XLIISermo

hus. niſi em̄ qͥs eſſet ꝯuerſatōis honeſte lꝫ eētcōpetētis litterature de facili nō reciꝑet̉ ad ordinē. Sic qͥ dꝫ recipi ad ordinē celi. dꝫ eſſe cōuerſatiōis bone tā corā deo qͣꝫ corā hoībꝰ. Iuxta illud. ij. Corinth̓. viij. Prouidemꝰ bōa nōſolū corā deo. ſꝫ etiā corā oībꝰ hoībꝰ. Ideꝫ adGall̓. vj. Si ſpū viuimꝰ ſpū ⁊ ambulemꝰ. q. d.ad inſtinctū ſpūſſctī ꝯuerſatōnē ſanctā ⁊ bonāſctōꝝ imitari debemꝰ. Iuxta illud. imitatoreſmei eſtote ſic̄ ⁊ ego xp̄i. j. Coꝝ. xj. Iō di. Gre.in moral̓. xv. ꝙ boni ī hac vita ſctōꝝ patꝝ p̄cedētiū exēplis paſcūt̉ qͥbꝰ refici debemꝰ donecpn̄tꝭ mortalitatꝭ vmbras trāſeamꝰ. vt ſic ſꝑ honeſte ambulemꝰ Quā honeſtatē qͥlibꝫ in ꝯuerſatione exteriori repn̄tat. nō em̄ ſufficit bonaꝫvitā ī occulto hr̄e. niſi etiā qͥſqꝫ ſtudeat ſe exēplarē exteriꝰ exhibere. vt di. Greg. Iuxta illd̓Luceat lux vr̄a corā hoībꝰ Math̓. v. Qd̓ verbū tractās hugo ī de clauſtro aīe. Hoc inqͥt fitcū apparet miſcd̓ia ī affectu. benignitas in vultu. humilitas in habitu. modeſtia ī cohabitatione. patīa ī tribulatiōe. Idcirco oīa honeſte fiant in vob̓ j. Coꝝ. xiiij. Quia plꝰ facit famoſum morū nobilitas qͣꝫ generꝭ dignitas. vt dic̄Gregꝰ. di. xl. Nos. Un̄ merito qͥlibꝫ plꝰ debꝫgaudere d̓ morum nobilitate qͣꝫ d̓ generis ſeulocorum dignitate. Et plus dolere de corruptione moꝝ qͣꝫ dignitatum. Nam multum diſtāt dāna moꝝ a dānis tꝑaliū reꝝ cū illa extranos ſint. illa ꝟo ī nob̓. vt dicit Greg. Et ponitur. vj. q. j. c. ſunt plurimi. §. veꝝ. Tertio qͥ petit recipi ad ordinē examinat̉ in fama. qꝛ dicitb. Aug. in ẜ. de cōi vita clericoꝝ. Et ponit̉. xijq. j. Nolo. Propt̓ nos ſcīa nr̄a nccͣia eſt. bonaaut fama ꝓpter alios. Iō hoīes infames nō d̓facili recipiunt̉. ita a ſil̓i recipiēdꝰ ad abbaciāceleſtē dꝫ hr̄e famā bonā. hāc aūt fac̄ hūilitasqꝛ multū redolet ī ꝯſpectu dei. Iuxͣ illd̓ Cātꝭ.Cū eſſet rex in accubitu ſuo nardus .i. humilitas mea dedit odorē ſuū. Et qꝛ bn̄ re dolet humilitas an̄ deū. de facili recipit̉ humilis in celum. iuxͣ illud Prou̓b̓. xxix. Humilē ſpū ſuſcipiet gloria. Tertiū qd̓ ꝯſiderādū eſt circa ordinis ingreſſum eſt impedimētoꝝ interrogatō qͦrū ſunt qͥnqꝫ vt sͣ. dn̄ica p̄ce. ẜ. ij. E. F. Et quihabuerit aliqd̓ iſtoꝝ impedimentoꝝ nō de facili recipit̉. Sed xp̄us nullū refutat reciꝑe adſuum ordinē ſi ꝑ pnīam verā ad ip̄m accedat.Quia dicit Ioh̓. vj. Omne qd̓ venit ad me nōeijciā foras. Et in ſignū ꝙ oēs benigne recipitdicit Hiere. iij. Reuertere ad me ⁊ ego recipiam te. Ip̄e em̄ manumittit ẜuos ſuos ⁊ abſoluit debitis obligatos. ⁊ curauit infirmos. Deprimo ad Gall̓. iiij. Fratres nō ſumus ancillefilij .i. ſuꝑbie. auaricie ⁊ luxurie ⁊c̄. quarū qͥlibet facit ſeruire nos peccatis. ſed libere .i. miliantis eccleſie qua libertate xp̄s nos redemit

ſeu liberauit. Et poſtqͣꝫ eos manumiſit ipſosbenigne recepit. Hoc figuratū eſt. j. Reg. xxxde Dauid qͥ ſeruū amalechite que in via inuenit benigne recepit ⁊ iurauit ei ꝙ nō tradereteum in manus dn̄i ſui ⁊ refecit eū. qꝛ nō comedit in tribus diebus. Moraliter ꝑ triduum ſignificat̉ pnīa que habet tres ꝑtes .ſ. cōtritōnēꝯfeſſione et ſatiſfactionē. poſt qd̓ triduū ſuſcipit quēlibꝫ hoīeꝫ verus Dauid xp̄s ⁊ iurat eiꝙ nō tradat eū in manus amalechite qͥ interp̄tatur populꝰ ſanguinē lingēs vel gens brutal̓⁊ ſignificat dyabolū cui ẜuiuit pͥus ꝑ peccatū⁊ reficit eū pane ſui venerabil̓ ſacramēti. ⁊ demū recipit eū in ordinē celeſtis paradiſi De ſecūdo hr̄ Luc̄. vij. de duobꝰ debitoribꝰ qͥ erantxp̄o obligati ⁊ cū nō haberēt. vn̄ redderēt donauit vtriſqꝫ ⁊ nō ſolū ſoluit a debitꝭ. ſed etiaꝫin ſuam ſocietatem recepit. Sicut figuratū eſt.j. Regū. xxij. vbi legit̉ ꝙ venerūt ad Dauidomnes qui erāt in anguſtia cōſtituti ⁊ oppreſſi ere alieno ⁊ amaro aīo ⁊ factus eſt eorū pͥnceps. De tertio legit̉ Luc̄. iiij. Cum ſol occubuiſſet oēs qͥ habebāt infirmos varijs languoribus ducebāt illos ad ih̓m. Ille ſingulis manus imponēs curabat eos. Legit̉ etiā. j. Re.xxx. de Dauid qͥ ſignificat xp̄um qͥ infirmos qͥeū ſeqͥ nō poterant. ſed laſſi ſubſiſterant quosreſidere iuſſerat ī torrente beſor. ⁊ pacifice ſaluauit ⁊ eos ad equalē portōem de ſpolijs recepit dicens. Equa em̄ erit ꝑs deſcendentꝭ ad p̄liū ⁊ remanētis ad ſarcinas. Quartū eſt veſtimentoꝝ mutatio. ſicut em̄ volentē intrare ordinem oꝑtet ſeculares veſtes deponere. ⁊ religioſas induere. Sic volens ingredi ordīes angeloꝝ debet deponere veſtes vitiorum. Tresergo ſunt ſtatus hoīm. vt habet̉ de ſum. tri. etfide catho. c. firmiter. qͥ perueniunt ad eternaꝫbtītudinem ſeu merentur ꝑuenire. Primꝰ ſtatus eſt virginuꝫ in quo dn̄t eſſe ſacerdotes. exqͦ em̄ exiſtunt angeli dn̄i exercituū Malach̓.ij. Ideo dn̄t eſſe vt angeli puri vt ꝟgines vt qͥlibet poſſit dicere cū Iob. xxxiij. Mundꝰ ſuꝫego .ſ. a vitio carnis ⁊ abſqꝫ delicto .i. peccatoomiſſionis. Sed heu timendū eſt ꝙ vix intermille vnꝰ ad ſacerdotiū accedit ꝟgo. Ex qͦ totus mūdꝰ ī maligno poſitꝰ eſt. j. Ioh̓. v. Vt gͦī ſacerdotio ſaluent̉ debēt deponere deturpatā veſtē luxurie ⁊ induere veſtem pnīe. Quiadic̄ Holc̄. ſuꝑ li. Sap̄. lec. cciiij. Primū veſtimentū vel ornamentū quo ſe veſtire debet ꝑſona eccleſiaſtica eſt pudor continentie vt totum corpus a motibus petulātie laſciuie ⁊ īſolentie cōpeſcat̉. Scd̓m quo dn̄t ſe induere eſtrōnale ſcīe. In iſto ratōnali ſcribebat̉ doctrina ⁊ veritas. qꝛ omnis intentio clerici debꝫ eſſe principalis vt poſſit vera addiſcere et veradocere. In vitaſpa. ſic dixit palladius abbas

X

U