū paſſus fuiſſet Alcones vxor ſua caſum ſuū neſciēs om̄ibus dijs offerebat thura ⁊ p̄cipue Iunōi. Iuno nō ferens vlterius lachrymas Alconis vocauit Iridē fideliſſimā nunciā. ⁊ cōmiſit ei ꝙiret ad palatiū ſomnij regꝭ ⁊ excitaret ſomniūp̄cipiendo ex ꝑte Iunonis ꝙ aliqueꝫ de filijsſuis hoc eſt d̓ ſomnijs. qꝛ ſomnia dicūtur filijſomni. mitteret ſtatim ad alconē qͥ ei oſtende-