Dn̄ica. xxiiij. poſt Trini.

ncc̄io ad xp̄m quaſi ad doctorē vt diſcamus.Un̄ diſcere debemꝰ triplici de cā .ſ. ne ignoremus. aut ne negligamꝰ. aut vt repudiemꝰ. dehͦ diſ. xxxvij. c. legimꝰ. vbi ſic dr̄. Legimꝰ aliqͣne negligamꝰ. legimꝰ ne ignoremꝰ. legimꝰ nonvt teneamꝰ ſꝫ vt repudiemus. glo. li. hebreoꝝRōem autē qͣre diſcere debemꝰ ponit ꝓphetaDan̄. xij. Qui docti fuerīt fulgebūt qͣſi ſplendor firmamēti ⁊ qͥ ad iuſticiā erudiūt multosqͣſi ſtelle ī ꝑpetuas et̓nitates. Iō legit̉ Ioh̓.iij. de Nicōdemo pͥncipe iudeoꝝ qͥ acceſſit adIeſuꝫ nocte vt ab eo diſceret fidei ſecreta. Etdiſcipuli acceſſerūt ad Ieſū. At ille aꝑuit osſuū et docebat eos octo btītudines Mat. v.Sꝫ iā pͥncipes ⁊ nobiles mūdi mīme accedūtad xp̄m vt audiant veritatē ⁊ doceant̉. qꝛ putant ſe ſapiētes eſſe cū tn̄ ſtulti facti ſunt. de qͥbus Hiere. iiij. Sapiētes ſunt vt faciāt malabona aūt facere neſciunt. Iō ꝯminat̉ eis dn̄sEſa. v. Ue vobis qui ſapiētes eſtis in oculisveſtris. ⁊ coram vobiſmetipſis prudētes. Etnon ſolū nobiles raro accedūt ad xp̄m. ſꝫ etiāignobiles ⁊ ſcabini ⁊ aduocati ceteriqꝫ ciuitatum officiales et diuites. niſi vbi p̄dicatoresadulant̉. iuxta illud Eſa. xxx. Loq̄re nob̓ cōplacētia ⁊ audiamus te. Sunt etiā aliqͥ qͥ cuꝫſemel audierit p̄dicationē eſtimāt ſe multa didiciſſe. ⁊ ſic nolunt accedere ad xp̄m cuꝫ tn̄ inmodico tꝑe non pōt qͥs multuꝫ addiſcere. xlviij. di. c. j. qꝛ nemo repēte fit ſummꝰ. d̓ pe. di.ij. c. ſi ẜmo. Quare hō debꝫ ſꝑ diſcere duꝫ hicviuit. qꝛ dicit iuriſconſultus. Si vnū pedē tenerē in ſepulcro adhuc diſcere vellē. ff. d̓ ſideicōmiſſa. lib̓ta. xxiiij. q. iij. ſi hēs. Sunt ⁊ alij qͥnunqͣꝫ accedunt ad xp̄m vt illuminarēt̉ ⁊ docerētur. ⁊ hi ſil̓es ſunt venenoſis aīalibus. deqͥbus Pli. in ſpe. na. Cuncta quidē aīalia venenoſa antra petunt atqꝫ obſcura latibula exnatura. Cuius rō ē. Nam egreſſa terre exalatione venenū ſuum hauriunt aīalia venenoſavniuerſū ẜm Conſtantinū. iō diligūt caliginē⁊ obſcuꝝ. Sic om̄s venenoſi pctō ⁊ ſcelere indamnatōꝫ qͥdē aīe ſue ſꝑ petūt mētis ſue caliginē. quod pꝫ ex hoc. qꝛ nunqͣꝫ ꝓperāt ad ſermones vbi illuminant̉ ceci mēte. Iō dic̄ Rychar. d̓. s. victore. Quanto etem̄ quis maiorip̄occupat̉ ſcelere tanto magis delectat̉ mētalis caliginis cecitate. ⁊ qꝛ hic diligūt mētis caliginē ī futuro hēbūt infernalē. qꝛ Mat. xxijdr̄. Proijcite eos ī tenebras ext̓iores ⁊cͣ. Tertio accedere debemus nccͣio cuꝫ iſto principeIayro ad xp̄m tanqͣꝫ ad medicantē vt ꝯualeamus exemplo illius mulieris q̄ ẜm Ambro.li. de ſapiētiſſimo Salomone Marthe q̄ fuitſoror Marie q̄ fluxū ſanguīs patiebatur. xij.annis. ⁊ ꝑ amiſſionē ſanguinis debilitatam ⁊infirmata ſe ſentiēs confident̓ acceſſit ad xp̄m

tanqͣꝫ ad celeſtū medicū qui ſalutē animaꝝ nōlucꝝ pecuniaꝝ queſiuit. Ipſa nāqꝫ vt dr̄ Luce. viij. omnē ſubſtantiā erogauerat in medicos. ſed a nullo curari potuit. quia hec curatōfuit ſummo medico reẜuata. Ideo ad chriſtūveniēs non in domo neqꝫ in ciuitate ſꝫ in itinere. quia ipſa quaſi immūda ẜm legē ab hominibus fuit ſeꝑata. Quia dr̄ Leuitꝭ. xv. Mulier q̄ patitur fluxum ſanguīs multis diebus.immūda erit. Sed nūc mulieres talē infirmitatem habētes non ſunt ab ingreſſu eccl̓ie necab omni conſortio ſeꝑande. Quia dicit Aug.diſt. v. c. ad eius. qꝛ ꝑ hoc ꝙ inuita patit̉. iniuſtuꝫ ē vt eccleſie pͥuet̉ ingreſſu. Et tunc ponithumilis mulieris ingreſſum qꝛ acceſſit retro.⁊ tetigit fimbriā veſtimēti eiꝰ. In hoc ẜm Remigiū eius humilitas ē laudāda. qꝛ non ad faciē ſꝫ retro acceſſit. indignā ſe iudicauit tangē̓domīcos pedes. In hoc culpātur illi viri veletiā mulieres ille qui vel q̄ cum grauibus peccatis ad altare vbi xp̄s pn̄s eſt corꝑalit̓ in ſacramēto poſt conſecrationē accedere p̄ſumūtvt in faciē etiam ſacerdotis reſpiciant. quodtamen inhibitū eſt. vt extra d̓ vita ⁊ honeſtate clericoꝝ vt laici. ⁊ p̄mittit gloſa. Statuimꝰſecus quādo myſteria celebratur ſtare vel ſedere mīme p̄ſumāt. Quapropter peccatoresretro ſacerdotē vel longe ab eo ſtare debēt ꝓpter verecundiam. Conſiderare .n. debet homo an ſit in peccato mortali an non. Si ī mortali ſcit ſe eſſe tunc eſt in indigniori ſtatu qͣꝫ canis vl̓ porcus vl̓ bufo. cum ſit debitorⁱ duplicꝭmortis. temporalis vicꝫ et eterne. illi ꝟo vnicam mortē debent. Si ꝟo neſcit ſe eſſe in mortali in ſtatu ſalutis. ſed ſcit ſe quandoqꝫ fuiſſedebitorē mortis eterne. ⁊ neſcit vtrum peccatuꝫ ſit ſibi dimiſſū. Quia dicit Salomo Ecc̄six. Sunt iuſti atqꝫ ſapiētes .ſ. inter homines.⁊ oꝑa eorum in manu dei ſunt. ⁊ tamen neſcithomo an amore vl̓ odio dignus ſit ſed omniain futurū ſeruantur incerta. ⁊ ſi ſcirent ſe eē inſtatu gratie. viderēt tamen in ſe negligentiaꝫꝑficiendi ⁊ impoſſibilitatē ſtandi. facilitatemcadendi. ⁊ difficultatē reſurgendi. ⁊ debilitatē minima vitia vincendi. Ideo dicit Gregorius. Humiliare debet nos mortis neceſſitasvite breuitas. ſtandi impoſſibilitas. lapſus aſſiduitas. ⁊ ſurgēdi difficultas. miſeriaꝝ multiplicitas. ſuꝑboꝝ angelorū irrecuꝑabilitas.ipſiuſqꝫ humilitatis nobilitas. hec ille. Deinde ponit euangeliſta mulieris huius fidelē cogitatū. dicebat .n. intra ſe .i. ī corde ſuo cogitauit. Si tetigero tm̄ fim. veſt. eius ſana .i. ſaluaero. Et ꝯu̓ſus Ieſus vidit eam ⁊ dixit. Confide filia fides tua te ſaluā fecit. ⁊ ſalua facta eſtmulier in illa hora. Ecce iſta mulier in iſta infirmitate q̄ſiuit veꝝ medicū xp̄m. nec acceſſit