SermoAL V

AL V

lenta. benigna. ⁊ fecūda. primo dico qꝛ eſt nobilis. qꝛ filia regis altiſſimi dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i eſt.De quo ⁊ canit̉. O ih̓u xp̄e pater miſericordiarū ⁊ deꝰ totiꝰ cōſolatiōis nos peccatꝭ ſolutos⁊cͣ. Et apl̓s dicit de ip̄o. ij. Coꝝ. j. Pater miſericordiarū ⁊ deus totius ꝯſolatiōis. Ecce nobilitas miſericordie. hāc gaſſume in ſponſamſpiritualē ⁊ eris filius altiſſimi. ſicut em̄ generalicuius patriſfamilias reputatur qui deſponſat ſibi filiā ſuā. ſic gener dei ⁊ filius eſt qui deſpōſat ſibi filiā ſuā Si āt vis illā nobilē puellāin ſponſam ducere oportet te miſerijs pauperū miſericordē eſſe. qꝛ dic̄ Damaſce. li. viij. indignus eſt miſcd̓ia clementiaqꝫ diuina qui nōauxiliat̉ aut miſeret̉ ſuꝑ miſeria aliena. Secūdo hec puella nobilis etiā eſt decora ſicut oſtēſum eſt beato Iohanni elemoſynario in viſione. Nā idē ioh̓es patriarcha alexandrinꝰ quadā nocte in oratione ꝑſiſtens vidit quandampuellam pulcerrimā ſibi aſſiſtentē ⁊ coronamoliuaꝝ in capite baiulantē. quā videns ille nimiū ſtupefactus que eſſet inqͥſiuit. Et illa. egoinqͥt ſum miſcd̓ia q̄ filiū dei de celo adduxi meſponſam accipe ⁊ bn̄ tibi erit. Intelligens gͦ ꝑoliuā miſericordiā deſignari. Ab illo die ſic factus eſt miſericors vt elemon .i. elemoſynariꝰvocaret̉. pauꝑes aūt ſuos dn̄os ſꝑ appellabatEt inde hoſpitalarij hn̄t vt pauperes ſuos dominos vocent. Om̄s gͦ famulos ſuos cōuocauit eiſqꝫ dixit. Euntes ꝑ totā ciuitatē cōſcribite mihi vſqꝫ ad vnū oēs dn̄os meos. Illis ꝟonō intelligētibus ait. Quos vos egenos ⁊ mēdicos vocatis. illos ego dn̄os ⁊ auxiliatoresp̄dico. iſti em̄ auxiliarij nobis celeſte regnumdare poterint. qꝛ ip̄oꝝ eſt regnū celoꝝ Mat.v. Ideo laudat miſericordiā quā puellā pulcrā vocat Ecc̄i. xxxvj. Specioſa miſericordiain tꝑe tribulationis. Tertio hec puella miſericordia eſt opulenta. Et qͥcunqꝫ eā in ſponſamduxerit fit diues. Nā qui miſericordit̓ tribuitpauꝑibus multiplicabit̉ in opibus. Qd̓ probat Greg. in dialo. Terrene inqͥt ſb̓e ꝑ qd̓ pauperibꝰ diſtribuūtur multiplicant̉. qꝛ ephe. ij.dic̄ apl̓s. Deus diues in miſcd̓ia. q. d. qͥ miſericors fuerit diuitias a deo recipit. Ad qd̓ ꝓbandū legit̉ in vitaſpa. li. iiij. c. cclxix. Senexquidā cū alio fratre cōem habebat vitā. Erataūt ſenex ille miſericors. ꝯtigit aūt vt veniretfames. venerūt qͥdā ab hoſtiū eius vt acciperent elemoſynā. Senex ille oībꝰ veniētibꝰ miniſtrabat panē. vidēs aūt frat̓ qd̓ fiebat dixitſeni. da mihi ꝑtē meā de panibꝰ ⁊ qd̓ vis de ꝑte tua ſac. Senex aūt diuiſit panes ⁊ faciebatmore ſolito de ꝑte ſua elemoſynā. vidēs āt deuis ꝓpoſitū volūtatis eiꝰ bn̄dixit panes. frat̓aūt ille cōſumpſit ꝑtē ſuā. ⁊ dixit ſeni. modicūeſt qd̓ adhuc habeo ſuſcipe me ad cōem vitaꝫ.

Et ille quō vis inqͥt ſic facio. Et iterū ceperūtſil̓ viuere. facta aūt iterū victualiū abundātiaveniebāt iterū indigētes vt acciꝑent. contigitvna die vt intraret frat̓ ille ⁊ videret qꝛ defecerāt panes. venit pauꝑ poſtulans panē vl̓ agapem. Senex aūt dixit fratri. da ei ꝑtē. dixit at̄.nō habeo. pr̄ ille ait. intra ⁊ quere. Ingreſſꝰ gͦvidit repoſitionē plenā panibꝰ ⁊ vidēs timuit⁊ tollens dedit pauꝑibꝰ ⁊ glorificauit deū. Iōdicit ſapiēs. Alij diuidūt ꝓpria ⁊ ditiores ſūtalij rapiunt nō ſua ⁊ ſꝑ in egeſtate ſuperſunt.Prouerb̓. xj. Quod vtiqꝫ patuit in illo ſene etin multis alijs miſericordibꝰ. Quapropt̓ hecſpecioſa puella dicere pōt ad quēlibet miſericordem. illud qd̓ dixit Iacob ad Laban Gen̄xxx. Modicū habuiſti an̄qͣꝫ venirē ad te. ⁊ nc̄diues effectꝰ es. bn̄dixitqꝫ tibi deꝰ ad introitūmeū. Cui miſericors hꝫ rn̄dere. inueni gratiaꝫin ꝯſpectu tuo ⁊ experimēto didici ꝙ bn̄dixerit mihi d̓s ꝓpter te. Quarto hec puella miſericordia ē benigna ⁊ māſueta. Nō em̄ ꝯtriſtatſpōſuꝫ ſuū qꝛ di. psͣ. cxvj. Iocūdꝰ hō qͥ miſeretur ⁊ cōmodat. ⁊ apl̓s ad Ro. xij. Qui inquitmiſeret̉ .i. miſeriaꝫ alteriꝰ releuat in hilaritateſupple hͦ fac̄. iō Ecc̄i. xxxv. d̓r. In oī dato hilarē fac vultū tuū. ⁊ rōnē ponit apl̓s. ij. Coꝝ. ix.hilarē datorē diligit deꝰ. vn̄ legit̉ in vita beati Ioh̓is elemoſynarij. ꝙ ad eum venit qͥdamep̄s noīe Troylus vt emeret ibi vaſa aurea etargentea quē vocans ep̄s Ioh̓es duxit eū adhoſpitale dicens Quid dabis dn̄is meis qͥ dedit cuilibet vnū aureū in ſūma .xxx. talēta auri. ⁊ ex hac donatōe turbatus qꝛ auarꝰ erat incidit ī febres. Qd̓ vidēs ioh̓es ep̄us redidit eipecuniā ⁊ ſtatī ſanatꝰ eſt troylus. Cūqꝫ idē obdormiuiſſet nocte audiuit angelos dicēteſ. Ecce palatiū qd̓ edificauit troilꝰ pecuniaꝫ dandopauꝑibꝰ. ⁊ cū nimiū in eo delectaret̉. venit alius angelꝰ dicēs. Eijciat̉ troilꝰ. qꝛ palatiū nonē ſuū. ſꝫ ep̄i Ioh̓is. Euigilās egit pnīam coraꝫep̄o ⁊ poſtea piꝰ effectꝰ ml̓ta vt palatiū recuperaret pauꝑibꝰ erogauit. iō miſcd̓ia exhibēdaeſt cū mentis iocūditate. nec poſtea eſt dolēdūde datōe. iō di. b. Aug. ſuꝑ psͣ. Nō dꝫ differrielemoſyna cū aſſit facultas tribuēdi. qꝛ nec d̓spēſat qͣꝫtitatē munerꝭ ſꝫ deuotōnē cordis. Necꝑ irā pauꝑ eſt ex aſperādꝰ. ẜꝫ blāda placanduslocutōe. Qd̓ gͦ p̄t tribuat munꝰ abſcōditū. quiꝟo nō pōt ẜmo dei bonꝰ eſt ſuꝑ datū optimū.Quinto iſta puella regia vicꝫ miſcd̓ia eſt multū fecūda. qꝛ multos fructꝰ ſpirituales de ſe gignit. Primꝰ fructꝰ eſt pctōꝝ p̄teritoꝝ excitatio. ꝙ ꝓbat̉ ſic. diaſcorides di. Quāuis venenoſa ſit arena tn̄ de eiꝰ viſceribꝰ egredit̉ tęla q̄medicine vſibꝰ mire ē vtilis ⁊ neceſſaria. Telaem̄ alba ⁊ mūda puluerulētis ſordibꝰ nō admixta ſanguinē reſtringit a vulnere defluētē ⁊ ex

Uy 4

D

E