Dn̄ica. xix. poſt Trini.

ſus humū. Et ponit ibi exēplū de alexādro dicēs. Nōne ferox macedo ꝓtectꝰ ab hoſte tyrārino. Corde venenatꝰ int̓ amica perit. De hacvenatiōe habet̉ pleniꝰ in hiſtoria alexādri qͣſiin fine vbi legit̉ ꝙ erat ex pͥncipibꝰ eiꝰ qͥdā nomine Antipat̉ habēs duos filios Caſſandrū⁊ Iolū. quorū Iolꝰ pincerna erat regis. HicAntipater abſente alexandro multa cōtra euꝫmoliebat̉. Cū aūt moraret̉ alexander babylonie. miſit Antipat̉ ad maleficū quendā. egitqꝫcū eo vt daret ſibi venenoſam potationē ſiuepotionē. vt nō eēt vas qd̓ illā ſuſtineret. Fecitqꝫ cantarellā ferreā. ⁊ miſit potionē in eā danſqꝫ filio ſuo Caſſandro direxit eum in ſeruitioAlexandri. p̄cipiens vt loqueretur fratri ſuoIolo quatenꝰ potionē illā daret alexādro Accidit aūt illo tꝑe vt ꝑcuteret Alexander Iolūin caput nō habente caput. Un̄ dolore cōmotus iuuenis accepit potionē grato animo. Cūaūt ſediſſet alexander in cōuiuio cū pͥncipibuſac militibꝰ ſuis. cepit iocūdari ac iocūdus eēvltra modū. In medio aūt cōuiuij cū ampliꝰletaret̉. multaqꝫ ad cōuiuas loqueret̉. ſubitopotū ſibi dare iubet. Iolus aūt infector tantimali ei porrexit venenū. Qui cū bibiſſet ſb̓itoexclamauit voce magna qͣſi aliqͥs miſiſſet in iecur eiꝰ lanceā. Paululū aūt cōtinēs ſe ⁊ ſufferens ſe ſurrexit̉ a cōuiuio. rogans pͥncipes acmilites ſedere ⁊ comedere ⁊ bibēdo letari. Illi ꝟo turbati vnaniter ſurrexerūt a mēſa ſteteruntqꝫ forinſecꝰ vt viderūt euentū rei. Alexāder aut volēs vomere queſiuit pennā vt mitteret in guttur ad vomitū ꝓuocandū. Iolꝰ vero ſupradictꝰ pincerna alexādri inueniēs pennam liniuit eā veneno ⁊ porrexit ei. Quā cuꝫille in guttur mittētet. magis ac magꝭ vrgebateū venenū. Et ſic tandē mortuꝰ ē anno vite eiꝰtriceſimotertio. regni vero duodecimo. Eccequi nuꝑ florebat ꝑ potentiā qͣliter cecidit ī miſeriā. Iō dicit Petrꝰ bleſenſis. Fallax qͥdē eſtmundꝰ iſte quē ſequit̉ finis dubiꝰ. exitꝰ horri/bilis. iudex terribilis. ⁊ pena miſerabil̓. Quintum ē mundi feditas. Propt̓ qd̓ dicit Eſa. lij.Recedite recedite pollutum mundū nolite tāgere. Et bis dic̄ recedite. quia eū corde ⁊ corpore fugere debemꝰ. Iuxͣ illd̓ j. Petri. v. Fugientes inquit eā q̄ in mūdo eſt corruptionemQuare aūt mūdꝰ ſit fugiendꝰ on̄dit Augꝰ. dicens. Si delectat te mūdꝰ ſemꝑ eris īmūdus.ergo habitet in te qui mūdet. ⁊ eris mūdꝰ. Siaūt nō delectat te mūdꝰ nō eris īmūdꝰ. ⁊ ſi esmūdꝰ. nō ꝑmanebis in mūdo ad minꝰ mortaliter. Ne audies illud Ioh̓is. In pctīs nati eſtꝭ⁊ in pctīs moriemini. Ecce habes qͥnqꝫ conſideratiōes. ex qͥbꝰ velut ex qͥnqꝫ aſſeribꝰ nauisiſta cōponit̉. Et ſicut nouit dilectio vr̄a. ꝙ q̄libet nauis hꝫ anchorā ⁊ funes ꝑ qͦs teneatur.

Per anchorā moraliter ſignificat̉ ſpes mūdanorū. de qua Salomon Sap̄. v. Spes impijquaſi lanugo que a vento tollit̉. ⁊ tāqͣꝫ ſpumagracilis q̄ a ꝓcella diſꝑgit̉ ⁊ diſꝑdit̉. ⁊ tanqͣꝫfumus qͥ a vento diffuſus ē ⁊ tanqͣꝫ memoriahoſpitis vniꝰ diei p̄tereuntis. Eſt em̄ primoſpes impiorū .i. ꝓſperitas in qua ſperāt ſimilis lanugini que a vento tollit̉. Eſt aūt langoillud quod ſtat ſuꝑ caput quarūdā herbaruꝫflore deſiccato. ⁊ habꝫ ſimilitudinē aliquo modo ad lanam. ideo vocat̉ lanugo. Et hͨ qn̄ eſtficca ſtatim ad ventū modicū tollit̉; ⁊ relinqͥtextremitatem herbe qͣſi caput raſum. Secundo ſꝑes impiorū mūdanorū eſt tanqͣꝫ ſpumagͣcilis que a ꝓcellis diſꝑgit̉. Et ſpuma ẜm BPritonem dicit̉ a ſpuo. is. qꝛ ſpuit̉ ⁊ extra proijcitur. Eſt aūt ſordes vndarū ⁊ generat̉ ex colliſione aquarū ad inuicem. ⁊ ſuꝑficie aque facile diſꝑgit̉ a ꝓcella. Tertio ſimilis ē fumo quiſtatim a vento diſſoluit̉. Fumus em̄ qͣꝫto amplius aſcendit tanto magis deficit. ⁊ qͣꝫto magis diffundit̉ ⁊ dilatat̉ tanto citiꝰ diſſipat̉ Siceſt de ſpe mūdanorū. quia ẜm psͣ. deficiēt quēadmodū fumꝰ deficiet. Quarto ſpes impiorūid ē. ꝓſperitas in qua ſperāt ē tanqͣꝫ memoriahoſpitis vniꝰ diei p̄tereuntis Hoſpes em̄ quitm̄ vno die manet ī domo ⁊ ſtatim recedit. citotradit̉ obliuioni apud illos qͥ eū receꝑunt. ſiceſt de ꝓſperitate mūdanorū. Sꝫ funes moraliter ſunt tres. Primꝰ ē dilectio diuitiarum. ⁊hec cauſat in mētibꝰ mūdanorū ſterilitatē. diſſolubilitatem ⁊ grauitatē. Primo igit̉ ad modum arene cauſat ſterilitate ꝑ quā impediuntur ne libere fructū faciant elemoſynarum. iuxta illud Ecc̄s. v. Qui amat diuitias fructuꝫnō capit ex eis. Quare quia ſterilis manet teſte Hiere .xxij. Scribe virū iſtuꝫ ſterilē qͥ ſuisdiuitijs non ꝓſperabit̉. Scd̓o deornatꝰ amordiuitiarū cauſat in homīe diſſolubilitatē. Sſēlapides in arena ſunt int̓ ſe diuiſi ſi nō ſunt coagulati ꝑ coherentiā. Ita int̓ amatores pecunie ⁊ diuitiarū ſemꝑ ē diuiſio. diſcordia ⁊ litigium. vt patet pͥncipalit̓ int̓ paſtores abraam⁊ Loth Gen̄. xiij. Tertio cauſat in eis grauitatem que eſt appetitꝰ tendendi deorſum. ſubtrahit aūt mentē a celeſtibꝰ ⁊ facit eā inhererecaducis. Quia ⁊ hͦ cōquerit̉ Bern̄. Heu inqͥtqͣꝫ paucos inuenimꝰ qͥ a diuitiarum laqueis liberari exultēt. qͣꝫ multos qͥ dolēt qꝛ his modicū irritent̉. ⁊ adhuc qͣꝫtū poſſunt inuoluere ſenitunt̉. Scd̓s funis ē delectatio pctōꝝ. ſꝫ ē funis nō manēs. qꝛ trāſeūte delectatiōe pctm̄ ſolum manet. Dr̄ em̄ de ſymea ꝙ fugiens venatorē qn̄ habet fetꝰ illū quē magis diligit apprehendit int̓ brachia ⁊ fugit ⁊ aliū dimittit. illeꝟo dimiſſus inſilit in matrē ſedens in collo eiꝰ⁊ velit nolit venatore fortiter ꝑſequēte ſimea