XLVSermo
eius ſanctitatē videre d̓ multis ꝓuincijs anxieſitiebāt. Quadā ꝟo die ex longinquo loco advidendū eū qͥdā ruſticus venit. cūqꝫ ꝓ viro d̓iinquireret. qͥſnā eſſet ille. tūc hora eadē ſtetit īligneis gradibꝰ reficiendiſqꝫ lampadibꝰ deſeruiēs. hi aūt qͥ eū nouerāt qͥs eſſꝫ. ruſtico demōſtrabāt. Sed ſicut ſtulte mētes hoīm meritumex qualitate corꝑis metiunt̉ eū ꝑuulū atqꝫ deſpectū vidēs. hūc eſſe cepit omnino nō creder̄in mente ruſtica int̓ hec q̄ audiebat ⁊ videbat.Cui ip̄m eſſe dū a pluribꝰ fuiſſet atteſtatuꝫ deſpexit ⁊ deriſit dicēs. Ego hūc grandē hoīemcredidi. Iſte aūt de hoīe nihil hꝫ. qd̓ vir d̓i cōſtantinꝰ audiuit lampades quas reficiebat ꝓtinus relinquens. concito letus deſcēdit atqꝫin eiuſdē ruſtici amplexus ruit. eūqꝫ ex nimioamore cōſtringere cepit ⁊ oſculari. magiſqꝫ gͣtias agere ꝙ de ſe talia iudicaſſet dicēs. Tu ſolus oculos aꝑtos ſuꝑ me habuiſti Ecce qualiter iſte ſanctus vir ꝓfuſus aqua deſpectionis⁊ irriſiones luxit eū irridētē ſe amplexans ſincere dilexit. Tertius optime dixit. qꝛ auꝝ ī igne nō minuit̉ aut cōſumit̉ aut fumat. ẜꝫ ſplēdidius efficit̉. Sic bonus hō ſub igne tribulatōnis ⁊ paſſionis nō mīnuit̉ in bonis ꝟtutibusd̓ficiēdo nec ꝯſumit̉ īpatiētie ꝟba dicēdo. necfumat ꝟba blaſphemie euomēdo ſꝫ ſplēdidiorefficit̉. ſi qͥd hꝫ pctī expurgādo. ſic̄ pꝫ d̓ viro ſācto ī vitaſpa. qͥ dū iniuſte dānatꝰ eēt ad mortēfuſtigaret̉ dixit. p̄cutite bn̄ hāc paleam vt granū purū inde exeat. Ideo di. ſapiēs SalomōSap̄. iij. Tanqͣꝫ aurū ī fornace ꝓbauit illos .ſ.electos ⁊ quaſi holocauſti hoſtiā accepit illosQuāto em̄ auꝝ frequentiꝰ liqueſit ⁊ trāſit perignē tanto eſt purius charius ⁊ acceptabiliusTribulatio eī ⁊ paſſio vite pn̄tis eſt ſic̄ fornaxvel caminus in quo hoīes depurant̉. ⁊ quātomagis in illa fornace ponunt̉. tanto puriꝰ efficiunt̉ vt ad futurā gloriam recipiant̉. qꝛ dicit̉Ecc̄i. ij. In igne ꝓbatur aurū ⁊ argētū. hoīesꝟo receptibiles in camino humiliatōis. Ergoiuſti qͣꝫtomagis ꝓ xp̄o tribulant̉ ⁊ patiuntur.tanto ſunt magis precioſi ⁊ acceptabiles Tertio paſſiones ſunt aſſumpte voluntarie. vt ſūtvigilie. ieiunia. ⁊ oratōes ⁊ alie corꝑis caſtigationes. De vigilijs di. b. Ambro. ſuꝑ beati immaculati. ſuꝑ illo verbo. memor fui nocte nominis tui dn̄e. Si ſtudentes doctrinis ſecularibus ꝑparū ſomno indulgent. quāto magisqͥ deū cognoſcere cupiūt ſomno corꝑis niſi qͣꝫtū nature ſatis impediri nō dn̄t. non gͦ tota nocte dormiamꝰ. ſed maximā ꝑtem eius lectioni⁊ oratiōi deputemus. De ieiunio dic̄ Hiero.ſup psͣ. xviij. Cales milites qͥ ieiunio vacāt diligit xp̄s. qꝛ in ieiunio victoria eſt. ⁊ ī victoriatriumphus. Et Iſi. li. iij. de ſummo bono. Facilius ꝑ ieiuniū or̄o penetrat celū. Tunc eī hō
ſpiritualis effectus angelis cōiungit̉. ⁊ eo liberius copulat̉. Pro ꝯcluſione hꝰ ſermonis oritur h̓ vna dubitatio. Utrū hō etiā adiutꝰ gratia poſſit mereri vitā eternā. ⁊ videt̉ ꝙ nō. perverbū apl̓i ꝓ themate allegatū. nō ſunt condigne paſſiōes ⁊cͣ. Et qꝛ ſct̄oꝝ paſſiones ſūt maxime meritorie. ⁊ ſi ille nō ſunt condigne. ergonulla oꝑa hoīs ſunt cōdigna ad vitā eternamEt ad hoc di. Holc̄. ſuꝑ li. ſap̄. lec. xxxv. ꝙ hominem adiutū gratia mereri vitā eternā ex cōdigno pōt intelligi dupl̓r. Uno mō ꝙ meritahoīs tm̄ valent naturalit̓. puta ꝙ tanta ſit bonitas ⁊ valor in natura ⁊ ſb̓a meriti. ꝙ ei debeatur vita eterna. Alio mō ꝙ tm̄ valeat legalit̓ex inſtitutiōe legis ſicut parua pecunia cuprinatura ſui ſiue naturali valore nō valet tantūquātū vnus panis. ſed ex inſtitutiōe principiſtantuꝫ valet. Iſto mō oꝑa nr̄a ex ſuo naturalivalore et bonitate nō merent̉ vitam eternā decōdigno. ſed de ꝯgruo tm̄. qꝛ cōgruū eſt ꝙ homini faciēti bonū ẜm ſuā finitā potētiā. deꝰ retribuat p̄miū eterne vite ẜm potētiā ſuā infinitā. Nā Alex. cuidā pauꝑi petenti denariū tribuit ſibi ciuitatē dicens. ꝙ ſibi cōueniebat facere tale donū. lꝫ non recipienti ſicut in ꝓpoſito. Sed ſcd̓o mō poſſumus dicere ꝙ oꝑa nr̄aſunt condigna vite eterne ex gr̄a. ⁊ nō ex ſb̓ſtātia actus. ſtatuit em̄ deus ꝙ bn̄ oꝑans in gratia habeat vitā eternā. ⁊ iō ꝑ lege ⁊ gratiā pͥncipis noſtri meremur de cōdigno vitā eternaꝫIuxta illud HHiere. xxxj. Erit merces oꝑi tuoEt Ezech̓ .vij. Scd̓m vias eoꝝ faciaꝫ eis. Exquibus autoritatibus patꝫ ꝙ hō adiutus pergr̄am de cōdigno meretur vitā eternā. que incomꝑabiliter maior eſt merito. qꝛ multo melior et maior eſt ibi gloria qͣꝫ hic labor. vt di. magiſter Petrus lombardus ſuꝑ v̓bo thematisIdeo dicūt doctores. ſicut punit deꝰ malos citra cōdignū. ita bonos p̄miat vltra cōdignuꝫAd dictū aūt apoſtoli nō ſunt condigne paſſiones huiꝰ tꝑis .ſ. naturaliter. ſed bene legalit̓vt dictum eſt.¶ De eadē dn̄ica. Sermo ſcd̓s.Otōte miſericorFdes ſicut ⁊ pr̄ vr̄ miſericors eſt Lucevj. Cōſuetudo ē hec int̓ mgr̄os ſcholariū qn̄ ip̄i mgr̄i ꝑ ſe legerūt aliqua lectioneꝫq̄ multū eſt ꝓ vtilitate ſcolariū hanc nō ſinuntſtatim tranſire ſine fructu. Et qꝛ nō pn̄t eſſe cūſcholaribꝰ ſꝑ. iō ſtatuūt eis locatos intelligentes qͥ lectōes eis a mgr̄is lectas ruminent ⁊ reſumant. Et hi locati cū velint recedere ad tp̄svel ad horaꝫ. deputant eis reſumptores vt ſicſcholares in lectionibꝰ eis lectis fiant ꝑfectiores. Spūal̓r dn̄s nr̄ ih̓s xp̄s eſt ſumꝰ magiſterqͥ dicit Math̓. xxiij. Nolite vocari Rabi vnꝰ
Uy 3
R
Q
A
S