Onica ſeptima poſt trini.

⁊ intelligit̉ de oblatiōibꝰ volūtarijs nō de decimis ⁊ oblationibꝰ debitis ⁊ pͥmitijs. Et addit p̄dictum. c. oblatiōes. ꝙ dona eorū qui opprimunt pauꝑes ſimiliter ſunt refutāda. ideoneceſſe eſt illis vt pͥus fr̄ibus ſuis recōciliēturvidelicet qͥ odit odiū remittendo. Et qͥ oppreſſit leſo ſatiſfaciendo. ⁊ id̓o dicit Criẜ. Si cogitatiōe offendiſti cogitatiōe recōcilia. id eſt redde amorē ꝓ odio quod aduerſus ꝓximū tuuꝫhabuiſti. Si ꝟbo offēdiſti ꝟbis recōcilia ſiueī faciē ſiue pꝰ t̓gū. Si oꝑibꝰ offēdiſti. oꝑbꝰ recōcilia ⁊ offeras deo munꝰ tuū alit̓ n̄ recipietQuid em̄ ꝓderit tua oblatō ſi adu̓ſū te erexerit ſe tui fratris corā deo accuſatio. nunqͥd illūſpernet ⁊ ſe tibi placabilem reddet. qͣſi diceretnullo modo.IBn̄ica. vij. poſt trini. Seroi. j.Ac liberati apeccato ẜui facti eſtis deo. Ad Roma. vj. Quintilianꝰ in li. ſuo declarationū ponit talem caſum. ꝙ quidā diues etquidā pauꝑ erāt vicini hortulis ipſorū coniūctis. Diues em̄ in orto ſuo habuit flores. pauper apes. cū aūt inimici eēt ad inuicem diueſcōqueſtꝰ eſt flores ſuos diſcerpi ab apibꝰ pauperis denūcians pauꝑi vt eas trāſferret. paupere vero apes ſuas nō trāſferente. diues illeflores ſuos ſperſit veneno. apes ꝟo pauperisdiſcerpētes flores oēs ꝑierūt. Spiritualiter.pauꝑ ille chriſtꝰ ē qͥ adeo pauꝑ fuit ꝙ non habuit vbi caput ſuum poneret Mat. viij. Lu.ix. vbi legit̉ ꝙ xp̄o dixit quidā. Sequor te qͦcūqꝫ ieris. dixit aūt illi. vulpes foueas habēt⁊ volucres celi nidos. filius aūt homīs nō habet vbi caput ſuū reclinet. ideo dicit̉ in Psͣ.lxxxvij. pauꝑ ſum ego ⁊ in laboribus a iuuentute mea. ⁊ alibi. lxxxv. Inops ⁊ pauper ſumego. Iſte qͥdē pauꝑ xp̄s habuit ab initio mundi ⁊ adhuc habet apes videlicet hoīes quoꝝaliqͥ ſunt humiles ⁊ deuoti. de vno quoqꝫ talidicit Sapiēs Ecc̄i. xj. Breuis in volatilibusapes. id eſt. humiles inter ſuꝑbos. Aliqͥ auteꝫpeccatores ⁊ īmūdi. Iuxta illud Eſa. vij. Sibilabit dn̄s api .i. īmundū peccatorē ꝑ inſpirationem ad ſe vocat. Sed diues ille ſignificatdiabolum. Quia ẜm ſanctū Tho. in glo. continua ſuꝑ Mat. Diabolꝰ preeſt diuitijs nonꝙ ip̄as poſſit dare niſi quādo deus permittit.Sed quia ꝑ eas homines fallit. hic reuera diues habet flores qui ſunt oblectamēta mūdialia ⁊ carnalia. de quibꝰ Sapien̄. ij. Nō inquitp̄tereat nos flos cāpi nec aliqd̓ ſit pratū qd̓ n̄ꝑtraſeat luxuria nr̄a. Sicut ergo iſti videlicetdiues ⁊ pauꝑ habuerūt ortulos coniunctos.Sic xp̄s ⁊ diabolꝰ habēt cōgregationes ſuasſimul cōiunctas. quia cōgregatio bonorum ⁊

malorū ē ſimul in hac vita. ⁊ hoc ideo ẜm hertum Augꝭ. xxiij. q. iij. c. Tolerādi. Nā ſi mala bonis ſeꝑentur pax generalis eccl̓ie ꝑturbaretur ⁊ concuteret̉. Sed heu diues ille neqͥſſi.mus ſcꝫ diabolus aſꝑgit flores delectationuꝫhuiꝰ mūdi veneno iniquitatꝭ ⁊ peccati. Apecꝟo chriſti inſedētes ⁊ guſtātes pereūt ⁊ moriunt̉ in anima ⁊ tandē morerent̉ morte eternaniſi ꝑ chriſtū a peccato liberarent̉. Sicut liborauit romanos qui exhibuerūt mēbra ſua ſeruire īmunditie. id ē. peccatis carnalibꝰ. vt osgule. renes luxurie. ⁊ oculos impudicitie. dequibus aiunt ꝟba p̄libata. nūc liberati a pctōIn qͥbꝰ ꝟbis duo p̄ponit. pͥmo liberationemchriſti gratioſam. ibi. nūc liberati a peccato. ſecūdo ſeruitutē liberati ſtudioſam. ibi. ẜui aūtfacti deo eſtis. De pͥmo eſt notandū. Robertus Holc. lecti. cxxviij. ſuꝑ lib̓. Sapien̄. dicitChriſtꝰ liberat homīes triplicit̓. Liberat em̄ſicut medicus egrotantes a morbis oppreſſos.Sicut pͥnceps dimicātes in caſtris obſeſſosSicut iudex allegātes ſe iniuſta ꝑpeſſos. Primo ergo liberat nos ſicut medicꝰ liberat egrotantes a morbis oppreſſos. Nā bonꝰ medicusnō ſtatim ⁊ ſubito curat hoīem in caſu niſi materia infirmitatis ſit magna ⁊ paulatim iuuatnaturam ꝑ medicinā vt ip̄a ſic adiuta purgetſeipſam fortiorē vt purior cōualeſcat. Et licetinfirmꝰ ingemiſcat ⁊ ploret vt cito liberet̉. medicus tn̄ prudēter expectat ⁊ patiēter operat̉⁊ ē meliꝰ ꝓ infirmo qͣꝫ ip̄emet intelligat. Moraliter infirmitas a qua vult celeſtis medicusnos ſua pietate liberare. Iuxta illud Psͣ. .xl.Dixi dn̄e miẜere mei ſana aīam meā qꝛ peccaui tibi. Iſtā īfirmitatē ⁊ ꝯcupiſcētiā originalēq̄ in corꝑe nr̄o manet. ſꝑ īclinās ē ad pctm̄ q̄ lāguor mō vocat̉ ẜm Augꝭ. q̄ in hac vita minuipōt extingui nō pōt. medicus nr̄ xp̄us noluitcurare ſubito. ſꝫ ꝑ mediū ⁊ morā tꝑis. ⁊ iō reliqͥt nob̓ electuaria vnctionis. cibaria collatiuaſanitatꝭ. ⁊ hͦ ſūt ſacr̄a eccl̓ie qͣſi qd̓dā appotecariuꝫ vicꝫ baptiſmꝰ ⁊ euchariſtia. pnīa. ⁊ ſacravnctio ⁊cͣ. ꝑ q̄ liberamur a pctīs. qꝛ ⁊ ip̄i rhomani d̓ qͥbꝰ ī pn̄ti epl̓a loqͥt̉ b Paulꝰ. liberati ſūt a pctō ꝑ baptiſmatꝭ aquā. Et lꝫ hͨ ad tꝑsliberamur a pctīs. tn̄ ꝑfecte n̄ curamur ab eieſꝫ ī reſurrectōe corpoꝝ ī generali curabimūceſſante oī īfirmitate ⁊ ad peccādū ꝓnitate ꝓqͣ Gen̄. viij. Sēſus ⁊ cogitatio hoīs ꝓni ſūt acmalū ab adoleſcētia ſua. Et. xx. q. iij. c. Procliuis d̓r. Procliuis ē curſꝰ hoīs ad voluptatē ⁊ nat̉ a voluptatū mutatrix ē. Et. xij. q. j. c.Ois. d̓r ſic. Oīs etas ab adoleſcētia ſua ī malūpna ē. iō ī pn̄ti ꝯtinue infirmi ſumꝰ di. ꝓpha.Miẜere mei dn̄e qm̄ īfir. ſū. ſa. me. do. ⁊c̄ Ollatiōeꝫ ꝟo iſtiꝰ ſanitatꝭ qͦdāmō moleſte fert aliqͥ qꝛ ē ꝯtra affectionē cōmodi. vn̄ dic̄ apl̓s ad

M