SermoLIL
mraplus qͣꝫ actiuorum. Sed diceret aliquis.cūj vita actiua ſit ſancta ⁊ bona ⁊ cōtemplatina p̄ſupponat actiuā. Iuxͣ illud Gregꝭ. vj. mocay Qui cōtemplationis arcē tenere volueritvel deſiderat pͥus neceſſe ē vt ſe in cāpo actionis ꝓbet. qūo ergo aliquis cōtemplatiuꝰ a reno dei excludit̉ cū ſaltem merito vite actiueadmittat̉. Ad hoc dici pōt diſtinguendo d̓ cōremplatiuis. Quidā em̄ ſunt qͥ vitā actiuā reſpuentes ad cōtemplationis veſtigiū ambitioſe anhelāt. Exemplū de nō nullis begardisa beginis qui laborē reſpuūt ⁊ vitam actiuaꝫpoſtponētes ad ociū cōtemplatiōis cōuolarep̄ſumunt. ⁊ tales qui neutra vitā tenēt ſic̄ deberent ꝓculdubio regnū dei nō intrabūt̉. quitn̄ ſi in humilitate vite actiue ſe tenerēt ꝟe ſaluarent̉. Id̓o dic̄ Gregꝰ. Sepe qͥ occupati humanis vſibꝰ bene viuerēt gladio ſue quietꝭ extincti ſunt. Et illud certe dicit Iſido. de ſumꝭ.bo. lib̓. iij. Vtiliꝰ ē ꝑ ſimplicē actionē ire ad vitam eternā qͣꝫ ꝑ cōtemplatiōis errorē mitti ingehennā. Multos em̄ dn̄s ex carnalibus ſuagr̄a viſitat ⁊ ad cōtemplatiōis veſtigiū eleuatmultoſqꝫ cōtemplationi deditos iuſto iudicōdeſerit ⁊ lapſos in terrenis deſiderijs derelinquit Loth in ꝑuerſa ciuitate iuſtus fuit et inmonte peccauit. hec Iſido. Alij aūt ſunt qͥ inactiua vita bn̄ exercitati ꝑ diuinā gr̄am in altum cōtemplatiōis ſuſtollunt̉. Sed vtriqꝫ vite viciſſim deſeruiētes nūc ꝯtemplationi. nūcactioni intendūt ad inſtar euāgeliſtarū aīaliūde quibꝰ legit̉. Ibant ⁊ reuertebant̉ ꝑ actionem. De his Bern̄. Bonū inqͥt acquirit gradum qͥ bn̄ miniſtrauerit. meliorē qui bene vacauerit. optimū aūt qui ꝑfectus eſt in vtroqꝫ.Ad hunc gradū ſponſus animā cōtemplatricem vocat. Can̄. ij. Surge ꝓpera amica mea⁊ veni. Surge inqͥt cōtemplatiōis poſtpoſitione. ꝓpera actiōis excitatione ⁊ veni contemplationis denuo reſumptiōe. Septima comparatio eſt int̓ ꝑfectos ⁊ ſimplices. Perfectꝭem̄ tenent̉ ad omīa cōſilia vt patꝫ ad abdicationē temꝑalium. Matth̓. xix. Si vis perfectus eē vade ⁊ vēde oīa que habes ⁊ da pauperibus. Etiā tenent̉ ad ꝑfectā obedientiammaiori. etiā in his que diſpoſitioni p̄lati nō ſb̓dunt̉. Iuxta illud Matth̓. xvj. Si quis vultpoſt me venire ⁊cͣ. Etiā tenent̉ ad caſtitatem.Matth̓. v. Audiſtis quia dictū ē antiqͥs. nōmechaberis. Ego aūt dico qui viderit mulierem ad cōcupiſcēdū eā iam mechatꝰ ē eā in corde ſuo. Itē tenent̉ ad dilectionē inimicorū nōſolū in affectu ſed etiā in effectu. Mat. v. Diligite inimicos veſtros bn̄faci. ⁊cͣ. Itē tenentur ad ꝑfectā patientiā. Iuxta illud Matth̓.y. Si qͥs te ꝑcuſſerit ad vnā maxillā p̄be ei alferam. ⁊ hoc intelligit̉ ẜm p̄parationē animi.
Item ad vitandū om̄em ſollicitudinē temporaliū. Matth̓. vj. Nolite ſolliciti eē. Et iterūNolite ſolliciti eſſe de craſtino. Itē tenent̉ adillud. Qui habet duas tunicas det vnā nō habenti. Et plura alia ſunt in euāgelio cōſilia ſine quibꝰ ſimplices boni chriſtiani ſaluant̉. ſꝑfecti ad ea tenent̉. ideo p̄cipue pōt dici ad tales. Niſi abundauerit iuſticia vr̄a pluſqͣꝫ īꝑfectorū. Sed diceres. qͥ ꝑfecti ad hec iam dictaaſtringunt̉. Reſpondet̉ ꝑfecti ſunt in triplici differentia. Quidā em̄ dicunt̉ ꝑfecti ex ſtatu ⁊ voto ſpeciali vocatiōe diuina. vt apoſtoli fuerūt ad ꝑfectionē a dn̄o vocati. De qͥbusHiero. Tu qui ꝑfectū te eſſe pollicitꝰ es quidaliud qͣꝫ ꝑfectā ſectatꝰ es vitā quā tenere debes. hi ſi ea que ꝑfectionis ſunt ẜuent. ꝓmiſſiones xp̄i quas ꝑfeciꝭ pollicitꝰ eſt ꝓculdubiocōſequent̉. Alij ſunt qui eiſdē modis vt dictūeſt ad ꝑfectionē aſtricti in eiꝰ obſeruatione negligētes vel etiā ficti exiſtūt. de quibꝰ dicit̉ incollatione piauionis. Sunt qͥ euāgelicā ꝑfectionem ſimulate potiꝰ qͣꝫ in ꝟitate arripere volunt ⁊ humanis laudibꝰ ꝓuocati vniuerẜ mūdi diuitijs xp̄i p̄ferunt nuditatē. facultatē videlicet mūdi ſolū ad faciē hominū renūciantes nequaqͣꝫ mādatis euāgelicis ſe ſubmittūtſed ſuas exercēt ꝓ libito voluntates. ſine dubio talibꝰ dn̄s ꝑſtringit viam ad domū ſuamdicēs. niſi abundauerit. Tertij ſunt qui ſcō etſimplici ꝓpoſito ex deuotione ſtudēt ſe conſilijs euāgelicis qͣꝫtū poſſunt dei adiutorio conformare nō reputantes ſe ꝑfectos ſed ꝑfectionem attingere in ſpiritu humilitatis cupiēteshi ꝓfecto ſi nō omīa que ꝑfectionis ſunt īpleant. credo hac ſentētia dn̄i eos nō ꝑcelli quinimo ſtudio ſuꝑerogatiōis eos in retributionea dn̄o p̄miari. Ideo de illis qui ſibi ſtatū vendicauerūt ꝑfectiōis nec in eo vt debuiſſent tenuerūt. patet qūo a regno celorū iuxta ꝟbumdn̄i excludunt̉. hi aūt qui in ſimplicitate vixerunt qūo ad regnū celorū ꝑducunt̉. patꝫ in vitaſpa. vbi legit̉. Quidā frater in heremo querens videre exitum anime iuſti ⁊ peccatorꝭ diuino nutu lupo duce venit ante quādam ciuiuitatem vbi erat monaſteriū in quo erat qͥdaꝫſolitariꝰ habēs magne ꝑfectionis nomen qͥ iacebat infirmꝰ expectans horā mortis ſue. frat̓ille vidit multā p̄parationē fieri cereorū ⁊ lampadarū ꝓpter ſolitariū illum qui tante reputationis habebat̉ quaſi ꝑ ipſum dn̄s ſaluaretciuitatē. ⁊ eo moriente omēs ꝑituri eſſent. facta aūt hora exitus ipſiꝰ vidit frater ille tartareum quēdā inferni deſcendentē ꝓpter ſolitarium illum habentē tridentem igneuꝫ. Et audiuit vocem dicentē ſibi quaſi a deo. Sic̄ aīaiſta nō ꝑmiſit me in ſe quieſcere vna hora. ſicnec tu miſerearis eius euellēs aīam. Ponēs
Yy 3
I
L