SermoAAALIII

incipit mori. ⁊ tūc incipit oculos aꝑire ī moriendo que eos clauſos habuit ī viuendo. Siciſte diues (ſicut ⁊ multi adhuc ſūt) fuit ꝑuusī ꝟtutibus. quia paucas ⁊ nullas habuit. qͥa īvitijs magnus fuit. Quia Ecc̄i. xj. Si fuerꝭ diues nō eris immunis a pctō. xp̄m etiā veꝝ ſolē fugit. ⁊ ī terrenis cupiditatibus ſemꝑ fuit.pter qd̓ deū non cognouit. qꝛ dicit pͣsͣ. lvij.Suꝑcecidit ignis .ſ. ꝯcupīe terrene. ⁊ non viderunt ſolē. ſic qͥ non videt viuēs videt moriens. Quia dicit Grego. ī omel̓. Oculos quosculpa claudit pena aꝑit. Et idē dicit ī moral̓.⁊ ponitur diſt. xxxviij. c. qͥ ea. Quicunqꝫ ſtultus eſt ī culpa ſapiens erit ī pena. Secunndonō habēt cognitionē ſuijpſius ꝓpter duo impedimēta que coīter diuites impediunt ne ſeipſos cognoſcāt. Primū ē vera dicentiū raritas. nam pauci ſunt qͥ diuitibus dicunt veritatem. qꝛ ẜm Saluſtium ī iugurtino. veritasapud diuites ⁊ magnates odiū parit. Iō dic̄Sen̄. Mōſtrabo tibi qͥd omnibus poſſidētibus deſit .ſ. ꝙ veꝝ dicant. Nemo .n. audet dicere qͥd facis hoc ꝯtra deū ē ⁊ ꝯtra ꝓpriā ſalutē. Scd̓m eſt adulantiū falſitas. tot .n. ſūt adulatores diuitum de familijs. de amicꝭ. de vicinis. de extraneiſqꝫ ꝙ ꝓprios defectus nō pn̄taduertere. Naꝫ dicit ſapiēs Ecc̄i. xiij. Diuitidecepto multi recuꝑatores. Locutus ē ſuperbiā. ⁊ multi iuſtificauerunt illū. Et infra. Diues inqͥt locutus ē ⁊ omnes tacuerūt. ⁊ verbūillius vſqꝫ ad nubes ꝑducēt. Et hec duo impediuerūt hūc diuite ꝙ ꝓpriā nō cognouit ſalutē. Cū aūt apparuerit veritas dn̄i adijcienspenas ⁊ ſublatꝭ adulatoribus decipiētibꝰ aīasſe cognouit. ſed tarde fuit. Nā Lu. xvj. dr̄. ꝙcuꝫ eſſet ī tormentꝭ eleuans oculos vidit abraam ⁊ Lazaꝝ a longe. ⁊ bn̄ a longe. qꝛ longe ēdn̄s ab impijs Prou̓. xv. Et pͣs. cxviij. Logea peccatoribus ſalus. ⁊ qꝛ vidit eos a lōge. iōclamauit. Pr̄ Abraam miſerere mei. clamauit .n. p̄ dolore. iuxta illud Eſa. lxv. Clamabitis p̄ dolore cordis. ⁊ p̄ contritōe ſpūs vlulabitis. Sed ꝙ clamans petijt ſibi miſereri ſtulta fuit petito. qꝛ iam fuit extra ſtatum merēdi⁊ miſcd̓ie. ⁊ hoc innuit cum dicit. Inter nos ⁊vos chaos magnū firmatū eſt. vt hi qͥ volunthinc tranſire ad vos nō poſſūt. neqꝫ inde huctrāſmeare. Et chaos hoc magnū ponit̉ ꝓ impoſſibilitate merēdi quo ad damnatos. ⁊ proimpoſſibilitate ꝯpatiēdi quo ad btōs. qͥ btī ingr̄a confirmati non pn̄t compati damnatꝭ. qͥade dei iuſticia non gaudēt. nec damnati mereri pn̄t beatꝭ cōſociari. qꝛ ſunt obſtinati ⁊ extraſtatū merēdi. ⁊ hoc eſt obſtaculum impediēsne poſſint ad inuicē ꝑueīre. Simile ponit magiſter in. iiij. diſ. vl. dicens. Qiud ē chaos int̓bonos ⁊ malos niſi hinc iuſticia inde iniqͥtas

q̄ nullo mō ſociari valent. Adeo .n. ſancti deiaddicti ſunt iuſticie vt nulla compaſſione adreprobos trāſire valeāt. ideo hortat̉ ſapiensquemlibet qͥ vult vt ibi miſcd̓iam habeat ꝙ h̓anime ſue miſcd̓iam facit cum dicit. Miſerere anime tue placens deo Ecc̄i. xxx. Tertio h̓diuites non habent cognitōem pauperis proximi. nolunt .n. cognoſcere defectus ipſorū inplatea degentiū ⁊ clamantiū. vt congrue conueniat eis illud Hiere. Thren. iiij. Denigrataeſt facies eoꝝ ſuꝑ carbones. ⁊ nō ſunt cognitiin plateis. qꝛ vidi in pluribus chariſtie necnōalijs anni temporibus incedere pauꝑes in ſolis ardoribus. ⁊ iacere ī platearū pulueribusvt facies eoꝝ quaſi denigrata videret̉. Pauci tn̄ diuites hoc attēdere voluerunt vt eoruꝫinopiam p̄bendo hoſpitia releuaſſent. et fortaſſis ill̓ contigit ⁊ quibuſdam adhuc continget ſicut accidit huic diuiti ad cuiꝰ ianuā pauper Lazarus mēdicus vlceribus plenus iacebat. cupiēs ſaturari de micꝭ que cadebāt d̓ mēſa eius ⁊ nemo illi dabat. ẜꝫ ⁊ canes mitiores hͦdiuite veniebāt ⁊ lingebant vlcera eiꝰ. Sꝫ qͥdſeqͥtur attēde. Factū eſt inqͥt vt moreret mendicus. ⁊ portatus ē ab angelis ī ſinuꝫ Abrae.Mortuus ē aūt ⁊ diues ⁊ ſepultus eſt ī inferno. Sꝫ vide mirabile. diues qͥ hic Lazaꝝ cognoſcere nolebat. ip̄m ibi ī reqͥe cognoſcebat.⁊ cui micā panis denegabat aque guttam abip̄o poſtulabat dicēs. Pr̄ Abraā mitte Lazarū vt intingat extremū digiti ſui ī aquaꝫ vt refrigeret linguā meā. qꝛ crucior ī hac .ſ. linguaflāma. Iō dicit. b. Grego. ī omel̓. ſuꝑ illd̓ Luce. xvj. Biues iſte qui Lazaro pauperi menſeſue mīma dare noluit ī īferno ad querēda mīma peruenit. Secundo ideo iſte diuitie tēporales ſunt ꝑiculoſe. qꝛ repellunt ſecuritate abeſtimatōe. Cū .n. diues ꝑ diuitias ſuas eſtīatſecuritatē inuenire ſtatim incipit timorē habere. Sꝑ .n. ſunt in timore ꝑdendi pecunias. terras ⁊ theſaurum. Et cum ſunt ſine ſecuritate.ſunt ⁊ ꝑ conſequens ſine intrinſeca iocunditate. Un̄ Aug. li. vj. confeſſionū. narrat ꝙ tranſiens ꝑ quendam vicum vidit pauꝑem iacentē ⁊ iocundantē. ⁊ ingemuit loquēs ad ſociosſuos. Om̄ibus inqͥt conatibꝰ qͥbus laboramꝰnihil vellemꝰ niſi ad ſecurā leticiaꝫ ꝑuenire qͦnos iſte mēdicus p̄ceſſit. Et ſubdit. Iſte letabat̉. ⁊ ego anxius erā. iſte ſecurꝰ. ego trepidꝰ.Refert̉ etiā ī ānulo ꝑte. ij. c. lxxxviij. ꝙ apudmōtēpeſſulanū fuit qͥdā pauꝑ noīe Rubinusqͥ morabat̉ ſb̓ gradu cuiuſdā diuitꝭ viri ſꝫ auari. Iſte pauꝑ habebat vigellā qua poſt laborē in cōi ſtrata tetigit. ⁊ aliquādo quatuor. ⁊aliquādo quinqꝫ denarios lucratus ē. de qͥbꝰſolatiū magnuꝫ fecit. Ecōtra ꝟo dn̄s ſuꝰ auarus diues nunqͣꝫ letabatur. Cui vxor. dn̄e mi

q 5

C

D

E