On̄ica. xxiij. poſt Trini.

tat̉. vt dicit Hol. lec. xxiiij. Quarto ꝙ hꝫ inflexibilitatē. qꝛ molles ⁊ inſtabiles a dn̄o reprobant̉. Iō cōſulit ſapiēs. Eſto firmꝰ in via dn̄itui. qꝛ ad hͦ a dn̄o tuo ꝯfortaris. Ecce dn̄s inqͥt. Eſtote fortes ī bello. ⁊ pugnate cum antiqſer. ⁊ acci. reg. eter. In quo aūt h̓ fortitudo cōſiſtit on̄dit. b. Grego. Iuſtoꝝ inqͥt fortitudo ēcarnē vincere. ꝓprijs voluptatibus ꝯtraire.vite pn̄tis delectatiōem extinguere. aſꝑa q̄qꝫꝓ eternis gaudijs tolerare. bladimenta ꝓſꝑitatis ꝯtēnere. ⁊ aduerſitatis metū ꝑ om̄ia ſuperare. Et dicit notāter dn̄s. Eſtote fortes inbello. Ubi nota fortitudo nō ſolū ē in ſtando.ſed etiam in fuga. qꝛ apud bellicoſos qͣꝫuis fuga cōiter videat̉ inhōeſta. tn̄ aliqn̄ inueniturlaudabilis. vn̄ ſi eēt aliqͥs qͥ ſciret ſimul fugere ⁊ pugnare notabilit̓ bn̄ faceret factū ſuumSicut .n. legit̉ d̓ tartaris contra xp̄ianos pugnātibus qͥ ſimul eqͥs inſidētes fugiūt. ⁊ tn̄ inſequētes a tergo ſagittāt. In hac .n. vita bellū habemus ꝯͣ multos hoſtes. qͥ tamē ꝑ vnuꝫmodū pugnadi nec vno genere vinci poſſuntnam diabolus vincēdus eſt ꝑ reſiſtentiā. ⁊ cōtra pugnās dꝫ eſſe ſtabil̓. qꝛ dicit Petrꝰ ī .j. cano. v. c. Diabolus aduerſariꝰ vr̄ tanqͣꝫ leo rugiēs circūit querens quē deuoret. cui reſiſtitefortes in fide .ſ. formata charitate. Sꝫ caro etmūdus vincunt̉ ꝑ bone fuge prudentiā ita qͣꝫvni tm̄ habemus reſiſtere ⁊ duos habemꝰ fugere. De reſiſtentia qua diabolo debemus reſiſtere metrice dr̄. Hoſtis nō ledit niſi cum tēptatus obedit. Eſt leo ſi cedit ſi ſtat quaſi muſca recedit. De fuga ꝟo qͣ a carne fugit̉ dr̄ ſimilit̓ metrice. Cede venꝰ cedit inſta improbamagꝭ ledit. Si fugis venerꝭ p̄lia tutꝰ eris. Demūdo ꝟo ꝯſtat ꝙ ꝑ fugā vinci debꝫ. exemploxp̄i. ꝓponētibus ſibi mūdi vanitatē cū eū volebant facere regē fugit in montē Ioh̓. vj. Figura ad hoc. ij. Reg. ij. vbi legit̉ ꝙ ille bonusmiles filios tres Saruie. Ioab. Abizai ⁊ Azael duos euaſit ꝑ fugā. tertiū .ſ. Azael euaderenō potuit ſꝫ reſiſtēs occidit. Ꝙ carnalis voluptas eſt fugiēda vide. sͣ. ſer. xiiij. B. ⁊. xxj. G.Quintū eſt ꝙ habeat puritatē. ⁊ hec puritasꝯſiſtit in ſapīa ⁊ caſtitate. Primo .n. dꝫ eē aureus ꝑ diuinā ſapīam aut ſpiritalē. ⁊ dr̄ notāter ſpiritalē aut diuinaꝫ ſapīam. qꝛ ſunt ⁊ aliedue ſapīe .ſ. mūdialis ⁊ beſtialis. q̄ ſunt qͣſi denarij cuprei. Primā vicꝫ mundialē hn̄t cupidi ⁊ ambitioſi. d̓ qua j. Coꝝ. iij. Si qͥs vult inter vos eē ſapiēs fiat ſtultus vt ſit ſapiēs .ſ. ſapiētia q̄ deſurſū ē. Sapīa .n. huiꝰ mundi ſtulticia ē apud deū. Scd̓am vicꝫ beſtialē habēt lubrici ⁊ voluptuoſi. d̓ qua Ro. viij. Sapīa carnis inimica ē deo. legi .n. dei non eſt ſubiecta.hanc ſequuntur voluptuoſi qui totam ſuā ſollicitudineꝫ ad carnis delitias ꝓcurandas ap-

ponunt. Tertia autē eſt ſpiritalis. ⁊ facit animā homīs aureā ⁊ deo acceptā. Col̓. j. Impleamī cognitōe volūtatis dei ī omni ſapīa ⁊ intellectu ſpiritali. Et Iac̄. iij. Que deſurſū eſtſapīa. Primo quidē pudica. deinde pacifica.Per pr̄imā excludit ſapīaꝫ beſtialē. Per ſecūdā mundialē q̄ nunqͣꝫ pacificat̉. ſꝫ ſꝑ ī tribulatione ⁊ in bello ē. de hoc loquit̉ Grego. x. moral̓. exponēs illud Iob. xij. Geridet̉ iuſti ſimplicitas. Iuſtoꝝ inqͥt ſapīa ē nihil ꝑ oſtentationē. fingere ſenſu. verbo ⁊ oꝑe. ⁊ ſunt vera diligere. falſa deuitare. bona gratis exhibe̓. mala libētius tolerare qͣꝫ facere. nullā iniurie vltionē querere. ꝓ veritate contumeliā lucrumputare. hͨ iuſtoꝝ ſimplicitas deridet̉. ⁊ a mundi ſapiētibꝰ fatuitas reputat̉. Quid .n. ī mundo ſtultius qͣꝫ amiſſa nō querere. poſſeſſa rapientibus relaxare. nullā ꝓ acceptis iniurijs impatiam reddere. immo ad nutū alijs patīaꝫ p̄bere. q. d. nihil. Hanc ſapīam ſpiritalē hn̄t ſolū illi ſolidi ⁊ ꝟtuoſi ī quibus ipſa ſapīa ē doctrix ꝑ ſapīam. ductrix ꝑ prudentiā. defenſatrix ꝑ potētiam. mediatrix ꝑ amicitiā. moderatrix ꝑ iuſticiā. Primo igit̉ ē doctrix ꝑ ſapiētiā. qd̓ pꝫ Sap̄. ix. vbi dr̄ d̓ ſapīa. Scit .n. illaomnia vicꝫ nccͣia ad ſalutē. ⁊ intelliget. Secūdo ē ductrix ꝑ prudentiaꝫ. Eſt .n. prudētia recta ratio agibiliū. vnde ad prudētiam ꝑtinetbn̄ conſiliari circa totam vitā homīs ⁊ bn̄ eligere. qꝛ ſine prudētia nullus pōt hr̄e virtuteꝫmoralē. ſicut docet Ariſtotꝭ. vj. ethi. Et qͣꝫtuꝫad hoc dicit Salomon vbi. sͣ. Deducet me inoꝑbus meis ſobrie .i. mēſurate ẜm mēſuramrecte ratiōis. Dr̄ em̄ ſobrius quaſi ſecum habēs briaꝫ .i. mēſuram. Tertio ſapīa ē defenſatrix ꝑ potētiam. ⁊ hoc tangit Salomō. Et cuſtodiet me inqͥt ī ſua potētia Sap̄. ix .ſ. ab omni aduerſitate .ſ. ne vitioſe ſuccumbā. Id̓o dicit psͣ. Bn̄s cuſtodit te ab omni malo .ſ. ꝑ ſapientiā. Quarto ē mediatrix ꝑ amicitiaꝫ. ⁊ qͦ adhoc dicit Salomō vbi. sͣ. Et erūt accepta opera mea. Iſtud ꝓprie xp̄s facit homī qͥ ē ſapīadei pr̄is. nam ꝑ meritū xp̄i omnia oꝑa noſtrafiunt deo accepta. ad Tytum. ij. Dedit ſemetipſum ꝓ nobis. vt nos redimeret ab om̄i iniqͥtate. ⁊ mūdaret ſibi ppl̓m ſuuꝫ acceptabilē ſectatorē bonoꝝ. Quinto ſapīa eſt moderatrixꝑ iuſticiam. facit .n. hominē iuſte regere ſubiectos. ⁊ qͣꝫtū ad hoc dicit Salomon vbi ſupra.Et diſponā populū tuū iuſte. ⁊ ero dignus ſediū pr̄is mei. Scd̓o puritas anime conſiſtit īcaſtitate. eſt .n. argentū album. ⁊ ſignificat albedinē caſtitatis ⁊ puritatis quam homo accipit poſt baptiſmū aut poſt pnīam quam debet tenere. nec vltra ſe īmundicie trade̓. Stultus .n. iudicaretur qui veſtibꝰ albis indutusin lutum ſe ꝓſterneret ſpontaneus. et talis eſt

X