In feſto corporis chriſti

riſtia qͣſi bona gr̄a. Anima v̓o xp̄i dr̄ ſimila. q̄ē farina purgata a furfure. Sic aīa xp̄i ꝓpterſubtilitatē nature ⁊ puritatē gr̄e immunitatēqꝫ ab omni defectu. qꝛ plena gratia ⁊ veritateNatura ꝟo diuina ſignificat̉ ī dulcedine mellis. de qͣ psͣ. xxx. Quā magna multitudo dulcedinis tu. d. ⁊cͣ. Tertio corpꝰ vel caro xp̄i eſtcibus ī ꝯtinētia digniſſimꝰ. de hoc Sap̄. xvj.Sub̓am .n. tuā ⁊ dulcedinē tuā quam ī filioshēs on̄diſti. q. d. Ille cibus ꝑ māna figuratꝰ ētue dilectionis indiciū ⁊ tue ſub̓e contentiuū⁊ eſt tue dulcedinis effuſiuū. Ꝙ tue dilectiōisſit indiciū patet. qꝛ illā eternā charitatē quaꝫhēbas ad filios hoīm ī hoc declaraſti. vn̄ propter nimiā charitatē inqͥt apl̓s ad Ro. viij. qͣdilexit nos deꝰ filiū ſuū miſit in ſil̓itudinē carnis pctī. qͥ quidē filiꝰ ē ſub̓a pr̄is. Nā qͥcqͥd eſtpr̄ hoc ē filiꝰ. Et qꝛ tota ſub̓a pr̄is ē ī filio ī dādo nobis filiū. Ꝙ dedit nobis pr̄ totaꝫ ſub̓amſuā pꝫ. qꝛ xp̄s ẜm diuinā naturā ē v̓bū vel filiꝰ dei. qͥ ex tota ſub̓a pr̄is gignit̉. vt dic̄ Aug.xv. de trini. c. xiiij. ⁊ addit. Nō .n. integre ꝑfecteqꝫ dixiſſet ſe pr̄eꝫ ſi ī eius filio vel ꝟbo magis minuſue aliqͥd eēt qͣꝫ ī ipſo. gͦ ⁊cͣ. Vnde adRo. viij. Qui .n. dedit nob̓ filiū quō nō etiaꝫdonauit oīa nobis cū illo. q. di. vtiqꝫ. Ex hacſb̓a etiā fluit dulcedo ſua q̄ ē ſpūſſancti ꝑſonaq̄ eſt ſuauitas. dulcedo. vnitas. vl̓ amplexuspatris ⁊ filij. Et ſic in hoc xp̄i ſacr̄o ꝯtinet̉ tota trinitas. filius ꝑ ſub̓aꝫ ſui corꝑis ꝑfecti. pater ⁊ ſpūſſanctus ꝑ inuiſibilē nature vnioneꝫQuapropter hoc ſacramentū ē vas p̄cioſiſſimū ſanctiſſime trinitatis. Eſt vas auri ſolidūdiuine maieſtatis. ⁊ arca intus ⁊ foris deaurata in qua ſunt tabule Moyſi. virga aaron.⁊ celeſte manna. Quarto dico breuit̓. ꝙ manna noſtrū. id eſt corpus xp̄i eſt cibus efficaciamirabiliſſimus. ꝓpter hoc dicit̉ Sap̄. xvj. demāna. ꝙ erat deſeruiēs vniuſcuiuſqꝫ volūtati. ⁊ ad quod quiſqꝫ volebat cōuertebat̉. cuiꝰrō eſt. qꝛ manna licet eundē ī omnibꝰ ſaporemꝟtualiter haberet. tn̄ ẜm diuerſitatē volūtatꝭdeſiderij ⁊ affectꝰ diuerſū cuilibet p̄bebat ſaporē. qꝛ actꝰ actiuoꝝ ⁊cͣ. vt pꝫ ī cibo qͥ cuilibetplacet ẜm diſpoſitionē palati. Sic lux ſolis inſe dulcis ⁊ clara nō in om̄ibus eque aſpiciētibus ē amabilis. vt pꝫ ꝑ Augꝭ. qͥ ſenſit ⁊ exꝑeſt ꝙ palato nō ſano pena eſt panis qͥ ſano eſtſuauis. ⁊ oculis egris odioſa lux que purꝭ eſtamabilis. Sic corpus xp̄i diuerſis diuerſimode placet vel ſapit. Alijs ſiquidem dulcꝭ. alijsamarꝰ. alijs vita. alijs mors. quia mors ē malis vita bonis. vt canitur. Alijs plus alijs minus. Sicut .n. vas latū. amplū. magnū ⁊ ꝓ fūdū plus capit de liquore. ſic cor altū ꝑ liquorem. latū ꝑ dilectionē. longum ꝑ continuā deuotionē. ⁊ ꝓfundū ꝑ celeſtiū myſterioꝝ ſpecu

lationē. plus haurit gr̄e ſaluatoris ⁊ dulcedinis celeſtis d̓ fonte corꝑis chriſti qͣꝫ corda ſtricta ⁊ occupata formis terrenis. veruntamennec oculis bonis eodē modo ſapit. ſed diuerſimode cuilibꝫ ꝓ ſua vtilitate. quod ꝓbat bern̄.ſuꝑ cantica. Oportet inquit ꝓ varijs affectibus diuine pn̄tie guſtū variare ⁊ infuſum ſapientie ſupernū dulcorē diuerſis appetitibusanime aliter atqꝫ aliter oblectare palatuꝫ. Etexponit dicēs. Sapit ergo infirmis vt medicina. ⁊ medicis itinerātibus vt comes ⁊ terminus. pauꝑibus vt rex diues ⁊ theſaurus. eſuriētibus vt pr̄familias. ⁊ cibus ſapit amātibꝰvt amor ⁊ ſpōſus. dicant ergo omnes chriſto.Indica mihi vbi paſcas. vbi cubas ī meridieRn̄det Bern̄. Quis nō cupiat vehement̓ ibipaſci ꝓpter cenā. ꝓpt̓ adipē. ⁊ ꝓpter ſatietatēvbi nihil formidat̉. nihil faſtidit̉. nihil deficittota hītatio ī xp̄o ꝑadiſus. dulce pabulū. verbū opulentiſſimū. vita et̓na. Et hoc ē ꝙ dicitſe paſcere ī meridie .i. ī cordibus electoꝝ. ī quibus velut manna qd̓ ad ſolis calorē liqueſcit.qꝛ eos ſue dulcedinis liquore ꝑfundens facitliqueſcere deſiderium ad eius plenitudinem.Sed ad ignē humane cupiditatis penitus indurat̉. quia cibus ⁊ panis angeloꝝ vertit̉ eisin fel draconū ⁊ venenū aſpidum inſanabile.Cibus vitalis efficit̉ eis cauſa mortis Panisrefectionis efficitur eis occaſio eterne damnationis. ſicut ſcriptū eſt in psͣ. lxviij. Fiat menſa eorum corā ipſis in laqueū ⁊ ī retributiōes⁊ in ſcandalū. Et addit notāter xp̄s in verbisp̄libatis. Et ſanguis meus vere eſt potꝰ. Hicquereret aliquis cur ſacerdotes accipiūt ſubſpecie bina. vicꝫ panis ⁊ vini. cum tamen ſubvtraqꝫ ſpecie corpus ⁊ ſanguis contineat̉ exnaturali ꝯcomitantia. vt declarat doctor egidius in tractatu de corpore xp̄i. l. propoſitione. Et Thomas in ſumma contra errores gētilium. li. iiij. c. lxix. Dicit .n. Egidius. Cū corpus naturaliter ſit ꝯiunctū ſuo ſanguini ⁊ ſueanime. etiam ipſi verbo quod habet inſeꝑabilem vnionē ad carnem ⁊ animā. Sic licꝫ ex viſacramenti ſit tm̄ corpus chriſti ⁊ ſanguis. tamē ex naturali ꝯcomitantia ſunt ibi cet̓a. Exquo patet ꝙ ſub corpore chriſti eſt verus ſanzuis. ⁊ ſub ſanguine veꝝ corpus concomitatAd hoc reſpōdēt doctores ꝙ materia huiusſacramēti debet correſpondere vſui. ſignificationi ⁊ effectui. Nam vſus materie huius ſacramēti eſt refectio. ꝑfecta aūt refectio ē cibꝰ ⁊potus. Et ideo huic ſacramēto duplex materia competit. vicꝫ panis ⁊ vinū. ⁊ hec ē ratiohugonis. Secūdo debet correſpōdere ſignificatōi. Significatio autē talis triplicē habꝫ reſpectuꝫ .ſ. ad preteritum. preſens ⁊ futurum.Ad p̄teritum vt ad paſſionē chriſti ī qua ſan-

H