Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Unica ſexta poſt Trinita.

ergo tartareus ille tridentem in corde ſolitarij⁊ ꝑ multas horas torquēs eum abſtraxit animam eiꝰ. Poſt hoc ingreſſus ille frater ciuitatem inuenit hoīem ꝑegrinū iacentē egrotumnō habentē qui eius curam haberet ⁊ manſitcum eo vno die. Et cū veniſſet hora ſui exituſvidit frater angelos gabrielē. michaeleꝫ. vnūa dextris. ⁊ aliū a ſiniſtris infirmi. rogabātqꝫanimā infirmi vt egrederet̉ ⁊ nō exibat quaſinolens derelinquere corpus ſuū. dixitqꝫ Gabriel ad Michaelem. aſſume tibi animā iſtaꝫiam eamꝰ. Cui michael. iuſſi ſumus a dn̄o vtſine dolore eijciat̉. ideoqꝫ nō poſſumus cū violentia eam euellere. Exclamauit gͦ voce magna Michael dicens. Dn̄e quid vis de anīahac quia nō acquieſcit nobis vt egrediat̉ Cūqꝫ deſcēdiſſent om̄es angeli in circūitū animeillius cum canticis ⁊ hymnis venit vox dicēsEcce mitto dauid cū cythara ⁊ om̄es pſallentes vt audiēs vocē ipſorū egrediat̉ anima iuſti huiꝰ. Cū aūt deſcendiſſent cuꝫ cytharis etcymbalis cantū angelorū cōcinētes ſancta aīacum gaudio exiliens ſedit in manibꝰ ſancti michaelis ⁊ aſſumpta eſt cū gaudio magno in celum. Ecce qūo anima illius ſolitarij qui perfectiſſimus in opinione hoīm reputabat̉ quia n̄abundauit iuſticia eius vt debuit. id̓o a regnocelorū excluſa tartareis tortoribus tradita fuit. Anima ꝟo ſimplicis ꝑegriui cui pro ſtatuſuo ſuffecit iuſticia ſua ad regnū celorum cummagna deducta fuit leticia. Quod ⁊ nobis p̄ſtare dignet̉.¶Dn̄ica ſexta poſt trinitatis. Sermo. iij.Mdiſtis quia dictum ē antiquis nō occides. qui autēocciderit reus erit iudicio. ego autemdico vobis om̄is qui iraſcit̉ fratri ſuo reꝰ eritiudicio. Matth̓. v. Olla cum eſt plena aqͣ ⁊in ſe aliquid habeat nō emittit ſed ī ſe claudit⁊ cuſtodit. Si aūt ad ignē ponat̉ ⁊ feruere incipit quicqͥd intus latuit etiam minimū ſurſūmittit ⁊ ſi que feces in fundo latebant ſuꝑenatant. ⁊ ſimul pinguedo cum fecibus exalant.Moraliter ꝑ ollam intellige hominē ꝓpt̓ materiam. quia ſicut olla fit de terra ſic ⁊ homo.Iuxta illud Ecc̄s. iij. Homines de terra factiſunt ⁊ in terrā pariter reuertunt̉. Ideo dicitapl̓us .j. Corinth̓. xv. Homo primus de terraterrenus. Per aquā aūt intellige dona ſpirituſſancti. Iuxta illud Ioh̓. vij. Qui credit inme flumina de vētre eius fluent aque viue. qꝛde memoria credētis ꝓcedēt dona ſpūſſancti.Sed ꝑ ignem intelligit̉ inuidia ira. Iuxͣ illudpsͣ. lvij. Suꝑcecidit ignis ⁊ nō viderūt ſolemModo ad ꝓpoſitū quādo hō ad inſtar olleeſt plenꝰ aquis videlꝫ donorū ſpūſſancti. tūc

nō emittit a cordis fundo quicqͥd ſit malū deꝓximo ſuo. Sed ſtatim cum poſitus fuerit adignē ir̄e accendit̉. quia ira eſt accenſio ſangunis circa cor. iiij. Ethic̄. Tunc ſtatim quid ſcumali vel infamie ꝓximi totū ore ꝓfert qͣꝫtumcūqꝫ illud ſit nociuū ⁊ om̄es feces ⁊ blaſphemias ⁊ iniurias que temꝑe quietis tacebat incorde nō ſolum ore ſed omībꝰ mēbris ira durante pandit. Et ſicut etiā olla feruēs cum fecibus ſimul emittit pinguedinem. Sic homoiracundꝰ ſimul cū veris falſa emittit ꝓdit ſiueꝓmit. Id̓o dixit Iob. xlj. De naribꝰ eius procedit fumus ſicut olle ſuccenſe. ⁊ quid ꝑ fumūqui ledit ocl̓os hominū niſi ꝟba turpia ⁊ blaphemie que ꝓferunt irati deſignant̉ q̄ leduitam ꝓferentē qͣꝫ audientē qͣꝫ etiam illuꝫ cui eaꝓfert. ideo dn̄s in p̄ſenti euāgelio ꝓhibet irācordis ⁊ oris cū dicit. Qui iraſcit̉ ⁊cͣ. In verbis ꝓpoſitis breuiter ꝑ ordinē tria tāguntur.pͥmo imꝑfectio phariſeorū. ibi. audiſtis qͥa dictum eſt antiqͥs. ſecūdo punitio iracundoruꝫ.ibi. ego aūt dico. tertio ſatiſfactio iniuriatorū.ibi. ſi offers munus tuū. Circa pͥmū dicit. audiſtis quia dictū eſt antiquis videlicet Exo.xx. Nō occides. in quo quidē mandato ꝓhibitionis om̄e homicidiū ꝓhibet̉. Ubi noͣ homicidium eſt duplex corꝑale ⁊ ſpūale. Corporale cōmittit̉ tripliciter. voluntate. ore. ⁊ oꝑeUolūtate cōmittit̉ homicidiū tribus modis.Primo ad mortem odiēdo. Exemplū de fratribus Ioſeph qui oderāt eum nec poterantquicqͣꝫ ei pacifice loqui Gen̄. xxxvij. Naꝫ quiodit fratrem ſuum homicida ē. j. Ioh̓. iij. Eratio eſt. quia ille qui odit ꝓximū occidit animam ſuā. quia hō ꝑ maliciam occidit animaꝫſuam. Sapien̄. xvj. ⁊ Psͣ. xxxvj. Gladius eorum intret in corda ip̄orū. vbi dicit Auguſtꝭ.Qui alteri nocere deſiderat ſimilis ē illi quigladio ſe tranſuerberat vt tunicam alteriꝰ rapiat. Deinde occidit ſpiritualiter ꝓximū ſuū.Quia ẜm glo ſuꝑ epl̓a. j. Ioh̓. iij. Qui ex odioꝑſequit̉ fr̄em ſuum ⁊ ad iram ꝓuocat qͣꝫtū inſe eſt ip̄m in anima occidit. ⁊ talis eſt velut gladius ex vtraqꝫ ꝑte ſcindens. de quo Ecc̄i. xxjQuaſi rōphea bis acuta om̄is iniquitas. Secundo cōmittit̉ voluntate homicidium occidere ꝓponendo. ſicut Eſau quādo dixit. Unient dies luctus patris mei ⁊ occidam fratremeum Gen̄. xxvij. Et ꝓpter hoc ꝓpoſitū malum non inuenit locum penitentie licet cum ſachrymis queſiuiſſet. adHeb̓. xij. Tertio ī mortem conſentiendo. ſicut Achab cōſenſit ī mortem Naboth. iij. Regꝭ. xxj. Verbo cōmituthomicidium tripliciter. Primo precipiendo.ſic̄ Herodes precepit occidere pueros Mat.ij. Secundo ad mortem iudicando ordine iuris penitus p̄termiſſo. ſicut fecit Pilatꝰ Luc.

Al