Onica prima poſt Trini.

ſcꝫ mulierē vagā diuitiaꝝ fortune īſtabilitasdeſignatur. quia ſicut mulier inconſtās multos habet amatores quos tamē nō diu amat.ſic diuitie nūc vni. cito alteri ꝯiungunt̉. ⁊ tn̄ īfine vtrunqꝫ derelinquūt. Iō dicit Ariſ. viij.ethic̄. Quanto maior fortuna tanto minus ſecura. Et Egeſippus dicit. Poete fortunam īcauda ſerpetis locauerunt tanqͣꝫ ꝑ hoc intendētes demonſtrare ꝙ fortuna in fine venenoſo acumine ledit. quos pͥus in vita tam dulcit̉delectabat̉. Per ſecundū .ſ. coronā in capite.datur intelligi ꝙ diuites volunt honorari. iuxta illud ph̓i. iiij. ethic̄. Potentatus ⁊ diuitiepropter honorem delectabilia ſūt. habentesetiā ipſa honorari volunt ꝓpter ipſa. Per tertium ꝟo ꝙ erat oculis velata innuitur ꝙ omnis diues auarus cecus ē nō p̄uidens mala q̄ſibi imminēt. ⁊ hec cecitas figurata ē in cecitate ceci nati Ioh̓. ix. qꝛ dn̄s volens illuminareeū liniuit oculos eiꝰ luto inſinuās eē cām cecitatis illius lutū iſtoꝝ tꝑalium. De hac cecitate legit̉ Tob̓. ij. ꝙ Tobias fuit excecatꝰ ſtercoribꝰ hyrundinū calidis q̄ ſuꝑ oculos eius ceciderūt. Hyrūdo .n. garrula ⁊ depicta felicitatēdeſigͣt huiꝰ md̓i q̄ eſt q̄daꝫ pulcritudo depicta⁊ tumultuoſa. q̄ calida ſtercora ꝓijcit ſuꝑ oculos cordis .i. tꝑalia iſta vt deū nō videant. qͥadicit glo. ſuꝑ illo verbo psͣ. v. Mane aſtabotibi ⁊ videbo. Deū nō videt qͥ tꝑalibus adheret. Per quartū ꝟo ꝙ ſceptꝝ tenet ī manu. figurat̉ ꝙ diuitijs obediunt oīa ſicut ⁊ regꝭ ſerptrū tenēti. iuxta illud Ecc̄s. x. Pecunie obediunt omnia. Per quintū ꝙ pauonē habꝫ inmanu. qui dū caudā eleuat anteriora ornat. ⁊poſteriora deturpat. ſignificat̉ ꝙ diuites qͣꝫdiu viuūt oīa bona ſunt bn̄ ornata. Sꝫ reſpiciēdo caudā vicꝫ mortis nudus ⁊ ſpoliatꝰ turpiter ad infernū vadit. iuxta illud. j. Thimo.vj. Nihil intulimus ī hūc mundū. Haud dubiū qꝛ nec auferre qͥd poſſumus. Per ſextumꝙ varijs veſtimētis erat induta ſignificat̉ adlr̄aꝫ ꝙ diuites varia hn̄t veſtimēta. ⁊ d̓ nuditate paupeꝝ nulla eſt eis cura. ꝓpter qd̓ diciteis Iacobus apl̓s. c. v. Agite nūc diuites plorate vlulantes in miſerijs veſtris. diuitie vr̄eputrefacte ſūt. ⁊ veſtimēta vr̄a a tineis comeſta ſunt. Per ſeptimū ꝙ ſedebat in curru in qͦillud qd̓ nūc ē in rota ſuꝑius cito ſit inferiꝰ. ſignificat̉ ꝙ hō qui nūc eſt in alto diuitiaꝝ ⁊ honoris cito cadit ī infima pauꝑtatis. qꝛ ẜm psͣ.lxxiiij. hunc hūiliat ⁊ hūc exaltat. Et iō cū admiratiōe exclamat metriſta. O bona fortunacur nō es oībus vna. Rn̄det ipſa. Si nō mutarer fortuna nō vocarer. Per octauū ꝙ hūccurrū trahebāt qͣtuor leones. ſignificat̉ ꝙ currū diuitiaꝝ trahūt qͣtuor pctā. vicꝫ ſuꝑbia gula. īmiſcd̓ia ⁊ negligētia. Hec om̄ia p̄dicta pa

tēt in diuite d̓ quo dicit euangeliū. Nā ī mundo fuit honoratus. habuit multa veſtimentafuit ſuꝑbus. qꝛ purpura indutꝰ. fuit guloſus.qꝛ epulabat̉ quotidie ſpledide. fuit immiſericors. qꝛ pauꝑi nō dabat d̓ micis q̄ cadebant d̓menſa ſua. ⁊ fuit negligens. qꝛ ꝓpriā neglexitſalutē. Et hec p̄tendūt ꝟba allegata ī quibusdiues iſte d̓ triplici pctō vel macula rephēditur. vicꝫ d̓ impietate in retinēdo. ibi. erat quidā diues. d̓ vanitate in veſtiendo. ibi. qͥ induebat̉ purpura ⁊ byſſo. de guloſitate ī comedendo. ibi. ⁊ epulabat̉ quotidie. Quantū ad primū rep̄hendit̉ iſte diues d̓ impietate ī retinēdo cuꝫ dicit. hō quidā erat diues. Ex quo patet ſua impietas ꝙ diues fuit ⁊ pauꝑi nihil dedit. ſꝫ diuitias auare retinuit. Pro qͥ notāduꝫtria ſūt genera diuitiaꝝ. vt dic̄ Hol. lect̓. cvij.Tēꝑales ꝑiculoſe. ſpūales ꝟtuoſe. ⁊ et̓nalesgl̓ioſe. Prīe diuitie ſūt tꝑales ꝑculoſe. ⁊ dicūtur ꝑiculoſe ꝓpt̓ tria. qꝛ repellunt ꝟitatē a cognitōe. ſecuritatē ab eſtimatōe. vnitatē ab affectōe. Diuites .n. nō pn̄t hr̄e verā dei cognitionē. nec ſui. nec ꝓximi. Primo qꝛ nō hn̄t cognitionē dei. qꝛ fallacia diuitiaꝝ verbū ſuffocat eis. ⁊ ſine fructu efficiunt̉ Math̓. xiij. Incuiꝰ figurā legit̉ Mat. ij. ꝙ dn̄s regibꝰ pͥncipibus ī ſomno. pauꝑibus ꝟo paſtoribus ī vigilia perfecta ſe oſtendit. in ſignuꝫ ꝙ pauperesclariorē cognitionē d̓ deo qͣꝫ diuites ꝯſequitur. Quod figuratū etiā fuit in Zacheo qͥ fuitpͥnceps publicanoꝝ ⁊ diues. ⁊ tn̄ ſtatura puſillus erat. ⁊ nō poterat p̄ turba videre Ieſūdonec arborē aſcēdiſſet. Sic diuitijs cōſtipati ⁊ familijs ſunt parui ī ſtatura ꝟtutū. ⁊ comprimunt̉ ſollicitudinibus ⁊ p̄ſſuris negociorū ⁊ officioꝝ ꝙ nō vacat eis cogitare d̓ ieſu niſi valde raro ꝙ ſemel forte in anno circa qͣdrageſimā vel circa paſca arborē aſcēdunt pnīe ⁊ꝯtēplatōis deuote. ⁊ inuitāt illū ī domū ſuaꝫcito tn̄ deſcēdunt ⁊ deficiūt. Et iō diuitie ſūtī pluribus excecantes oculos ſpūales. vt cuilibet dici poſſet illud Apoc̄. iij. Dicis ꝙ locupletatus ⁊ diues ſū ⁊ nullius indigeo. ⁊ neſdqꝛ tu miſer es ⁊ miſerabil̓ ⁊ pauꝑ ⁊ cecꝰ ⁊ nudꝰSic etiā iſte diues de quo dicit pn̄tis thematꝭꝟbū fallacia diuitiaꝝ ſuffocatꝰ. verā cognitionē dei nō habuit cū ī hoc ſcl̓o vixit. ſꝫ cuꝫ eſſemortuus oculos cognitiōis aꝑuit. cum abraam ⁊ Lazaꝝ ī ſinu eius vidit. Et ſil̓is fuit hicdiues talpe que ē beſtiola parua odiens luce⁊ fugiēs radices ſub t̓ra comedēs ⁊ ī ea ſemꝑmanēs. de hac dicit Ariſt. li. aīalium. Omneanimal generans ſibi ſimile habꝫ oculos p̄tertalpā. nō ꝙ careat oculis ſꝫ eos habꝫ nō apparētes. Si qͣs aūt inciderit choriū ſubtilit̓ inueniet interius veſtigia latētiū ocl̓oꝝ. Et dicūtaliqͥ ꝙ illud choriū rumpit̉ p̄ anguſtia qͣndo