Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. xvj. poſt trinita.

ẜmōe. viij. de aduētu ad iudiciū. ꝙ ī morte cōſiſtūt angeli tartarei a deo trāſmiſſi tūc ſi īparata fuerit aīa ꝯturbabit̉. ⁊ de ſtrato fugā petere nō poterit. ſꝫ tūc ocl̓is miſerꝭ ⁊ vultū plorabili rogās dep̄cans ⁊ orās dicet. Miſereremei o piator hūani generꝭ. ⁊ vos miſereaminiangeli. nō me nudā ⁊ ſine fructu ad iudicē deportetꝭ. nō me pctōrē .ſ. ſpm̄ a corꝑe ſegregetꝭ.Rogo ꝑmittite ad modicū tꝑs me penite̓. ſuſpirare. lamētari. elemoſynas facere. dep̄cordep̄cemini. rogo int̓cedite. male vitā expendiHec audiētes āgeli dicūtO aīa miſera om̄ibꝰdiebꝰ tuis in peccatꝭ vixiſti ⁊ mō vis penitereSol tuꝰ occubuit. finis tuꝰ aduenit: deꝰ iuſſitegredi de corꝑe. ſeꝑari ⁊ cruciari ī et̓no igneẜm oꝑa tua. nō ē de cetero ſpes ſalutis ſꝫ et̓nadamnatio. Et ſubdit Augꝰ. Illa ſciētes an̄ illā horā curramꝰ ad pnīam. ſuſcipiet em̄ nos qͥſuſcepit latronē. thelonariū. adulterā mulierēHec ille. De hͦ ad ſenſū myſticū dicūt v̓ba p̄libata de ſpū peccatis mortalibꝰ mortuo. Eccedefunctꝰ efferebat̉ .ſ. in morte a corꝑe In quoeuāgeliſta duo tāgit ī ſenſu morali. Prio anīemortē d̓teſtabilē ibi. Ecce defūctꝰ. Scd̓o eiꝰ egreſſionē miẜabilē ibi. efferebat̉ Circa qd̓ noͣ.mors ē qͣdruplex. ⁊ ẜm hͦ qͣdruplices moriuntur mortui aut defuncti .ſ. mors mētal̓ extinctionis. mors carnal̓ reſolutiōīs. mors clauſtral̓cōuerſatiōis. mors īfernal̓ amaricatiōis. Prima gͦ mors ē mētal̓ extinctiōis. vicꝫ qn̄ mensvl̓ aīa extinguit̉ ꝑ pctm̄ mortale. Un̄ Hol. ſuper li. Sap̄. lec. xj. dic̄. Pctm̄ vicꝫ mortale ſatis cōuenient̓ vocat̉ mors ꝓpt̓ tres rōnes videlicet ꝓpt̓ ꝯſil̓em defectū. ꝯſil̓em efſcm̄ ⁊ ꝯſimilē aſpectū. De pͥmo gͦ moriēte corꝑe talis ēꝓceſſus in deficiēdo. Primo diſtꝑat̉ ⁊ diſtrahit̉. ſcd̓o infirmat̉. tertio morit̉. qͣrto effert̉ exͣdomū. qͥnto ſepelit̉. ſexto a ꝟmibꝰ conſumit̉.Iſto mō ſpūal̓r diſtꝑat̉ ⁊ diſtrahit̉ ꝑ tēptationē ⁊ cogitationē de pctō. Scd̓o īfirmat̉ ꝑ comitantē delectationē. tertio morit̉ ꝑ cōſenſuꝫqͣrto aſportat̉ ⁊ elongat̉ ab hoībꝰ ꝑ culpe abominationē ⁊ diffamationē apd̓ hoīes. qͥnto ſepelit̉ ꝑ malā cōſuetudinē. Sic̄ em̄ t̓ra vl̓ lapisſuꝑpoſitꝰ onerat ⁊ opprimit corpꝰ ne reſurgat.ſic illa mala cōſuetudo ē qͣſi q̄dā moles gͣuiſſima opprimēs ⁊ neceſſitās ad peccandū. qꝛ dic̄Augꝰ. li. viij. ꝯfeſ. c. v. Lex pctī ē vitioſa conſuetudo. qꝛ trahit̉ ⁊ tenet̉ intꝰ animꝰ eo merito qͦ in eā volēs illabit̉. Et ī eodē ca. cito poſtpͥncipiū loquēs de ſeipſo ꝓ ſtatu pctī an̄ baptiſmū ſuū. Suſpiraba inqͥt ligatꝰ nō ferro alieno. ſꝫ mea volūtate. velle meū tenebat meꝰ inimicus. ⁊ inde mihi cathenā fecerat ⁊ ꝯſtrīxe/rat̉ me. Ex volūtate qͥppe ꝑu̓ſa fcā ē libido. etdū ſeruit̉ libidini facta ē ꝯſuetudo. ⁊ dū ꝯſuetudini nō reſiſtit̉ fcā ē ncc̄itas. Et de hac etiaꝫ

morte peccati pulchre loquit̉ Iſido. lib̓. d̓ ſūmo bono. Cogitatio inquit praua delectationem parit. ⁊ delectatio conſenſionē. ⁊ conſenſio actionē. actio conſuetudinē. cōſuetudo neceſſitatem. Sicqꝫ his vinculis implicatꝰ quadam cathena vitiorū tenet̉. ita vt ab ea neqͣqͣꝫvltra euelli valeat niſi diuina gr̄a manū iacentis apprehendat. Et ſubdit. Neqͥſſimū ē peccare. ſꝫ peiꝰ ē cōſuetudinē peccādi facere. ab illofacile. ab hac reſurgit̉ cū labore. hͦ ille. Et heccōſuetudo peccādi ẜm Augꝭ. de ſermone dn̄iin monte lib̓. j. c. xiij. ſepulture Lazari comꝑatur. ⁊ ſic videmꝰ chariſſimi ꝙ iſtꝭ magnis ⁊ nobilibus fiunt ſepulture honeſtiſſime d̓ marmore ⁊ alijs honeſtis lapidibꝰ ⁊ lignis cū picturꝭ⁊ figuris qͥ ſimul onerāt ⁊ ornāt. In iſtis magnis ⁊ potētibꝰ mortuis ꝑ peccatū faciūt adulatores ſepulchra dealbata ⁊ picta palliantes⁊ diminuētes ⁊ excuſantes ⁊ cōmēdantes peccata potentū Quia ẜm Psͣ. laudat̉ impius īdeſiderijs anime ſue ⁊ iniquꝰ būdicit̉. Et iſtiquidē vident̉ eos honerare ⁊ ornare. ⁊ ſic ornant ⁊ opprimunt miſeros ne reſurgant ꝑ penitentiam de peccatis. Vnde Gregꝰ. iiij. moral̓.c. xix. notat ꝙ chriſtꝰ tres mortuos ſuſcitauitvicꝫ puellā in domo. iuuenē in porta. Lazarūin ſepulchro. Quartū ꝟo diſcipulo narrantemouit. ſed tn̄ nō ſuſcitauit. qꝛ vald̓ difficile eſtvt is quē poſt vſum male ꝯſuetudinis adulātium lingue excipiūt a mētis ſue morte reuocetur. de quo etiā bn̄ dicit̉. Sinite mortuos ſepelire mortuos ſuos. Moraliter em̄ ſuos mortuos ſepeliunt cū peccatores peccatoribꝰ fauoribus ſeruiūt. Sexto corpus mortuū a vermibus cōſumit̉ vt patuit infra. Sic mens priuata vita gratie a verme cōſciētie ⁊ deſperationis corrodit̉ ⁊ mordet̉. Sic igit̉ cōuenienterpeccatū mors dicit̉ ꝓpter cōſimilē defectū vl̓ꝓceſſum deficiendi. Sic em̄ peccatū intrat inanimā ſicut mors in corpus. Rhoma. v. Peccatū intrauit in mundū ⁊ ꝑ peccatū mors. Secūdo peccatū dicit̉ mors ꝓpter conſimilem effectum mors igit̉ facit corpus rigidū. frigidu⁊ putridum. horridum. terreuꝫ atqꝫ ponderoſum. Iſto modo facit peccatum aīam rigidaꝫꝑ ſuꝑbiam ⁊ inobedientiā ad deum. Iuxta illud Prouerb̓. xviij. Cum obſecrationibꝰ loqͥtur pauꝑ. ⁊ diues effabit̉ rigide. glo. Suꝑb̓efficit aīam rigidā. Scd̓o facit pctm̄ aīam frigidam ꝑ inuidiā. quia in om̄i īuido ignis charitatis extinctꝰ eſt. de qͦ igne Luc̄. xij. dic̄ dn̄sIgnem veni mittere in terrā. vt quid dolo niſi vt ardeat. Suꝑ qͦ dic̄ Cryẜ. Qui non habetignē iſtū de quo dic̄ dn̄s. ignē veni mittere. inhyeme ē ⁊ ſi fuit in media eſtate Iō dr̄ Hiere.vj. Sicut frigidā facit ciſterna aquā ſuam. ſicfrigidā facit malicia .ſ. inuidie aīam ſuā. Ter-

B