SermoXCIIII.

fatigat̉. fatigata ꝟo fetū magis dilectū ⁊ chariſſimuꝫ proijcit. Alius ꝟo de quo nō curauitvelit nolit inſiſtit donectam mater qͣꝫ ꝓles capiat̉. Et iſto modo pctm̄ ⁊ delectationē tanqͣꝫduos filios habet quilibet pctōr. delectationēdiligit. pctm̄ odit. Mors ē venator que continue inſequit̉ pctorē ſicut teſtat̉ moral̓. Namquocūqꝫ ingrederis ſequit̉ mors corꝑis vmbra. ergo hō ſperās ſe cū delectatiōe euadereillā inter brachia .i. inter intellectuꝫ ⁊ affectumportat. Sꝫ inꝑceptibiliter peccatuꝫ a tergo ſecollocat. ⁊ mr̄em nō dimittit donec mors veldiabolꝰ eū capiat. ⁊ vtrūqꝫ aſtringat. De hocpulchre loquit̉ Bern̄. in lib̓. de cōtemptu mūdi de aīa peccatoris. Dū inqͥt libēter ac iocundiſſime viuit in iſta vita. deniqꝫ ſe victuraꝫ arbitrat̉ ac multa in longa temꝑa diſponit agenda. ſubito rapit̉ in mortē ⁊ improuiſe aufert̉a corꝑe. verū tn̄ cū magno metu magniſqꝫ doloribꝰ ſeꝑat̉. Veniūt em̄ angeli aſſumere illaꝫvt ꝑducat illā ante tribunal iudicis metuēdi.Et tūc illa memorās oꝑa ſua mala que geſſit.die ac nocte tremeſcit ⁊ querit illa fugere induciaſqꝫ petere. dicēs. Date mihi vniꝰ hore ſpatium. Tūc ꝟo loquēt̓ia ſimul oꝑa reſpōdebūt⁊ dicent. Tu nos feciſti. oꝑa tua ſumꝰ. non tedeſeremus ſed ſemꝑ tecū etiā ꝑgemꝰ ad iudicium. Ecce qd̓ peccatū tāqͣꝫ filius quē odit peccator in morte fugiēte eo in ip̄m inſilit. Et ſubdit Bern̄. de ꝑſecutiōe demonū. Demōes inquit horribili vultū atqꝫ terribili aſpectu eamterrebunt. ingenti eā furore ꝑſequent̉ ⁊ comprehendēt eam terribiliter volētes retinere etpoſſide̓ niſi ſit qͥ eripiat. Tūc aīa īueniēs oculos clauſos ⁊ os alioſqꝫ corꝑis ſenſus ꝑ quosegredi ſolebat ⁊ delectari in his exterioribꝰ reuertet̉ ad ſe ⁊ vidēs ſe ſolam ⁊ nudam ingentihorrore cōcuſſam deſperatione deficiet in ſe ⁊cadat ſub ſe. qꝛ amore mūdi ⁊ carnis. voluptate dei amorē reliquerat relinquet̉ a deo miſe/ra in hora tante nęceſſitatꝭ atqꝫ demonibꝰ tradetur in inferno cruciāda aut terrēda. hͨ Ber.Tertiꝰ eſt ambitio bonorū. Dic̄ em̄ Ariſtꝭ. vj.eth̓. ꝙ om̄es appetūt honorē. ⁊ ſic interduꝫ plꝰappetunt mali honore quā boni. qd̓ tn̄ ē inconueniens. quia ſola ꝟtus facit hoīem dignū honore. Nullꝰ em̄ prauꝰ exiſtēs ē dignꝰ honore.quia ꝟtutis p̄miū eſt honor. ⁊ attribuitur bonis ẜm Ariſto. iiij. eth̓. c. iiij. In cuius figuranarrat Augꝰ. lib̓. v. de ciui. dei. c. xiij. ꝙ romani antiquitꝰ ꝟtutē ⁊ honorē ſic̄ deos coluerūtqͥbus duas edes ſiue duo tēpla ſtatuerunt. ſicad ſe inuicē ordinata ⁊ cōiuncta ꝙ nullꝰ poſſꝫintrare in tēplū honoris niſi pͥus templū ꝟtutis intraret. in huiꝰ ſignū qd̓ apud eos nullusreportaret honorē niſi illū antea ꝑ ꝟtutē meruiſſet. Et ideo dicit Ariſtꝭ. iiij. eih̓. c. v. Seci

ꝟitatem ſolus bonus honorādꝰ ē. Et ibidē ditit ꝙ ꝟtuti ꝑfecte ē cōdignꝰ honor. Et apoſtolus ad Roma. ij. Honor ⁊ pax oꝑanti bonuꝫ.Et qͣꝫuis honor debeat̉ ꝟtuti ſicut p̄miuꝫ qd̓dam ſufficiēs. nihilonimꝰ tn̄ honor derogat ꝟtuti dū mentē honorati nitit̉ in ſuꝑbiaꝫ eleuare. Et ideo ad iſtā peſtē rōnabiliter euitandaꝫlegit̉ in geſtꝭ rhomanorū ꝙ triūphatori triplici honore exhibito vt dictū ē ẜ. xc. A. ne tantꝭhonoribꝰ ſublimatꝰ obliuiſceret̉ ſui. triplicemmoleſtiā ſuſtinere debuit illa die. Vna erat ꝙponebat̉ vna cū eo in curru quedā ꝑſona ẜuil̓cōditionis aut vilis. vt daret̉ cuilibꝫ intelligiqͣꝫtūcūqꝫ vilis cōditionis eſſet veniēdi ad talēhonorē ſi ꝓbitate aut ꝟtute ſe dignificare valeret. Scd̓a moleſtia erat ꝙ ille ẜuꝰ eū ꝑ vicesſedentē in curru colaphizabat dicēs. inotoſolitos .i. noſce teip̄m. ⁊ noli de honore tibi exhibito ſuꝑbire. Tertia moleſtia erat ꝙ illa dielicebat dicere cuilibet impune obprobria in victorē. Un̄ Iulio ceſare reuertēti poſt ml̓tas victorias fuerūt grauiſſime cōtumelie dicte nulla penitꝰ vltione ſequēte. q. d. Ecc̄i. xj. In veſtitu ne glorieris vnqꝫ ⁊ in die honoris tui nōextollaris. Eſt em̄ notandū. qͣꝫuis honor mūdi nō ē appetēdus. Quia dic̄ Cryẜ. Qui deſiderat pͥmatū in mūdo inuenit confuſionē in celo. Et metriſta dicit. Plurimū ſolēt hoīm peruertere mores. Altiꝰ euertūt femina. ſenſus ⁊honores. Eſt tn̄ honor p̄latꝭ ⁊ pͥncipibꝰ exhibendus. Dicit em̄ Ariſto. v. eth̓. c. vij. ꝙ quilibet tenet̉ ei dare mercedē qͥ ꝓ ſe laborat. Sedp̄latus vel pͥnceps laborat ꝓ tota multitudīeergo dāda ē ei merces a tota ml̓titudine. Hecaūt merces ē honor ⁊ gloria. iuxͣ illd̓. j. Pet̓. ij.Regē honorificate. Et cōcordat apl̓us .j. Timoth̓. v. Qui bn̄ p̄ſunt preſbyteri duplici honore digni ſūt. maxime qͥ laborāt in ꝟbo ⁊ doctrina. Et dicit glo. duplici honore. vt videlicet eis obediat̉ ⁊ exteriora miniſtrent̉. Et iſtedicit̉ honor ſubiectionis ⁊ obedientie. Et nōſolū honor exhibēdus ē p̄latis ⁊ pͥncipibꝰ. ſedetiā om̄ibꝰ hominibꝰ. iuxͣ illud. j. Petꝭ. ij. Omnes honorate frat̓nitatē ⁊cͣ. Et Ro. xij. Honore inuicē p̄ueniētes. His igit̉ habitis ⁊ viſis qͥlibet nauē huiꝰ cōſideratiōis pōt aſcēdere autintrare. Primo cōſiderādo mūdi vanitatem.qͣliter omīs vanitas tāqͣꝫ vmbra euaneſcit Secūdo eiꝰ labilitatē qͣlit̓ cito deficit. ⁊ hō tꝑs penitētie ꝑdit. Tertio eiꝰ vilitatē cōſiderare dꝫ.ꝙ in mūdo nihil aliud niſi pctm̄ exiſtit. Quarto in mūdo mutabilitatē. ⁊ qͥnto eiꝰ feditatem⁊cͣ. ⁊ ſic mare furibundū hͦ̓ poterit trāſfretare.⁊ ad celeſtē pr̄iam ꝑuenire aut nauigare. Adqd̓ ꝑducat ⁊cͣ.a aii inuili¶ De eadem doluinica. Sermo ſecundus.

li 3

H