SermoLI
ſut ⁊plorās ad veſtigia ſaluatoris veſtē ſibimouauit. h̓ Augꝰ. Si gͦ volumus ab om̄i peccato in generali ꝑ penitētiā innouari q̄ ē artavia q̄ ducit ad vitā. Mat. vij. Neceſſe eſt vtrudētiā ſerpētis habeamꝰ. ad qd̓ hortat̉ noſcaluator Mat. x. Eſtote prudētes ſic̄ ſerpenẜ tes. Vel ꝑ pellē moraliter intellige motū carnalē. qui quotitidie mouet carnē nr̄am ad lururiā aut fornicationē. De qͦ Iob. x. Pelle etcarne veſtiſti me .i. motibꝰ carnalibꝰ. ⁊ iſti motus carnalis fornicationis ⁊ cōcupiſcentie expctō primorū parētuꝫ ꝓceſſerūt. ſic̄ ꝓbat maciſter lib̓. ij. ſentē. diſt. xx. Et Hugo de ſacramentis lib̓. j. c. vj. Si nō peccaſſent pͥmi parētes ſine om̄i peccato ⁊ macula in ꝑadiſo carnanali copula cōueniſſent ⁊ eēt ibi thorꝰ īmaculatus ⁊ cōmixtio ſine cōcupiſcētia atqꝫ genitlibus mēbris ſicut ceteris imꝑarēt vt ibi nullūmotū illicitū ſentirēt. ⁊ ſic̄ alia mēbra corporꝭalijs ſcꝫ mēbris admouemꝰ vt manū ori ſine libidinis ardore. ita genitalibꝰ vterētur mēbrisſine aliqͦ pctō carnis. Hec em̄ letalis egritudomēbris humaniſ ex pctō inheſit. hͨ mgr̄ cū Hugone. Idē teſtat̉ Augꝰ. ſuꝑ Gen̄. ix. c. Si nōpeccaſſent ſcꝫ pͥmi parētes illis mēbris ſic̄ pedibus imꝑarēt nec cū ardore ſeminarent videlꝫviri nec cū dolore parerēt ſcꝫ mulieres. Sꝫ pꝰpctm̄ motū illū ſcꝫ carnis meruerūt quē. ſmotum nuptie ordināt .ſ. ad finē debitū. Sꝫ continentia ſcꝫ ꝟginalis ⁊ vidualis cohibet. ſcꝫ nedn̄et̉. h̓ ille. Quicūqꝫ em̄ hanc pellē carnalismotus deponere voluerit debet ꝑ artuꝫ foramen abſtinētie ire qꝛ motꝰ illicitꝰ illius carnisfrequēter ex gula naſcit̉ ⁊ ſurgit. vt dicit Gregoriꝰ. xxxj. moral̓. Venter mero eſtuans d̓ facili ſpūmat ī libidinē. Cuiꝰ rō ē. qꝛ ex ſuꝑfluacrapula nat̉ a īflāmat̉ ex cꝰ īflāmatōe freq̄nt̓ inſurgūt deſideria mala q̄ tn̄ pōt hō extirpare ⁊deponere ꝑ abſtinētiā ⁊ ieiuniū. qꝛ Amb̓. in p̄fatiōe dic̄. Abſtinētia ē inimica d̓monū. extirpatrix vitiorū ſcꝫ carnaliū. nouerca cūctorummalorū expers morborū ſcꝫ tam corꝑalium qͣꝫſpūaliū qͥ ſunt motꝰ illiciti carnis. Tertia īnouatio ſit ab accipitre. De qͦ dicit Gregꝰ. Qn̄ inſenectute ſe ſentit alarū ⁊ pennarum ponderegrauari expādit alas ſuas cōtra ſolē flante auſtro. ⁊ ſic repente aura in calore reſoluēte aperiunt̉ pori qͥbꝰ aꝑtis excutit alas. ⁊ ſic vet̓esexiliunt ⁊ noue creſcūt. ⁊ ſic nouitas pennarūefficit ip̄m ad volandū aptiorē. Moraliter ꝑalas intelligit̉ crudelitas rapaciū. Iuxta illd̓Lach̓. .v. habebāt alas qͣſi milui. qꝛ rapaces qͣſi milui res alienas rapiūt. Iſte ale multū grauant hoīem hic in cōſciētia ⁊ ibi grauabūt eūin eterna pena. quia dic̄ apl̓s .j. Coꝝ. vj. Nolite errare fratres neqꝫ rapaces regnū dei poſſidebūt. ⁊ ſi nō poſſidebunt dei regnū habebūt
demonis infernū. Ꝙ aūt grauat̉ in conſciētiādicit Augꝰ. Lucrū in arca damnū in cōſciētiaTollit veſtē ſcꝫ vſurarius vel raptor ⁊ ꝑdit fidem. acqͥrit pecuniā ⁊ ꝑdit iuſticiā. Iō dicerepōt cū Ps̄. Sicut onꝰ graue grauate ſunt ſuꝑme .ſ. diuitie inique ꝑ rapinā occultā vl̓ aꝑtaꝫacquiſite. Cū ergo ſentis te grauatuꝫ his alisexpāde eas ad ſolē iuſticie vicꝫ xp̄m. Sic̄ Zacheus qͥ dixit ad ip̄m. Si qͥd aliquē defraudaui reddo quadruplū. Lu. xix. O vtinā hoīesgrauati rapacitatis crudelitate redderēt ſimplum. Sed audeo certe dicere ꝙ int̓ centū vixvnꝰ excutit alas iniqͥtatis gͣuiſſimas. qꝛ nōdūforte flauit auſter .i. inſpiratio leuis ſpūſſanctiqͥ flauit in corgrauatū zachei. qd̓ ꝓpter calorem ſpūſſancti repēte excuſſit alas crudel̓ rapacitatis. ⁊ innouatꝰ ē cū accepit alas miſcd̓ie⁊ pietatis cū dixit. Ecce dimidiū bonorū meorū dn̄e do pauꝑibus Lu. xix. Et dicit notāter bonorū meorū. cōtra illos qͥ de rapinis volunt pauꝑibꝰ tribuere ⁊ credunt ſe ſatiſfeciſſe.Cōtra quos dicit btūs Augꝰ in libro de vitaxp̄iana. Quidā ꝑ hoc ſe iuſtificari exiſtimantd̓ ſubſtātia pauperū exiguā faciūt elemoſynā.nam de eo ꝙ pl̓imis abſtulerūt vni modicumquid largiunt̉. vt vn̄ plures eſuriunt vnus cibat̉ ⁊ multorū ſpolijs vix pauci tegūt̉. nō vtiqꝫ talem elemoſynā reqͥrit deꝰ nec vult vni pietatem de alteriꝰ crudelitate p̄ſtari. Et ſubditillam elemoſynā deꝰ cōprobat q̄ de iuſtꝭ laboribus miniſtrat̉. Sicut ſcriptū ē Prouerb̓. iijHonora dn̄m de tuis laboribꝰ. Illā aūt abominat̉ ⁊ reprobat q̄ de lachrymis p̄ſtat̉ alienis. Quid em̄ ꝓdeſt ſi vnꝰ bn̄dicat ⁊ plurimimaledicūt. Aut qͥd cōfert elemoſyna q̄ de alterius p̄ſtat̉ ſubſtātia. q. d. nihil. Id̓o excutiende ſunt ille ale crudelitatꝭ ⁊ rapacitatꝭ ⁊ quodinique ablatū ē reddi debet dānificatis. Et ſicanima innouat̉. Alio mō moralit̓ ꝑ alas quaſdebemus ad inſtar accipitrū excutere intelligunt̉ cogitationes hypocrite. Iuxͣ illud Iobxxxix. Cū tꝑs fuerit in altum alas erigit. quiahypocrita cū alas inuenerit cogitatiōes ī publicū erigit vel demōſtrat. Nam multotiēs cōtingit ꝙ hypocrite ꝑ geſta ſe hūiles oſtēdunt⁊ ꝑ hoc aliud ſe cogitant habere ſcꝫ laudē velfauorē humanū. Cōtra quos dic̄ btūs HHiero.in ẜmone. Perfacile ē veſtē habere ꝯtemptāſalutare ſb̓miſſius. manꝰ oſculari p̄lati. inclinato capite ⁊ deiectis ocl̓is hūilitatē ⁊ māſuetudinē polliceri. lęta voce ẜmōes infringere crebrius ſuſpirare ⁊ ad om̄e ꝟbū ſe miſerū peccatorem vocare. Sed aliā docuit chriſtꝰ humilitatem qui cū malediceret̉ nō maledixit cū pateret̉ nō cōminabat̉ Auferant̉ figmēta ꝟboꝝceſſent ſimilata geſta. virū humilē patiētia ꝓbat ⁊ iniuria. Idcirco cogitatiōes illas hypo