CIISermo

pn̄tia eū deriſorie laudabāt. iō ſil̓es fuer̄t culdā ꝟmi qͥ dr̄ ſāguiſuga. qͥ ẜm Iſi. ē moll̓ ⁊ flexuoſus os hn̄s triāgulū. ⁊ ī ore fiſtulā hꝫ cū qͣſāguinē ſugit. venenoſis ſepe īſidet vt eoꝝ ſugat ſāguine ſiue humorē ī aqͣ calida. ⁊ ī tꝑe calido facilit̓ ſe applicat ad ſugēdū. ſic ⁊ iſti vl̓ qͥlibet adulatores ſūt qͣſi ꝟmes aboīabiles. deteſtabiles ⁊ deſpecti. ⁊ pͥmo ſūt qͣſi molles. qꝛmollia ⁊ blāda ꝟ̓ba ꝓferūt corā illis qͥbꝰ adulancͣ. ꝓpter qd̓ adulatō ip̄oꝝ ꝑ doctores oleoꝯꝑat̉ quo diabolꝰ vngit ſuos qͥ ī extremis laborāt. Hoc oleo vogit etiaꝫ diabolꝰ hoīes qͦsflectere nō pōt vt ad malū molliat. de quo psͣ.Oleū pctōris nō im. ca. me. Suꝑ qͦ dicit aug.Oleū ē falſa laus adulatorꝭ q̄ mēteā hoīm a rigore ꝟitatis emollit. Scd̓o ſunt flexuoſi. qꝛ ſꝑflectunt̉ ad ꝑteꝫ illā vbi credūt placere. ſic̄ fe.cit qͥdā hiſtrio cuiuſdā regꝭ. hic ſi videbat regē infirmari ⁊ ſe infirmū ſil̓abat. rege triſti exn̄te ⁊ ipſe triſtis erat. eo ꝟo leto cū eo letabat̉. ⁊quo ad hoc ſil̓ant̉ adulatores gamaleoni qd̓ ēaīal ẜm phiſologū ī aere viuens qd̓ colorē hꝫvariū ⁊ in momēto murabileꝫ. ita vt cui rei ſeꝯiūgit illiꝰ coloris fiat. qꝛ ſi qͥs loquit̉ d̓ colorealbo dicūt adulatores ꝙ ē albus ſicut nix. ſi d̓colore nigro ſtatim ſubiūgūt ꝙ ē niger ſic̄ carbo. ⁊ ſic d̓ alijs. ecce fluxuoſitas. Tertio hꝫ ostriangulū .i. genera triū ꝟboꝝ. Diuidit̉ .n. oseoꝝ in adulatiouē. mendaciū ⁊ detractōꝫ. qͥain pn̄tia hn̄t os adulātis. ī abſentia ꝟo mēdacis ⁊ detrahentis. Sed tunc cuꝫ adulator ſubſpecie oſculi ad modū Iude tradit hoīem hoſtibus .i. ſub ſpecię amicitie hoīeꝫ int̓ficit. Etrecte ſignificat̉ ꝑ Ioab. ij. Reg. xx. de qͦ legit̉ꝙ dixit ad amaſa. Salue mi frat̓. ⁊ tenuit manū dextera mentū amaſe ⁊ ꝑcuſſit eū ī latere ⁊mortuꝰ ē. Iō dic̄ ſapiēs. Iniquꝰ lactat amicuꝫſuū. ⁊ ducit eū ꝑ viā nō bonā Prouer. xvj. nāad lr̄am amaſa fuit amicꝰ Ioab. qꝛ erat eiꝰ germanꝰ. erāt .n. d̓ duabꝰ ſororibus. vt pꝫ. ij. Re.xviij. ſed ad malā viā ip̄m ꝑduxit .ſ. ad mortēq̄ ē reꝝ oīm t̓ribiliſſima. iij. eth̓. ideo int̓dū melior eſt homī detractio vel mēdaciū adulatorꝭqͣꝫ eius adulatio. Quarto habent fiſtulā ī oreſuo .i. fallacē dulcedinē verboꝝ cū qua ipſi ſugūt ⁊ attrahūt ad ſe bn̄ficia tꝑalia. Qd̓ .n. vident reſiduū hoc attrahūt ad ſuū vſuꝫ. Et ponit̉ de ipſis illud Iohel̓. j. Reſiduū eruce comedit locuſta. vbi ꝑ iocuſtā intelligit̉ adulator. qꝛ ſic̄ eſtate canit ⁊ hyeme ſilet. ſic adulator eos laudat qͥ hn̄t eſtateꝫ ꝓſꝑitatꝭ. Alaudeꝟo eoꝝ ſilet qui hn̄t hyemē aduerſitatis. Un̄Ecc̄i. xiij. Diues locutꝰ eſt ⁊ om̄s tacuerūt. ⁊verbū eius vſqꝫ ad nubes ꝓducūt. Pauꝑ locutus ē ⁊ dicunt qͥs ē hic. Quīto ipſi inſidentrebus ⁊ cadaueribꝰ venenoſis. vbi ꝑ cadauera venenoſa intelligunt̉ mali dn̄i et p̄lati qui

ſemꝑ tales volunt ſecū hr̄e. vt ſic ex ꝟbis eoꝝletificent̉. qꝛ d̓ ipſis Oſee. vij. In malicia ſualetificauerūt hoīem. qꝛ cū dn̄i male agūt ꝯſcīaipſoꝝ vtiqꝫ conturbat̉. Quia dicit Aug. Voluiſti dn̄i ⁊ ita ē vt oīs inordinatꝰ animꝰ ſit ſibijpſi pena. ſed adulatores auferūt talē turbationē ⁊ remorſum conſcīe cū adulando dicūteos bn̄ feciſſe. ⁊ laudēt eos ī ſua malicia. et ſicletificant eos. Sed d̓ talibus dicit ꝓph̓a Eſa.v. Ue qͥ dicitis malo bonus es Et ī eodē. Uequi iuſtificatis impiū ꝓ muneribus. ⁊ Prou̓.xxiiij. Qui dicūt impio iuſtus ē maledicēt eispopuli ⁊ deteſtabunt̉ eos tribus. hoc ad literā fit de adulatoribus dn̄orum. nam imꝑte facientibus dn̄is erga ſubditos pauꝑes eiꝰ occaſionē exactionis inueniūt. dicunt adulatores. Iuſte fecit dn̄s. iſte bn̄ meruit. cū tamē inmodico vel ī nullo digno tali exactōe exceſſitQuare talibꝰ maledicēt populi abomīabileserunt corā deo. iuxta illud Prouer. xvij. Quiiuſtificat impiū .ſ. dn̄m. ⁊ condēnat iuſtū .ſ. ſb̓ditū. vterqꝫ abomīabilis ē apud deū. Sextoadulatores tēꝑe calido ⁊ in aqua calida. vicꝫꝓſꝑitatis adherēt diuitibus vt honorē .i. dona. lucra ⁊ cōmoda ab eis ſugāt. Un̄ Hugo d̓ſancto victore. Adulator in obſequio ē hoſtꝭ.id ē in aīo corruptus. ī oī verbo turpis. ī omnifacto ⁊ ad ꝓſꝑa letus ⁊ fragil̓ ad aduerſa. ⁊ tales fuerūt iſti nūcij qͥ ironice xp̄m laudabantdicētes. Mgr̄ ſcimus qꝛ verax es ⁊ viā dei īꝟitate doces. ⁊ hͦ adulatorie ⁊ fraudu lent̓ dixerūt. tn̄ in veritate ipſe erat ⁊ veritatē docuerat. Un̄ Aug. ſuꝑ canonicaꝫ Ioh̓is. Cathedrā inqͥt hēt in celis qͥ corda docet ī terris. Etidē. Predicatores ꝟba formant. ſermōes cōponunt. ſnīam ꝓferunt. ſed mentes illuſtrarenō poſſunt. Et ideo Grego. in omel̓. Niſi deus intus ſit qͥ doceat inuanum lingua doctorꝭlaborat. Quapropter xp̄s eſt verus mgr̄. quētn̄ ex malicia phariſei magiſtꝝ appellāt. Gloſa aūt explicat lucidius maliciam ipſoꝝ. Triplicit̓ liquet aliquē ꝟitateꝫ nō dicere. Primoex ꝑte docētis qͥ nō nouit veritatē. vt ſūt multi ignari ſacerdotes ⁊ paſtores qͥ qd̓ docēt nōdidicer̄t ⁊ illi n̄ pn̄t excuſari. qꝛ dr̄ di. xxxviij.Ignorātia ſi ī laicis videt̉ intolerabilis ī ſciētia. quāto magis in his qͥ p̄ſunt nec excuſatōne digna nec venia. Et. b. Aug. in li. queſtionū. ⁊ ponit̉. xxxvij. diſ. Nō oīs ignorās īmunis ē a pena. ille ignorās pōt excuſari qͥ qd̓ diſceret nō inuenit. Ill̓ aūt h̓ ignoſci nō poteritqͥ habētes a quo diſcerēt operā nō dederunt.iō eadē di. cū itaqꝫ. dr̄. Imꝑitia ſacerdotibusdꝫ eſſe aduerſa. qm̄ cū ꝑ ignorātiā cecati alijsducatū p̄ſtare ceperint ambo ī foueā cadunt.vt dr̄ in psͣ. Obſcurent̉ oculi eorum ne videant. Cum .n. obſeruentur illi qui p̄eunt ad fe-

Q

Q