Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoLXXXIII

viſus vel auditꝰ. qꝛ curioſitas vidēdi laceratcaſtitatē. vt patꝫ in Dyna filia Iacob q̄ egreſſa vt videret mulieres illiꝰ regiōis corrupta ēa Sychē filio emor Gen̄. xxxiiij. Sil̓r dauid ꝑcentū paſſus vidēs Berſabe adulteriū cōmiſit cū ea. ij. Regꝭ. xj. Quintū ē modeſtia ẜmonis q̄ multū ornat hoīem caſtū. Sed turpitudo ſermōis ⁊ garrulitas lacerāt ſcꝫ caſtitatē.ſic̄ de illa garrula ml̓iere Prou̓. vij. q̄ occurritiuueni in habitu meretricio quā ſeq̄bat̉ ille qͣibos ad victimā ductꝰ. id̓o dic̄ Sen̄. A turpibꝰꝟbis abſtineto. qꝛ licētia eorū impudētiā nutrit. Et btūs Hiero. ſic īqͥt. Sermo ꝟginis ſitprudēs. modeſtꝰ. rarꝰ. nec tā eloquētia p̄cioſqͣꝫ pudore. Sextū ē fuga occaſionū peccandi.Nā nimia domeſticitas lacerat caſtitatem. etoportunitas peccādi ē via ad luxuriā. vt ptꝫ īThamar corrupta ab Ammon fr̄e ſuo. qꝛ ſola cū ſolo fuit in thalamo. ij. Regꝭ. xiij. Habētetiā lilia aliqͣ grana aurea. Grana igit̉ aurea īlilio hͦ myſtico vicꝫ hoīs caſti ſūt tres modi diligēdi deū qͥs diſtinguit Bern̄. di. Diſce amare dulciter. amare fortiter. amare prudenter.Amare dulciter ne illecti. prudēter ne deceptifortit̉ ne oppreſſi ab amore dn̄i au̓tamur. Ecceqͣliter ſpūalia lilia a deo tā decent̓ ſunt exornata ꝙ nec ſalomon qͥ fuit incaſtꝰ ⁊ amator mulierū. iij. Regꝭ. xj. ē ita cooꝑtꝰ ſic̄ vnꝰ ex iſtꝭ hoībus caſtis. Tertiū exēplū ē. Si em̄ fenuꝫ agriqd̓ hodie ē ⁊ cras in clibanū mittit̉ deꝰ ſic veſtit. quāto vos hodie magis modice fidei vicꝫveſtiet ⁊ in neceſſarijs ꝓuidebit qͥ eſt rō naͣleſ⁊ īmortales. q. d. ẜm Cryẜ. ſuꝑ Mat. Si floribꝰ t̓renis ſuccurrit deꝰ qͥ nati ſūt vt tm̄mō videant̉ ⁊ ꝑeant qūo hoīes negliget qͦs ſic creauit. vt nō ꝓ temꝑe ſint ſeu videant̉ ẜꝫ vt ꝑpetuo maneat. Nolite gͦ ſol. eē dicē. qͥd māducabimꝰ. aut qͥd bi. aut qͦ cooꝑiemur. hͨ oīa gētesiquirūt .ſ. nimia ſolicitudīe. q. d. ſꝫ xp̄iani nondebēt illa ita q̄rere. Ꝙ em̄ gētes plꝰ curēt d̓ veſtibꝰ qͣꝫ ꝟtutibꝰ ꝓbat Inno. d̓ vi. hu. ꝯdi. ꝑteij. c. xxix. Cū qͥda ph̓s in habitu ꝯtēptibili aulā pͥncipis adijſſet. ⁊ diu pulſans ad oſtiū nonfuiſſet intromiſſus. ſed qͦtiēs tēptaſſet totienseū cōtigiſſet repelli. mutauit habitū ⁊ aſſumpſit ornamētū Tūc ad pͥmā vocē aditus patuit veniēti. Qui ꝓcedēs ad pͥncipē palliū quodgeſtabat cepit venerabilit̓ oſculari. Suꝑ quopͥnceps admirās inqͥt. qͥd hͦ deſignaret. Ph̓srn̄dit. Honorātē honoro. qꝛ qd̓ iuſtꝰ nō potuit veſtis obtinuit. Et ſubdit Innoc̄. ꝯtra hͦ exclamando. O vanitas vanitatū. honoris pl̓defert̉ veſtibꝰ qͣꝫ ꝟtutibꝰ. plꝰ venuſtati qͣꝫ honeſtati. Artificialis ſpēs ſubducit̉. ⁊ facies obducit̉ natural̓. tanqͣꝫ hoīs artificiū artē ſuperat creatoris. Moral̓r aūt ꝑ fenū ẜm Nicol̓.de ly. intelligunt̉ vani glorioſi. ad tꝑs florētes

⁊ poſt ignē gehēne inſtituētes. qͥbꝰ dn̄s h̓ tātabona tribuit vt tandē mittant̓ in ignē ⁊ in clibanū eterne cōbuſtionis. vbi cōburunt̉ ⁊ nōcōſumunt̉. Qd̓ ꝓbat Augꝰ. in lib̓. de ciuitatemultiplici exēplo. Primo quorūdā ꝟmiū di.Unū genꝰ vermiū in feruore calidarū aquarū ſcaturire reꝑit̉. qͦrū feruorē nemo īpune retractet. Illi aūt ſunt nō ſolū ſine vlla mortꝭ leſione ſꝫ etiā extra has nō pn̄t viuere. Scd̓o ponit exemplū pauonū q̄ cū mortue fuerīt nō putreſcūt. Ꝙ ſemel hͨ auis ſi cocta erat allata ⁊ d̓pectore vſqꝫ ad annū ẜuari pot̓it. ⁊ nullā leſionē incurrit niſi ꝙ aliqn̄ corpulētie ſicciorꝭ fit.Tertio exēplo ſalamādre Salamādra īqͥt ī igne viuit. de cuiꝰ etiā pellibꝰ corrigie p̄cioſe fiunt. q̄ vetuſtate cōſumpte ſi in ignē mittent̉ d̓veteribꝰ noue fiūt. Etiā ē aliud in hͦ ꝓbanduꝫexēplū. ꝙ qͥdā ſunt altiſſimi mōtes ſicilie qͥ tāta tꝑis vetuſtate vſqꝫ nūc eſtuāt flāmis. ⁊ tn̄ ītegri ꝑſeuerant. Dn̄ica. xvj. poſt trini. Ser. j.Cce defunctusefferebat̉ fi. vni. ma. ſue. Luc̄. vij.Rex apū ſꝑ circūdat̉ multitudine apum tanqͣꝫ rex a familia. ⁊ cū morit̉ ip̄e rex. apes velutfamilia triſtes efficiunt̉ ⁊ circa mortuuꝫ corpꝰluctū nō minuūt. īmo niſi ſubtrahant̉. fame ⁊dolore moriunt̉. Moral̓r ſpūs vl̓ aīa hoīs eſtvelut rex ⁊ hꝫ triplicē familiā vicꝫ ſapiētes adcōſolādū. milites ad pugnādū. artifices ad miniſtrādū. Intellectuales gͦ ſenſus ſūt tāqͣꝫ ſpiritꝰ vl̓ aīe ꝯſiliarij dicētes ei. Time deū ⁊ mādata eiꝰ obẜua. Et iſti etiaꝫ ꝓtrahūt ip̄m ſpm̄vl̓ aīam ad diuina. Rōnales aūt ſenſus qͥ diſcernūt ⁊ ocl̓o diſcretiōis. aſꝑnant̉ mala ⁊ eligunt bona ſūt milites qͥ hoſtes ꝯcupiſcētiarūīpugnāt ꝑ arma iuſticie. Aīales ꝟo ſenſꝰ ſiueſenſuales qͥ appetūt viſibilia ſūt tanqͣꝫ artifices⁊ ruſtici. qͥ corꝑalibꝰ rudimētꝭ īſiſtūt ⁊ nccͣriacorꝑi miniſtrat. vt dic̄ Hūbertꝰ ī tractatu deſeptē donis ſpūſſcī in ꝓlogo. c. iij. Mō ſic̄ rexapum habet familiā ſuā in alueari. ſic ⁊ ſpiritꝰvel aīa hꝫ familiā in corꝑe fragili. Sꝫ ꝯtingitinterdū ꝙ ſpūs qͥ ē rex morit̉ ꝑ pctm̄. qꝛ morsſpiritualis anime venit in quolibet pctō mortali vt de peni. diſt. iiij. c. Dicēs. Et Sap̄. xvjdr̄. Hō ꝑ maliciā occidit aīam ſuam. Et Sen̄.epl̓a. lxxxij. ꝙ venenū malicie peius eſt qͣꝫ ſerpentis. qd̓ qͣꝫuis mortiferū ſit alteri. eſt tn̄ vitaſerpenti. Sed venenū malicie pͥncipaliter nocent habenti. q. d. qꝛ occidit ip̄m ſpiritualiterexquo ſpiritus moritur per peccatum: Iō debet ad ſimilitudinem apum triſtari nec debetminuere luctum niſi ſubtrahat̉ ſpiritꝰ a morteꝑ pnīam ne efferat̉ in morte etiā corporis dehabitatiōe ⁊ dānetur. Quia dicit Auguſtinꝰ

A