Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoLAAALI II

rum: ⁊ plorabo die ac nocte īterfectos populimei. Quarto vidēdū ē qͣlit̓ pctōr mortuꝰ ſuſcitet̉. Ad hāc ſuſcitationē reqͥrunt̉ qͣtuor .ſ. īductiua. effectiua. on̄ſiua. cōſecutiua. que fuerūtin ſuſcitatione huiꝰ defuncti. q̄ etiā ad ſuſcitationē cuiuſlibet pctōris reqͥrunt̉. Ꝙtū ad primū inductiua ſunt duo .ſ. cōpaſſio vidue. ⁊ p̄ſentia turbe. Primū induxit dn̄m ad multuꝫmiſerādū. qꝛ dr̄. Quā cū videſſet miſcd̓ia motus ſuꝑ illā .ſ. viduā. Hec vidua aīa nr̄a ē. queꝑ pctm̄ mortale ē a xp̄o ſpōſo ſuo diuortiatavt ſit iā ſolitaria. iuxͣ illd̓ Thren̄. iij. Sedebitſolitariꝰ .i. ſine xp̄o ⁊ tacebit. vicꝫ a laude eiꝰIpſiꝰ filiꝰ ē animꝰ nr̄ qͥ ml̓tiplicibꝰ pctīs ē mortuus. Et merito mortuo aſſil̓at̉. Hic ſi ſuſcitari debeat ncc̄e ē vt cōpaſſio xp̄i ⁊ miſcd̓ia eiuscōcurrāt. qꝛ ſi herba in hyeme reſuſcitari debeat ncc̄e ē ſolē verꝭ tꝑe cōcurere. Sic in ſil̓i ēde hoīe qui nullo mō a morte pctī reuiuiſcit niſi verꝰ ſol iuſticie ſua gr̄a ⁊ miſcd̓ia ad ip̄m ſecōuertat. Iō dic̄ dauid psͣ. lxxxiiij. Deꝰ tu cōuerſus .ſ. ad nos ꝑ paſſionē. gr̄am ⁊ miſcd̓iamtuā viuificab̓ nos .ſ. qͥ pͥus fuimꝰ mortui ī peccatis. Scd̓m inductiuū fuit pn̄tia turbe. quiamultitudo erat cū vidua. ꝓpt̓ quā xp̄s īductꝰfuit. ⁊ fecit corā eis miraculū vt illi crederent⁊ iſtiꝰ miraculi teſtes eſſent. Sꝫ ſpūalit̓ hturba ē electorū. de qͣ Ioh̓. Apocͣ. vij. Poſt hͦ vidi turbā magnā quā nemo dinūerare poteratHec ſꝑ ē pn̄s diuino aſpectui inducēs xp̄m vtreſuſcitet pctōrē. licet em̄ pͥncipalit̓ ad ſuſcitationē ptcorꝭ faciat dei mīa. tn̄ ſcd̓ario etiā ad hͦvalēt ſcōrū ſuffragia. Iō dic̄ Iob ad quēlibet.peccatorē. Voca ſi ē ⁊ ad aliquē ſcōrū cōuertere vt oret ꝓ te. Ꝙtū ad ſcd̓m effectiua fuerūtduo vꝫ tactio loculi. ⁊ iuſſio p̄cepti. qꝛ acceſſit⁊ tetigit loculū. tūc tāgit loculū qn̄ cor duꝝ adpnīaꝫ emollit. vl̓ īterdū t̓bulatiōibꝰ īducit. ſic̄patet de Nabuchodonoſor Dan̄. iiij. ⁊. xxiij.q. iiij. c. Nabuchodonoſor penitentiā meruitfructuoſam. Nōne poſt īnumeras impietatesflagellatꝰ penituit. ⁊ regnū qd̓ ꝑdiderat rurſꝰaccepit. Hec Augꝰ. Sꝫ notabile ē ꝙ dn̄o loculum tangēte ad huc mortuꝰ nō ſurrexit. quiamulti a dn̄o ad penitētiā emolliti vel tribulationibus inducti adhuc nō penitēt ſic̄ pharao.de quo dicit. Augꝰ. vbi sͣ. Pharao aūt in ipſis flagellis durior ē effectus. Scd̓m effectiuūhꝰ reſuſcitati ē p̄ceptio. Nā omīs eiꝰ iuſſio eſtp̄ceptū cū dicit̉. Adoleſcēs tibi dico ſurge Sꝫiſta iuſſio ſpūaliter ē diuina inſpiratio. de quaEph̓. v. Surge qͥ dormis ⁊ exurge a mortuis⁊ illūinabit te xp̄s. Ꝙtū ad tertiū oſtēſiua ſūtduo videlicet ſeſſio ⁊ locutio. De pͥmo dic̄. reſedit qͥ fuerat mortuꝰ. Nō dic̄ euāgeliſta ꝙ ſteterit vel iacuerit. ſed reſedit. In ſtādo em̄ totum corpus laborat. ſed in iacendo totū quie-

ſcit. In ſedendo aūt ꝑtim laborat ⁊ ꝑtim qͥeſcit. Illi ſtant qui circa ſollicitudines temporales nimis laborant. Illi iacent qui in bonisoꝑibus torpent. Nulli eorū ſunt veraciter reſuſcitati. Sed illi qui ſedēt ꝓ temꝑe deo ꝑ deuotam orationē aut cōtemplationē. ⁊ ꝓximoꝑ diligentē oꝑationē laborāt. Un̄ bn̄ opꝰ ē vtmaria pie ⁊ ſublimiter ſentiat de deo. Martha minor dicit̉ vt benigne cogitat de ꝓximoLazarus miſere ⁊ lachrymabiliter ſentiat deſeipſo. De ſcd̓o dicit̉ ⁊ cepit loqui. Peccatorem qui prius cōſueuit loqͥ ꝟba mūdi vel peccati ⁊ īcipit loqui verba dei oſtēdit̉ ſe fore ſuſcitatum. quia dicit Bern̄. Precioſa lingua quenō niſi de diuinis rebus nouit diſerere̓ verbaQuātū ad quartū cōſecutiua ſūt duo. laudatio dei fides ⁊ recognitio. De pͥmo dicit̉. Accepit aūt om̄is timor ⁊ magnificabāt deū Sicpeccator ꝓpter bn̄ficiū ſuſcitationis ſptritualis debet laudare chriſtum. quia dicit Criſo.ſuper Matth̓. Ad laudandum ſe me om̄i tempore incitat qui mihi omni tempore beneficiapreſtat. Sed certe ſunt multi hoīes qui ingrati ſunt de tantis beneficijs ſibi impēſis nec deum laudant. Id̓o dicit in ꝑſona chriſti beatuſAuguſtinꝰ. Si fueris iniquus nō me laudasſi lingua cum vita conſentit tūc me laudas Etaddit. Melius eſt tacere ⁊ bn̄facere qͣꝫ me laudare ⁊ peccata cōmittere. De ſcd̓o dixerunt.Propheta magnus ſurrexit in nobis. Sic ettu ſi habueris cognitionē certum eſt quia reſuſcitatus es. quia vbi ſincera dei cognitio ⁊ vera fides ibi nulla inferior delectatio ſeu adheſio. Ideo dicit beatus Auguſtinꝰ. Qui deuꝫomnium largitorem bonoruꝫ cognouerit queſibi delectatio in inferioribꝰ erit. Si arbor ſemper preferenda eſt ſuo fructui quid mirum ſidei intuitu vilipēditur breuis delectatio huiꝰmundi. De eadē dn̄ica. Sermo. ij.Cce defunctusefferebatur filius vnicus matrisſue. Prudens agricola agrū proprium ocioſum exiſtere non permittit dū tempus eſt germinis. Quando enim inde eleuatfrumentum interdum ſeminat rapas vel alid̓quod naſcitur pro illo tempore. Ideo ſollicitus eſt cum mature ſunt ſegetes ipſas metereIuxta illud Iohelis. iij. Mitte falcem quiamature ſunt ſegetes Spiritualiter per agricolam intelligitur deus pater teſte chriſto Iohannis quindecimo. Ego ſum vitis vera. etpater meus agricola eſt. Ager eſt preſens eccleſia catholica. Sed fruges qͥlibet noſtruꝫ qͥin hoc agro debet fructificari. Uidemꝰ etiā ꝙſemina in agro etiam ſi qua ſunt indigeſta et

L