Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoLXXIIII

ctio ⁊ charitatiua. ferrū exclamatio. ignis excōicatio. Et qͥ iſtorū triū ē incurabil̓ inſanabil̓iudicat̉. cui debet̉ mors vel exterminatio ẜmAriſ. x. ethi. Oꝑtet bonos vocare ad ꝟtutesꝑ p̄mia. malos aūt ꝑ penas īſanabiles totalit̓exterminare. De hͦ em̄ d̓r math̓. xviij. Si peccauerit ī te frat̓ tuꝰ. vade ⁊ corrige euꝫ int̓ te etip̄m ſolū .ſ. occulte et charitatiue. ſi audierit telucratꝰ es eū. Si āt nō audierit te adhibe vnūtecū vel duos .ſ. qͣꝫtū ad exclamatōꝫ aūt aꝑtaꝫcorrectionē. vt ī ore duoꝝ vel triū teſtiū ſtet oēꝟbū. Qd̓ ſi nec eos audierit dic eccl̓ie. Si aūteccl̓iam nō audierit ſit tibi qͣſi ethnicꝰ .ſ. qͣꝫtumad excōicationē. pꝫ gͦ ꝙ nō ſufficit ad humanāꝟtutē ſolꝰ ẜmo ꝑſuaſiuꝰ. Scd̓a ꝟo concluſiovicꝫ ꝙ ad hͦ eſt neceſſaria bona ꝯſuetudo ſeqͥt̉ex p̄dictis. Illud em̄ neceſſariū eſt ad ꝟtutemꝑ qd̓ ⁊ ſine qͦ nō exterminat̉ paſſio inclinansad vitiū. ſꝫ hmōi eſt bona ꝯſuetudo. qꝛ ſic̄ dcm̄eſt ſola doctrina nō ſufficit. Triplex eī fuit antiquoꝝ ſnīa de eo qd̓ eſt hoīes fieri virtuoſos.Dixerūt aliqͥ ꝙ hoīes fierēt boni ꝑ naturā puta ex naturalibꝰ cōplexiōibꝰ cū imp̄ſſiōe corporū celeſtiū. Alij dixerūt ꝙ hoīes fierēt boni ꝑexercitiū. Tertij dixerūt ꝙ hoīes fierēt bōi ꝑdoctrinā. Et iſta dicta aliqͣlit̓ oīa ſūt ꝟa. Naꝫqͥdā mox a natiuitate ſunt diſpoſiti ad fortitudinē vel ad tꝑantiā / Et hec diſpoſitio natural̓eſt ꝟtus imꝑfecta. ſꝫ d̓r. vj. ethi. dū ad ꝑfectōꝫrequirit̉ doctrina q̄ eſt ꝑfectio rōnis .ſ. qn̄ ꝟtutes morales ſunt ī appetitu. nō ſufficit cū naturali diſpoſitōe doctrina. ſꝫ vlteriꝰ reqͥrit̉ cōſuetudo ꝑ quā ip̄e inclinet̉ ad bonū. hꝫ em̄ cōſuetudo qͣndā bonā violētiā inclinantē ad bonū.Ex qͦ pꝫ ꝙ ad bonitatē moꝝ reqͥrit̉ bona ꝯſuetudo. Tertia ꝯcluſio vicꝫ ꝙ ad bonaꝫ ꝯſuetudinē reqͥrit̉ bona lex ſeu reqͥrūt̉ bone leges. ſicon̄dit̉. ꝙ bona cōſuetudo iā eſt neceſſaria adbonos mores. qꝛ bona ꝯſuetudo induc̄ quādāneceſſitatē ad bonū. ſꝫ hec neceſſitaſ ſine legibꝰordinatꝭ nō hr̄. Hꝫ em̄ lex qͣndā vim coactiuāinqͣꝫtū ꝑ ſil̓itudinē vl̓ ſaltē ꝑ aliquā ꝑſonā quemultitudinis vices gerit inſtituit̉. ⁊ iō neceſſariū eſt hr̄e bonos legiſlatores. tū ꝓpt̓ iuuenesqͥ ſine difficultate a paſſiōibꝰ nō retrahūt̉. tū ꝓpter viros ī ꝑfecta etate vt ꝑ bonas leges bōeī eis ꝯſuetudīes obẜuent̉. Et iō reqͥrūt legesqͣꝫtū ad ſui inſtitutionē ſb̓tilitateꝫ mature deliberatiōis. Scd̓o reqͥrūt leges vtilitatē ſecurecohabitatiōis. hͨ eſt legū cā final̓ vt hoīes poſſint ꝯcordit̓ ad inuicē cohabitare. vn̄ Ariſ. iiijpol̓. ꝙ cītas ⁊ cōicatio bonaꝝ actionū. ꝓpt̓ bn̄agere ex generibꝰ ⁊ domibꝰ gr̄a vite ꝑfecte ſufficit. ⁊. viij. ethi. c. j. dic̄ ꝙ amicitia maxīe vid̓rꝯtinere cītates; ⁊ legiſpoſitores magꝭ ſtudentcirca eā qͣꝫ circa iuſticiaꝫ. Cōcordia em̄ gl̓ie adamicitiā vid̓r eſſe. Hāc āt maxīe appetūt. ⁊ ꝯtē

tionē inimicā exiſtētē maxīe expellūt. hͨ Ariſt.Iō Iſi. ij. ethim. c. iiij. ī deſcpͥtiōe ppl̓i cadat cōcordia. dic̄ em̄. Populꝰ ē hūane multitudinisiuris ꝯſenſus ⁊ ꝯcordi cōioni ſociatꝰ. ⁊ cōcordat cū dicto btī Augꝰ. d̓ ꝟb̓ dn̄i ẜmo .xvj. vbiꝯmēdās vnitatē dic̄ ſic. Unū cogitate fratresmei ⁊ videte in ip̄a multitudine ſi delectat niſivnū ⁊ ꝓpitio d̓o q̄m multi eſtꝭ qͥs vos ferret niſi vnū ſperaret̉. vn̄ d̓ multꝭ qͥes illa dat vnū. etppl̓s iſte tolle vnū ⁊ turba eſt. ⁊ tn̄ augꝭ. ij. d̓ ci.dei. c. xxxiiij. docet qͥd ſit ppl̓s ẜm ſnīam ſcipionis. Et dic̄ ꝙ reſpublica eſt res ppl̓i. Populuꝫaūt dicit ſcipio nō oēm cetū multitudīs. ſꝫ cetūiuris ꝯſenſu ⁊ vtilitatꝭ ꝯſone ſociatū. Ex quadiffinitōe liq̄t ꝙ nulla multitudo ſine ꝯcordiappl̓s dici p̄t. Reſpublica ſine ppl̓o eq̄ nō p̄t eē ſicut nec reſpublica ſine ꝯcordia. iō di. augꝭ. recitās ꝟba ſcipionis d̓ ci. dei. xxj. Qd̓ ē armoniaī cātu. hͦ ē ꝯcordia ī ciuitate. ſic̄ em̄ ex diſtinctꝭſonis in fidibꝰ ꝯcors concētus efficit̉. ita ex ſūmis ⁊ infimis ⁊ medijs īteriectis ordībꝰ hͨ vnanimitas ⁊ dilectō mutua ē finis quē legiſpoſitiuus intēdit. iuxͣ illd̓ ad Ro. xiij. Legꝭ plenitudo ē dilectio. Tertio reqͥrūt leges autoritateꝫmenſure obligatōis. Ita ſic̄ nō niſi cū ſummoſtudio ⁊ ꝯſilio īſtituūt̉. Ita nec ſine cauẜ maximis abrogent̉ nec īfringant̉ nec a ſtatuētibꝰnec a ſubditis. qꝛ d̓r exͣ d̓ ꝯſti. cū oēs. Qd̓ qͥſqꝫiuris ī alterū ſtatuerit ip̄e dꝫ vti eo. Et ſapientis dictat autoritas. Patere legē quā ip̄e tuleris .i. ſtatuerꝭ. iō refert Uale. in policͣ. li. vj. ꝙCalempus vrb̓ romane inſignis ſenator ſaluberrimis legibus romanos munierat. Int̓ qͣserat ius ab eo inſtitutum ꝙ dep̄henſus crimine adulterij vtroqꝫ oculo priuaretur. At verocum eius filius eſſet in tali crimine deprehēſuſcū ciuitas in honorem patris neceſſitatem pene adoleſcentulo relaxaret pater diu repugnauit. Ad vltimū tn̄ p̄cibus ſuꝑatus. Sed ne lexpateret̉ leſionē ſibi primum. deinde filij erutooculo vſum videndi vterqꝫ retinuit vt debitūſupplicij nō dimitteret. ⁊ modo legi reddet eqͥtatem. ⁊ admirabili comꝑamento legi ſatiſfecit. ⁊ ſic inter miſericordem ⁊ iuſtum legiſlatorem eſt partitus. Idem refert Ualerius etiaꝫde Tharundo thirio. qui legem ſtatuit ꝓpterobſidioſas contentiones ciuium. vt ſi quis ſenatorum conſiliuꝫ intraret cum gladio aut ferro. continue interficeretur. Et interiecto tempore ellōginquo itinere domuꝫ veniēs gladiocinctus ſubito in dicta cōtentione ſicut erat cūctus gladio ꝓceſſit. Et cū eſſet admonitꝰ de ſolutione legis ab eo qui proxime ſtabat. Ille pͥmo ſe p̄cinctū gladio conſiderans. Ego īquitſatiſfaciam legi. ⁊ gladio ꝓtinus extracto īcubuit ſuper eo. licet licuiſſet diſſimulare culpaꝫvel errorem defendere. obligationē tamē ma-

G