Onica tertia poſt trinita.
equat eterno. Et talis exceſſus mortale ē peccatū ⁊ deſtruit virtutē ſobrietatis. Ꝙtū ad ſecūdū hortat̉ apl̓s ad ſollicite vigilādū dū dic̄⁊ vigilate. vbi nota qn̄ hō in nocte vbi ſibi imminet ꝑiculū ambulat nō dat ſomnū oculis ſuis ſꝫ ſollicite vigilat ne aliqd̓ dānū capiat. ⁊ horas noctis numerat attente atqꝫ pēſat. vt ſic ſeſolerter cuſtodiat. Moraliter nox eſt pn̄s vita. ẜm illud Eſa .xxvj. Aīma nr̄a deſiderat tein nocte .i. in p̄ſentis vite obſcuritate. In iſtagͦ nocte pn̄tis vite ambulamꝰ in qͣ multa ꝑicula demonū nobis aduerſantiū habemꝰ Sicutteſtat̉ Greg. ī omel̓. In pn̄ti inqͥt vita quaſi invia ſumꝰ qͣ ad patria ꝑgimꝰ. maligni aūt ſpiritus quaſi qͥdā latrūculi iter nr̄m obſidēt. iō neceſſe eſt vt vigilemꝰ ẜm illud psͣ. cxx. Ecce nōdormitabit neqꝫ dormiet qͥ cuſtodit iſrl̓. .i. animā que videt h̓ deū ꝑ fidē. vel h̓ videt eū ī ſpe.ibi aūt in re .i. in veritate. vn̄ pn̄s vita ad īſtarnoctis diſtinguit̉ in tres vigilias. quaꝝ quelibet hꝫ tres horas. Prima vigilia eſt mūdi cōtemptus. In hac dꝫ hō ſollicite vigilare ⁊ videre. qꝛ ꝑ multas tribulatōes docet nos mundus ſeip̄m cōtēnere. ſicut di. Greg. Ip̄e mundus cū tot amaritudines nobis initiat. cū totcalamitates ingemīat. qͥd aliud niſi vt n̄ amet̉clamat. Iſta vigilia hꝫ tres horas qꝛ tres ſūtres quas affectat homo mūdanꝰ. De hͦ Inno.de vi. ⁊ hu. cōdi. li. ij. c. j. Tria ſunt q̄ ſolēt homines affectare. opes. voluptates ⁊ honoresd̓ opibus praua. de voluptatibꝰ turpia. de honoribus vana ꝓcedūt. Prima gͦ hora eſt cōtēptus opū aūt diuitiaꝝ. dn̄t gͦ diuitie cōtēni qꝛnihil ſunt Sap̄. vij. Diuitias nihil dixi eſſe incōꝑatione illius .ſ. ſapīe. ſuꝑ qͦ dicit Holc̄. lec.lxxxix. Un̄ dicūt̉ diuitie nihil. qꝛ ꝓ eis ſe homines annihilāt. irritādo. inſidiando. machinando. ⁊ bellando. Nā ꝓpter diuitias vnuſqͥſqꝫ annihilare nitit̉ aliū. Scd̓o dicunt̉ nihil.qꝛ in maxima neceſſitate .ſ. ī morte ⁊ in iudicionō iuuāt. qn̄ hō maxime indiget. tūc dn̄m ſuūderelinquūt. Iuxta illud psͣ. lxxv. Dormier̄tſomnū ſuū .ſ. mortis oēs viri diuitiaꝝ et nihilinuenerūt in manibꝰ ſuis. Et Iob. xxvij. Diues cū dormieit nihil ſecū auferet aperiet oculos ſuos et nihil inueniet. Tertio dicūt̉ nihil.qꝛ nō ſatiant animū poſſidentꝭ. ſicut vacuū dr̄nihil Ecc̄s .j. Nō ſatiabit̉ oculꝰ viſu. nec aurꝭauditu implebit̉. nec miruꝫ. qꝛ omnia terrenaſunt vacua Hiere. iiij. Aſpexi terrā ⁊ ecce vacua erat et nihil. Scd̓a hora eſt cōtēptus voluptatū. qꝛ di. Chryẜ. in li. de reꝑatiōe lapſi. qͥdꝓfuit illis qui in luxuria corꝑis ⁊ in pn̄tis vite voluptatibꝰ vſqꝫ ad diē vltimū ꝑmanſerūtintuere nunc ſepulchra eoꝝ. ⁊ vide ſi eſt in eisaliqͥd iactantie ſue veſtigiū. Si aliqua luxuriarū vel diuitiaꝝ ſigna cognoueris. reqͥre nūc
vbi veſtes ⁊ ornamēta ꝑegrina. vbi ſpectaculorū voluptas. vbi et ſecutorū turbe. cōuiuioceſſit opulentia riſus iocꝰ ⁊ immoderata atqꝫeffrenata leticia quo abijt quo abſceſſit. vbi illa nūc vbi ip̄i. qͥs finis vtrorūqꝫ: intuere diligentiꝰ ⁊ accede ad ſinguloꝝ ſepulcra. et recordare hūc eſſe corpoꝝ finē etiā ſi in delitijs ⁊ leticia. ſi in labore et ꝯtinētia trāſierūt vitam. hͨChryẜ. In illa hora ſi iſta cogitaueris voluptatē nō amabis. Tertia hora eſt cōtēptus bonoꝝ. vn̄ dic̄ Robertꝰ Holc̄. ſuꝑ li. ſap. lec. lxx.xix. Honor mūdi eſt quaſi equus eleuās hominē a terra ⁊ portās eū ſuauit̉. Quia delectare eſt hoī honorari ꝑ myſteria hoīm adulationes inclinatiōes genuflexiōes ⁊ vocari dn̄e ⁊mgr̄. Sed caueāt iſti honorati. qꝛ iſte equus ēvalde doloſus. Iuxta illud psͣ. xxxij. Fallaxequus ad ſalutē. qꝛ in fine ſuos aſſeſſores gͣuit̉p̄cipitat. iō dicit Bern̄. in li. de ꝯtēptu mundiEya qͣꝫ duriſſimū iudiciū his qͥ p̄ſunt fiet. aſcēde ſuꝑbia tua ſꝑ ſequere regē tuū omne ſublime videāt oculi. feſtina multiplicare p̄bendaſdeinde ad archidiaconū euola. deinde ad p̄laturā aſpira. qm̄ ſic itur ad aſtra vt altiori gradu grauior caſus ſit. neqꝫ em̄ ſic paulatim decides. ſed tanqͣꝫ fulgur impetu vehemēti quaſi alter ſathanas deijceris. Scd̓a vigilia ē appetitus virtutū. ⁊ certe multū dn̄t hoīes vigilare circa virtutes ⁊ appetere illas. qꝛ v̓tutibꝰnihil eſt vtilius hoībus in hac vita Sap̄. viij.Diuitie etiā. orꝑales auferri pn̄t. ſꝫ nō ſpirituales vicꝫ virtutes. Iō ẜm ph̓m. virtus bonūnoſtꝝ eſt. ꝓprie tn̄ bona fortune ſunt nob̓ aliena. Sed bonū ꝓprie nulla vis a nobis excutitIuxta illud Sen. Nō pōt auferri ab hoībꝰ vtus. nec in vita nec morte. cui ꝯſonat TulliusOmnia inqͥt alta caduca ſunt virtus vna ē altiſſimis defixa radicibꝰ. Iſta vigilia circa virtutes tres hꝫ principales horas. Prima ē pura oratio. De qua dicit Caſſiodorus ſuꝑ illupsͣ. lxxxvij. Intret in conſpectu tuo or̄o mea.Uirtus magna h̓ pure orationis notat̉. qꝛ ꝑſona qͥdē ad deū intrat ⁊ mādatū ꝑagit qͥ careneqͥt ꝑuenire. Eſt em̄ quaſi quēdā auicula adlinis pēnis celū penetras ⁊ vſqꝫ ad ſedē dei ꝑtingēs. Et velut apis d̓ fauo ſecreti cordis mūnerata recedit d̓ flore. ſic oratō fecūda reueritur nec inde floris ſb̓a minuit̉ de ip̄a. Etia diceffrem in li. de luctatiōibꝰ ſeculi. Sancte ⁊ pure oratiōes ⁊ cōfabulatiōes ⁊ colloqͥa deſuꝑꝰmagna exultatiōe ad deū aſcēdūt angeli ⁊ achangeli eis occurr̄t ⁊ ſuſcipiētes eas vſqꝫ adthronū glorie dei ſancti ꝑducūt. Scd̓a hꝰ vislie appetitus vicꝫ virtus eſt lachrymaꝝ enuſicDe illis Rabanus ſuꝑ Mat. Propͥetates tachrymarū ſunt quattuor Sunt em̄ humide vtſordidū cor abluāt. calide vt frigidū calefaciat
D
R
S
t