Dn̄ica. xx. poſt trinita.
exemplis. qͥqꝫ te intelligis in huiꝰ ſeculi profluuio magis inter ꝓcellas ⁊ tēpeſtates fluctuare qͣꝫ ꝑ terraꝫ ambulare. ne auertas oculos afulgoribꝰ ſideris ſi nō vis obrui ꝓcellis. Si inſurgunt venti temptationū ſi incurrꝭ ſcopl̓ostribulationū reſpice ſtellā. inuoca Mariā Siiactaris ſuꝑbie vndis. ſi ambitōis. ſi detractionis. Si iracūdia. ſi auaricia. aut carnis illecebra nauiculā cōcuſſerit mētis reſpice ſtellā. inuoca Mariam. hͨ Bern̄. Porrigamꝰ gͦ ei preces nr̄as cū fiducia. dicentes illud Eſa. xlvij.Audi hec delicata ⁊ habitās cōfidēter. Et licꝫꝟgo maria hec oret cōtinue nō tn̄ cōtinue pericula maris euadimꝰ. Nā xp̄s qͣrta vigilia noctis laborātibꝰ diſcipulis venit ⁊ dixit Mar.vj. Cōfidite ego ſuꝫ nolite timere. ⁊ aſcēdit adillos in nauē ⁊ ceſſauit vētus. Tertia cōfidentia nob̓ neceſſaria ē qn̄ ſumꝰ egrotātes. Multum em̄ cōfert laborāti aliqͣ infirmitate cōfidere ⁊ ſꝑare in medico ſuo ⁊ diligere medicum ⁊ſperare ſalutē ſuā. Qd̓ aūt ſpes ⁊ cōfidētia deſalute futura ſit infirmo neceſſaria patꝫ ꝑ hecinetra. Speret qͥ metuit morituros viue̓ vidiSpe duce victuros ſpe moriēte mori Qd̓ ꝟoamor cōfidentia ⁊ ſpes multū cōferant egrotopatet ꝑ quandā narrationē quā ponit Sene.lib̓. iiij. narrationū ſiue declarationum declaratione qͥnta. vbi ponit̉ talis caſus. Quidā filium ſuū abdicauit .i. abdicatꝰ ſtuduit medicine. Cōtigit pr̄em grauit̓ infirmari redit filiusiā factꝰ medicus ⁊ curauit pr̄em Et facta curarecōciliat̉ pr̄i. Accidit poſtea ꝙ vxor patris ⁊nouerca filij infirmitate cōſimili laborauit qͣ lahorauit an̄ pat̓ ſuꝰ. Iubet̉ filiꝰ a pr̄e curare nouercā filiꝰ ſe excuſat. abdicat̉ ſecūdo. Pr̄ gͦ accuſauit filiū d̓ eo ꝙ noluit qd̓ ſciuit ⁊ poſſet curare nouercā. Qd̓ aūt ſciuit ⁊ potuit hͦ ꝓbat̉.qꝛ pr̄em curauerat de morbo ꝯſil̓i. Filiꝰ reſpōdit ꝙ neſcit an eā poſſit curare vel nō. licet infirmitate cōſil̓i laboraret. Nā alteriꝰ ſpei cōfidentieqꝫ ⁊ amoris ē pater ad filiū qͣꝫ nouerca.Cōfidētia em̄ ⁊ ſeps pr̄is de filio fuit fortaſſismagna cā cure. Un̄ ſubdit mgr̄. Magis prodeſtegris ſpes ab eo curari a qͦ volunt. Moraliter exqͦ ſumꝰ ex pctīs infirmi. qꝛ nullꝰ p̄t dicere. Mūdū ē cor meū. purꝰ ſuꝫ a pctō Prou̓.ij. Iō ſūme nccͣria ē nobis cōfidētia ⁊ ſpes taꝫde habēda ſanitate qͣꝫ de medici xp̄i bonitate.qꝛ qͣꝫtūcūqꝫ ſit īfirmitas illa ſpūalis magna defacili curabimur ſi cōfidimꝰ ⁊ ſperamꝰ In cuiꝰfigura xp̄us paralytico hic ſignant̓ dixit. Cōfide fili remittunt̉ tibi pctā tua .ſ. ꝑ me tanqͣꝫ ꝑverū deū. qꝛ ſolꝰ deꝰ hꝫ ptātē in terra dimittere peccato. ⁊ hic dicit̉ in euāgelio. Et Augꝰ. īlib̓. cōtra Iulianū cōfirmat. Nemo inqͥt tollitpctā niſi ſolꝰ deꝰ. Et btūs Amb̓. Ille em̄ ſoluſdimittit pctā qͥ ſolus ꝓ peccatis mortuus eſt.
⁊ nō ſolum tollit peccatū ſed etiam ſolꝰ dimit.tit debitū eterne mortis. vt deducit btūs Auguſtinꝰ ſuꝑ iſto ꝟbo psͣ. xxxj. Quoꝝ tecta ſūtpctā .i. abolita ⁊ cooꝑta. Ex quibꝰ ꝟbis doctorum concludit̉ ꝙ miniſter eccleſie cuiuſcunqꝫſit ſtatꝰ vel dignitatis vel cōditionis ꝓprie loquendo nec peccata remittit nec penā. Sꝫ di.quid ergo faciunt miniſtri eccleſie quibꝰ commiſit deꝰ ptātem abſoluendi a pctīs Ioh̓. xx.Quorū remiſeritis peccata remittunt̉ eis. ⁊ qͦrum retinueritis retenta erunt. Ad hoc dicūtdoctores ꝙ licet ſacerdotes abſoluāt a peccatis. tn̄ multo aliter qͣꝫ deus. naꝫ ſacerdotes ſicabſoluunt ꝙ ſolum indicant ⁊ oſtendūt in facie eccl̓ie hoīes abſolutos. ⁊ eis a deo peccataremiſſa. Cōcordat mgr̄ ſen. lib̓. iiij. diſt. xviij.Et talem poteſtatē chriſtꝰ contulit diſcipulis⁊ eorū ſucceſſoribꝰ videlicꝫ pape ⁊ ep̄is. ⁊ cōmuniter omnibꝰ ſacerdotibꝰ abſoluendi a peccatis. Et ideo quādo vere iudicant hominesſolutos a peccatis om̄es ſancti in gloria eoruꝫabſolutionem approbant ⁊ confirmant. VndeAugꝰ. in lib̓. de peni. exponēs illud Matth̓.xvj. Quodcūqꝫ ligaueris ſuꝑ terrā. ⁊cͣ. dicithͦ ē. ego deꝰ ⁊ omnes celeſtis militie ordines ⁊om̄es ſancti in gloria mea laudant vobiſcuꝫ ⁊cōfirmant quod ligatis ⁊ ſoluitis. Id̓o refertCeſariꝰ in dialogo ꝙ quedā mulier concepit aꝓprio filio ⁊ peꝑit filiū. Que cōtrita ſuꝑ hocpeccato ⁊ cōfeſſa remiſſa ē ad papā. Que cumveniſſet ad Innocentiū tertiū ſine omni pudore cū ꝑuulo cōfitebat̉ publice peccata magnacū cōtritione. dicēs. Peccaui cū ꝓprio filio d̓quo cōcepi hunc filiū. Volens eā papa ꝓbareait. Reuertere cras in tali habitū in quo ītraſti ad filium tuū qn̄ peccaſti cū eo. At illa veītin camiſia iterum clamans pro venia. Papaconſiderans cordis eius amaritudinem dixit.Uade remiſſa ſunt tibi peccata tua. Audiensautem hoc vnus cardinalium contra papammurmurauit ꝙ tam grande peccatum tam faciliter dimitteret. Tunc ait papa. Si male egipoſſideat me diabolus ⁊ torqueat. Si autembene. poſſideat te et torqueat. Statim diabolus poſſidebat cardinalem ⁊ grauiter vexabat quo vſqꝫ papa pro eius liberatione orauitEcce ꝙ deus et omnis eius curia remiſſioneꝫeius approbauit. Ideo confide o peccator remittuntur tibi peccata tua. Propter enim defectum confidentie Chayn ⁊ Iudas incurabiles extiterunt et de miſericordia dei deſperauerunt. De Chayn habetur Geneſis. iiij. vbiait. Maior eſt iniquitas mea qͣꝫ vt venia merear. De Iuda dicitur Matthei viceſimoſeptimo. Quia abijt et laqueo ſe ſuſpendit. Etallegatur de penitētia diſtinctione. iij. Inter.⁊. c. in ſalicibꝰ. Ideo dicit Auguſtinus. xxiij.