Druckschrift 
2 (1488) Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

On̄ica quarta poſt trinita.

Sil̓r clerici vel laici qͥ curias magnoꝝ regū vl̓cōmitū vel ep̄oꝝ ingrediunt̉ ad ẜuiendū. ſciunt qͣꝫtū iſta via habeat vbi ꝑ decē vel ſeptemannos ẜuiūt cū remorſu ꝯſcīe ſi nō ſunt deſꝑati vel omnino fatui qͣre dicere bn̄ pn̄t. Laſſatiſumꝰ in via iniqͥtatis ⁊ ꝑditionis ⁊ ambulamꝰvias difficiles. viā aūt dn̄i ignoramus. Namfrequent̓ vt dicit glo. Plus laborant homīesmali ad ꝑficiendū pct̄a ſua qͣꝫ iuſti laborant adꝑficiendū oꝑa iuſticie. Sic̄ patet de fornicatore vl̓ fure qͥ maioribus laboribꝰ ⁊ ꝑiculis ſe exponūt vt habeāt intētū. lꝫ frequent̓ deficiant:qͣꝫ iuſtus religioſus ad matutinū ſurgēdo deoqꝫ ꝓ futura gloria ẜuiendo. ⁊ qꝛ h̓ .ſ. laſſāturſolūmō ꝓ inani gloria ⁊ terrenis. iō laborabūt⁊ laſſant̉ ibi in ſupplicijs eternis qꝛ de quolibꝫtali dicit psͣ. xlviij. Laborabit in eternuꝫ ⁊ viuet adhuc ī finē. Sexta paſſio eſt egritudo neciſtā Adā in ſtatu innocētie ſenſiſſet. ſi ī ea ꝑmāſiſſet. qꝛ di. Aug. in li. de queſtionibꝰ veteris ⁊noui teſtī. ꝙ arbor vite oīno oēm corruptionēꝓhibebat ⁊ valebat vſqꝫ ad determinatū tp̄squo finito erat hō trāſlatus ad ſpūalē vitā veliterū indiguiſſet ſumere de ligno vite. hec illeSed poſt pctm̄ corrupta eſt adeo hūana natura. ꝙ multis ſubiacet infirmitatibꝰ. qꝛ di. Inno. de vili. hu. cōdi. li. j. c. xxviij. Subito cumnō ſuſpicat̉ infortuniū. calamitas irruit. accidit morbus. inuadit mors. Attn egritudo qͣꝫuis irritari non poſſit ſi hāc qͥs patient̓ tuleritvitā eternā mereri poterit. qꝛ infirmitas gͣuisſobriam facit aīam Ecc̄i. xxxj. Iō legit̉ ꝙ quidā miles rogauit ſanctū virū vt eū a morboliberaret. Sed audito ab eo ꝙ melior eſſet ī egritudine qͣꝫ ī ſanitate. dixit vir ſctūs. orā deū vtẜuet te in ſtatu in quo magis humilieris Sedhanc egritudinē quaſi vinculū ſalubre rūpūtqͥdā ꝑ medicinā. vt dicit dn̄s ꝑ psͣ. cxv. Dirupiſti vincula mea ⁊c̄. Septima paſſio eſt morsq̄ oīm terribiliū eſt terribiliſſima. iij. Ethi. hecetiā inflicta eſt ꝓ pctīs primoꝝ parētū. vt dixisͣ. feria. ij. paſce. ẜmo. iiij. N. Ideo di. Inno.vbi sͣ. c. xx. Morimur cū viuimꝰ ⁊ tūc deſideramꝰ mori cū deſinimꝰ viuere. Et iterū. morsinqͥt inſtanter occurrit ⁊ impediri nō valꝫ Sꝫtn̄ nota. ſi mors lꝫ timoroſa equanimit̓ fert̉ hoꝑ eā purgat̉. ſicut ꝓbat Greg. iij. dial̓. de qͦdāviro ſcō qͥ mirabilit̓ timuit in morte. poſtea apparuit cuidā in ſplēdida veſte dicens ſe illo timore purgatū He ſunt ſeptē paſſiones innatenccͣie q̄ iā vitari nō pn̄t. qd̓ pꝫ ex v̓bis mgr̄i li.ij. di. xxxij. vbi dicit. Illud aūt nō immerito q̄ri pōt. vtrū peccatū originale debeat dici volūtariū vel neceſſariū. Et rn̄det. ⁊ neceſſariū pōtdici. qꝛ vitari nō pōt. vn̄ ꝓpheta dicit. de neceſſitatibꝰ meis erue me. Et volūtariū nō īcōgrue appellat̉ qꝛ ex voluntate pͥmi hoīs ꝓceſſit

Scd̓o paſſiones ſunt illate ꝓbatorie. qꝛ ꝑ eashō cognoſcit̉ ⁊ ꝓbat̉. vn̄ legit̉ in li. d̓ nugꝭ philoſophoꝝ ꝙ multis ph̓is cōgregatis ceperuntꝯferre inter ſe quō cognoſceret̉ hō aūt ꝓbaretur. ⁊ diuerſi diuerſimode rn̄derūt. Vnus dixit. hō ꝓbat̉ ad modū vitri. Alius dixit ꝙ ꝓbat̉ ad modū carbūculi. Tertiꝰ dixit ꝙ cognoſceret̉ ad ſil̓itudinē auri. primus bn̄ dixit. ſecūdus meliꝰ. tertius optime. Primus igit̉ dixitꝙ ꝓbaret̉ ad modū vitri. qꝛ vitrū pulchrū eſt⁊ aſpectu ꝑlucidū. ⁊ tn̄ nō ꝑbat̉ viſu an ſit ītegrū ſed tactu. qn̄ em̄ tangit̉ tūc ꝑ ſonū ꝓbaturSi em̄ integrū eſt dat ſonū integrū ⁊ acutum.Si ꝟo eſt fractū reddit ſonū raucū ⁊ diſſonantē. ita eſt de hoīe. Ideo dicit Gregꝰ. j. dialog.Qualis vnuſqͥſqꝫ intra ſe lateat illate ꝯtumelie ꝓbant. Nam ſicut ſuꝑbi honoribꝰ. ſic plerūqꝫ humiles ſui deſpectiōe gratulant̉. Ideolegit̉ de ph̓o Ariſcippo qͥ fuit diſcipulꝰ ſocratꝭ⁊ claruit athenis. h̓ cū vituperaret̉ verbis a qͥdā ꝯtumelioſis fugit ab eo. Et cū ille inſequeret̉ eūdē. rn̄de mihi? ait ph̓s. tibi data eſt poteſtas maledicendi mihi ꝟo audiendi Ille inqͥterat vitrū integrū ⁊ incorruptū. Sic adhuc reperiunt̉ boni hoīes qͥ cū maledicunt̉ ⁊ iniuriantur. rn̄dent maledicentibꝰ verū dicis. peiorſum qͣꝫ dicis. ⁊ tales qui ſic ꝓbant̉ ⁊ nō remurmurant. digni ſunt celeſti gloria. qꝛ dicit Pe.damiani Cū hō facit bona ⁊ mala tollerat tūcſe ꝓculdubio numerari inter mēbra xp̄i deſiorat. Quiſqꝫ em̄ recte viuens flagellis atterit̉.Sic̄ xp̄i nūc in vtroqꝫ veſtigia imitat̉. ita poſtmodū eius cōſortio nō priuat̉. hec ille. Sicutmali hoīes cum tangunt̉ tribulatiōibus. frangunt̉ ꝑ impatientiā ⁊ remurmurationem. Dehis loqͥtur b. Aug. in ẜmonibꝰ cōmunibꝰ. ſer.xviij. Nimis dolendū eſt ꝙ cū apl̓i nec horroribus nec tormentis potuerūt a charitate d̓i ſeperari. ⁊ nos interdum ocioſis fabulis ⁊ ſepeob paruiſſimū vitiū. imo qn̄qꝫ ꝓpter ſignum:ita delinquimus charitatē vt nō ſolū multꝭ diebus ſed etiā menſibus nec loqͥ poſſumus necamicitiā habemꝰ nec attendimꝰ. qꝛ dū nos inuicē odio habemꝰ muros ciuitatis ſctē hieruſalē ſic ꝯͣ nos claudimus. vt nullꝰ nobis remaneat aditus ꝑ quē intrare poſſumus. Scd̓s atmeliꝰ dixit. qꝛ ẜm Iſi. li. ethimol̓. Carbunculus lꝫ in ſe ſit ſplendidus ⁊ clarus ꝓiectꝰ tamēin ignē velut inter mortuos carbones extigūtur. ſed aqua ꝑfuſus exardeſcit. Sic bonus etelectꝰ cū extat in ſocietate bonoꝝ viroꝝ ꝑ ſcitatē lucētiū. ip̄e lucꝫ ſic̄ ſanctus tn̄ ex humilitate occultat lucē ſue ſanctitatis. ſed cū ꝑfunditaqua tribulatiōis on̄dit ſuā ſanctitatem ſe amplius humiliando. ſicut ꝓbat Greg. j. dialog.d̓ ꝯſtantino monacho qͥ erat puſillus valde etexili forma ac deſpecta. quē tn̄ multi eiꝰ ꝓpter

N