Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica quarta poſt trinita.

eſt em̄ mgr̄ veſter. om̄s aūt vos fratres eſtis.⁊ poſt pauca. nec vocamini mgr̄i. qꝛ mgr̄ veſt̓vnꝰ eſt xp̄s. Et Ioh̓. xiij. Vos vocatꝭ me magiſter ⁊ dn̄e ⁊ bn̄ dicitis. ſum etem̄. Iſte mgr̄olim habuit ⁊ adhuc hꝫ vnā ſcholaꝫ in celo inqͣ ſchola ſunt tres angelici ſpūs. Aliā hꝫ ī mūdo in qua ſūt hoīes ignari. qꝛ ẜm ph̓m ea. ſcꝫq̄ ſcimꝰ ſunt minima reſpectu eoꝝ q̄ ignoramꝰSꝫ qꝛ angeli in celo erāt ī ſcīa ꝑfecti. qꝛ vt dic̄Greg. iiij. dial̓. Quid eſt qd̓ nō vident qm̄ vident oīa videntē. iō xp̄us verus mgr̄ dimiſſaſchola celi venit in ſcholā mūdi in qua dignatus eſt regimē acceptare. ignaros informare.nā valde vtiles lectiones legit. iuxͣ illud Eſa.xlviij. Ego deꝰ tuus docēs te vtilia. inter ceteras legit vnā valde neceſſariā. vicꝫ de miſcd̓iaq̄ ẜm Amb̓. eſt ſumia lectio. Et hͦ qn̄ dixit inꝟbis allegatis. eſtote miſericordes ⁊c̄. Et iterū. date ⁊ dabit̉ vob̓. Et Luc̄. xj. Quod inqͥtſuꝑeſt date elemoſynā ⁊ oīa mūda ſunt vobisSed qꝛ de hoc mūdo xp̄s mgr̄ veritatis trāſiturus erat. ꝓpter qd̓ ſtatuit eis vicꝫ hoībꝰ intelligentes locatos vicꝫ ſanctos apl̓os qͥ erantloco ſui. ⁊ hanc lectione ſepius r̄ſumebāt. Nāb. Petrus qͥ principalit̓ fuit loco mgr̄i ſui xp̄ihac lectionē reſūpſit. qn̄ dixit. j. petri. iij. Eſtote cōpatientes. fraternitatis amatores ⁊ miſericordes. Et. ij. Petri .j. Miniſtrate in pietate fraternitatis amorē. hāc b. Paulꝰ p̄ciſe reſumpſit etiā cū ait ad Ephe. iiij. Eſtote inuicēbenigni ⁊ miſericordes. Et. ij. Coꝝ. viij. Ur̄aabundantia illoꝝ ſuppleat inopiā. Cōtingit eīinterdū ꝙ ſcholares ſint negligentes. nec lectiones aduertentes. ⁊ tūc aliqͥ inter locatos apponunt eis minas. ſicut ſanctus Iaco. minorin ſua lectōe cōminabat̉ negligētibus cū dixitIudiciū ſine miſcd̓ia fiet illi qͥ nō fecerit miſericordiā Iaco. ij. Sꝫ qꝛ illi apl̓i nō potuerūt ſemper eſſe cū hoībꝰ. ⁊ hanc lectionem eis reſumere legēdo. iō decreuerunt poſt ſe reſumptoresſanctos doctores ⁊ p̄dicatores relinquere qͦꝝvnꝰ fuit ſanctꝰ Hiero. qͥ ait ſuꝑ psͣ. xxxiij. Dapauꝑi ⁊ gr̄as age dn̄o qͥ dedit tibi vnd̓ daresfratribꝰ. Alius eſt Augꝰ. in quodaꝫ ẜmo. Detuo ieiunio fames pauꝑis ſatiet̉. aut ſi ieiunare nō potes paſcas pauꝑeſ quoꝝ ſaturitate venia tibi cōcedat̉. Tertiꝰ eſt leo papa. in ẜmo.Sentiant om̄s pauꝑes nr̄am hūanitatē. ī quibus iuuandis nemo eſt qͥ non poſſit aliquā exequi beniuolentie portionē. Ecce quō ſctī doctores reſumūt lectionē xp̄i ⁊ locatoꝝ apl̓oruꝫ⁊ btī ſunt hoīes qͥ hāc bn̄ ſtuduerint. qꝛ cū magiſter ſumꝰ xp̄s in fine aduenerit. audiēt ab eoletā vocē. Venite bn̄dicti patris mei poſſideteparatū vobis regnū an̄ ꝯſtitutionē mūdi. qͣreqͥa lectionē bn̄ ſtuduiſtis ⁊ īpleuiſtis. Eſuriuiem̄ ⁊ dediſtis mihi māducare. ſitiui ⁊ dediſtis

mihi bibere ⁊cͣ. Ue aūt illis qͥ ꝑ tot annos hācleuē lectionē de miſcd̓ia audierūt. nec eā didicerūt. nec ẜm eā fecerūt. Nā a magiſtro et̓nisſupplicijs flagellāt̉ cū dicet eis Diſcedite a memaledicti in ignē eternū qͥ paratꝰ eſt ſathane ⁊angelis eius. Eſuriui ⁊ nō dediſtis mihi manducare ⁊cͣ. Math̓. xxv. Ne gͦ hoc duꝝ verbūaudiamus ⁊ flagellis eternis ſubijciamur dimiſſi ſunt nobis in ſchola hꝰ mundi ſubreſumptores ſeduli p̄dicatores qͥ quaſi in oībus p̄dicationibus ſuis reſumūt hāc lectionē de miſericordia ⁊ principalit̓ in hac quarta dn̄ica cuꝫdicunt in verbo p̄aſſūpto. eſtote miſericordesEt duo facit. pͥmo mādando miſericordiā. ibieſtote miſericordes. ſcd̓o donando formā. ibi.ſicut pater veſter miſericors eſt. De primo eſtnotandū ꝙ dn̄i terreni libentiꝰ ducūt in ſponſam ꝟgine genere nobilē ſpecie decoram. diuitijs opulentā. cōuerſatiōe benignā ⁊ ꝓle fecūdā. Et primo quidē querūt ſponſam nobilemEx quo em̄ ip̄i ſunt nobiles. iō ducendo talesvitāt imparitates. Dicit em̄ Egidius romanꝰin de regi. pͥn. ꝑte. j. li. ij. c. xij. ꝙ cōiugiū ordīatur ad debitā ſocietatē ⁊ pacificū eſſe ⁊ ſufficiētiā vite. Prout ordinat̉ ad debitā ſocietatemquerenda eſt nobilitas ſui generis. Nā reges⁊ pͥncipes decet hr̄e nobiles vt in eis ſit pax ⁊digna ſocietas. in oī em̄ cōiugio nimia imparitas eſt vitanda. qꝛ talis ſiue ſit ẜm nobilitateꝫſiue etatē vt in plurimū eſt cā litis vel eſt cauſaꝙ fidē ſibi nō ſeruāt. Scd̓o querūt libentiꝰ ſpecie decorē. qꝛ pulcritudo numerat̉ inter bonacorꝑis de qua laudat rex Salomon ſpōſaꝫ ſuam. qͣꝫ pulchra es amica mea qͣꝫ pulcra. Et itrū. Tota pulcra es amica mea. Cantꝭ. iiij. Tertio optāt diuitijs opulentā. qꝛ ẜm ph̓m .j. rheto. Honorabilitas generis pluralitas amico⁊ multitudo diuitiarū inter bona exteriora cōputant̉. Magis tn̄ vt dicit Egidius vbi sͣ. attendendū eſt incōiuge honorabilitas generꝭ ⁊pluralitas amicoꝝ qͣꝫ multitudo diuitiaꝝ. prout tn̄ ordinat̉ cōiugiū ad eſſe pacificū querenda eſt multitudo amicoꝝ. Prout ꝟo ordinatad ſufficientiā vite querēda eſt pluritas diuitiarū. Querūt̉ in cōiuge dotes ⁊ diuitie ad portandū onera cōiugij ⁊ ꝓpter ſufficientiā vite.Quarto cupiūt ꝯuerſatiōe benignā qꝛ mulierſenſata et tacita nō ē īmutatio erudite aīe. i. viri eruditi qꝛ ꝓ nulla re vellet eā dare. Quintodeſiderāt ꝓle fecundā vt habeant heredes nehereditas ad alienos ⁊ exteros deuoluatur.Moralit̓ hoc intelligendo dicendū eſt ꝙ qͥlibet hō dn̄s eſt opeꝝ ſuoꝝ. ſic̄ teſtat̉ Ariſto. iijethic̄. Nos em̄ ſumꝰ dn̄i noſtraꝝ oꝑationuꝫ apͥncipio vſqꝫ ad finē. ⁊ qꝛ ſumꝰ dn̄i debemꝰ ducere talē virginē que hec qͥnqꝫ habeat iā predicta. Et hec eſt miſcd̓ia q̄ ē nobilis. decora. opu

I