Dn̄ica. xvj. poſt trinita.

ſed ſollicitudinē vr̄am in deo ponite. Et quiaapl̓s Petrꝰ ponit rōnē qͣre ſollicitudinē nr̄amdebemꝰ in deū ponere. cui inqͥt ē cura de nob̓Et licet ip̄i ſit cura de om̄ibꝰ cū ſit pat̓ omniū.quia puſillū ⁊ magnū ip̄e fecit Sap̄. vj. ſpecialit̓ tn̄ curā hꝫ de ſuis fidelibꝰ. quia ſingulariter ē pat̓ xp̄ianorū. vt. xj. q. iij. Ad mēſaꝫ. Qd̓cōſiderās ꝓph̓a ait. Dn̄s ſollicitꝰ ē mei. Psͣ.xxxix. Suꝑ qͦ ꝟ̓bo pulchre loquit̉ Augꝰ. di.Habet tui curā qͥ te fecit qͥ habuit tui curā cuꝫiam hͦ es qd̓ voluit vt eēs. Iā fidelis es. iā ambulas in via iuſticie. curā tuā habebit qui fac̄ſolē oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos ⁊ pluit ſuper iuſtos ⁊ iniuſtos. Hec ille. Iſtā tertiā ſollicitudinem ſuꝑfluitatīs vituꝑabilis dn̄s diſſuadꝫdicēs. Dico vobis ne ſolliciti ſitis. Et dic̄ Auguſtꝭ. Aam in hoc loco ꝓ aīali vita poſitā nouimus. Et ẜm Hiero. ⁊ Tho. in glo. cōti. qd̓hic dicit̉ intelligit̉ de carnali cibo ⁊ veſtimento ꝓ qͥbꝰ nō ē nimiū ſollicitandū. quia ſi deusdedit nobis maiora ſic̄ aīam ⁊ corpꝰ. dabit nobis minora vicꝫ eſcā ⁊ veſtimētū. quia tūc inducit exempla. ⁊ pͥmū eſt de volatilibꝰ qd̓ ponit cū dicit. Reſpicite volatilia celi que nō ⁊cͣq. d. Si paſcit dn̄s aues irrōnales. multomagis ꝟo vos qͥ eſtis rōnales qͥ filij eſtis dei. quibus ꝓmittit̉ et̓nitas. ⁊ ē ratio talis. Magisem̄ curandū eſt de his q̄ ſunt maioris p̄cijqͣꝫ d̓his que ſunt minoris. Sed deꝰ curat de volatilibꝰ ꝓuidēdo eis ſine eorū ſollicitudine. qꝛ n̄ſerunt neqꝫ metunt. neqꝫ cōgregant in horreagͦ multo plus curat de hoībus. Moral̓r hocexponit Nyco. de ly. in glo. morali ꝙ ꝑ volatilia ſignificant̉ viri cōtēplatiui qͥ ſe negocijs ſecularibꝰ nō īplicant. ⁊ dn̄s ꝓ eis ſollicitat̉ neceſſaria eis miniſtrādo. De hͦ exemplū ī vitaſpatrū lib̓. iiij. c. lxxx. Frontonius quidam ſeruus verus dei ſollitudinē cupiens dixit fr̄ibſuis quorū erāt. lxx. Quid nobis cū mūdo dānabili ꝑgamus ad heramū nihil nobiſcū ferētes vt acquiramus celeſtē gloriā. Dicit enimdn̄s. Nolite cogitare qͥd māducetꝭ aut qͥd bibatis ⁊cͣ. ⁊ dn̄s adiuuabit ẜuos ſuos. Cunqꝫibi longo tꝑe morarent̉. diabolꝰ aduerſariusxp̄ianorū eos tēptare cepit vt de heremo egrederent̉. ⁊ ſic illi inſtigati dixerūt. Nūquid illiin vrbibꝰ habitātes vidēt deū ⁊ videbunt. anqͥ in heremo habitāt ſoli deū vidēt. Quis em̄pōt cibo angelorū viuere. ecce morimur fameAudiēs āt Frontōiꝰ eorū murmur dixit Quouſqꝫ irritatis deū. illud ſcitote qm̄ nō necabitdn̄s fame aīam iuſtam. recordamini qͥd an̄ dixit. Nolite cogitare quid māducetꝭ ⁊c̄. Nouitdn̄s cibum dare timentibus ſe. Angelus igit̉miſſus a deo venit ad quēdā diuiteꝫ nocte dicens. Tu epularis in diuitijs ſpēdide. ⁊ ſeruimei in heremo indigent pane. Surge igit̉ di-

luculo ⁊ mitte ſeruis meis eſcas ex omnibus q̄dedi tibi. procuratorem enim poſui te gregismei. Surgens ergo mane conuocauit amicosexponens eis viſionem. querēs ab eis locumvbi habitarent ſerui dei. Et nemo potuit indicare. Igit̉ altera nocte duriori comminatiōe⁊ plagis corrigit̉. Mane ſurgēs cū fletu oſtēdit plagas ⁊ querens locum. Tandem vnusamicorū dedit ſibi conſilium dicēs. Sunt tibiſeptuaginta cameli illos onera cibarijs. ⁊ mitte eos nemine ducente. ⁊ ſi ex deo eſt imperiūanimalia tua ſalua reuertent̉. Et placuit conſilium ⁊ monuit. Animalia aūt venerunt vbihabitabant ſancti cibos eis ferentes ⁊ octauodie ad dominū redierunt. Idem diues quolibet anno notato temꝑe eis miſit neceſſaria.Et alijs etiam diuitibus dominꝰ imꝑauit vteis neceſſaria mitterent. Secundū exempluꝫponit dn̄s. Conſiderate inquit lilia agri qūocreſcunt ſcꝫ tam ſpecioſa. nō laborāt vicꝫ vt ſibi veſtimenta ſuant quod ꝑtinet ad viros. neqꝫ nent quod ꝑtinet ad mulieres vt dicit glointerlinea. Et dico vobis ſcꝫ ego qui mentirinō poſſum. Quia nec Salomon qui pre omnibus regibus floruit in om̄i gloria ſua que fuittriplex. ſcꝫ diuitiarū. ſcientiarum. ⁊ potentiarum coopertus eſt ſicut vnum ex iſtis ſcꝫ lilijsQuia Salomon habuit veſtes alienas. liliuꝫaūt ꝓprias. Ille ab arte illud a natura que p̄cellit artem oꝑe ſuo. Moraliter aūt ẜm Nicolaum de lyra ꝑ lilīa vere caſtos intellige quoſdebemus conſiderare vt ſimiliter caſtitatemamemus qūo creſcunt nō ſolum labore ſuo ſꝫetiam dono dei. Sapien̄. xviij. Et cognoui qꝛnō poſſum eſſe cōtinens niſi deus det. Hec lilia ſpiritualia veſtit deus folijs ſex candidis.Primū eſt ſobrie tas ſed hoc folium lacerat inquibuſdam exceſſus ciborū ⁊ potuum. Quia⁊ Loth inebriatꝰ inceſtum cū filiabus ꝑpetrauit. Gen̄. xix. Idem ponit Auguſtinꝰ contraFauſtum. ⁊ ponit̉. xv. q. j. Inebriauerunt inquit Loth filie eiꝰ. ⁊ ſe neſciente miſcuerunt.Secūdū foliū eſt laborioſitas. quia decet caſtos hoīes vt ſint in labore licito. Iuxta illudHiero. ad Ruſticū monachū. de cōſe. diſt. v.Facito aliquid oꝑis vt ſꝑ diabolꝰ inueniat teoccupatum. Sed hoc ſolum lacerāt ocioſi. qͥahec fuit iniquitas Sodomē ſaturitas panis ⁊ocium Ezech̓. xvj. Tertiū folium ē veſtꝭ aſperitas q̄ ornat caſtitateꝫ quam econtra laceratveſtis pulchra atqꝫ mollis. Quia dicit metriſta. Ueſtis pulchra. cibus largus. ocium qͦqꝫſomnus. Demergūt aīam. luxuriā ꝙ vocant.Qd̓ patet Nume. xxv. de filijs iſrael qui fornicati ſunt cum mulieribus moabitarū bene veſtitis. Quartum folium eſt cuſtodia ſenſuū p̄cipue illorum qui nobis remote oſtendūt. vt