Onica. xxiij. poſt Crini.

gnis. ꝙ eq̄ punit̉ trāſgreſſor ꝯſuetudīs ⁊ legꝭSexto ꝯſul dꝫ eſſe pius .i. māſuetꝰ ⁊ benignꝰ.qꝛ dicit psͣ. Btūs vir qͥ nō abijt in ꝯſilio impiorū. Nā impij ſūt merito deponēdi ⁊ mites aſſumēdi. iuxͣ illud Ecc̄i. x. Sedes ducū ſuꝑborū deſtruxit. ⁊ ꝓ eis ſedere fecit mites. Septimo dꝫ eē iuſtꝰ vt iuſticiā ꝯſulat. iuxta illd̓ psͣ.Iuſte iudicate fi. ho. qꝛ iuſtꝰ do. ⁊ iuſt. di. hocꝓ tāto addit̉ ne ſit nimis miẜicors ꝑcēdo malis. Deut̓. xxiij. Nō miſeret̉ ī iudicio pauꝑis.ſcꝫ a iuſticia declinādo. ſꝫ ꝯpatiēdo dꝫ ſibi miſereri. qꝛ ẜm Greg. vera iuſticia ꝯpaſſiōꝫ hēt.ſꝫ falſa dedignatōꝫ. Octauo ꝯſul dꝫ eſſe ſuadibilis .i. nō ſui capitꝭ. ſi alter meliꝰ ſentiat dꝫ ſed̓qꝛ dicit Iaco. ī can̄. iij. c. que deorſū ē ſapīa. pͥmū quidē pudica ē .i. faciēs recedere ab oī turpitudine. deinde pacifica. modeſta ſuadibilisbonis ꝯſentiēs. ⁊ hoc ē ꝯͣ p̄ſumptuoſos qͥ ſuūꝯſiliū p̄ferūt alijs ac ſi oēs codices legū comediſſent. ⁊ qd̓ ipſi nō inuenerūt aut dictauerūteſtimant nihil vale̓. ⁊ dūmō ſua ꝯſilia dicuntmeliora nō eē. ⁊ hͦ ē ſignū p̄ſūptuoſi de qͦ loqͥt̉Bern̄. p̄ſumptuoſus pͥus ī ꝯuētibꝰ reſidet vtꝯſilijs pͥus rn̄deat. nō vocatꝰ accedit .i. nō iuſſus ſe ītromittit vel ingerit. reordīat ordīata.reficit facta. qͥcqͥd ipſe nō fecerit aut ordīauerit nec recte factū nec pulcre eſtiat ordīatū. iudicat iudicātes. ⁊ ſi cū tp̄s aduenerit p̄ oībusnō ꝓmoueat̉ īiuſtū iudicat ⁊ ſe deſpectū. Nonō qꝛ cōſul nō dꝫ eſſe iracūdꝰ. qꝛ dicit Sen̄. ꝙduo ſūt maxime ꝯͣria ꝯſilio. feſtinatio ⁊ ira. etiō iracūdi ⁊ impetuoſi nūqͣꝫ dabūt ſapiēs ꝯſiliū indigēti. qꝛ ẜm Cathonē. impedit ira aīmne poſ. cer. ve. Propt̓ qd̓ dr̄ Iac̄. j. ca. Ira viri iuſticiā dei nō oꝑat̉. Decimo debꝫ eē nō timēs vicꝫ hoīes. qꝛ pylatus eo ꝙ ceſarē timuit a iuſticia declinauit. Quare dic̄ ſapiēs Prouer. xxix. Qui timet hoīeꝫ .ſ. timore mūdanocito corruet. glo. a rectitudine iuſticie. Vndecimo nō dꝫ ꝓdere ſecreta ꝯſilij. ſꝫ debet dicereEſa. xxiiij. ſecretū ē mihi. Nā ꝯſiliuꝫ dr̄ a conqd̓ ē ſimul ⁊ ſileo. vn̄ ꝙ aliqͥ plures ſiml̓ ſilēt.hoc .n. fuit ꝙ adeo romāos apud alios exaltauit vbi qͥcqͥd ī auribus ꝯſiliātiū dicebat̉ adeoſecretū erat ac ſi dictū nō fuiſſet. Un̄ valeriusmaximꝰ li. ij. d̓ factꝭ mirabilibꝰ. c. d̓ inſtitutꝭ antiqͥs ꝯmēdās romanos ꝯſiliarios ait. ꝙ fidū ⁊altū erat ſecretū ꝯſiſtoriū reipublice ſilētiqꝫ ſalubritate munitū. cꝰlimē intrātes abiecta ꝑ̄uata dilectōe. ita dilectōꝫ publicā īduebāt vt nōdicaꝫ vnū ſꝫ neminē audiuiſſe credēs qd̓ multoꝝ auribꝰ fuit ꝯmiſſū. hec ille. Iō dixit Ariſ.ꝯſiliarios duos debere hr̄e. vicꝫ ꝙ nec eſſentplani .i. maīfeſti. ⁊ ꝓpalatores ꝯſilioꝝ. nec placētes .i. adulatores. Et recitat. iij. eth̓. ꝙ qͥdaꝫpoera noīe Alexāder vidēs Priamū ī ꝯſilijseē ſecretum ⁊ veracē ꝯmēdās eū. iſte ē qͥ ꝯſu-

lit reſpectꝰ alioꝝ. ⁊ hͦ eſt ꝯͣ illos ꝯſules qͥ fecreta ꝯſilij ſolent vxoribus ſuis reuelare q̄ nullomo pn̄t ea obticere aut retinere. ſic̄ ꝓbat Egidiꝰ romanꝰ ī de re. pͥn. ꝑte. j. li. ij. c. vl. Mulieres inqͥt ſecreta retinere non pn̄t. qꝛ vt pl̓imuꝫſūt molles ⁊ ductiles. ſtatim .n. cū eis aliqͣ ꝑſona applaudit ⁊ in faciē eaꝝ arridet amicā eaꝫeſtimat. ⁊ oīa ſecreta cordis reuelāt. patet etiam ex hoc vt idē dicit ꝙ ſūt nimis appetitiuelaudis ⁊ gl̓ie. Inde eſt vt cōit̓ ꝙ ml̓ieres alijsmulieribꝰ qͣs credūt eſſe amicas ſecreta viroꝝreuelāt. Credūt .n. ex hoc eſſe in qͣdā excellentia ⁊ laudari apud eos ſi ſciunt referre ſecretavirorū. hec Egid̓. Refert .n. Ualeriꝰ ꝙ nobil̓Pipinꝰ noīe cū adhuc etate puerili teneret̉ cūpr̄e ſuo die qͦdā miſſus ad curiā ſecreta ꝑtractantē. qͥbus a curia reu̓tentibꝰ cepit mr̄ pueriab eo ꝑcūctari qͥd pr̄es egiſſent ī ſenatu. ⁊ rn̄diſſet puer. Illud dicere nō licet. illa cū ꝟ̓beribus ꝑurgeret. ille ficte mēdoſe dixit actuꝫ eſſeī ſenatu vt deliberarēt ſapiētes qͥd eēt meliꝰ ꝓciuitate ꝙ vicꝫ vnꝰ vir pl̓es ꝯiuges debe̓t acceptare. Qd̓ ſecretū cū illa a filio ſenatoꝝ didicerat nō obticuit ſꝫ ſtatim mulieribꝰ alijs intīauit. q̄ om̄s die ſequēti ꝯfluūt ad ſenatū rogantes vt vna mulier potiꝰ duobꝰ virꝭ qͣꝫ vnus virduabus mulieribꝰ ꝯiunge̓t̉. Cunqꝫ ſenatoresq̄ nā eſſet illa mulieꝝ noua ꝯgregatio inqͥſiſſēt⁊ mirarent̉. puer cām ex his que matri coactꝰdixerat indicauit. ꝓpter qd̓ ꝓinde ab eis ordinatū fuit ne pueri excepto illo ammodo cū patribus ī ꝯfiliū nō intraret ꝓpter ꝑiculuꝫ reuelatōis ſecretoꝝ. Id̓o dicit Tull̓. moral̓. Quicquid agas ſecreto tue nō pade marite. Un̄ tibi naſci pn̄t diſcrimina vite. Dicit .n. Gamfredus lib̓. vj. d̓ regi. pͥn. ꝙ ī vueſtualia ē ꝯſuetudo ꝙ ſi adiuratꝰ iudicij reuelat aliqͥd ibi dictūmeret̉ ſuſpendiū. Duodecimo ꝯſul nō debetꝑſonā acceptare. quia dr̄ Prouer. xviij. Perſonā acciꝑe in iudicio nō eſt bonū vt declinesa veritate iuſticie. Sic nō fuit acceptor perſonaꝝ ille conſul romanus iudex ⁊ iuſtus d̓ quoſcribit Ualerius ꝙ habebat quēdā amicū nomīe Rutiliū. ⁊ ille ei ſepius rogatōꝫ iniuſtamporrigebat. Cūqꝫ ille ſepiꝰ reſiſteret. tādē Rutiliꝰ cū indignatiōe. Quid inqͥt mihi opus eſtamicitia tua ſi qd̓ rogo nō facꝭ. At ille. qͥd mihi tua ſi ꝓpter te aliqͥd ꝯtra iuſticiā facturꝰ ſūinhoneſte. Maluit .n. amicicia ſui amici carere qͣꝫ ꝯtra conſcīam ſuā iniuſte iudicare. vl̓ etiam ꝑſonā acceptare. Tredecimo ⁊ vltimo cōſul nō debet munera acceptare vl̓ captare. qꝛmunera excecāt oculos hoīm. ꝯſulū ⁊ iudicūiuxta illd̓ Ecc̄i. .xx. exenia ⁊ dona excecāt oculos iudicū. ⁊ qͣſi mutus ī ore au̓tit correctōeseoꝝ. Eſt .n. mutus vt dicit gloſa quedaꝫ ſpēsrane que proiecta in os canis eū tacentem fa-

R