Sei AoCI

mā rōnaiē. vos autē apportaſtis beſtialem. ⁊tūc dicet angel̓. Reddite q̄ ſunt ceſaris ceſari.vbi ꝑ ceſarē intelligit demonē. qui et prīcepsmundi dr̄ Ioh̓. xij. Iō dicit venerabil̓ Boe.in tractatu de ſummo bono. Ue vobis homibus. q. d. cū diabolo hēbitis eternū ve qui denumero beſtiaꝝ ꝯputati eſtis. diuinū quodvobis ē .ſ. intellectū nō cognoſcentes ꝑ qd̓ adſuꝑiora aſcenditis. ⁊ ẜm ꝙ deo ſimiles eſtis.Scd̓ꝫ ꝙ habeat ſupraſcpͥtionē. que ſuperſcriptio ſunt. x. p̄cepta que conſiſtunt in duobusvicꝫ in amore dei et ꝓximi Math̓ .xxij. Quiem̄ idola non curat. falſe nō iurat. ſabbata nōviolat. ſed qui ꝓximū diligit. parentes honorat. ⁊ non occidit. non furat̉. nō mechat̉. noniniuſte teſtat̉. non alterius vxorē aut res deſiderat. ſed oīa q̄ ſūt ꝓximo contraria vitat. iuxta illud Math̓. vij. Oīa quecūqꝫ vultꝭ vt faciant vobis hoīes eadē ⁊ vos facite ill̓. Hec ēſuperſcriptio quam imp̄ſſit rex celeſtis aīe cuiuſſibet hoīs. quā ſi coraꝫ ipſo habuerit ⁊ ip̄eint̓rogauerit. cuiꝰ ē hec ſuperſcpͥtio. dicūt angeli. hec ē ſuperſcpͥtio dei. Et tunc dicit. Queſūt dei deo reddite. Sed hͨ notās diabolꝰ ſcribit in aīa hoīm ſuperſcriptōꝫ infidelitatꝭ vt inoībus paganis. iudeis. hereticis. incantatoribus ⁊ incantatricibꝰ. qͥ om̄s directo greſſu vadūt ad dānatōꝫ. qꝛ qͥ nō credit iā iudicatus ē.Ioh̓. iij. vel impͥmit alijs ſuper ſcpͥtōꝫ blaſphematōis. aſſidue iuratōis. ſabbati fractiōis. ꝓximi occiſionis. furti. adulterij. et ſic de alijs.⁊ ſic hāc ſuperſcriptōem ꝑ pnīam non deleuerint. ſꝫ cū ipſa an̄ deuꝫ venerint dicet. Cuius ēhͦ ſupraſcriptio.? Rndebūt angeli. ceſarꝭ .i. diaboli. ⁊ tunc diabolꝰ erit repetes quod ſuū ē.Et certe deꝰ ẜm ſuā iuſticiaꝫ nō negabit. īmodicet. Reddite q̄ ſūt ceſaris ceſari. ⁊ tunc ẜmGreg. viij. moral̓. horrendis modis fiet moremiſerꝭ ſine morte. finis ſine fine. defectꝰ ſine defectu. ⁊ qꝛ mors ſꝑ viuit. ⁊ defectꝰ deficere neſcit. Tertiū ꝙ hēat pōderoſitatē aūt gͣuitatē.Et ſicut duplex eſt aīa. vicꝫ bona ⁊ mala. ſic ⁊duplex ē grauitas .ſ. ꝟtutū ⁊ vitioꝝ. Que .n.bona aīa hꝫ grauitatē ꝟtutū ⁊ p̄cipue hūilitatis. qꝛ hn̄s tranſire ꝑ artā porta ⁊ baſſā niſi inclinatus fuerit. ⁊ ſe breuiorē oſtio exhibuerittranſire nō pot̓it. īmo ſi trāſire erecte tēptabitleſo capite retro cadit. hͨ ē via q̄ ducit ad patriam. ⁊ oſtiū quo celū intrat̉ magne artitatꝭ. intantū ꝙ xp̄us ꝯꝑat eā foramī acus. Quare ꝑilla nō pōt ꝑtrāſire elatus niſi ꝑ hūilitatꝭ grauitatē fuerit inclinatus. Mat. xviij. Niſi conuerſi fueritꝭ ⁊ efficiamī ſicut ꝑuuli nō intrabitis in regnū celoꝝ. Figura Gen̄. xliij. dixit ioſeph fr̄ibus ſuis an̄qͣꝫ agnoſceret̉ ab eis. Niſiadduxeritis fratrē vr̄m minimū non videbitꝭfaciē meā. Frater ꝟo ille vocabat̉ beniamyn

quo adducto ad Ioſeph ꝑfratres eiꝰ īuitauiteos Ioſeph ⁊ Beniamyn duplicē portōeꝫ donauit Spūalit̓ ꝑ Ioſeph ſb̓andi deū patremqui filiū ſuū ꝓpter nos huiliatū ſtatuit ī medio nr̄i. ⁊ h̓ ē Beniamin. ⁊ interp̄tat̉ filius dextre. hic ergo ꝑ hūilitatē factꝰ ē obediens vſqꝫad mortē mortē aūt crucis. ꝓpt̓ ꝙ deus pat̓ illū exaltauit et dedit illi duplicē portōnem videlicet diſtributōem gr̄e in pn̄ti. ⁊ gl̓ie in futuro. Iſtū gͦ ꝑuulū fratreꝫ nr̄m ducamus nobiſcū .ſ. ſequendo veſtigia eiꝰ .ſ. hūilitatis. quodſi non fecerimꝰ dei patris faciē nō videbimusqꝛ iniuſtū ē vt putredo et ꝟmis non hūilieturvbi rex angeloꝝ hūiliari dinoſcit̉. Alia ē grauitas vitioꝝ de quibꝰ psͣ. Qm̄ iniqͥtates meeſuꝑgreſſe ſunt caput meū et ſicut onus grauegrauate ſunt ſuꝑ me. Iſta grauitas deprimitvſqꝫ ad infernū. ſicut d̓ hoc dixi ẜmōe. xlviij.H. qꝛ dr̄. iiij. ⁊ .vj. ph̓ic̄. Si eſſet aliqd̓ gͣue qd̓ī inſtāti deſcēderet ſubito diceretur ꝙ illud foret infinite velocitatis. qꝛ ſine ꝓportiōe velocius deſcēderet quocūqꝫ graui qd̓ in terra mouet̉. Sic pctōr ē adeo grauis ꝙ moriens velociter deſcēdit ad medium terre. Un̄ Iob. xxj.Ducūt in bonis dies ſuos ⁊ ī puncto ad inferna deſcēdūt. qꝛ qd̓ ē pūctus ī magnitudine. h̓ē nūc ī tꝑe. igit̉ pctm̄ ē onus graue īmo infinite grauitatꝭ. Igit̉ legit̉ Zach̓. v. ꝙ vidit Tacharias mulierē quandā ſedentē in amphorahn̄tē in ore ſuo maſſam plūbi. ⁊ dictū ē ꝓph̓e.Hec ē iniqͥtas. in ſignū ꝙ omnis iniqͥtas opilabit os ſuū. ⁊ ē grauis. iuxta illud Ecc̄i. xxij.Suꝑ plumbū qͣſi grauabit̉. iō ꝓpter grauitatē pctī ppl̓s ad infernū deſcēdet ſi ſe h̓ nō corrigit penitēdo. Iō Eſa. j. ꝯminat̉ pctōribus.Ue inquit gēti peccatrici ppl̓o graui iniqͥtateEſt tn̄ notandū ꝙ quātumcūqꝫ hō ſit grauis⁊ pōderoſus ꝑ pct̄ā ⁊ ꝯtinue deſcēdit cadēdoꝑ pctā nūqͣꝫ tn̄ ē de ipio finalit̓ deſꝑandū Ratio huius ē. ſi graue aliquod cadat de alto qͣntumcunqꝫ a ſummo ceciderit ſi poſſit an̄ caſuꝫa terra repelli a linea caſus nō cadit taꝫ grauius qͣꝫ ſi cecidiſſꝫ a loco qͦ a linea caſus ē expulſus. vn̄ ſi homo cadat a tecto domus. ⁊ dū eſſet in cadēdo alius ſtās ſupra terrā eū repelleret manu a recta linea ſui caſus. ipſe ad terraꝫcadēs nō plus lederet̉ qͣꝫ ſi a loco depulſionisa linea caſus tm̄ modo cecidiſſet. Itaqꝫ totumnocumentū caſus qͥ p̄ceſſit ꝑ illā depulſiōꝫ impedit̉. Moralit̓ hō cadit ꝯtinue qn̄ ē in pctōẜm lineā rectā ꝟſus centrū terre qd̓ ē infernꝰ.Sꝫ ſi hoīes ſtantes ⁊ non cadētes. vicꝫ ſanctiviri in eccleſia qͥ eum ꝑ p̄dicationes vel orationes vel pnīe ſacr̄m a linea ſui caſus depellāttunc nō cadit niſi vt cōmuniter omīs homo ꝑmortē. Sed anima d̓ caſu nō ledit̉. nec aliquapenaꝫ ſentit ꝓ caſu. ſi pctm̄ in hac vita remit-

nn 2

X

y