Dn̄ica quarta poſt trinita.

iccat ⁊ ſuꝑpoſita vulneri ꝓhibet fieri ſaniem ⁊ſanat plagā recētē. ⁊ ꝓhibet inflaturā ſanitatēvulneris retardātē. Quid em̄ eſt aranea venenoſa niſi pctōr venenis pctōꝝ plenꝰ. ſecuſ ſi exviſceribꝰ pietatis egredit̉ tela elemoſyne hͨ reſtringit ⁊ exiccat ſanguinē pctōꝝ De qͥbꝰ petiuit liberari dauid psͣ. l. Libera me d̓ ſang. deꝰd̓s ſalu. mee. ⁊ ſic ſanat vulnera pctōꝝ. qd̓ ptꝫd̓ Cornelio Act̉. x. qͥ erat gētilis ⁊ pctōr. ⁊ tammultas elemoſynas faciebat plebi cuꝫ familiaſua ad quē angelꝰ hora. ix. introiuit ⁊ dixit ei.or̄ones tue ⁊ elemoſyne tue aſcēderūt in cōſpectu dn̄i. Qui poſtea cū oī domo ſua a btō Pe.baptizatꝰ eſt vbi oīa pctā ſua fuerunt dimiſſaIō di. Leo papa ī qͦdā ẜmo. Efficaciſſima eſtor̄o ꝓ pctīs cum elemoſyna ⁊ ieiunijs. nihilqꝫeiꝰ tā ꝓpriū qͣꝫ qd̓ impēdit ī ꝓximū. Ad idemAmbro. ſuꝑ luc̄. d̓ ẜmone dn̄i. ita plurima ſb̓ſidia habemꝰ qͥbꝰ pctā nr̄a redimimꝰ. nō qͥdeꝫvenalis eſt dn̄s. ſꝫ tu venalis es peccatis tuisvenūdatus. ⁊ iō redime te tuis oꝑbꝰ. Ad idēgl. ſuꝑ Ecc̄i. iij. Sicut aqua ſuꝑfuſa extīguitignē. ſic elemoſyna ꝑ charitatē fuſa pctī flamāobruit Eſt tn̄ notandū ꝙ elemoſyna a peccatꝭpurgat ⁊ exiccat. tn̄ nolētes a peccatis ceſſaread vitā eternā nō iuuat. qꝛ di. Grego. ī moral̓.xviij. Diuites ſiqͥdem iniqua fruſtra quaſi p̄cium ꝓ ſuis iniquitatis tribuūt elemoſynas qͥnequaqͣꝫ aīas ſuas redimūt qͣs a vitijs nūqͣꝫ cōpeſcunt. ⁊ beatꝰ Augꝰ. de ci. dei. li. xxj. Taleselemoſynas que ad pctā delenda valent nō dicendi ſūt facere qͥ vitā nolūt a ſcelerum cōſuetudine reuocare. deꝰ em̄ nō attendit quantumſed quo aīo det̉. Scd̓s fructus eſt pctōꝝ futuꝫro rum declinatio. qd̓ ſic ꝓbat̉. qꝛ dicit Iohānicius in de regi. ſanitatis. fontes qͥ large effluunt corruptionē in ſe nullam hn̄t. Cuius ratōeſt. nam corruptio fontiū ſiue a venis ſiue a fūdo ꝓueniens ſurſum fert̉. de fonte aūt qui effluit aque ſuꝑior ꝑs recedit. Per fontes moraliter intelliguntur hoīes. Iuxta illud Ecc̄s.xij. Conterant̉ idria ſuꝑ fontem .i. caro hoīsꝑ mortē. Iſti inqͣꝫ fontes qͥ large effluūt ꝑ elemoſynaꝝ largitionem. peccatoꝝ in ſe non hn̄tcorruptionem ⁊ principaliter luxurioſe feditatis in qua multi corumpunt̉ ⁊ putreſcūt. iuxtaillud Iohe. j. Cōputruerunt iumenta in ſtercore ſuo. Quod exponit Gregꝰ. Iumēta ī ſtercore putreſcere eſt hoīes in fetore luxurie vitāfinire. Ecce ab illa putrefactiōe p̄ſeruat miſericordia. ſicut teſtat̉ Ambro. ſuꝑ illud. j. Thim̄iiij. Pietas ad omnia valꝫ. Omnis ſumma diſcipline chriſtiane in miſericordia ⁊ pietate eſtquā aliqͥs ſequens ſi lubricū carnis patiat̉ vapulabit .i. ꝑcutitur aut corripitur. ſed non peribit. ſed hoc non eſt intelligendum de illo qͥ ꝓpter fiduciam quaꝫ habet in elemoſynis quas

fac̄ peccat. Tali em̄ dr̄ Roma. ij. An ignorasqm̄ benignitas dei ad pnīam te expectat vl̓ adducit. ẜm duriciā āt tuā ⁊ cor īpenitēs theſaurizas .i. cumulas tibi irā .i. penā ī die ire. i. vltionis ⁊ reuelatiōis iuſti iudicij dei qͥ reddit vnicuiqꝫ iuxta opera eius. Tertius fructꝰ eſt meritoꝝ augmentatio. Qd̓ ꝓbat̉ ſic. dic̄ ph̓s. vj.li. aīalium. ꝙ manꝰ ⁊ brachia que ī ſedula fuerint actione ⁊ motu maiora ⁊ fortiora eſſe approbant̉ quēadmodū videmꝰ ī curſoribꝰ quimaiores ceteris hn̄t pedes. Cā eſt. qꝛ ad ea mēbra q̄ in exercitō fuerīt ſedule actiōis ſꝑ cōcurrit ⁊ cōfluit ip̄e ſanguis ex qͦ nimiꝝ in fluxu ſāguinis ⁊ humorꝭ mēbra hmōi intumeſcūt. permanꝰ intelligūt̉ oꝑa miſcd̓ie q̄ ſi ſedulo officiofrequētent̉ qͣꝫtū ad meritū in dei ocul̓ augmētant̉. iō di. de miſericordibꝰ apl̓s. ij. Corin. ix.Augebit incremēta frugū iuſticie vr̄e. glo. ẜmlyrā .i. mercedē q̄ ex hͦ in patriā colligit̉. Quar ltus fructꝰ eſt vniuerſoꝝ bn̄dictio. Nā miſericordes bn̄dicit deꝰ. Deut̓. xv. Omnino indigens ⁊ mendicus nō erit inter vos ⁊ bn̄dicattibi deꝰ. ⁊ bn̄dicit etiā ei populus Iuxta illudProuer. xxij. Qui ꝓnus eſt ad miſericordiaꝫbn̄dicet̉. miſericordes etiā benedicūt pauꝑesſicut factū eſt Iob. xxix. Benedictio paupeꝝſuꝑ me veniebat. quare aūt hoc? qꝛ ip̄e maxīecibaria ſua cōmunicauit pauꝑibꝰ. ſicut teſtat̉xxxj. c. Si comedi bucellā meā ſolus Et exponit̉ ſi ꝓ nō. qꝛ ab infantia creuit mecū miſeratio ⁊ ab vtero mr̄is mee egreſſa eſt. qꝛ dic̄ glo.ꝙ Iob ex cōplexiōe ad miſericordiā ꝓnꝰ erāt⁊ inclinatio ꝑ continuū exercitiū creuerat. Sicut aliqui ex natura ꝓni ſunt ad libertatē aliad caſtitatē ⁊cͣ. Quintus fructus eſt eternorūgaudioꝝ poſſeſſio. qꝛ miſericordia vnicuiqꝫ inregno celorū locū aſſignat. iuxta illud Ecc̄i. xvj. Omnis miſericordia facit vnicuiqꝫ locumẜm intellectum ꝑegrinationis illius. ⁊ ẜm meritum operū ſuoꝝ. Ideo dic̄ Orige. in li. de eccleſiaꝝ ritu. Sola elemoſyna que nutu charitatis xp̄i facta fuerit felicitatis beatitudiniſqꝫeterne gaudia obtinebit Et Petrus rauen̄. inquodam ſermone. manus inqͥt pauꝑis eſt xp̄igazophilatiū. qꝛ qͥcqͥd accipit pauꝑ hꝫ xp̄s acceptū. da ergo pauꝑi terrā ⁊ accipe celū. nummū vt accipias regnū. ⁊ ꝓpter iſtos fructꝰ p̄cipit dn̄s nos eſſe miſericordes. Sed eſt vna dubitatio. vtrū aliqͥs poſſit ad ſeip̄m miſericorseſſe? Et videtur ꝙ ſic. qꝛ dicit Augꝰ. in enchiridion. ſumens ꝓ ſe illud Ecc̄i. xxx. Miſerere aīe tue placens deo. Hic pͥmitus debet ipſihoī miſcd̓ia ⁊ elemoſyna qua mūdant̉ eius interiora. nec tn̄ iſtas elemoſynas q̄ fiūt de fructibus terre videt̉ deꝰ reſpūere. qꝛ inqͥt hoc oꝑtuit facere ⁊ illa nō omittere Math̓. xxiij. vꝫin cōtrariū eſt illud auguſtini qͥ dic̄. x. de ciui.

G