Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoCIII

luxurioſus. ꝓpter qd̓ dicit psͣ. Nolite fieri ſicut equus ⁊ mu. ī qui. nō ē intel. Et qͥdā ſapiens dicit. Si hō libidīs feditatē intellige̓t potiꝰ ad modū rane ad finē vite ſue ſi poſſibile foret ī fimo lateret qͣꝫ ſe illa fedaret. Si igit̉ talisdenariꝰ fuerꝭ ſūmo regi acceptꝰ eris. Et dic̄ finaliter. date deo q̄ dei ſūt. Qd̓ nos vt audiremereamur ꝯcedat nob̓ pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctus Dn̄ica. xxiiij. poſt Trini. Sermo.Oquēte ieſu adturbas. ecce princeps vnꝰ acceſſit ⁊adorauit eum di. Dn̄e filia mea mōdefūcta eſt. ſꝫ ve. ⁊ īpo. ma. ſu. e. ⁊ vi. Ita ſcribit̉ Mat. ix. ⁊ Marc̄. v. ⁊ Lu. viij. Uas liqͦre plenū ſi motū fuerit ſuꝑeffundit liquorē vtvidemꝰ. Et ſic̄ eſt d̓ vaſe pleno ſic ē d̓ pio dn̄onā pius dn̄s vt rex vl̓ pͥnceps plenꝰ miſcd̓ia pietate ⁊ clemētia ſe omni petēti facilit̓ imꝑtit̉ ⁊exaudit. ⁊ ſuā pietatē largiēdo on̄dit. ſicut legit̉ ī geſtꝭ roma. ꝙ Tytus imꝑator ita piꝰ fuitꝙ om̄ī petēti ſe aut dona aūt ꝓmiſſa vouit. itaꝙ etiā die in qͣ munera ꝓximo nō dedit aūt aliquā pietatē on̄dit ꝑdidiſſe ſe dixit ac ſi velletdicere. Dies iſta mihi ꝯceſſa fuit vt pietatē inea exercerē. ẜ nō feci. gͦ eā ꝑdidi. Et gͦ miſcd̓iadr̄ pͥncipibus innata. ob quā cām dicunt̉ gratioſi. ⁊ eos valde decorat Seneca teſte qͥ ait d̓clemētia ad Neronē. Et ſi tales ſunt dn̄i t̓renimulto plꝰ pͥnceps ⁊ rex celeſtꝭ dn̄s nr̄ qͥ plenuseſt miſcd̓ia. iuxta illd̓ psͣ. Miſcd̓ia dn̄i plenaeſt terra. Ergo petitōes nr̄as ad deū dirigeredebemꝰ ꝯfident̓. nec ꝑuipendere orōnes nr̄asqͣs ipſe dn̄s eſtimat maximas. Ad hͦ hortaturBern̄. ī ſermo. Nemo vr̄m ꝑuipēdat or̄onesſuas qͣs ipſe quē adoramꝰ nō ꝑuipendit. Ip̄eem̄ pͥus qͣꝫ ex ore ꝓgredit̉ eaꝫ ſcribere iubet. ⁊dare vult illud qd̓ petimꝰ qd̓ nob̓ viderit melius expedire. Ex qͣ pietate ⁊ plenitudine miſericordie petentē principē ꝓ filia exaudiuit ⁊mulirē ſe ſequentē a fluxū ſanguīs liberauit.vel ſanauit vt dicit euangeliū. ī quo euangeliſta tria pͥncipalit̓ tangit. Primo pͥncipis ꝓ filia deuotā petitōem. Secūdo mulieris emorroyſſe piā curationē. Tertio filie mortue poteſtatiuā reſtitutiōem. Quantū ad primū tāgitpͥncipis ꝓ filia deuotā petitōem cū dicit. Eccepͥnceps vnus acceſſit ⁊ adorauit eū. Circa qd̓notādū ꝙ exemplo illius pͥncipis ire debemꝰad xp̄m. pͥmo quaſi ad ſplendorem. ip̄e .n. eſtſplendor gl̓ie ⁊ figura ſubſtātie eius .ſ. patris.ad Heb̓. j. Et ſplenduit in claritate vite. fame⁊ doctrine. quare neceſſe ē vt ad ip̄m accedamus ⁊ in p̄dictis fulgeamꝰ. Et pͥmo ſplēderedebemus claritate vite quo ad uoſmetipſos īconſcīa intrinſecus vt ꝯtineamus luceꝫ moreſolis ⁊ nō more lune. Sol .n. ſic fulget ꝙ hꝫ lu

cē incorruptā ꝑ totū. Luna ꝟo nō ſic. ideo ſꝑapparet maculoſa. ⁊ quedaꝫ macula ī ea eſt q̄hꝫ qͣſi vmbrā homīs portātis faſciculū ſpinarū vt dicūt vetule. Iſto mō hoīes qͥdam in eccleſia dei ſplendēt more ſolis. qꝛ fulgēt ī ꝯſciētijs ſuis abſqꝫ maculis mortaliū pctōꝝ. vt deqͥlibet exponi poſſit illud Ecc̄i. l. Quaſi ſol refulgens ſic iſte refulſit in tēplo dei. Et Mat.xiij. Fulgebūt iuſti ſic̄ ſol ī regno pr̄is ſui. vbiꝑ regnū intelligit̉ vno mō pn̄s eccl̓ia ī qua deuoti hoīes fulgēt ī bona vita ſic̄ ſol. Mali ꝟoſplendēt ſic̄ luna. qꝛ licꝫ aliqn̄ ſint clare fame.ſunt tn̄ vmbroſe ꝯſcīe vbi int̓ior hō portat faſciculū ſpinaꝝ. vicꝫ pungentiū pctōꝝ. ⁊ talesſplendere nō pn̄t niſi pctā abſtergāt. iuxͣ illudBaruch. vj. Niſi aliquis exterſerit rubiginēnō fulgebit. Scd̓o ncc̄e ē vt ſplēdeamꝰ ī claritate fame qͦ ad extraneos. qꝛ dicit Aug. xj. q.iij. c. nō ſunt audiēdi. Nobis nccͣia ē vita nr̄a.alijs fama nr̄a. qꝛ videmus qͣꝫdiu cādela ſplēdet ⁊ ardet eſt delectabile negociū ⁊ vtile. ſedſi extinguit̉. locū circūſtantē facit tenebroſū ⁊fetet. ſicut dicit Ariſto. li. aīaliū. Iſte fetor eſtita nociuꝰ mulieri p̄gnāti ꝙ ſi ſit vehemens facit eā abortire ⁊ occidit fetū. Iſto mō eſt pͥncipalit̓ ⁊ p̄ oībus d̓ quolibet viro eccl̓iaſtico cōiqͥ cādela lucēs ⁊ ardens ī eccl̓ia ꝯſtituit̉. ⁊ illequidē qͣꝫdiu ē bone fame delectabil̓ eſt ⁊ vtilisdādo bonū exemplū alijs. Qn̄ aūt extinguit̉vento tēptatōis ⁊ ꝯmittit aliqd̓ notoriū pctm̄⁊ publicū. ſtatim relinqͥt circa ſe locū tenebroſum ⁊ fetet ꝑ infamiā. ⁊ iſte fetor nocꝫ ꝑſonisexn̄tibus ī ꝓpoſito ſancte viuēdi. Sctm̄ .n. ꝓpoſitū eſt ꝯceptus vel fetus mentis. Et iſte fetus freq̄nter ī bona ꝑſona ſpūſancto ꝯceptusꝑ fetorē pctī ſcādaloſi ſuffocat̉. ⁊ locus vicimefficit̉ tenebroſus. qꝛ ſtatus eccl̓iaſticꝰ ꝑ talesꝯtēptibilis ⁊ deriſibilis iudicat̉. et iō magnūꝯtemptū faciūt ī eccl̓ia dei. qꝛ populares trahūt in exemplū mala q̄ vidēt fieri a paſtoribꝰvt patꝫ extra d̓ vo. ⁊ vo. redēpt̓. magne. vbidicit̉. Prelati debent age̓ id qd̓ expediat. qd̓em̄ a platis agit̉ facile trahit̉ a ſubditis ī exēpluꝫ. Iō dicit Grego. in paſtorali. ca. iij. Nemo ampliꝰ eccl̓ie dei nocet qͣꝫ qui ꝑuerſe agēsnomē vl̓ ordinē ſanctitatis habꝫ. delinquentē .n. nunqͣꝫ hn̄t redarguere. nullus p̄ſumit. īexemplū culpe vehemētis extēdit̉ qn̄ ꝓ reuerētia ordinis pctōr hortat̉. hec Gregꝰ. Sꝫ qn̄eccl̓ia hꝫ hoīes ſplēdentes ⁊ luminoſos a laicis honorabilit̓ honorātur. iuxta illud Tob̓.xiij. quod dr̄ de qualibꝫ ꝑſona luminoſa luceſplēdida. Fulgebis ⁊ om̄s fines t̓re adorabūtte .i. honorabūt. iō debēt accedere ad xp̄m vtilluminent̉ vt ſic honore digni reddat̉. Accedite inqͥt psͣ. ad eū ⁊ illuminamī. ⁊ facies veſtre non ꝯfundent̉. Scd̓o accedere debemus

nn 3

P

A

D

E