Dn̄ica. xix. poſt Trini.
Allectioni inimici. Scd̓o mō comꝑat̉ ex parteeiꝰ qd̓ ē rō diligēdi. ⁊ ſic dilectio inimici peminet ꝓpt̓ duo. Quia dilectiōis inimici ſolꝰ deē cauſa ⁊ rō. Sꝫ dilectionis pōt eſſe alia cauſa ⁊ rō. ſuppoſito ꝙ vterqꝫ ꝓpt̓ deū diligatur.fortior oſtēdit̉ eſſe dilectō que animū hoīs adremotiora diffundit ad dilectionē inimicoruꝫſicut ꝟtus ignis tanto oſtēdit̉ eē ꝑfectior qͣꝫtoad remotiora diffundit ſuū calore. Tunc ſicutvidemus ꝙ idem ignis in ꝓpinquiora fortiuſagit qͣꝫ in remotiora. ita etia feruentius diligitcharitas cōiunctos qͣꝫ remotos. ⁊ qͣꝫtum ad hͦdilectio amicorū ẜm ſe conſiderata ē feruentior ⁊ melior qͣꝫ dilectio inimicorū. hec Thomaſius. ad hoc dicit ſanctus Tho. q. iij. Meritum cōſiſtit ex hoc ꝙ voluntas ad finem efficitur. ⁊ ideo ſi comꝑemus actū taliū dilectionūad finem dilectio inimici magis ē meritoria eoꝙ ẜm hoc exigit maiorē conatum ⁊ feruoremcirca finē qͣꝫuis dilectio amici ſit magis intēſacirca obiectum.¶Dn̄ica. xix poſt trini. Sermo. j.Scendes ieſusin nauiculā trāſfretauit ⁊ venit ī ciuitatē ſuā Mat. ix. In om̄i termīata via ē triplex ꝓgreſſus. vicꝫ a termīo a quoexit vt a domo vl̓ ciuitate. deinde venit ad medium. ⁊ vltimo acceſſus ad terminū. Sic moraliter talis. ē in penitētia ꝓgreſſus. Diuinaem̄ mediante mīa pͥmo hō egredit̉ de pctō. etniſi mīamediaret. exire de pctō hō nequaqͣꝫpoſſet. Qꝛ dic̄ dn̄s ꝑ ꝓpheta Ozee. xiij. Perditio tua ex te i. ex demerito tuo iſrl̓. tantumex me auxiliū tuū. Scd̓o ꝑ mediū penitētie ꝓgredit̉ de ꝟtute in ꝟtutē. Et tertio cōſūmatopenitētie agone ꝑuenit̉ ad et̓ne beatitudīs p̄miū. Figura Exo. ꝑ totū legit̉ ꝙ filij iſrl̓ ducatu Moyſi educti de egypto ꝑ viā rubri marꝭ.⁊ ꝓgreſſi ſunt de loco ad locū ꝑ deſertū ignis⁊ nubis ꝓtectione tres dies. ⁊ ingreſſi ſūt terram ꝓmiſſionis Ioſue eos ducente. Spūalit̓filij iſrl̓ exeuntes de egypto ſūt fideles recedētes a pctō. Nā egyptꝰ interp̄tat̉ tenebre. quiapctōres inuoluti ſunt tenebris. Sꝫ diuina luce illuminati cognoſcūt ꝑiculum ⁊ fugiūt. Un̄ip̄regꝰ. in moral̓. Dei nos gr̄a diuinitꝰ illuminat. cūcta mētis ꝑicula manifeſtat. Iō bn̄ dicitur ꝙ ductu moyſi inde ſunt educti. Nā moyſes famulus dei ductus a dn̄o retulit ppl̓o mādatum dei. Sic q̄libet p̄dicator dicit ppl̓o mandata dei ⁊ ꝑicula pctōrū. vt ſic educat de tenebris vitiorū. ⁊ ꝓgredit̉ in mediū ꝟtutū. vt ſicductu tandē veri Ioſue xp̄i ieſu ītrabit in terram ꝓmiſſiōis et̓ne. iō excamꝰ de tenebrꝭ vitiorū ⁊ aſcēdamꝰ in nauē pnīe vt poſſimꝰ venirein ciuitatē nr̄am vicꝫ et̓nā pr̄iam. Ad qd̓ hor-
tatur Bern̄. in ẜmōe qͦdā. Fugite inqͥt de medio babylonis. ⁊ ſaluate aīas vr̄as vt poſſitisde p̄terito agere pnīam. ⁊ in pn̄ti obtinere gratiā. ⁊ in futuro gloriā fiducialiter p̄ſtolari. Ethoc ad ſenſum myſticū dicūt ꝟba p̄aſſumptaexemplo xp̄i aſcēdere debemꝰ in nauē penitētie. ⁊ nauigare in ciuitatē celeſtis pr̄ie. In verbis allegatis tria iubemur. Primo nauē ſubitrare. ibi. Aſcēdit. Scd̓o mare trāſfretare. ibi.Trāſfretauit. Tertio ad pr̄iam feſtinare. ibi.Et venit in ciuitatē. De pͥmo ⁊ ſcd̓o ē ſciendūꝓ ſenſu morali. ꝑ mare qd̓ ē trēſfretandū ſignificat̉ p̄ſens mūdꝰ vt dictū eſt sͣ. ẜ. xiij. G. Pernauē in qua mare iſtud ē nauigandū ſignificatur cōſideratio mūdi. Nauis illa cōpoſita ē exqͥnqꝫ lignis. qꝛ qͥnqꝫ cōſiderare debemꝰ ſi mare huiꝰ mundi ſine labe trāſire affectamꝰ. Primū eſt mūdi vanitas. Quia Ecc̄s .j. In mundo eſt vanitas vanitatū ⁊ oīa vanitas. Iō dicit Salomō Sap̄. v. Trāſierūt hͨ om̄ia velutvmbra. vn̄ pn̄s vita comꝑat̉ vmbre ꝓpt̓ triaꝓpt̓ luminis indigentiā. qꝛ vmbra ē lumē diminutū. Iſto mō in iſto mūdo aut vita licꝫ ſitaliquale lumen cognitiōis naturalis ⁊ etiaꝫ fidei de deo. iſta tn̄ nō ē vmbra reſpectu illiꝰ cognitionis. ⁊ ſciētia quā in pr̄ia habituri ſunt.iſta tn̄ vmbra fidei ⁊ noticia ſcripturarū tāte ēꝟtutis ꝙ purgat mētē ab infirmitatibꝰ .i. a vitijs ⁊ a peccatꝭ. In cuiꝰ figura legit̉ Actuū. v.ꝙ vmbra petri qͥ interp̄tat̉ cognoſcēs ſanauitinfirmos. ꝟtute etiā vmbre xp̄m ſpūaliter concipimus ſic̄ fecit etiā btā ꝟgo Maria carnaliter Luc̄ .j. Spūſſanctꝰ ſuꝑueniet in te ⁊ ꝟtusaltiſſimi obumbrabit tibi. Scd̓o vita pn̄s cōparat̉ vmbre ꝓpt̓ frigoris aſſiſtentiā. Eſt em̄locꝰ magis frigidꝰ in vmbra qͣꝫ extra. Iſto modo in p̄ſenti ſeculo ⁊ vita ē frigiditas peccati ⁊defectꝰ ignis ⁊ calor charitatis. Et ſicut vmbre ſunt longiores verſus veſꝑam qͣꝫ in meridie. ita delicti ⁊ peccati vmbra ſꝑ ꝓlongat̉. etdefectꝰ charitatꝭ cordiū humanorū ꝟſus finēmūdi augebit̉. Quia ſuꝑabundauit iniqͥtas.⁊ refrigeſcet charitas ml̓torū Matth̓. xxiiij.Et Hiere. vj. dicit̉. Ve vobis qꝛ declinabit dies. ⁊ longiores facte ſunt vmbre veſꝑi. Tertōvmbra ē apparētia corꝑis ⁊ nō exn̄tia. ⁊ iō in p̄ſenti vita aut mūdo ē apparētia ſollicitudinisin diuitijs. dignitatibꝰ ⁊ honoribꝰ ⁊ nō exiſtētia. ꝓmittunt ſatietatē ⁊ afferūt egeſtatē. promittunt beatitudinē ⁊ afferūt ſollicitudineꝫ. ⁊id̓o mētiūt̉ iſte vmbre vt nos fallāt. Ecc̄i. xx.xiiij. Quaſi qͥ apprehēdit vmbrā ⁊ ꝑſeqͥt̉ vētūſic eſtqͥ attendit ad diuerſa mendacia. Et ſicut videmꝰ qn̄ hō hꝫ ſolē p̄ oculis ⁊ an̄ faciemſuam. proijcit tunc vmbram ſuaꝫ a tergo. Qn̄autem habet ſolem a tergo tunc habet vmbraſuam ante ſe ⁊ coram oculis ſuis ita ꝙ vmbra
A
A