Onica ſexta poſt crinita.
ꝙ tribꝰ rebus malis. Primo ſepulcris mortuorū. quia detractores ſemꝑ vident̉ hr̄e os aꝑtum ad modū ſepulcri fetidi Nā ſicut ex ſepulcro cū aꝑit̉ exalant̉ vapores fetidi ⁊ intollerabiles. ſic eſt de iſtꝭ. quia ſicut cor eorū ſꝑ plenūē malicia. ſic aꝑit̉ os eorū ſiue guttur ad loq̄ndum. cum erūpunt verba detractoria. Iō diēpsͣ. v. Sepulcrū patens ē guttur eorū. linguiſuis doloſe agebāt. ideo petiuit eis penā dicēſiudica illos deus. Scd̓o cōparant̉ ſerpētibuſvenenoſis. malicioſis. ⁊ occultis. Ecc̄s. x. Sicut ſerpēs mordet in ſilentio nihil eo minꝰ habet qͥ ſecreto detrahit ꝓximo ſuo. q. d. ſed p̄ciſe ſimilis ē ei. Quare dic̄ Bern̄. in lib̓. detractionū. Iuſtū quidē ſerpentē ip̄m eē dixerimdetractorē qͥ more lingue triplicate ſerpētinetres ꝑcutit ⁊ occidit vicꝫ ſeip̄m dū d̓trahit. audientē dū ꝯſentit. ⁊ ip̄m cui detrahit quē tamvenenoſo iaculo lingue perimit. Vnde detractor eſt nō ſolū ille qͥ detrahit. ſed etiā qui detrahentē audit ⁊ cōſentit. vt patet. vj. q. j. Exmerito. Et. xj. q. iij. Nō ſolū. Ubi dicit canonNō ſolū ille reus ē qui falſum de aliquo ꝓfertſed is etiā qͥ aurē cito criminibꝰ p̄bet. Et dicitBern̄. Neſcio vtrū maiꝰ pctm̄ ſit detrahe̓ veldetrahentē audire. Tertio cōparant̉ furibusīmo peiores ſunt furibꝰ. Nā ſicut meliꝰ eſt nomen bonū qͣꝫ diuitie multe. Proū̓. xxij. Ideodetrahēdo peiores ſunt qͥ furant̉ famā aliorūqͣꝫ qui ſubſtantiā eorū auferūt. vt patꝫ. vj. q. j.Ex merito. ⁊. c. deteriores. Deteriores ſūt inquit qui vitā moreſqꝫ aliorū auferunt ⁊ corrūpunt his qͥ ſubſtantiā aliorū p̄diaqꝫ diripiūt.ꝓpter qd̓ tales tenent̉ ad reſtitutionē fame ꝓximorū. Quia dicit Augꝰ. vt habet̉ de regl̓isiuris. lib̓. vj. Peccatū nō dimittit̉ niſi ablatūreſtituat̉. Sed diceres. qn̄ ⁊ qūo reſtituendaeſt fama. rn̄det ſcūs Tho. ij. ij. q. lxij. Aliquispōt auferre alicui famā triplicit̓. Uno mō verum dicēdo et iuſteⁱ puta cū aliqͥs iuſte crimēalicuiꝰ ꝓdit ẜuato ordine. ⁊ tunc nō tenet̉ adreſtitutionē fame. Alio modo falſum dicēdo.⁊ iniuſte tunc tenet̉ ad reſtitutionē fame dicēdo ⁊ cōfitendo falſum ſe dixiſſe ⁊ iniuſte. Tertio verū dicēdo ſed iniuſte puta cū quis ꝓditcrimē alterius cōtra ordinē debitū ⁊ tūc tenetur ad reſtitutionē inqͣꝫtū pōt ſine mēdacio ꝟtſcꝫ dicat ſe male dixiſſe vel ꝙ iniuſte eum diffamauit vel ſi nō poſſit ei famā reſtituere debetei aliter recōpenſare. vt ꝓbat. v. q. j. c. Quidā⁊ xiiij. q. vj. Si res. Iō neceſſariuꝫ ē talibꝰ ꝙos curuatū ad detractionē priꝰ ꝑcuterēt ad petram xp̄m. de qua dicit̉ .j. Coꝝ. x. Petra eratxp̄s. Qui nulli detraxit. nec maledixit. j. Pe.ij. Qui eū malediceret̉ n̄ maledicebat. vt ſic d̓poneret onus hoc graue detractiōis ſui oris ⁊renouaret̉ ad vitā gr̄e. Secūdo mō deberent
ſe renouare ad modū aquile om̄es diſcordiaꝫſeminatores qui habēt roſtra curuata ad faciendū hoſtilitates aut lites. Nā dicit Ouidiumethamorphoẜ. lib̓. ij. ꝙ Gadiꝰ rex grecoruꝫſerpentinos dentes ſeminauit in terrā ex qͥbꝰſuccreuerūt milites armati qͥ ſtatim in ſe inuicem irruentes acerrime cōflixerūt ⁊ ſe mutuoꝑimerunt. Iſto modo quidā mali hoīes ſeminant diſcordias int̓ illos qͥ debent eē amici qͥdētes diſcordie ſtatim creſcūt in milites armatos. quia ꝟba cōcepta in cordibꝰ hoīm ad effectus hoſtilitatꝭ ⁊ inimicitie ꝓcedūt ⁊ qn̄qꝫ acpugnā. Iō ſeminare diſcordias ſeptimū ē eorum que odit deꝰ. Prouerb̓. vj. ſex ſūt q̄ oddeꝰ a ſeptimū deteſtat̉ aīa eius ocl̓os ſb̓limesaīam mendacē. Manus effundentes ſanguinem innoxiū. cor machinās cogitatiōes peſſimas. Pedes veloces ad currendū in malū. teſtem fallacē. Et eū qui ſeminat int̓ fr̄es diſcordias. Id̓o illis ſicut ⁊ detractoribꝰ neceſſe eſtvt ꝑ petrā xp̄m renouent̉ ⁊ mūdent̉. Qꝛ dicitEſa. vj. Uenit ad me vnꝰ de ſeraphin ⁊ in manū eiꝰ calculꝰ quē forpice tulit de altari ⁊ tetigit os meū ⁊ dixit. ecce tetigi hoc labia tua etauferet̉ iniquitas tua ⁊ peccatū tuū mūdabit̉Per iſtū calculū aūt lapidē pōt intelligi chriſtus ꝑ quē detractores ⁊ diſcordie ſemīatoresmūdant̉ vt cibus delectabilis ⁊ cōfortatiuusde ip̄o eis fluat. Iuxͣ illud Psͣ. lxxx. Cibauitillos ex adipe frumēti .i. de corꝑe xp̄i vt dicitmagiſter in gloſa. Et de petra melle ſaturauiteos. id ē. ſapiētia xp̄i. Nā myſtice ꝑ mel intelligit̉ ſapiētia. Quia ſicut mel inter res corporeas pͥmatū tenet dulcedinis. ita ſapiētia int̓dona ſpūſſancti. Et nō ſolū de iſta fluit eis cibus cōfortās. ſed etiā potiꝰ mire recreationis⁊ recreatiuus. Iuxta illud Psͣ. lxxvij. Interrupit petrā ⁊ adaquauit eos. vbi dicit magiſter Petrꝰ lombardꝰ. ꝙ hoc myſtice intelligitur de petra que ē xp̄s cui latꝰ irruptū fuit incruce. ⁊ hͦ in heremo huiꝰ ſeculi vt educeret ſitienti fidē fluētā ſpūſſancti ac cedēte ligno cricis qͣſi ꝟga moyſi vt gr̄a manaret credentibꝰ.Scd̓a inuocatio ē ſerpētis. de hoc dicit bealAugꝰ. in ẜmōe de prudētia ad fr̄es heremitaſPrudētia ſerpentis ē ꝙ veterē pellē ꝑ ſingulos annos exuere didicit quā deportās angl̓ſtum foramē ꝑquirit ꝑ qd̓ trāſiēs cum dolorepellē relinquit. ſciēs ꝙ depoſita pelle pulchrior apparebit ⁊ ſubdit myſticationē. Per hͦ inquit fr̄es mei dat̉ intelligi ꝙ ſi nos pellē vitiorum deponamꝰ ⁊ paratā viā ſtigmatū xp̄i videlicet ꝑ verā penitentiā tranſeamꝰ tunc pulchriores apparebimꝰ. Per hͦ foramē diues ſile Zacheꝰ intrauit. qn̄ om̄ia ſua bona pauperibꝰ erogauit. In hͦ foramine illa maria meretrix in domo ſimonis habitū meretricꝭ depo-
E