Onica ſexta poſt Trinita.
critas debet hypocrita expandere tanqͣꝫ alasad radios ſolis ſcꝫ diuinitatis cui aꝑte ſūt omnes cogitatiōes. Iuxta illud Psͣ. xciij. Dn̄sſcit cogitatiōes hoīm .i. hypocritarū qm̄ vane ſunt. ⁊ ſic debet excutere eas a corde ſuo vtpoſſit innouari ⁊ in nouitate mētis ambularevt ſuadet apl̓s in ꝟbis allegatꝭ. in nouitate vite ambulęmus.¶ De eadem dn̄ica. Sermo. ij.Iſi abundauerit iuſticia vr̄a pluſqͣꝫ ſcribarum etphariſeorū nō intrabitis in regnuꝫcelorū Matth̓. v. Dicit Pliniꝰ in ſpe. natu. ⁊Auicēna ꝙ ſymea ē beſtia lineamētis homīsꝓpinqua. Nā extra habet qͣſi eaſdē manus ⁊pedes ⁊ pōt duobꝰ pedibꝰ ambulare ſicut hō⁊ in lineamētis intrinſecꝰ etiaꝫ ē hoī ſil̓is ⁊ tn̄nō eſt hō. Et ē indomita quia ip̄am oportꝫ ꝑvincula vel trūci alicuiꝰ obligationē domare⁊ delectat̉ in īmūdis vermibꝰ ſcꝫ pedicl̓is qͦsdeuorat. Et ẜm Amb̓. ī examerō ē leonis medicina. Nam cū leo infirmat̉ ex induſtria nature querit ſymeā cuiꝰ ſanguine potatꝰ cōualeſcit apparet hō ⁊ nō ē homo. Moralit̓ huicaīali ſimiles erāt ſcribe ⁊ phariſei qͥ exteriꝰ qͣſilegis obſeruatores ⁊ boni hoīes apparebant.intus tn̄ pleni ꝟmibꝰ malarū intentionū. Iuxta illud ꝙ ait xp̄s Matth̓. xxiij. Om̄ia oꝑaeorū faciunt vt audiant̉ ab hoībus. Nam deipſis dicit Nicolaꝰ d̓ ly. ꝙ temꝑe ieiunij vittulas habuerūt ꝑ capita vt appareret eos dolorem capitis ex ieiunio acquiſiuiſſe ꝑ qd̓ notatur eorū mala intentio q̄ om̄e eorū opꝰ damnabat. ẜm illud Mat. vj. Si oculꝰ tuꝰ .i. intētiotua neqͣꝫ fuerit .i. nō eſt bona totū corpꝰ tuū tenebroſum erit .i. om̄ia oꝑa tua nulliꝰ ſunt premij ⁊ meriti vel ſalutis. Id̓o dicit Grego. v.moral̓. Si in oꝑe bono intentio recta nō tenet̉hocipſum opus qd̓ bonum credit̉ amittit̉. Etpatet ꝙ recte erāt ſymee. quia ſicut ſymea habet pedes vt hō nō tn̄ eſt hō. Sic licet ipſi habebant pedes .i. intētiōes nō tn̄ erāt hūane qꝛprudēs homo om̄ia que facit debet facere adgloriā dei. ẜm apl̓m .j. Corinth̓. x. qd̓ ipſi nonfaciebāt id̓o beſtiales ẜm aīam fiebāt. Nā dic̄Bern̄. ſuꝑ Can̄. Si amās turpia appetit intentio turpis ē ⁊ fedans faciē aīe ⁊ ſpūs. Et ſi honeſta appetit intētio honeſta erit. Itē ſicut ſymea habet manꝰ. ſed nō humanas. Sic qͣꝫuisphariſei habebant oꝑa que deſignant̉ ꝑ manus nō tn̄ erāt humana. quia leuia faciebāt etmaiora omittebāt. Iuxta illud Matth̓. xxiijUe qͥ decimatis mentā ⁊ anetū ⁊ relinqͥtꝭ quegrauiora ſunt legis. Itē ſicut ſymea gloriat̉ īexteriori pulchritudine vt cū induit̉ interduꝫtunica rubea vl̓ viridi. ita phariſei ſolū exteri
orem mundiciā ⁊ ſanctitatē ad placenduꝫ hominibꝰ apparebant nihil de interiori pulchritudine curātes. id̓o dn̄s aſſimilabat eos ſepulchris dealbatis que foris apparēt hoībꝰ ſpecioſa. intus aūt ſunt plena īmunditijs Matth̓.xxiij. Et iterum ibidē. Ue vobis ſcribe ⁊ phariſei qͥ mūdatis qd̓ foris eſt calicis ⁊ perapſidis. intus aūt eſtis pleni rapina ⁊ īmundiciaItem ſicut ſymea polluit os ꝟmibꝰ īmundievt pediculis. ſic ip̄i polluebāt ora ſua mendacijs cum dicebāt Matth̓. xxiij. Si fuiſſemusin diebus patrū noſtrorū nō fuiſſemꝰ ſocij eorum in ſanguine ꝓphetarū. Sed mentiebant̉in ſanguine dn̄i oīm ꝓphetarū facti ſunt rei ⁊martyres plures effecerāt ⁊ apoſtolos ꝑſecuti. ideo facti ſunt cibus leonis infernalis qͥ circūit querēs quē deuoret j. Pet̓. v. Noſtra ātoꝑa bona debent eſſe ꝑfectiora ⁊ abundantiora phariſeorum. Iuxta illud Prouerb̓. xiiij.In om̄i oꝑe bono erit abundantia. Id̓o dicithic dn̄s. Niſi abundauerit iuſticia vr̄a pluſqͣꝫ⁊cͣ. In quibꝰ ꝟbis pͥncipaliter tria tangunt̉.Primo ꝑfectio chriſtianorū ibi niſi abundauerit. Scd̓o defectio phariſeoruꝫ ibi. iuſticiavr̄a pluſqͣꝫ phariſeoꝝ. Tertio clauſio regni celorum ibi. nō intrabitis in regnum celorū. Circa quod notandū licet iuſticia ꝓprie ſumatuꝓ ꝟtute qua reddit̉ vnicuiqꝫ qd̓ ſuum eſt. lage tn̄ ſumit̉ ꝓ bonitate. Nam glo. ſuꝑ illo adHeb̓ .j. Dilexiſti iuſticiā. dicit ꝙ ꝑ iuſticiā intelligit om̄e bonū. Et Hiero. ad demetriadeꝫdicit ꝙ om̄es ꝟtutum ſpecies vno iuſticie nomine cōtinent̉. Et ẜm hoc dicit Augꝰ. duasꝑtes eſſe iuſticie ſcꝫ declinare a malo ⁊ facerebonum. Et ſic iuſticia diſtinguit̉ cōtra pctm̄.⁊ ita dn̄s loquit̉ hic de iuſticia. vn̄ ſicut ſūt varia dona gratiarū dei. ita varij ſunt ſtatꝰ ⁊ cōditiones hoīm. ꝓpter quā varietatē plerūqꝫaccidit ꝙ vnꝰ in vno ſtatu ſaluat̉ qͥ ſi eēt ī alioſtatu damnaret̉. quia quod ſufficit vni ad ſalutem in vno ſtatu nō ſufficeret ei in alio. ꝓpt̓quod his qui ſunt in ſtatu maiori in comꝑaton minorum aꝑte pōt dicit ꝟbū thematis alſumptum. Niſi abundauerit iuſticia ⁊cͣ. videlicet pluſqͣꝫ minorū nō intrabitis in regnum celorum. Et vlteriꝰ taceat̉ deſcribis ⁊ phariſeisqui ſunt in lege alia. ⁊ de eis tactū eſt ſupra inarenga. accipiende ſunt comꝑationes in legꝭchriſtiana in qua quidē aliqui ſunt p̄lati. aſicſubditi. aliqui religioſi. quidā ſecl̓ares. alij diſcipuli. alij doctores. ⁊ ſic de alijs. quibus ſingulis in quadam comꝑatione dici poteſt. niabundauerit iuſticia veſtra pluſqͣꝫ illoruꝫ nōintrabitis in regnum celorum. Prima igſturcomꝑatio eſt inter prelatos ⁊ ſubditos. qꝛ ſlatorum oꝑa debent magis abundare qͣꝫ ſuoditorum. id eo dicit Holc. ſuꝑ lib̓. Sapiē. ſec
I
M