Dn̄ica. xx. poſt trinita.

ſentiant. vt ſic qͥlibet captꝰ poſſet dicere Prouerb̓. xxiij. Vulnerauerūt me ⁊ nō dolui. traxerūt me ⁊ nō ſenſi. De hac captione loquiturſcūs Effrem. Pleriqꝫ ꝑ vinū a demonibus capti ſunt. nec ē aliud ebrietas qͣꝫ infeſtiſſimꝰ demon. Fuge vinū qͣſi venenū ne ebrietas ſuꝑette ⁊ expolieris cūctis ꝟtutibꝰ ⁊ nudū te efficiat. Propt̓ qd̓ ⁊ apl̓s hortat̉ nos in ꝟbis allegatis. Nolite inquit inebriari vino. In qͥbuspͥncipaliter duo facit. Primo inhibet ebrietatem ibi. nolite inebriari. Scd̓o oſtēdit vini cauſalitatē. ibi. vino in quo eſt luxuria. Primo inhibet ebrietatem cū dic̄. Nolite īebriari. Ubinota. ebrietas ē merito vitanda. quia ē materoīm vitiorū. Hec ē em̄ vt dicit Robertꝰ holc.ſuꝑ lib̓ Sap̄. lec. cxxj. denudatrix ſecretoꝝ. infamatrix ſenſalorū. alligatrix robuſtorū. ⁊ imperatrix flagitiorū. Primo em̄ ebrietas eſt ſecretorū denudatrix. Prouerb̓ xxxj. Nullū ſecretum ē vbi regnat ebrietas. qd̓ ꝓbat Sene.ad Lucillū. c. lxxxvj. Quēadmodū dolia muſto plena rumpunt̉. ⁊ omne qd̓ in imo iacet inſummā ꝑtem vi caloris eructat. Sic vino eſtuante quod in imo iacet abditū effert̉ ⁊ ꝓditurin medium. Et hec eſt vna cauſa quare ſpecialiter vinū regibꝰ ꝓhibet̉ quorū ē cenſere cōſilia. Nihil em̄ eſt tam ꝑiculoſum reipublice ſic̄ebrietas ī rege. A tali nāqꝫ pͥncipe aut rege punitiones indebite p̄cipites irrogant̉. Conſultationes accepte ī īiuriā aliorū īcaute reuelāt̉Ordinatiōes cōceſſe ⁊ vtiles reipublice retrahunt̉. Ideo dicit̉ notant̓ Prou̓. xxxj. Noli vinum dare regibꝰ .ſ. īmoderate bibendū. quianullum ſecretum vbi ebrietas regnat. Et ſubdit. ne forte bibant ⁊ obliuiſcant̉ iudiciorum.vicꝫ in lege omniū ſcriptorū. ⁊ dimittant cauſam filiorū pauꝑis .ſ. nimis fouendo ꝑtem diuitum. Ꝙ aūt reges ebrij indebite punitionesirrogent. narrat Ualeriꝰ lib̓. vj. c. ij. ꝙ mulierquedā innocēs dānata fuerat a Philippo rege temulēto que ꝓprie innocentie conſcia clamans ꝓuocarem inquit ad Philippum. ſi ſobrium ipſum viderē. Qui cū ſobrius eēt libenter cauſam inſpexit. ⁊ liberā mulierē a pena dimiſit. Legit̉ etiam de rege Alexandro quē induxit ebrietas ad necandum militē ſuum quēdam minus iuſte. Qui regis vociferās violētiam dixit. Appello ab Alexandro. Cui Alexāder. Ad quem appellas cū appellatio debet fieri a minori iudice ad maiorē. ⁊ cū nō ſit rex maior. Cui miles. Appello ab Alexādro ebrio vſqꝫ ad Alexandrū ſobriū qͥ ē maior. Quo factomiles cuſtodi carceris cōmiſſus ē ⁊ in craſtinūreſeruatus. Mane facto Alexander ſobriuseffectus militē ſanum abire ꝑmiſit. Ꝙ aūt ebrietas cōſultationes aliorū acceptas in iniuriaꝫaliorū reuelet. ſtatutū eſt vt nullꝰ ebriꝰ in cōſu-

lem eligat̉. Quia dicit Sen̄. in epl̓a. Ebrietasnihil aliud eſt niſi voluntaria inſania Et Linconienẜ dicto centeſimo .xlvij. Ebrietas eſt īſania. quia fornicatio. vinum ⁊ ebrietas auferunt cor Ozee. iiij. Et qꝛ ebrij ſunt inſani et fatui. ideo ꝑ indiſcretā locutionē effundūt qͥcqͥdin ſecreto audierūt. Iuxta illud Ecc̄i. xx. Sapiens in ꝟbis amabilē ſe facit. Gloſa. quia cauet dicere odioſa ⁊ nociua. Gratia aūt fatuorum effundet̉. vicꝫ ꝑ indiſcretā locutionē perquā odioſi reddunt̉. qͣꝫuis aliquas gr̄as. videlicet cōſilium dandi habeāt gratis a d̓o datasin ſignū cuiꝰ etiā ebrietas eſt denudatrix ſecretorum. Legit̉ Gen̄. ix. ꝙ Noe pͥmo vineā plātauit. ⁊ bibens vinū īebriatus eſt. ⁊ cū poſteadormiret circa poſteriora iacuit denudatꝰ. ⁊ aprio filio deriſus ē. Sed dicit btūs Amb̓. inſermone de ieiunijs. ⁊ ponit̉ di. xxxiij. Sextadie vinum nō peꝑcit autori ſuo. Nam Noe qͥprimo plantauit vineam ignorans vim vini īebriatus fuit. Sed vbi malū ebrietatis agnouit iumentū ſuum ad remedium temperauit.⁊ ſic illius ebrietas nobis ſuadet ſobrietatemScd̓o ebrietas eſt infamatrix ſenſatorū. Un̄Augꝰ. in lib̓. ad ſacras ꝟgines. In ebrijs inqͥtnulla ratio. nullū grande vite conſiliuꝫ. nō geſtorum aut lectionū mēbra. nec vlla artiuꝫ autinduſtrie ꝓuidētia. ⁊ ideo nullꝰ de ſua ſciētiaconfidat ſꝫ in ebrietate ſuccumbat. Un̄ Eſa.xxviij. Sacerdos ⁊ ꝓpheta neſcierūt p̄ ebrietate abſorpti ſunt a vino. errauerunt in ebrietate. Et ideo in antiqua lege ſacerdotibꝰ ꝓhibitum eſt ne vinum biberēt quādo ingreſſurierant tabernaculū ad miniſtrādū Leuitꝭ. x. etnō olū in antiqͣ lege. īmo ī noua ꝓhibet̉ clerioebrietas. vt di. xxxv. c. An̄ oīa clericꝭ viteturebrietas q̄ oīm vitiorū fomes aut nutrix ē Sꝫque ſit pena clerici ebrietati deſeruiētis. Reſpōdet Ray. ꝙ pena ē. ꝙ ſi ē ep̄s p̄ſbyt̓ aūt diaconꝰ ⁊ amonitꝰ nō deſiſtat deponat̉ Et hͨ pena ponit̉. xxxv. di. ep̄s. vbi dr̄. Ep̄s aut p̄ſbyter aut diaconꝰ alee aut ebrietati deẜuiēs autdeſinat aut certe deponat̉. Si ꝟo ē ſb̓diaconꝰaut femīa aut laicꝰ cōione pͥuet̉ vel ꝟberet̉. vtdr̄. v. di. ep̄o. ⁊. c. an̄ oīa. ⁊ exͣ de vi. ⁊ ho. cle. acrapula. vbi dr̄ Clrrici a crapl̓a ⁊ ebrietate oēſdiligēt̓ abſtineāt. nec ad bibēdū vinū qͥſqͣꝫ īcitet̉. cū ebrietas mētꝭ īducat exiliū ⁊ libidīs ꝓuocet īcētiuū. Et ſb̓dit decretal̓. vn̄ illū ab uſupenitꝰ d̓creuimꝰ abolēdū qͦ ad potꝰ eqͣles ſe obligāt potatores. ⁊ ille iudicio illoꝝ plꝰ laudat̉qͥ calices fecūdiores .i. pleniores exhaurit. Alinde ponit penā. Si qͥs aūt ſe ſuꝑ his culpabilē exhibuerit niſi a ſuꝑiore commonitꝰ ſatiſlecerit ab officio ⁊ bn̄ficio ſuſpēdat̉. Tertō ebrietas eſt alligatrix robuſtorū. Facit em̄ de homine beſtiā. d̓ robuſto īfirmū. d̓ prudēte īſanu

B

L