SermoCII

cit ⁊ nō poſſe latrare. Sic qͥ exeniū dat ꝓ ſb̓u̓ſione iuſticie facit iudicē tacere. ⁊ a punitōe maloꝝ ceſſare. ⁊ etiaꝫ facit iniuſtū iuſtū ⁊ ecōuerſo iuſtū ſolet ꝯdēnare. Cōtra qd̓ dic̄ SalomōProu̓ .xvij. Qui iuſtificat impiuꝫ ⁊ qͥ ꝯdēnatiuſtū vterqꝫ ab oīalis ē apud deuꝫ. Et Eſa. v.Ue qͥ iuſtificatꝭ impiū ꝓ muneribus ⁊ iuſticiāiuſti aufertꝭ ab eo. Hec dicta ſunt ſuꝑ illo ꝟbophariſei ꝯſi. inie. Sꝫ ē alia moralitas ſuꝑ illoqd̓ ſeqͥt̉. vt caꝑent ie. ī ſer. naꝫ illi qd̓ voluer̄t īmalo facere ꝯͣ nos debemꝰ ad vtilitatē noſtrāꝯu̓tere. Si gͦ volumꝰ caꝑe Ieſuꝫ debemꝰ noshr̄e vt piſcātes. nā xp̄s ieſus ē piſcꝭ qͥ tota vita ſua natauit in aqͥs tribulatōis. ſic̄ teſtat̉ psͣlxviij. Ueni in altitudinē marꝭ. ⁊ tēpeſtas dimerſit me. ⁊ demū captus a iudeis in lignoqꝫcrucis aſſatus ī igne charitatꝭ. iuxta illud psͣ.xvj. Igne me examīaſti. et nō ē inuē. ī me ini.Iſte piſcꝭ xp̄s nō capit̉ ī laſciuijs voluptatis.qꝛ Iob. xxviij. nō inuenit̉ ī t̓ra ſuauit̉ viuentiū. Et Can̄. iij. iſta ſpōſa nō pot̓at eū caꝑe ī lectulo voluptatis. id̓o dixit. In lectulo meo ꝑnoctē q̄ſiui quē diligit aīa mea. q̄ſiui ⁊ nō inueni illū. Nec capit̉ ī diuitijs vanitatū. qꝛ Oſeev. dr̄. In gregibꝰ ſuis ⁊ ī armētꝭ vadēt ad q̄rēdū dn̄m ⁊ nō inueniēt. Nec .n. capit̉ ī ꝯſortijscarnal̓ ꝯſāguītatis. qꝛ Luc̄. ij. dr̄. Reqͥrebanteū int̓ notos ⁊ cognatos ⁊ nō inueniētes ⁊cͣ. ſꝫcerte captꝰ ī triſticijs adu̓ſitatꝭ. qꝛ hoc ē mare īqͦ fuit vita xp̄i. iuxta illud psͣ. In mari via tua⁊ ſemite tue in aqͥs multꝭ .i. adu̓ſitatibꝰ ⁊ tribulatōibꝰ. Caꝑe igit̉ ſi vis dn̄m nr̄m ieſum xp̄mintra mare tribulatōis. qꝛ ibi ē psͣ. xc. Cū ipſoſum ī tribulatōe. eri. e. ⁊ glo. e. ⁊cͣ. Sic in mari amaritudīs animi ſui cepit Ezechias xp̄m.Nā legit̉. iiij. Regū. xx. ꝙ ipſe egrotauit vſqꝫad mortē. ad queꝫ miſit dn̄s Eſa. qͥ dixit. Diſpōne domui tue. morieris .n. ⁊ nō viues. Qd̓audiēs Ezechias ꝯu̓tit ſe ad parietē aīo amaro. qd̓ pꝫ ex hͦ ꝙ fleuit fletu magno. ⁊ in hͦ cordis ſui amaritudine enarrauit bona oꝑa ſuanō ꝑ iactātiā ſꝫ magꝭ ad gr̄arūactōꝫ vt ſic gratꝰd̓ p̄cedētibus vlteriorē gr̄aꝫ impetraret vt dicit lyra. Memēto quō ambulauerim corā te īꝟitate ⁊ corde ꝑfecto. ⁊ qd̓ placitū ē corā te fecerim. ⁊ ſic attraxit ſibi dn̄m ieſum xp̄m ⁊ cepit eū. qꝛ an̄qͣꝫ egrederet̉ Eſa. mediā ꝑtē atrijfactus ē ẜmo dn̄i ad eum di. Reu̓tere dic ezechie duci ppl̓i mei. Hec dic̄ dn̄s. Audiui orotuā ⁊ vidi lachrymas tuas ecce ſanaui te ⁊ addā diebꝰ tuis. xv. annos. Sic maria magdal̓.q̄ xp̄m ī delitijs ⁊ vanitatibꝰ ꝑdidit ip̄m ī amaritudīe tribulatōnis cepit. nā cū amare ad pedes ip̄iꝰ fleret vt etiā lachrymis lauaret dixitſibi ieſus. Fides tua ſal. te fe. va. ī pa. q. di. tucepiſti me. Sic clauiger celi petrꝰ cū eēt pꝰ trinaꝫ negatōeꝫ ī amaritudine cordis ſui ⁊ fleret

amare xp̄m ieſū cepit. qn̄ xp̄s eū ocul̓ miſcd̓ieſue r̄ſpexit. ⁊ ei pctā īdulſit Mat. xxvj. Sꝫ enotādū ꝙ ī piſcatiōe. iiij. ſūt nccͣia vt piſcatores capiat piſces Primū ē ip̄oꝝ ſagacitas. nāſagaces piſcatores vtētes aliqͥbꝰ īduſtrijs pl̓ꝰd̓ piſcibꝰ capiūt qͣꝫ illi nō vtētes. Dicit. n. Pe.d̓ creſc̄. d̓ rura. ꝯmodo. li. x. c. xliij. ꝙ calce viua capiunt̉ piſces ſi ip̄a ponat̉ ī ſacco etiā ī aqͣmaxima ſtāte ī ꝑuo loco recluſa. hic ſaccꝰ ī aqͣa duobꝰ ꝑ totaꝫ foueā agitet̉. ex hͦ qͣſi om̄s piſces ceci veniūt ī ſuꝑficiē aq̄. ⁊ ſic facile manucapiunt̉. Moral̓r dilectō vere amicitie aſſil̓atur calci rōe igneitatꝭ. nā ẜm Iſid̓. ꝓpt̓ea calxviua dr̄. qꝛ qͣꝫuis ſit actu frigida. occultuꝫ tn̄ īſe ꝯtinet ignē. Si .n. aqͣ ꝑfuſa fuerit ſtatī igneſcit ⁊ qͦddā mirabile accidit. vt dic̄ Aug. d̓ ciui. dei. ꝙ calx ex aqua incēdit̉. ex qͣ oīs extinguit̉ mat̓ia ignis ⁊ oleo extinguit̉ quo nutrit̉ignis. Sil̓r ⁊ vere amicicie ſi aliqn̄ ad actꝰ exteriores videant̉ frigide ꝙ nō oꝑant̉ nec on̄dāt̉ ext̓iori ſigno ſiue ꝑ īpedimētū alicuiꝰ oꝑatōis ſiue cū ſit oportunū. tn̄ ignē viui amorisſꝑ ẜuāt ī intimis cordis. qꝛ dic̄ ſapiēs Prou̓.xvij. Oī tꝑe .ſ. adu̓ſitatis ſic̄ ⁊ ꝓſꝑitatꝭ diligitqͥ verꝰ amicꝰ ē. qꝛ ſuꝑueniēte aqͣ alicuiꝰ tribulationis vel neceſſitatis. tunc ille ignis .ſ. interior amor erūpit. et exterius in oꝑe ſe oſtendit.iō Salomō ibidē ſubdit ꝙ frater in anguſtijsprobat̉. vn̄ vere dilectōis ignis in aqua tribulationū ⁊ anguſtiaꝝ magꝭ accendit̉ quo addeū ⁊ ad hoīes. Quo ad deum dicit glo. ordinaria ſuꝑ v̓bo p̄dicto. oī tēꝑe diligit ⁊cͣ. Quideum vere amat omni tꝑe cuſtodit eiꝰ amorē.nec ī anguſtia eiꝰ paſſiōes deſerit quē ī tranqͥl̉litate pacis ꝯfeſſus eſt. Sꝫ quo ad hoīes dicitUaleriꝰ maximꝰ ꝙ ſincere fidei amici p̄cipue īaduerſitate vel ī aduerſitatibus cognoſcūturſꝫ oleo ꝯſolatōis ⁊ ꝓſꝑitatis calx dilectiōis qͣſi extinguit̉. qꝛ ꝓſperitas mūdi extīguit ⁊ tollit dilectionē dei. ſic homini in ꝓſꝑitate poſito nō eſt neceſſariū magna dilectōis ſigna on̄dere ne forte eſtimet̉ ꝙ ꝓpter illius vtilitatē ⁊eius ꝓſperitatē diligit. iō ph̓us dicit in eth̓. ꝙad amicū in aduerſitate poſitū eunduꝫ ē ſepe⁊ cito. ſed ad amicū poſituꝫ in ꝓſꝑitate raro ⁊tarde. Ex quo pꝫ ꝙ ꝑ calcē viuā dilectio deſignat̉ q̄ ſꝑ ignem amoris in ſe tenet ꝑ quē chriſtus facile capitur. Nā de Maria magda. vera amatrice legit̉ ꝙ xp̄m dilexit in ꝓſperitate⁊ aduerſitate .ſ. paſſiōis. Propter qd̓ cū poſtreſurrectionē eius ſtaret ad monumentū plena dilectione meruit caꝑe chriſtū. qͥ apparēsei dixit. Mulier quē queris. q. di. Si querisme. ecce ꝓpter dilectionē tuā aſſum ⁊ amor tuus cepit me Ioh̓. xx. Iō dicit Bern̄. in flo. li.O bone Ieſu qͣꝫ benignꝰ qͣꝫ ſuauis es qͣꝫ dulcis qͣꝫ amandus qͣꝫ amplexādꝰ qͣꝫ totꝰ admira-

M

N