Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XCVIIISermo

monias ⁊ viā morū oſtēdas eis. Ad deciſionēꝟo cauſarū elige viros potētes ⁊ timētes d̓ominū. amātes ꝟitatē. ⁊ deteſtātes auariciam.Scd̓a queſtio vtrū meliꝰ ſit regimen aut pͥncipatus ꝑ ſucceſſorē aut electionē. Solutionemiſtius vide ſupra ẜmōe. xxix. R. Ad hoc facitetiā figura. iij. Regꝭ. ij. de Dauid. qͥ ad petionem Berſabee filiū ſuū Salomonē adhuc viuens ſupra thronū regni ſui poni fecit Quo ſedente ſuꝑ thronum pr̄is rex Dauid adorauitdeū in lectulo ſuo qͥ dederat ei ſedentē in ſolioſuo in oculis ſuis. Et ex ꝑte regꝭ patꝫ ꝙ meliꝰſit regimē ꝑ ſucceſſorē. Patꝫ etiā ex ꝑte populi qͥ debet gubernari. Nā ꝯſuetudo ē quaſi altera natura. Populꝰ em̄ qͥ cōſueuit portare iugum pr̄is faciliꝰ portat iugū filiorū qͣꝫ extraneorum. Iugū em̄ voluntariū ē minꝰ oneroſumgͦ pͥncipatꝰ ꝑ ſucceſſorē ē melior vt dicit Lantfredus in de regi. pͥnci. lib̓. v. c. iij. Tertia queſtio. querit̉ em̄ qͥd ꝑtineat ad regentē cōitateꝫvel ad verū politicū. Rn̄det Ariſtꝭ. v. politꝭ.ꝙ decē ſunt que vident̉ ꝑtinere ad verū politicū. Primū ē ꝙ in regno ſuo rex non ꝑmittattrāſgreſſiones modicas. Sed heu iaꝫ ꝑmittūtin regnis ſuis ⁊ ciuitatibꝰ trāſgreſſiōes maximas. vt ludos. ⁊ vitia forte adulteriorū. et ſicde alijs. Scd̓m ē bn̄ vti his qui ſunt in regnonll̓i iniuriādo. Nā vt innuit ph̓s. iij. politico.Bn̄ vti ciuibꝰ nō ſolū p̄ſeruat policiā. ſꝫ etiaꝫp̄ſeruat pͥncipatū. Et licet om̄em iniuriā queſit in regno rex nō debet ſuſtinere. iniuriaꝫ tn̄dei que fit blaſphemādo debet acrius vindicare exemplo beati Ludouici regis francie quiquēdā ciuē pariſius qui blaſphemauit in penam ſui peccati ⁊ aliorū terrorē ferro cādēti inlabijs ſuis cōcremari p̄cepit. Et cuꝫ aliqͥ pͥncipes ⁊ nobiles ipſiꝰ īdignati ex hoc ſcm̄ Ludouicū ꝓpter hoc factū arguerēt. rn̄dit eis dicēsUellē ego talē indecentiā in labijs meis qͣꝫdiuvixero ſuſtinere dū hoc vitium de regno meotolleret̉. vt amodo dn̄s meꝰ ieſus xp̄s a nullohoīm ꝑ talē blaſphemiā offenderet̉. Tertiumquod reqͥrit̉ ad ꝑfectionē politie ē timorem incutere his qui ſunt in politia. vt vicꝫ nullus ſitocioſus. nā tales nocēt ſibi ⁊ cōitati. Nā Arꝭ.vij. politꝭ. tales aſſil̓at ferro qd̓ dū ē ī exertitioclaritatē hꝫ. dū ꝟo qͥeſcit cōſumit̉ ꝑ rubiginēQuartū ē ꝙ caueant̉ ſeditiōes nobiliū. ponēdo eis ſtatuta qͥbꝰ nō facile cōtradicat̉. Exemplū patet de regibꝰ Francie. qͥ ex ſtatutꝭ ſanctiLudouici hn̄t ⁊ ſeruāt duella ⁊ guerras internobiles. Sed qͥcūqꝫ hꝫ cōtrariū ⁊ ponit hͦ ī iudicio ibidē ẜm iuſticiā cā litigantiū terminat̉Quītū requirit̉ ꝙ ſubditi reſpiciāt ad eos qͦsmaięſtas pͥncipis honorat. Nihil em̄ tm̄ ꝯſeruat pͥncipatū ſic̄ bonos ⁊ dignos p̄ficere. Exēplum. j. Regꝭ. xvij. de Dauid. qͥ cū eēt gener

regis ſaul p̄liabat̉ p̄lia dn̄i ⁊ qͦcūqꝫ ſe ꝟtebat̉ſemꝑ ꝓſperabat̉. vt ab om̄ibꝰ maxime a puellis cantantibꝰ. ſaul ꝑcuſſit mille. ⁊ Dauid decem milia. ſuꝑ regē ſaul laudaret̉ Sextū qd̓ requirit̉ eſt ꝙ pͥnceps caueat ne aliquē indignūnimiū exaltet. quia tl̓is neminē curat nec quēqͣꝫ p̄ oculis habet. Sicut patꝫ de quodā in regno Francie exaltato. qui ad hoc venerat ꝙnec fratrē regis nec filios in oculis ſuis aliqͥdreputaret. Nā ad tantā dignitateꝫ venerat ꝙrex eidē in officio domꝰ regie imaginē pulchraad p̄ſentationē ipſius locaret. Et poſtea iuſtodei iudicio ꝓpter mala que pret̓ bonū cōmune fecerat ꝑ pͥmogenitū regꝭ qͥ paterno regnoſucceſſit in patibl̓o Pariſiꝰ ē ſuſpēſus. Septimū eſt ꝙ pͥnceps vel dn̄s debet hr̄e dilectionēad bonū regni. ⁊ hoc maxime fit ꝑ bonos cōſiliarios. Quia ibi ſalꝰ vbi multa cōſilia Prou̓.xxiiij. Octauū ē ꝙ pͥnceps habeat ciuile potētiam. Nā vt dicit̉ in magnis moralibꝰ. Iuſticia vrbanitates cōſeruat. Sed iuſticia ī regnocōſeruari nō pōt ſine potentia ciuiū. Nonumpͥnceps ſit ꝟtuoſus. Nā vt dicit̉. v. politicoꝝMaior ꝟtus requirit̉ in cuſtode ciuitatꝭ ⁊ regni qͣꝫ in duce exercitus Nā in duce potiſſimerequirit̉ exꝑientia. Sꝫ cuſtos ciuitatis et regni oportet ꝙ ſit ꝟtuoſus. Decimū ꝙ ſpectatad politiā ē ꝙ pͥnceps nō ignoret qualiſ illa ſitpolitia cui dominat̉. vt habeat memoriā p̨̄teritorū ⁊ ꝓuidentiā futurorū. Exemplū de Ioſeph Gen̄. xlj. qui ꝓpter cōfidentiā ⁊ diſcretionē cōſilij ſuꝑ regnum Pharaonis pͥnceps inegypto cōſtitutꝰ ē in hunc modum. Tulit rexPharao annulū de manu ſua. ⁊ dedit in manū eiꝰ. Torquē etiā eius collo circūpoſuit. fec̄eū ſcd̓m in regno ſuo. Cūqꝫ aſcēdiſſet in currūIoſeph. clamauit p̄co vt oēs corā eo genu flecterēt ſicut corā rege. ⁊ clamor ẜm hebreos fuit abreth. qd̓ ſonat pater tenerrimꝰ. Abba em̄pater. reth delicatꝰ vel tenerrimꝰ interp̨̄taturq. d. Si etate tener. ſapientia tn̄ eſt pater. Secundū quod requirit̉ ad ſufficiētiā regis ē obtemꝑatio ſubiectorū. Quia reges vel pͥncipesvel alij dn̄i nō ꝓpria potentia ſtabiliunt̉ ſꝫ beniuolentia ſubditorū. Ideo dixit Salomon.Populum diſponā. ⁊ nationes erunt mihi ſb̓iecte .ſ. ꝑ voluntariam ⁊ amicabilem obedientiam. Ubi nota tria bona cōſequunt̉ obedientes regi. Primū eſt ꝟtutes. Quia. iiij. politic̄.dicit ph̓us ꝙ intētio boni regis ē inducere adꝟtutes ppl̓m. ideo ē obediendū ei. Exempluꝫiij. Regꝭ. iij. de Salomone. cui cum dn̄s ſapiētiam ⁊ ſcientiam ad regendum ppl̓m cōtuliſſetppl̓s eidem toto temꝑe principatus ſui humiliter obediuit. ⁊ hoc patuit de teſtimonio ſuo.Sap̄. viij. Nationes mihi erant ſubiecte. Secundū eſt ſalus regni ⁊ ciuitatis. quia vt dicit̉

E

F