XLIISermo
ari ſubminiſtratiōe pullū ab aquila abiectūſiue nō agnitū ſuſcipit ⁊ nutrit. Spiritualit̓ ꝑaquilā intellige deū patrē qͥ eſt adeo acuti viſus ⁊ ꝯtēplatiuꝰ. iuxͣ illud psͣ. cxij. Quis ſicutdeꝰ nr̄ qͥ ī altꝭ hītat. hūilia reſpicit ī celo ⁊ ī t̓raEt apl̓s ad heb̓. iiij. Oīa nuda ⁊ aꝑta ſunt oculis eiꝰ. Hic inqͣꝫ aqͥla celeſtis deꝰ pr̄ oīpotenshabuit vnū pullū vicꝫ genꝰ hūanū qd̓ ī Adaꝫfuit degener factū. Sꝫ ꝑ ſolē intelligit̉ patriaceleſtis. huic obiecit deꝰ pr̄ Adā nr̄m ꝓthoplaſtū vt eā intueret̉ qꝛ ī eandē de ſtatu bono eēttrāſferēdꝰ ſi ī innocētia ꝑinaneret. vt dic̄. mgr̄li. ij. ſnīaꝝ. di. xx. d̓ ſta .ſ. bono trāſferendꝰ eratcū vniu̓ſa poſteritate ſua ad meliorē ⁊ digniorē ſtatū vbi celeſti ⁊ eterno bono .ſ. in celis ſibip̄parato frueret̉ Et ſūt ꝟba Hugo. li. iij. ſum.c. xiij. Oculi aūt eiꝰ lachrymati ſūt. ꝑ ocl̓os intelligit̉ īterior aſpectꝰ qͦ vidit muliere ꝑ comeſtionē pomi p̄uaricaſſe mādatū dei cui cōꝑatiens p̄uaricatꝰ eſt ⁊ ip̄e. qꝛ di. mgr̄ li. ij. di. xxij.Poſtqͣꝫ mulier ſeducta māducauit. eiqꝫ deditvt ſimul ederet noluit eā ꝯtriſtare Ecce cōꝑaſſio q̄ capit̉ h̓ ꝓ lachrymatiōe quā credebat ſin̄ſuo ſolatio cōtabeſcere. ⁊ a ſe alienatā oīno interire. Iō d̓s pr̄ tanqͣꝫ degenerē abiecit eū a nido ꝑadiſi. Sil̓r negauit ei ingreſſū celi cū oībꝰſuis poſteris. Sꝫ regia auis herodiꝰ .i. xp̄s altiſſimi regꝭ filiꝰ vnigenitꝰ ⁊ coeternꝰ. veniēs inhūc mūdū vidit pullū hūani generis tā miſerabilit̓ ꝓpter p̄uaricationē ſua abiectū. ꝓpterinfinitā miſericordiā ſuā ip̄ꝫ reaſſumpſit vt dicūt ꝟba thematꝭ p̄libati. h̓ pctōres recipit. inbus euāgeliſta duo tāgit. pͥmo pctōꝝ benignareceptionē ibi. h̓ pctōres reci. ſcd̓o ip̄oꝝ gratārecōpēſationem. ibi. ⁊ māducat cū illis. Circaqd̓ notandū ꝯſuetudo eſt in abbatijs vt cū aliqͥs recipi in fratrē debeat. Primo neceſſe ē vtporrigat̉ deuota ſupplicatio abbati. Scd̓o fitrecipiendi ſtudioſa examinatio Tertio mouetur impedimentorū interrogatio. Quarto fitveſtimentoꝝ mutatio. Quinto cōuiuioꝝ celebratio. Sexto tꝑis ꝓbationis aſſignatio. Septimo ſit voti ꝓmiſſiōis emiſſio ⁊ ratificatio.Spiritualit̓ abbatia in qua eſt vnio fratruꝫ etoīa eis cōia nulluſqꝫ defectꝰ eſt btītudo celeſtꝭciuitatis. in qͣ oēs ſūt vnanimes. Iuxͣ illd̓ psͣ.cxxxij. Ecce qͣꝫ bn̄nū ⁊ qͣꝫ iocūdū habitare fratres ī vnū In iſta celeſti abbatia ſūt eis oīa cōmunia qꝛ beatꝰ Ioh̓es baptiſta apparēs beatoAugꝰ. vt idē Aug. ſcribit in epl̓a ad Cyrilluꝫſibiqꝫ ſic ait. Quilibet ſctōꝝ ita alteriꝰ gaudetgloria ſicut ſua. qn̄ etiā vellet quiſqꝫ maior vtquiſqꝫ minor eſſet equalis ⁊ pene maior qꝛ eiꝰgloria ſua eſſet. ita minor maioris gloria gaudet ſicuti eā haberet. imo potiꝰ de ſua ſi phaseſſet impartiret̉. Ecce ꝙ celeſtibus fratribusoīa ſunt cōia. ibiqꝫ nullus eſt defectꝰ qd̓ patet
ex verbis glorioſi Hiero. qui poſt obitū venitad beatū Augꝰ. vt ip̄e ſcribit in epl̓a vbi sͣ. Etdixit ei. Unū Auguſtine noueris ꝙ nemo noſtrū fraudat̉ ſuis deſiderijs. qꝛ nihil p̄ter deūaliqͥs noſtrū optat. qm̄ ſꝑ vt deuꝫ volumꝰ habemus deū nr̄a deſideria ſꝑ veriſſime ſunt adimpleta. Ideo b. Bern̄. in ſuis meditatōnibꝰloquens de hac celeſti abbatia dicit ſic. O ciuitas celeſtis manſio ſecura patria totū cōtinēsquod delectat. populus ſine murmure. qͣꝫ glorioſa dicta ſunt de te ciuitatas dei. Sicut letātium omniū habitatio eſt in te. hec ille. In iſtaqͥdem deſiderabili abbatia deus nr̄ eſt abbas.iuxͣ illud Mar. xiiij. ꝙ orabat filiꝰ xp̄s ī hortoan̄ paſſiōeꝫ ſuā. abba inqͥt pr̄. oīa tibi ſūt poſſibilia. tranſfert calicē hūc a me Sꝫ prior illiꝰ abbatie xp̄s ſummi pr̄is filiꝰ eſt. De quo Xcc̄i. j.Prior oīm .ſ. angeloꝝ creata .i. genita eſt ſapientia .i. xp̄s qͥ eſt ſapīa patris. Magiſter autnouitioꝝ in iſta abbatia eſt ſpirituſſanctꝰ qͥ docet oēs illuc veniētes de omnibꝰ ad btītudinēꝑtinentia. ſicut em̄ nō oportet ꝙ fratres in aliquo ordine oīa ſciāt ſed ſolū q̄ ad religionē ordinis ꝑtinēt. Sic nec illos in celeſti ordine neceſſe eſt oīa ſcire. ſꝫ ſolū illa q̄ ad ip̄oꝝ beatitudinē vident̉ ꝑtinere Nā ⁊ dictū eſt btō Greg.iiij. dialogo. Quid inqͥt eſt qd̓ nō vident beatiqm̄ videntē oīa vidēt. q. d. nihil. Intelligit̉ d̓his q̄ ꝑtinēt ad btītudinē. nō aūt vniuerſaliterde oībꝰ vt dicūt doc. ſuꝑ. iiij. ſnīaꝝ. Quis igitur ad talē abbatiā ſiue clauſtrū nō anhelaretvbi ꝟa cōcordia ⁊ oīa cōia nulla deficientia etoīm ſcīa. Ideo dicit btūs Bern̄. in li. medita.Que nos angit veſania vitioꝝ ſitire abſinthium. hꝰ md̓i ſeqͥ naufragiū. vite labētis pati infortuniū. impie tyrānidis ferre dn̄ium ⁊ n̄ magis cōuolare ad angeloꝝ ſocietatē. ſctōꝝ ſplendorē. regis potētis honorē. ſuꝑne glorie iocūditatē. Sed ad hec oīa qͥs idoneꝰ ꝓfecto verꝰpenitens. bonꝰ obediens. amabilis ſociꝰ. fidel̓ẜuus. hͨ ille Sꝫ notādū ſi volumꝰ ad hūc ordinem hꝰ abbatie celeſtis recipi. ncc̄e eſt pͥmo vtporrigat̉ ad deū pr̄em qͥ eſt abbas illius ordinis deuota ſupplicatio. qꝛ dicit glo. ſuꝑ illud. j.Ioh̓. iij. Si cor nr̄m non rep̄hendit nos. qͥcqͥda deo petierimus accipiemus ⁊ ſi nō ad volūtatem ſemper tamen ad ſalutē. Ideo b. Aug.in lib. ſol̓. c. xl. petens pro celeſti ordine petiuitꝓ venia peccatoꝝ cuꝫ ait. O vtinā cōceſſa mihi peccatoꝝ veniā. mox hac carnis ſarcina depoſita. in tua gaudia verā requiem habituruſintrarē ⁊ tue ciuitatis p̄clara atqꝫ ſpecioſa menia coronā vite de manu dn̄i accepturus īgrederer. et illis ſanctiſſimis chorꝭ ītereſſeꝫ. vt cūbeatiſſimis ſpiritibus glorie conditoris aſſiſterem vt et preſentem xp̄i vultū cernerē. ⁊ illudſummū ⁊ ineffabile ⁊ incircūſcriptū lumen ſꝑ
P
P