SermoQLLLLL
juſticie originalis. vires inferiores facte ſuntrebelles rōni. iō ſequūt̉ in hoīe mors ⁊ alij defectus naturales. iō di. ſan. Tho. in ſcripto. qͥij. Prima ergo paſſio vel defectus eſt fames. d̓qua mgr̄ li. ij. di. xx. Eſt em̄ immoderatꝰ appetitus edendi cui nō ſubiacuiſſet hō ſi non peccaſſet. Sed ꝓculdubio peccaret niſi hūc defectum cibo ꝑ̄ueniret. habebat em̄ naturalē appetitū ⁊ immoderatū cui ita ſatiſfaciendū eratne defectus fame ſentiret̉. ⁊ ſunt verba hugonis lib. j. vbi ſupra. Sicut enim fames ex pͥmorum parentum peccato prouenit ita adhuc expeccato hominuꝫ fames ꝑ mūdū homīes angit. qꝛ legit̉. ij. Reg. xxj. qꝫ facta eſt fames ī diebus dauid tribus annis ⁊ dixit dn̄s. propterSaul ⁊ domū eius. qui occidit gabaonitas qꝛſaul fecit irritū iuramentū qd̓ ſtatuit Ioſue cūgabaonitis Ioſue. ix. et occidit eos. ob hanccauſam miſit dn̄s famem ad vltionē. Ad idemlegit̉. iiij. Reg. vj. ꝙ fames eſt facta ī ſamaria⁊ tādiu obſeſſa fuit donec venderet̉ caput aſini. lxxx. argenteis. ⁊ quarta ꝑs cadi ſtercoriscolūbarū. v. argenteis. vbi dicit gl. caput h̓ accipit̉ ꝓ toto animali ẜm aliqͦs qꝛ h̓ eſt modusloquendi ẜm emptores. Scd̓m aliqͦs ꝟo accipit̉ ꝓ ꝑte. Sed cadꝰ eſt quedā menſura determinata. Nā ẜm Iſi xvj. ethimol̓. Amphora ēvas ꝯtinens vrnas tres. Stercꝰ aūt colūbarūnō accipit̉ h̓ ꝓprie. qꝛ nō eſt comeſtibile nec refectiuū. ſed magis corruptiuū. ſꝫ accipit̉ īproprie ꝓgutture vbi cōgregātur gͣna a colūbiscomeſta ⁊ illd̓ ꝓijcit̉ in fimo cōiter. Sed tūc fame inualeſcēte coci diuitū illud reſeruabāt. vtgͣna ppl̓o fame ꝑiclitāti venderēt. Et qͥs dubitat talē famē etiā ꝓpter pctā hoīm accidiſſe qꝛdic̄ dn̄s Ezech̓. xiiij. Terra cuꝫ peccauerit mihi extendā manū meā ſuꝑ eā ⁊ ꝯterā panē eiꝰ⁊ immittā in eā famē. Recordor ⁊ ego nōdumſenior aliqͦt fames ꝑ munduꝫ generales. ⁊ fortaſſis iō venerūt qꝛ elemoſyna fraudati ſūt ipſi pauꝑes. qꝛ dicit Hiero. doctor glorioſus ſuper malach̓. ⁊ hr̄ allegatiue. xvj. q. j. c. Reuertimini. Si qn̄ fames ⁊ penuria ⁊ rerū oīm egeſtas opprimit mūdū. ſciamꝰ hoc ex ira d̓i deſcēdere qͥ ſe in pauꝑibꝰ qͥ nō accipiūt elemoſynaꝫfraudari loqͥtur Hec Hiero. Sed vt de generalibꝰ taceā. de ſpecialibꝰ videmꝰ ꝑ exꝑientiāquotidianā. Nā ſi hō iā ſaturat̉ cito facta digeſtione fame angariat̉. Nā ⁊ xp̄s poſtqͣꝫ ieiunaſſet. xl. diebꝰ. ⁊ totidē noctibꝰ poſtea eſurijtScd̓a paſſio eſt ſitis quā electi hoīes ꝓpt̓ deūlibenter ſuſtinēt. ſicut legit̉ de abbate machario. Quotiens cū fratribus facta charitate reficiebat̉. hoc in ꝓprio corde ſtatuerat vt quantos calices vini habuiſſet. tot diebus nec ip̄aꝫaqua guſtaret omnino. Cū fratres eiꝰ vinumporrigerent cū gaudio ſuſceꝑat ⁊ ſumebat vt
poſtea ſe ſiti maceraret. Qd̓ cū diſcipulꝰ eiꝰ vidiſſet patefecit ſenibus. ne ei vinū porrigerēt.⁊ ſic amodo nō fecerūt ne ſenimiū maceraret.vt hr̄ in vitaſpa. li. ij. c. xlix. Sed ſunt nōnulliqͥ h̓ paſſiones has ⁊ defectus omnino ſuſtiner̄nec vna die quidē ſuſtinere pn̄t. Sed eas tanqͣꝫ vincula quedā dirūpūt. pͥmā videlꝫ famē ꝑquotidianā crapulā. ſcd̓am .ſ. ſitim ꝑ ebrietateiō ibi famē patiēt̉ vt canes nec aquā vniꝰ gutte pn̄t impetrare. Sicut ꝓbat d̓uotꝰ doc. amādus in ho. ſap̄. li. j. c. x. Bibuli inqͥt crapuloſi⁊ qͥ vētri ſuo ẜuierant velut lupi famelici fameincredibili ac ſiti intolerabili affligent̉ cupientes guttā aque minimā ꝓ refrigerio lingue ſueflāmatā incendio aduſti reciꝑe. ⁊ nemo ill̓ dabat. Sꝫ ⁊ demones teterrimi cū ſitulis ardentibus iuxta eas ſtabūt ⁊ potū quendā ſulphuriū plūbo liquefacto ſil̓em. nimio calore eſtuātem in os eoꝝ fortiter infundebāt. Tertia paſſio eſt calor quē multi ſancti patres in deſertislocis ꝓ futura gloria habenda ſuſtinuerūt. ſic̄b. Hiero. qui in vaſta ſolitudine que exuſta ſolis ardoribus horridū monachis p̄ſtabat habitaculū ꝑ quadrienniū cōmoratus eſt. vt habetur in legenda ſua. Quarta eſt frigus qd̓ etiam multi electi paſſi ſunt ⁊ adhuc ꝓpter deuꝫpatiunt̉. ſicut b. Paulus qͥ dixit ſe fuiſſe in frigore ⁊ nuditate. ij. Coꝝ. xj. Sed hec duo vincula paſſionū rumpūt moderni. primum videlicet calorē. ꝑ veſtiū ſubtilitatē. ſcd̓m .ſ. frigusꝑ veſtiū nimietatē. Et ideo in futuro habebūtcalorem nimiū ⁊ ſtridorē dentiū. qꝛ ad caloreꝫnimiū tranſeūt ab aqͥs niuiū Iob. xxiiij. Quīta paſſio eſt laſſitudo quā ⁊ xp̄s aſſumpſit. vthr̄ Ioh̓. iiij. ꝙ fatigatus eſt ex itinere ſedebatſupra fontē. Fatigatus em̄ fuit ⁊ laſſus ꝓpterſalutē nr̄am. ⁊ vere beatus erit qui exēplo xp̄ifatigatur ꝓpter ſalutē ſuā ꝓpriā. Et ſunt nonnulli qͥ laſſant̉ in multitudīe pctōꝝ quales ſūtilli qͥ dicunt Sap̄. v. Laſſati ſumus in via inquitatis. ⁊ bn̄ dicūt ſe laſſos ⁊ laſſatos. nec mirū. qꝛ ſcitis ꝙ graue onus impoſitū viatori facit eū cito laſſum. Iniqͥtatis noſtre ſunt graueonus. iuxta illud psͣ. xxxvij. Sicut onus graue grauate ſunt ſuꝑ me. Igit̉ volumꝰ nolumꝰſi iniqua agimus in via laſſamur. Et dic̄ Holkot ſuꝑ p̄dicto verbo. Laſſati ſumꝰ in via iniquitatis q̄ aſſumit ꝓ lectione. lxj. Iſta laſſatōocculto experimēto verificat̉ in oī genere peccatoꝝ ꝑuerſorūqꝫ hoīm. qꝛ inter nobiles ⁊ milites quidam ſunt qͥ ꝓ vanitate ⁊ fama volanti in ore hoīm ſe exponūt totaliter Nam manifeſtū eſt ꝙ plus ſuſtinent de pena in vno torm̄to vel bello. qͣꝫ ſctūs monachꝰ in decem annisSil̓r mercatores qͥ mare trāſeūt ꝑſonalit̓. paſſus ꝑiculoſos. latronū inſidias. ⁊ inuidias ſocioꝝ vere experiunt̉ vias mūdi eſſe difficiles.
Uy 2
M