XCVIDermo
XCVI
q. v. c. Si noͣ hꝫ. Iudas plus peccauit deſperādo qͣꝫ xp̄m tradendo. Ideo debet confiderepctōr ⁊ nullo modo deſperare. Quia deſperatio valde diſplicet d̓o. qꝛ maximū eſt pctm̄. qꝛIſido. de ſū. bo. Beſꝑatio ē peior om̄i peccato. Et Augꝰ. ſuꝑ Ioh̓. Solū deſperatiōis crimē ē qd̓ veniā mereri n̄ p̄t Propt̓ qd̓ dic̄ Ber.O res cōfuſa o res mēſtruoſa pctōrū deſperātiū de dei miſcd̓ia cū oīa pctā originalia venialia ⁊ mortalia ab origine mūdi cōmiſſa diuinemiẜicordie comꝑata ſint qͣſi vna gutta aq̄ contra pelagꝰ marꝭ totiꝰ. hͨ ille. Cōfide ergo o peccator cōfide in deo ⁊ ſpera corrigēdo peccata.quia ẜm Bern̄. nulla ē culpa que non habeatveniā. Sed di. qͥs. videt̉ ꝙ aliqua ſunt peccata que non remittunt̉. Quia dicit dn̄s Mat.xij. ⁊ Marē̄. iij. ⁊ Luc̄. xij. Qui peccauerit inſpm̄ſcm. nō remittet̉ ei hic neqꝫ ī futuro. Queergo ſunt illa pctā dicit mgr̄ ſen. lib̓. ij. di. xliij.Quidā dicūt illud pctm̄ eē deſperatiōis vl̓ obſtinationis. Obſtinatio ē durate mētis in malicia ꝑtinacia ꝑ quā hō ſit īpenitēs. Deſꝑatioē. qͣ qͥs penitꝰ diffidet de dei bonitate eſtimansſua maliciā diuine bonitatis magnitudinē excedere. Sicut Cayn qͥ dixit. Maior ē iniqͥtasmea ⁊c̄. Utrūqꝫ dr̄ pctm̄ ī ſpinſcm̄. qꝛ ſpūſſanctus ē maior pr̄is ⁊ filij ⁊ benignitas qͣ ſe inuicem ⁊ nos diligūt q̄ tanta ē cuiꝰ finis nō ē. Sꝫquerit mgr̄ in eadē diſtinctiōe. vtrū om̄is obſtinatio mētis in malicia obdurate om̄iſqꝫ deſperatio ſit pctm̄ in ſpm̄ſcm̄. Et rn̄det ponēdoduas vias. Quidā inqͥt dicūt oēm deſꝑationē⁊ obſtinationē pctm̄ eē in ſpm̄ſcm̄. qd̓ ſi eſt aliqn̄ illud pctm̄ remittit̉. qꝛ multi etiaꝫ obſtinatiſſimi ⁊ deſꝑatiſſimi cōuertunt̉ vt ait Augꝰſuꝑ illud psͣ. lxvij. Cōuertā in ꝓfundū marisid ē. in eos qͥ erant deſꝑatiſſimi. ⁊ ibi. Mittitcryſtallū ſuā ſicut buccellā .i. obſtinatos facitaliorū doctores. Scd̓m iſtos pctm̄ illud dr̄ irremiſibile. non qͥn aliqn̄ dimittat̉. ſꝫ qꝛ vix autraro ⁊ difficult̓ dimittit̉. Nō em̄ ſoluit̉ cryſtallus niſi vehementis ſpūs impetu. Alij ꝟo tradunt nō qͣꝫlibet obſtinationē vel deſꝑationemappellari pctm̄ in ſpm̄ſcm̄. ẜ illā tm̄ quā cōmitat̉ impenitētia. Et ẜm hos pctm̄ dr̄ irremiſſibile eo ꝙ nunqͣꝫ dimittat̉. Quia ẜm Aug. hocſolū pctm̄ .ſ. impenitētia veniā mereri nō pōt.Sꝫ tn̄ idē Augꝰ. de vbis dn̄i de impetētia q̄ ēblaſphemia in ſpm̄ſcm̄ ſic ait. Iſta impenitentia vel cor īpenitēs qͣꝫdiu qͥſqꝫ in hac carne viuit nō pōt iudicari. De nullo em̄ deſꝑandumē qͣꝫdiu patiētia dei ad pnīam adducit. Paganus eſt hodie. Iudeꝰ infidelis ē hodie. hereticus ē hodie. ſciſmaticꝰ ē hodie. qͥd ſi cras amplectat̉ catholicā pacē ⁊ ſequat̉ catholicā veritatē? quid ſi iſti quos ī quocūqꝫ genere erroris notas ⁊ tāqͣꝫ deſperatiſſimos damnas an̄-
qͣꝫ finiāt vitā iſtā agūt̉ penitētiā ⁊ īueniāt veram requiē ⁊ vitā in futuro. Nolite gͦ an̄ tempus iudicare quicqͣꝫ. hec Augꝰ. Quia vbi ſupra dicit̉ nō pōt ſciri de aliquo vtrū peccau̓itad mortē vel in ſpm̄ ſcm̄ niſi cū ab hac vita diſceſſerit niſi forte alicui ꝑ ſpm̄ſcm̄ mirabilit̓ reuelatū fuerit.¶ Bn̄ica. xx. poſt trinita. Sermo. j.Olite inebriarivino in quo eſt luxuria. ad Eph̓. v.¶ Scd̓m naturales orex ē piſcis habitans in mari. ⁊ ē adeo magnꝰ ꝙ vix pn̄t eumportare decē equi. ideo piſcatores qn̄ capiunteum dat ei bibere vinū qd̓ multuꝫ diligit de qͦtm̄ bibit ꝙ inebriat̉. ⁊ ſic facilit̓ a paucꝭ deportat̉. Spūalit̓ ꝑ mare mūdꝰ pn̄s intelligit̉. Dequo Iob. iij. Qui gradit̉ ſuꝑ fluctꝰ marꝭ. Illeſuꝑ fluctꝰ maris ambulat qͥ ſeuitias md̓i ſuperat atqꝫ calcat. In hͦ natant hoīes tanqͣꝫ piſceſſed ab eo extrahunt̉ ꝑ ęuāgelicas p̄dicatiōesIuxͣ illud Mat. xiij. Sil̓e ē regnū celorū ſagene .i. doctrine euāgelice miſſe in mari .i. in mūdum. ⁊ ex om̄i genere piſciū cōgreganti .i. taꝫbonorū qͣꝫ malorū. pauperū ⁊ diuitū hominūinter quos ſunt qͥdā magni in ꝟtutibꝰ ꝙ a demonibꝰ capi nō poſſunt. nec ad vitia deportari. Idcirco infernales piſcatores vicꝫ demōeſꝓcurāt interdū vt tales inebrient̉. ⁊ ſic capiātur in peccatis ſicut factū ē de Loth Gen̄. xix.qui ꝓcurāteʳⁱ diabolo inebriatꝰ eſt ⁊ inceſtū cūfiliabus ꝑpetrauit. Iō dic̄ Hiero. Loth queꝫAodoma nō vicit vina vicerūt. quia vent̓ mero eſtuans de facili ſpumat in libidinē. Namdiabolꝰ vtit̉ hac cautela ad capiēduꝫ homīesqua vſi ſunt cōtra africos carthaginēſes. Refert em̄ Iuliꝰ frontinꝰ de duce quodā carthaginēſi qui habuit bellū cōtra africos qui carthaginenſibꝰ rebellabant. Fuerunt aūt africinimis auidi de vino qd̓ intelligens dux vſuseſt tali cautela. Accepit enim ml̓ta dolia et miſcuit vinum cum ſucco mandragore que ē herba ſomnifera ẜm Ariſtotelē in de ſomno et vigilia. Facit enim homines ita dormire ꝙ fiūtinſenſibiles. Dolia igitur ſic infecta miſit in tētorijs relinquēs. Afric aūt gaudentes tentoria inuadūt. ⁊ īueniētes victualia ⁊ de vino inabundātia comederūt ⁊ biberūt de vino infecto Et ſtatī oēs ſomno oppreſſi ſūt vt nullo mōſe iuuare poſſent. Hoc explorās dux redijt. eteos cepit ⁊ trucidauit. Spūaliter carth ago īterpretatur ſuſcitatio. et ſignificat demonemqui ſuſcitat aduerſus nos varia prelia. Indecarthaginenſes alij demones qui pugnant cōt̓ra Africos. id eſt. chriſtianos qui rebellanteis. Sꝫ diaboli int̓dū capiūt eos ꝑ vinū ī qͦ mixta ē luxuria ꝙ ī pctīſ dormiāt ne violētiā eoꝝ
A