SermoLXXAIIII

executiores falſi ⁊ defraudātes eorū vltimasvolunntates. contra qͦs dicit̉. xiij. q. ij. Ultimavoluntas defuncti om̄ibus modis obẜuet̉. hͨaūt a iiure notent̉ ꝓceſſum liberū debet eē qd̓iterū non redit ad arbitriū. Hi gͦ fraudatoresvltimarū volūtatū ſacrilegi ſunt. fures ⁊ pauperū necatores. xiij. q. ij. clerici. ⁊. c. p̄cedenti.Et qͥ pauperiores ſūt qͣꝫ mortui qͥ ſe iuuare innullo poſſunt quorū obliuiſcunt̉ cū teſtata nōſoluunt̉. vt qͥlibet dicat cū psͣ. Obliuioni datus ſum tanqͣꝫ mortuꝰ a corde. Sed felices pijexecutores qͥ dicere poſſunt mortuo illud psͣ.Nec obliti ſumꝰ te. ⁊ inique nō egimꝰ in teſtamento tuo. Tertiū genꝰ de qͥbꝰ mortui cōquerunt̉ ſunt ꝓfeſſores nō penſantes fundatorūpietates. Hi ſunt religiones poſſeſſionate varijs redditibꝰ ⁊ om̄ibꝰ bonis ditate nō ſolumad neceſſitatē. ſed ad voluptatis ſuꝑfluitateꝫqui vix noīa norunt ſuorū fundatorū. Quoꝝquilibet de eis dicere pōt illud Ozee. xiij. Saturati ſunt ⁊ leuauerūt cor ſuū ⁊ obliti ſūt meiſcꝫ ꝑ negligentiā. Quartū genꝰ hoīm de qͥbuscoquerunt̉ mortui ſunt mendicatores nō reciprocātes bn̄factoribꝰ ſuis grates qui temporalia recipiunt. ⁊ ſpūalia nō retribuūt. nō deſiſtūt bn̄factoribus adulātes donec receper īt⁊ cū receperint deuotiōibꝰ ⁊ oratiōibꝰ non cōpenſant. Cōtra qͦs Ecc̄i. xxxvij. Nō obliuiſcaris amici tui. ⁊ nō ſis īmemor illiꝰ in oꝑibꝰ tuis. Sed qꝛ homīes ⁊ amici carnales in mortedimittūt. ideo facere debēt ſibi amicū chriſtū.⁊ ſanctos eiꝰ qͥ morientibꝰ aſſiſtunt. ⁊ vſqꝫ adzaudia ꝑducunt. ſicut legit̉ ꝙ qͥdam deuotushō in hora ſui obitꝰ aſpiciētibꝰ circūſtantibuscepit exhilareſcere. ⁊ pulcher cādiduſqꝫ apparere ⁊ in leta ꝟba ꝓrumpere. Et querētibꝰ ill̓cui loq̄ret̉. rn̄dit. Nō videtis ſcōs pr̄iarchas.Iterū illo loquēte. ⁊ eis interrogātibꝰ. Nōneinqͥt videtis ſcōs ꝓphetas. Tertio dixit. Ecce veniūt ſancti apl̓i. Quarto dixit. Ecce veniunt ſancti angeli. Et vltimo. Ecce inqͥt veītieſus. Et int̓ hec ꝟba migrauit ad dn̄m. Id̓odicit Gregꝰ. Interdū cōtingit iuſtis vt ī morte ſua ſanctorū p̄cedentiū viſiones aſpiciāt. neip̄am mortis ſue ſnīam ꝑtimeſcant penalem.Sed dū menti ciuiū ſuꝑnorum ſocietas oſtendit̉. a carnis ſue copula ſine doloris ⁊ fortitudinis fatigatiōe abſoluunt̉. Scd̓o aīaduerte/re debet hō amiſſionē terrenorū bonorū. Omnia em̄ bona ſua temꝑalia in morte amittit. etin hoc ſua nō oſtendit. cū ſecuꝫ ferre nō poſſitvt dicit Amb̓. Id̓o dicit apl̓s. j. Thim̄. vj. Nihil intulimꝰ in hunc mundū. haud dubiuꝫ qͥanihil auferre poſſumꝰ. Et psͣ. Reliqͥt alienisdiuitias ſuas. Diuitie ſunt velut īfideles amici. qui amatores ſuos ī extrema neceſſitate deſerunt. Un̄ quidā cū a diuitijs in morte implo

raſſet auxiliū. nec poſſet aliquā rn̄ſionē ab eishr̄e ait O fallaces diuitie toto corde vos amaui ⁊ honoraui. ⁊ nūc in tanta neceſſitate poſitus nihil cōſilij vel auxilij a vob̓ habere poſſūParate eſtis me deſerere. nec vultis me ſequiEgo dimittā vos. Et his dictis ſtatim diſtribuit pauꝑibus vniuerſa. Tertio in morte perpendere debet ꝑditionē dierū gratioſorū. hicſunt dies gratie. dies ſalutꝭ. in qͥbꝰ pōt homopctā ſua penitere ⁊ bona oꝑari. Id̓o dic̄ dn̄sIoh̓. ix. Oꝑamini dū dies eſt. veniet em̄ noxcū nemo oꝑari pōt. O ſi pctōres inde egrediētes ꝑ mortē haberēt a deo vel vnā horā gratioſe cōceſſam. vt adhuc agerēt ꝓ peccatꝭ pnīaꝫquia ibi hr̄e nō poſſunt. quia dicūt in infernodamnati vt recitat Amandꝰ in ho. ſa. li. j. c. x.Utinā ⁊ de temꝑe illo toto inutiliter expenſoſuꝑeſſet nob̓ vna horula tante pene in remedium cōceſſa. Sed ſentētiati heu diuina iuſticiap̄cluſa ē nobis ſalutis via. negata miẜicordiaſpes om̄is ē ablata. Id̓o hortat̉ ſapiēs quētibet hoīem. Ecc̄i. xiiij. An̄ obitū tuū oꝑare iuſticiam. q. d. qꝛ poſt mortem facere non potesQuarto anīaduertere debet pͥuationem humanorū gaudiorū. in morte em̄ pͥuat̉ hō om̄ibus gaudijs mūdi. Et fortaſſis a gaudijs trāſit ad tormēta. Quia dicit̉ Iob. xxj. Tenenttympanū ⁊ cytharā. Glo. nō ſolū breui ſꝫ longo. ⁊ gaudēt ad ſonitū organi. ⁊ ducunt in bonis dies ſuos .i. totū curſum vite ſue. ⁊ in puncto ad inferna deſcendūt .i. ad ſepulturā. ita ꝙinter ꝓſperitatē ⁊ inter ſepulturā maturā noninteruenit aliqua aduerſitas. vt dicit glo. Lyre. Sꝫ meliꝰ eēt ipſis hoībus vt cū eēt adhucſani interdū gaudia mūdi abijcerēt. ⁊ triſticiāꝓ peccatꝭ aſſumerēt q̄ in morte hoīs in gaudiūtionē mortaliū peccatorū. Dicit Iſido. li. xij.⁊ autor ꝓpri. lib̓. xiiij. Simea qn̄ duos habetfetus. quē plꝰ amat in brachio ſuo portat. quēꝟo minꝰ diligit humeris geſtat ⁊ qn̄ ſibi īſtatneceſſitas fugiēdi ⁊ cū artat̉ ab inſequenti. debrachijs proijcere cōpellit̉. ⁊ alio in humerisp̄ſſa ad fugā tardior reddit̉. ⁊ id̓o a venatorefaciliꝰ p̄uenit̉. Moral̓r aūt diues habꝫ duosfetus. vicꝫ diuitias ⁊ pctā que ſe vt ſemꝑ cōſequunt̉. iuxͣ illud Ecc̄i. xj. Si diues fuerꝭ. id ē.diuitiarū cupidꝰ īmoderate. non erꝭ īmunis apeccato. Primū gͦ fetū .i. diuitias diligit ⁊ brachijs ſuis manibuſqꝫ portat eas ſemꝑ vniēdoSed ſcd̓m fetū ſcꝫ peccati portat in humerꝭ eararo inſpiciēdo. vt ea ꝓijceret cōfitēdo. Inſtāte ergo neceſſitate mortis cogit̉ ꝓijcere diuitias ⁊ hic dimittere eas. ſed ſola peccata mi ſerūcōſequunt̉. quia oꝑa illorū cōſequunt̉ illos.Apoc̄. xiiij. Tunc vt ait Bern̄. lib̓. d̓ contem.

gg̓