XCIIISermo
⁊ ſol non patiunt̉ ſe ex vna ꝑte. Iſto modo eſtmoraliter de dilectionibus huiꝰ mūdi aut viteque ſunt quaſi vmbra ⁊ de ſole iuſticie qui eſtchriſtus Nā ille qͥ habet ſolē corā oculis ſuispreſentē illuminantem ꝑ fidem et inflamātemꝑ amorem. talis indubitanter proijcit vmbrāa tergo. qꝛ reſpuit ⁊ ꝯtēnit ⁊ paruipēdit illecebras huius vite. Sed certe hoīes mundani qͥchriſtū tradiderunt obliuioni et chriſtū ꝓiecerunt retrorſuꝫ. habēt vmbras iſtas ī cōſpectu⁊ quāto chriſtꝰ magis diſtat ⁊ elongat̉ ab eistanto eis vmbra vanitatis mūdane maior apparet cū nihil ſit. Cauſa aūt quare luna eclypſatur in ꝟitate ē. quia intrat vmbrā terre. id̓onunqͣꝫ ꝟe eclypſat̉ ſꝫ apparenter tm̄ Sic hoīesqͥ ſeruiētes mūdo īmergūt ſe vanitati mundane neceſſario priuant̉ lumine gr̄e frequēter ꝑpctm̄ mortale. Iob. iij. Obſcurēt eū tenebre ⁊vmbra mortis. Id̓o hortat̉ Amb̓. Auertaminquit oculos nr̄os a vanitatibꝰ ne qd̓ oculusvideat animꝰ cōcupiſcat. Scd̓m ē mūdi labilitas. de qua Sapien̄. ij. Exiguū eſt ⁊ cuꝫ tediotempꝰ vite nr̄e. In quo ꝟ̓bo vt dicit RobertꝰHolc. ſuꝑ lib̓ Sapien̄. lec. xiiij. deſcribit̉ vitahumana a tribꝰ. vicꝫ a breuitate ſue durationis cum dicit. Exiguum. Apenalitate grauisafflictionis. ibi. cū tedio. A labilitate cōtinuemutationis. ibi tꝑs vite nr̄e. Primū habeturSapien̄. ix. Hō infirmꝰ exigui tꝑis. ẜm Iob.ix. qui dicit. Tedet aīam mea vite mee. Tertium Ecc̄i. xviij. De mane vſqꝫ ad veſꝑam immutabit̉ tꝑs. Quo ad pͥmuꝫ patet infirmitashoīm mūdanorū ꝓſiliētiū longitudine nō obſtante breuitate. Quo ad ſcd̓m patet fatuitasdiligentiū amaritudinē nō obſtāte penalitateQuo ad tertiū etiā patet fatuitas differentiūmorum rectitudine nō obſtante tꝑis inſtabilitate. Et ꝟe ſumma ſtulticia eſt in iuuētute tꝑspn̄s expendere in peccatis. ⁊ de temꝑe futuroqd̓ nō eſt nr̄m ſperare vel ſpem hr̄e. Iō ſignater dicit̉ Ecc̄i. vij. Ne impie agas multū. ⁊ noli eē ſtultus ne moriarꝭ in tꝑe nō tuo. Sed hortatur apl̓us ad Gal̓. vj. Duꝫ tꝑs habemꝰ operemur bonū ad omēs. ſenes. debiles ⁊ impotētes nō habēt tꝑs cū nō ſunt ſui cōpotes. mortui trāſierūt tempꝰ ſuū. Et ideo nec ſenectꝰ necmorbꝰ nec expectāda ſunt ad bn̄ viuendū. ſedſtatim eſt incipiendū cuꝫ tempꝰ noſtrū ſit. Qꝛdiē poeta. Uita breuis caſuſqꝫ leuis nec ſpesredeundi. Quāta feres hinc. tāta feras. ſit cura parandi. Plura feras vt plura feras ne tedeſeruiſſe. Peniteat. dū nil valeat iam penituiſſe. Sꝫ qd̓ plangendū ē multi inueniunt̉ ⁊ comuniter oēs de quorū quolibet verificat̉ illd̓Iob .xxxiiij. Dedit dn̄s tꝑs penitēdi. ⁊ ip̄e abutit̉ eo in ſuꝑbiam. Et hͦ cōquerit̉ psͣ. Aꝑs faciendi dn̄e. diſſi pauerūt lege tuā. Iō tales la-
bunt̉ cū mūdo labili. Iuxͣ illud Gregꝭ. Mūdus quē amamꝰ fugit ⁊ labimur cū ip̄m ſequimur. Sed quia labentē retinere nō poſſumuscū ipſo ſubmergimur quē tenemꝰ. Tertiū eſtmūdi vilitas. Quia om̄e qd̓ ē in mūdo aut ēcōcupiſcētia oculorū aut carnis aut ſuperbiavite. j. Ioh̓. ij. Iō dic̄ Bern̄. Mūdꝰ cur diligitur in qͦ eſt malicie plurimū. ſapīe modicumvbi om̄ia vitioſa. omīa lubrica. vita opꝑta tenebris ⁊ obſeſſa laqueis. vbi ꝑiclitant̉ anime⁊ corꝑa affligunt̉. vbi nihil niſi vanitas ⁊ afflictio ſpūs. Quartū eſt mūdi mutabilitas. qꝛde mūdo dicit psͣ. Mutabis eos ⁊ mutabuntur. Sunt em̄ ẜm naturales quatuor mutationis ſpecies. vicꝫ ad ſub̓am qualitatē ⁊ quantitatem ⁊ vbi. Ad ſubſtantiā dicit̉ de genere etcorde. ad qualitatē dicit̉ alteratio. ad quātitatem augmētū ⁊ diminutio ſeu detrimentum.Ad vbi dicit̉ ſurſum ⁊ deorſum. antrorſum etretrorſum ⁊ ſiniſtrorſum. Moraliter loquendo has mutationes cōtinet mūdus iſte. Prima mutatio ē ad ſubſtātiā quia de natiuitatead mortem que dicit̉ de genere ⁊ corde .ſ. naſci⁊ mori. Qꝛ Iob. xiiij. Hō natꝰ de muliere breui viuēs temꝑe. Gloſa. tanqͣꝫ de re fragili dicitur breui viues tꝑe. quia aliqua animalia vtaues naturali curſu viuūt diutiꝰ. Scd̓a eſt alternatio. quia alternat̉ hō mille modis in preſenti mūdo aūt vita. quia h̓ replet̉ multꝭ miſerijs. vt dic̄ Iob vbi ſupra. vicꝫ nūc calore. interdum frigore. fame. ſiti. ⁊ infirmitatibꝰ Propter qd̓ dicit Bern̄. in medi. ꝙ vita. p̄ſens ēlaborioſa ⁊ lachrymoſa. vita corruptibilis etamaritudine plena. hanc homines tumidant.dolores extermināt. ardores exiccāt. aera morbidant. eſce inflant. ieiunia macerant. ioca ſoluunt. triſticie cōſūmūt. ſollicitudo coartat. ſecuritas ebetat. ſenectus incuruat. infirmitasfrāgit. ⁊ mors depͥmit. Hec Bern̄. Tertia mutatio eſt ad quātitatē. ⁊ hͨ reſpicit diuitias mūdi que augmentant̉ ⁊ diminuunt̉ ſępe ẜm reſolutiones fortune. de hoc quidam Ph̓s. Siinqͥt volumꝰ dicere ꝟitatē nō ꝓpria ſed mutuata vocare poſſumus que habemus. quia omnes cum in rota fortune volubili volitemꝰ dꝫdiuitijs ſepe in pauꝑtatem mergimur improuiſi. Quarta mutatio ē ad vbi vicꝫ ſurſuꝫ ⁊ deorſum. Hec mutatio reſpicit ad mūdi ptātes.Uidemus em̄ ꝙ qͥ primatū tenebāt in mundoſubito deijciunt̉ in miſeriā. Et qui in dexteraflorebant ꝑ potentiā cadunt ꝑ triſticiā ad ſiniſtrā. Iō dicit Cryẜ. ſuꝑ Mat. v. Semꝑ grandis ptās maiori timori ſupiecta ē Et in pauꝑeHenrico lib̓. iij. dicit ph̓ia. Promouet inſtosfortuna volubilis. vt quos ſcandere facit p̄cipites ad ima vocet. Nā gͣuior ruit turrꝭ tumefacta .i. alta ruina. Et grauiꝰ pulſat alta cyp̄ſ-
ii 2
E
B
E