SermoAAAIIII
ritatē filio dei qͥ ē filiꝰ hoīs .ſ. Marie. nō hēbitis vitā ī vobis. qꝛ mēbra ſeꝑata a corꝑe nonpn̄t viuere. Et ſic hanc aucͣte exp̄ſſe doctoresſuꝑ. iiij. ſnīarum. diſt. ix. geneyalit̓ ad ſenſuꝫp̄dictum exponunt. Sed econtra quidā heretici ꝑnitioſi verba hec lr̄aliter accipiētes dixerunt neceſſe fore populum laicalē ſub dupliciſpecie ꝯmunicari debere. quod tamē nō ē neceſſe. Et talis ꝯmunicatio laicalis ſub duplici ſpecie illicita ē. ſicut ꝓbatur. qꝛ eſt ꝯtra ſcripturā. figuram ⁊ naturam. Ꝙ .n. ē contra ſcripturam ꝓbatur Ioh̓. vj. vbi dn̄s dicit. Hic ēpanis d̓ celo deſcēdens. vt ſi quis ex ipſo māducauerit nō moriat̉. Ego ſum panis viuusqui d̓ celo deſcēdi. ſi quis māducauerit ex hocpane viuet ineternū. Et iterum. Panisᵇ queꝫego dabo caro mea ē ꝓ md̓i vita. Ecce facit ſolum mentionē d̓ pane dans intelligere māducatōem ſufficere ſub vna ſpecie tm̄ pro vita et̓na capeſcēda. Et Luc̄. xv. legit̉ ꝙ pater occidit filio ꝑdito ⁊ reinuēto vitulum ſaginatū ꝑquē xp̄s intelligit̉ ꝓpter gr̄e pinguedinē. vbinulla fit mentio de bibitione. Ꝙ aūt eſt contrafiguram dicit mgr̄ in. iiij. diſt. viij. ꝙ quatuorſunt figure euchariſtiā figurātes .ſ. ſacrificiuꝫMelchiſedech. agnus paſcalis. manna. ſanguis ⁊ aqua q̄ d̓ latere xp̄i fluxerunt. Quo adſacrificiū Melchiſedech dicit. Huius ſacramēti ritū Melchiſedech deſignauit vbi panē⁊ vinū Abrae obtulit Gen̄. xiiij. vbi innuiturꝙ ſolū ſacrificātes debet ſub duplici ſpecie euchariſtiaꝫ ꝑciꝑe. quia dicit Ambro. ſuꝑ illudMath̓ .xxvj. Accipite ⁊ comedite. Xp̄s ſuisdiſcipulis obtulit ī cena quod melchiſedechrepn̄tauit ī figura. Iō dicit Alexāder d̓ halisī ſcpͥto ſuo ſuꝑ Ioh̓. ꝙ ſolus ſacerdos ꝯmunicat corꝑe ⁊ ſanguine. reliqui ꝟo nō conſecrātes tm̄ corꝑe. Sacerdotes aūt non conſecrantes debēt cōicare ſub vna tm̄ ſpecie. ⁊ dꝫ humilit̓ quilibet petere. j. Regū. ij. Dimitte meobſecro ad vnā partē ſacerdotalē vt comedaꝫbuccellā panis. Sic. b. Hiero. ſacr̄m euchariſtie ſub ſpecie panis tm̄ accepit. vt dicit Euſebius. Sic etiā ipſe Euſebius accepit in extremis vt d̓ eo ſcribit cyrillīꝰ ī epl̓a ad Aug. Hocmō cōicauit. b. Aug. d̓ manibus honorij ep̄i.Sic etiā dr̄ d̓ immolatōe agni paſcalis Exo.xij. vbi nulla fit mētio d̓ potatōe. ſic ⁊ d̓ mānaExo. xvj. Ꝙ aūt eſt ꝯtra naturā ꝓbat̉. qͥa reꝑiunt̉ aliqͥ homīes qͥ ex natura nō pn̄t bibere vinum vel etiā odorare. ⁊ ꝑ ꝯſequēs etiā nec ſb̓ſpēbus vini cōicare. Iō dicit Alexāder d̓ halis ī. iiij. ꝑte ſue ſumme. Quia xp̄s integre accipitur ſb̓ vtraqꝫ ſpecie ſufficit chriſtum ſumere ſub ſpecie panis tm̄. Sed diceret aliquis.tn̄ videt̉ ꝙ fideles nō debēt ſumere corpꝰ xp̄iline ſanguine. Quia dicit Gelaſius papa d̓ cō
ſe. diſt. ij. c. comꝑimus. ꝙ quidam ſumpta tm̄inodo corꝑis ſacri portione a calice ſacri cruoris abſtinent qͥ ꝓcul dubio neſcio qua ſuꝑſtition ē docētur aſtringi. aut integra ſacramentaꝑci piāt. aut ab integris arceant̉. quia diuiſiovn̄ ius eiuſdēqꝫ myſterij ſine grādi ſacrilegionon pōt ꝑuenire. Rn̄de tur ꝙ ille canō loquitur d̓ ꝯficiete .ſ. ſacerdote. qui ſi ꝯficeret ⁊ ſanguinē nō ſumeret a ꝯmunione ꝑ integꝝ annūrepelleret̉ ẜm rigorē iurꝭ. Aliter rn̄det̉ ẜm .s.Tho. parte vlti. q. lxxx. arti. xij. ꝙ circa vſumſacramenti duo pn̄t conſiderari. vnū ex parte ipſius ſacramenti. aliud ex ꝑte ſumentiumEx parte quidē ſacr̄i conuenit ꝙ vtrunqꝫ ſumatur. vicꝫ corpus ⁊ ſanguis. qꝛ in v troqꝫ cōſiſtit ꝑfectio ſacramēti. ⁊ id̓o quia ad ſacerdotē ꝑtinet hoc conſecrare ſacramentū ⁊ ꝑficerenullo mō debet corpus xp̄i ſumere ſine ſāguine. Ex parte aūt ſumentiū reqͥritur ſumma reuerentia ⁊ cautela ne aliqͥd accidat qd̓ ꝟgat īiniuriā tanti myſterij quod p̄cipue poſſet accidere in ſanguinis ſumptōe. qͥ dum incaute ſumeretur d̓ facili poſſet effundi. Et qꝛ creſcētemultitudine ppl̓i xp̄iani ī qua ꝯtinēt̉ ſenes ⁊iuuenes quoꝝ qͥdā nō ſunt tāte diſcretiōis vtcautelā debitā circa vſum huius ſacr̄i adhiberēt. iō ꝓuide obẜuat̉ vt populo laicali ſāguisnō det̉ ſumēdus. ſꝫ ſolū a ſacerdote ſumatur.Sꝫ d. a. nunqͥd ſalubre ſit qͦtidie celebrādū vl̓cōicandū: omiſſis gͦ argumentis dicit Bonauen. ī principali. ij. q. ij. Si aliqͥs videat ſe eſſeī ſtatu pͥmitiue eccl̓ie laudandū ē quotidie celebrare ⁊ coīcare. Si aūt in ſtatu finalis eccl̓ievtpote frigidus ⁊ tardus. conſulēdum eſt vtraro. Si aūt medio mō ſe habet debꝫ ſe habe̓medio mō. ⁊ aliquando debꝫ ceſſare vt diſcatreuereri. ⁊ aliqn̄ accedere vt inflāmet̉ in amore. qꝛ tali hoſpiti debet̉ amor ⁊ honor. Et ſubdit. Om̄s rōnes q̄ vident̉ ſonare ad qͦtidianācōionē intelligunt̉ ſalua p̄ꝑatione q̄ ī pauciſſimis eſt vt ſꝑ. vn̄ credo ꝙ maiorē efficaciā recipit hō ī vna miſſa vel cōione cū bona p̄ꝑatōeqͣꝫ ī multis ſi nō p̄ꝑaret ſe diligent̓. Et ſubditUterqꝫ .n. dabit gl̓iam deo ⁊ qͥ māducat cumreuerētia. ⁊ qͥ ex reuerētia dimittit.¶ Dn̄ica pͥma poſt feſtū Trinitatis. Ser. j.¶Omo quidamerat diues qͥ induebat̉ purpura ⁊byſſo. ⁊ epulabatur quotidie ſplēdide. Ita ſcribitur Luce. xvj. Narrat Fulgētius ⁊ Homerus in ſcrutilario poetaꝝ. ꝙ ſtatus diuitiaꝝ depingebat̉ vt mulier vaga coronam habēs in capite. oculis velata ſceptrūregale tenēs. ī manu pauonē habēs. veſtimētis varijs induta. ſedēs in curru quem trahebant quatuor leones. Moraliter ꝑ priim
Qq 4
A