Unica. xxiij. poſt Trini.

bilis qͣꝫ vere dn̄e Ieſu xp̄e deſiderabil̓. btūshō qui te amat ⁊ amplectit̉ ⁊ expectat. Scd̓mqd̓ ī piſcatōe nccͣiū eſt. ē aure tranqͥllitas. qꝛ ītēpeſtate nō ē bonū piſcari. nā piſcatori imminet ꝑiculū. ⁊ piſces petūt fundū. Moralitercor pctōrꝭē qͣſi mare tēpeſtuoſū. ſic̄ teſtat̉ Eſa.xxviij. Cor impij qͣſi mare feruidū qd̓ qͥeſcerenō pōt. ⁊ qͣꝫdiu tale cor eſt tempeſtuoſū ⁊ inſanit poſt pctm̄ tādiu nō capit xp̄m ieſum. quiaipſe eſt ſapīa ſummi pr̄is q̄ nō introibit ī maliuolā aīam .i. in animā cui placet pctm̄. nec habitabit ī corde ſubdito pctīs .i. ī homīe ſubdito carnalibus vitijs Sap̄. j. Cū aūt ſedat̉ talis tempeſtas pctī. ⁊ mens homīs pctōris cuꝫdeo pacificat̉. tunc xp̄s capit̉ ⁊ piſcat̉. qꝛ ẜmpsͣ. In pace factus eſt locus eius. ⁊ habitatioeius in ſion. Sion interp̄tatur ſpecula. ⁊ ē ſpecula locus altus et eleuatus a quo pōt homode facili circūſpicere a ſe ꝓcul. ſicut ī turribuscaſtroꝝ patet. Mons aūt ſion eſt animus viri aut homīs iuſti altus ꝑ contemptū mundanoꝝ ⁊ terrenoꝝ. ⁊ aptus ad longe ſpeculāduꝫque ſunt a remotꝭ. vicꝫ ꝑ ꝯſideratōem celeſtium ⁊ futuroꝝ. In iſto mōte eſt quies. qꝛ ſicutin cacumine altiſſimoꝝ montiū nō ſunt turbationes ventoꝝ nec inundatōes pluuiaꝝ. ſꝑoibi ē quies ⁊ ſecuritas. ſic in mēte homīs iuſtid̓ qua dicit Sen̄. Mens ſapientis ſicut celūſuꝑ ſperā lune vbi nō fiunt ꝑegrine imp̄ſſiones. ⁊ talis mens bn̄ capit in ſe xp̄m Tertiuꝫeſt inſtrumentorū multiplicitas. Qui .n. vultcaꝑe piſces nūc piſcat̉ rhetibus nunc hamis.int̓dūqꝫ ſportul̓. ⁊ ſic d̓ alijs. Ita ⁊ tu ſi vis capere xp̄m neceſſe ē te piſcari. nunc rhete fidei.aliqn̄ hamo ſpei. interdū ſportulis charitatisſicut q̄daꝫ mulier deuota fecit. d̓ qua legit̉ ī li.d̓ dono timorꝭ. q̄ cū aliqn̄ ꝯſueta viſitatōe ſpūali ⁊ diuina times ne nimis tardaret. vel veniens nimis cito recederet allocuta ē ꝟtutes theologicales ſupradictas di. Fides mea ad dominū vade ⁊ adiura eū ꝑ om̄s articulos .ſ. incarnatōꝫ. natiuitatē. baptiſmū. paſſiōꝫ. ſepulturā. reſurrectōꝫ ⁊cͣ. q̄ d̓ eo credunt̉ vt veniatSpes mea expecta eū ⁊ para ei hoſpitiū Charitas meo cū venerit tene eū ne recedat. Cūqꝫſic ſeipſā ad ꝟtutes excitaret venit ei mira ꝯſolatio nō cito abiēs nec recedēs. Quartū ē mutādi loci ncc̄itas. Si .n. piſcatores nō capiūt īvno loco q̄rūt aliū. nā cū Petrꝰ ⁊ ſocij eiꝰ ꝑ totā noctē piſcādo laboraſſēt ⁊ nihil cepiſſēt. iuſſit xp̄s vt ducerēt ī altū. ſicqꝫ ceperūt piſciummultitudinē copioſā Lu. v. Sic ⁊ tu cū nō potes caꝑe xp̄m ī domo tuo. vade ad eccl̓iam. etduc mentē tuā in altū ꝯtemplatōis ꝯtēplādovicꝫ gaudia celi ⁊ penas eternas īferni. ſic vtiqꝫ caꝑe potes xp̄m. ⁊ ſi ibi nō capis audi verbū dei vt ſic ipſum caꝑe poſſis ī ẜmōe. Scd̓o

q̄ vult xp̄m caꝑe debet ſe ad ſimilitudinē aucupis hr̄e. Scriptura .n. ſacra xp̄m aueꝫ Iobxxviij. nominat. Semitā ignorauit auiſ. quiaiudaicus ppl̓s xp̄m ad celos aſcēdiſſe non credit. mō auceps qui vult caꝑe aues dulciter fiſtula canit. vt dicit Catho. Fiſtula dulce canit volucrē dū decipit auceps. Sic qͥ vult xp̄ꝫceleſtē aueꝫ caꝑe debet dulciter canere ẜm exhortatōem ꝓphete Eſa .xxij. Sume cytharaꝫcircū ciuitatē. dulciter canta. frequēta cāticū.vbi dicit glo. Bn̄ canit ī cythara penitens qn̄chordas pctī omnes ⁊ ſingulas bn̄ ⁊ ordinate tangit in ꝯfeſſione. vel bn̄ canit qͥ om̄s creaturas inuitat ad laudē diuinā ſicut psͣ. qui aitLaudate dn̄m om̄s gētes laudate eū om̄s populi. Et ſil̓r tres pueri Dan̄. iij. Bn̄dicite oīaoꝑa dn̄i dn̄o. ⁊ hi dn̄m Ieſū ceperūt. qꝛ cū eſſent ī camino ignis viſus ē qͣrtus qͣſi filiꝰ hoīscū eis in medio flāmaꝝ. ⁊ eos omnino nō tetigit ignis. Tertio debet ſe hr̄e ad inſtar venantis. Venator .n. qui vult caꝑe feram velocitercurrit. Chriſtus .n. fera eſt habitans in deſerto ⁊ in celo. ſi vis eum caꝑe ſis velox in curſuſatiſfactionis. ſicut psͣ. qui ait. Uiam maudatoꝝ tuoꝝ cucurri. Et Tacheꝰ qui feſtinās deſcendit d̓ arbore. ⁊ ſatiſfactionē ꝓmiſit cuꝫ dixit. Ecce dimidium bonoꝝ meoꝝ dn̄e do pauperibus. ⁊ ſi quid aliquem defraudaui reddoquadruplū. ꝓpter quod xp̄m cepit qn̄ in domū ſuā ſecū iuit. ⁊ ibidē māſit di. Hodie oportet me manere in domo tua Lu. xix. Quartodebet ſe hr̄e ad ſimilitudinē luctātis. xp̄us .n.miles eſt quē oportet caꝑe lucta orōnis. quiafigura legitur Gen̄. xxxij. ꝙ Iacob luctabat̉cū angelo tenēs eū. vbi dicūt aliqͥ ꝙ hec luctafuit ſpūalis. quia Iacob ꝑ efficaciam ſue orationis tenebat eum ne ſe ab eo elongaret. ſꝫ eūin via ab Eſau defenderet. ẜm hoc dicit Hierony. ſuꝑ Eſa. xlix. Cum angelo Iacob oration nō manibus luctabat̉. Et fuit etiā lucta illa corꝑalis. qꝛ poſtea cū vidit angelū volentērecedere ꝓpter ſuā diffidentiā accepit eū manibꝰ ad tenēduꝫ. cui dixit angelꝰ. Dimitte meaurora ē. Et iacob. Nō dimittā te niſi bn̄dixeris mihi. ⁊ bn̄dixit ei. Et hec fuit figura ꝙ lucta deuote orōnis capit̉ angelus magni ꝯſilijxp̄s. nec dimittit̉ niſi hoīem bn̄dixerit. et hocad pͥmū ſuꝑ illo ꝟbo. vt caperent ieſum in ſermone. Quantū ad ſecundū ponit nunciorumdeceptoriā adulatōem. de qͥbus ſubditur. Etmittunt ei .ſ. phariſei diſcipulos ſuos cū herodianis .i. militibꝰ herodis qͥ ad diē feſtū venerat. ⁊ milites gentiles ſecū adduxerat. qͥ dixerunt. Magiſter ſcimus qꝛ verax es. ⁊ viā deiin veritate doces. Ubi nota nuncij iſti xp̄o abſente cū phariſeis detrahebāt dicētes euꝫ potatorē vini ⁊ amicū publicanoruꝫ ⁊cͣ. Sed in

O

P