Dn̄ica. xxj. poſt Trini.

lij. rhetorice. In legibus eſt ſalus ciuitatꝭ Un̄v. politicorū dicit Ariſto. ꝙ obſeruare leges ⁊obedire pͥncipi ſiue regi nō eſt ſeruitus ẜꝫ libertas. Cum em̄ ſeruitꝰ naturaliter cōueniat brutis. quāto magis qͥs accedit ad vitam beſtialētanto magis eſt ſeruus. Nam videmꝰ ꝙ om̄isbeſtia cōpellit̉ ad obediendū. Homo qui ē rationale animal voluntarie ꝓpter bonū principatus debet obedire. Nā Ariſto. iiij. politicorū. comꝑat regem ⁊ regnum ſicut animā ⁊ corpus que ip̄m conſeruat ⁊ regit quare ſic̄ peſſimum eſt corꝑi derelinquere aīam. ita maluꝫ ēſubiecto derelinquere principē. quare ex obedientia orit̉ ſalus regni ex inobediētia ꝟo confuſio. Exemplū patet Nume. xvj. de Chore.Dathan ⁊ Abyron qui cum vidiſſent fratrueles ſuos honoratos. alterū ſacerdotio. alteruꝫducatu ppl̓i. Chore inuidit ⁊ murmurās cōtraMoyſen ⁊ Aaron cōplices ſecū habēs ducētos quinquaginta demptis maioribus qͦs etiam dignos ſacerdotio preferebat. ⁊ adiūxit ſibi Dathan ⁊ Abyron potiores rubenitarumquibus pͥncipatum ppl̓i debere dicebat. qꝛ fuerunt de Ruben pͥmogenito. Et iſti ſtabant cōtraMoyſen magis ei reſiſtendo qͣꝫ ẜm legemdn̄i obediēdo. Qd̓ vidēs Moyſes orauit dominū ne in ſolito more ꝑieret. ⁊ ſic palaꝫ fieretꝙ dn̄s miſerat eum. Quo orāte ⁊ flente tremuit terra ⁊ expauit ppl̓s. grādiqꝫ ſtrepitu per tabernacula illorū excitato ſciſſa ē terra ſub pedibus eorum ⁊ aꝑiens os ſuuꝫ deuorauit eoscum om̄i ſubſtātia eorū. ⁊ deſcenderūt viui ininfernum. ⁊ reducta eſt terra quaſi nihil horūfactum videret̉. Et ſic apparet ꝙ ſuꝑioribꝰ eſtobediendū. Tertium eſt pax ⁊ cōcordia ⁊ abūdātia cū tranquillitate. Nam .j. rhetorꝭ. videt̉velle Ariſto. ꝙ ſic ſe habeant legis latores adaīas ſicut medicus ad corꝑa. Sicut em̄ medicus intendit ſedare paſſiones corporū. ſic pͥnceps paſſiones aīarū. Unde ibidē dicit̉ ꝙ nōnocet tm̄ peccare cōtra p̄cepta medici quātuꝫaſſueſcere nō obedire pͥncipi. Eſt em̄ anīa magiſqͣꝫ corpus. ⁊ pax ciuiū ⁊ eorum qͥ ſunt in regno potior qͣꝫ equalitas humorū. Exemplumpatet de lombardis qui imꝑio male obediuntideo ꝑſecutionē theutonicorū patiunt̉ īceſſanter. gͦ ad ſufficientiaꝫ regiminis requiritur obtemꝑatio ſubditorū. Tertium eſt diuulgatiotriumphorum. Triūphꝰ em̄ ſingulariter magnificat pͥncipem ⁊ terribilē reddit regibus ethoſtibꝰ qui circūſtant. Nam Ioſue. vj. dicit̉.ꝙ habitatores hiericho ad rumores triūphorum quos filij iſrael de duobus regibus ammorreorū habuerūt. ſolo timore cor ⁊ audaciam ꝑdiderunt. Id̓o dicit Salomon Sapien̄.viij. Timebant me audiētes reges horrendi.Quartū eſt recōciliatio trāſgreſſorum. vt pͥn-

ceps vel p̄latus benignitate reſplendeat trāſgreſſoribꝰ ꝓ loco ⁊ temꝑe ignoſcēdo. Exemplum de Dauid qui Semei qͥ eū maledicebatdicēs eum virū ſanguinis leniter indulſit. Nācum Abſolon mortuus eſſet. ⁊ Dauid iordanem trāſiret. occurrit ei Semei iacēs ꝓſtratuſin terra dicens. Nec reputes mihi dn̄e mi rexiniquitatē. neqꝫ memineris iniuriarū ẜui tui.Agnoſco em̄ pctm̄ meū ⁊ ideo pͥmus veni ī occurſum regis. ⁊ Dauid indulſit ſibi dicēs Nōmorieris. iurauitqꝫ ei Dauid. ij. Regꝭ. xix. Iōcōtra crudeles dn̄os ⁊ reges ſcribit Hiero. ſuepl̓am Timoth̓. exponēs illud. Oportet ep̄mirreprehēſibilē eſſe. nō iracūdū dicēs. Nihil ēfedius preceptore furioſo. qui cum debeat eēmāſuetus ⁊ humilis ad om̄es. ex aduerſo toruo vultu tremētibus malis. rugata fronte. facie inter ruborē ⁊ pallorem variata perſtrepit⁊ errantes nō tm̄ ad bonum retrahit quātumad mala ſua ſeuitia p̄cipitat. Iō dauid qͣi ſummam ſue bonitatis allegans coram dn̄o. ait.Memento dn̄e Dauid. ⁊ om̄is manſuetudinis eius. Et dicit̉ notant̓ ꝓ loco ⁊ temꝑe ignoſcēdo. Quia nō debet ſemꝑ rex vel dominusignoſcere delinquētibꝰ. Nam legit̉. iij. Regꝭ.ij. de Ioab qͥ ꝑ inuidiā Abner occidit ⁊ Amaſa effudit ſanguinē belli in pace .i. in tꝑe pacis⁊ eorum cū quibus debebat hr̄e pace. poſt int̓uallum ꝟo temꝑis cum exaltatus fuiſſet Salomon ſuꝑ thronū ſui patris Dauid. Ioab timens potentiā Salomonis fugit in tabernaculum dn̄i ⁊ apprehendit cornu altaris. ⁊ miſitrex Banaiā vt aduocaret. Et ait Ioab. Nonegrediar ſed moriar hic. Sed cum nunciaſſetBanaias regi. dixit ei rex. Fac ei vt dixi. Et īterfecit eū Banaias ad cornu altaris. ⁊ ſepultus eſt in domo ſua in deſerto. Dicit em̄ Arꝭ.vij. politico. ꝙ decet reges ⁊ potētes vt magꝭtimeant̉. ⁊ vt virilius obſeruēt iuſticiā magispunire ⁊ ſeuerius ſuggerere ꝯtra amicos ſi excedunt. Exemplū patet d̓ Traiano imꝑatoreromano. qui licet eēt paganus tn̄ quia filiꝰ ſuꝰcontra iuſticiam fecerat. vt relinqueret exemplum poſteris pͥncipibus ꝓprium filium interemit. Quintum eſt expugnatio inimicorum.quia principes diligunt̉ a ſubditis ſi ſint fortes ⁊ magnanimi exponentes ſe ꝓ cōmuni bono contra inimicos. Ideo dicit̉. ij. rhetoricoꝝꝙ diligimus beneficos in ſalutem .i. hos quipoſſunt bn̄facere nos ſaluādo ⁊ liberādo. Exemplum in lib̓. j. Regꝭ. xvij. de Dauid. qͥ manu fortis interpretat̉. qui egrediendo et regrediendo ppl̓m iſraeliticū de manu hoſtiū defendit potenter. Quinqꝫ hec p̄libata ſunt queſpectant ad ſufficientiā regiminis. Propt̓ qd̓quilibet rector populi pōt dici regulꝰ ad xp̄mꝯꝑando qui ē rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū. Apoc̄.