SermoXXAIII
guis xp̄i a corp̄e ſeꝑatus fuit. ⁊ ad hoc ſigni.ficandū diſtincte ꝯſecrat̉ ad vtrūqꝫ. Secūdoad pn̄s ſic. ſicut panis ad corpꝰ. ita ſāguis adaīaꝫ oꝑat̉. Ꝙ aūt panis ad corpus ⁊ ſanguisad aīam ꝑtineat. teſtat̉ Moyſes di. ꝙ caro ꝓcorꝑe. ſanguis aūt offertur ꝓ anima. qꝛ vt dicit̉ Leuitꝭ. xvij. Aīa carnis ī ſanguine ē. Naꝫin ſanguine ſedes ē anime vt dicunt phiſici. ⁊rō Ariſto. eſt. qꝛ cor ē fons ſanguīs in quo aīapͥmo viuit ⁊ vltimo morit̉ vel diſcedit. ne igitur hoc ſacr̄m ad vnā tm̄ ſubſtantiā ꝑtine̓ videat̉ in ſalutē vtriuſqꝫ. ſub vtraqꝫ offert̉ ſpecie. Tertio ad futuꝝ. nā ſicut in pn̄ti corpus ⁊aīa cibat̉. ita in futuꝝ vtrūqꝫ ſaluabit̉. ſic̄ ſcriptu ē Ioh̓. x. Siue egrediant̉ ſiue ingrediantur paſcua inuenient. q. d. ẜm Aug. Siue aīaegrediat̉ ad ꝯtemplatōꝫ diuinitatis. ſiue corpus ad ꝯtemplationē humanitatis ſemꝑ paſcua inueniēt eterne iocunditatis. Effectꝰ duplex ē. Vnus in xp̄o ē aſſumptio humane nature. qꝛ non ſolū corpus nec ſolū aīam vt multi dixerunt heretici xp̄s aſſumpſit. ſꝫ totaꝫ humanā naturā. Alius ē effectus vt ſicut totā aſſumpſerat ⁊ totā redimerat. ita ⁊ totaꝫ ſaluaret. ⁊ in ſignū huiꝰ ſub bina ſpecie ꝯſecratur ⁊tradit̉ nobis idē ſacr̄m ⁊ vnum. Sed diceretaliquis. cū vnū ſit tm̄ ſub vtraqꝫ ſpecie ſacr̄mcur nō dat̉ vtrūqꝫ in eccl̓ia cōicantibus? Rn̄det̉ ꝙ olim ī pͥmitiua eccl̓a pene omnibus dabat̉ xp̄ifidelibus cū corꝑe ſanguis ſed nūc nōdat̉. ⁊ hoc ꝓpter duo que etiā Tho. breuitertangit in compē. theo. verit. li. vj. Primo adtollendū erroris materiā .ſ. ne aliqui crederētnō eſſe ſanguinē in corꝑe. et duo viderētur eēin ſacramēto realit̓ diſtincta. ⁊ ꝑ conſequensnec corpus crederet̉ viuere. eo ꝙ vita homīsin ſanguine ē. nec ſanguis poſſet habere vitaꝫſine corꝑe. Cum ergo ſub vtraqꝫ integꝝ ⁊ ꝑfectū ſit ſacramētum .i. corpus ⁊ ſanguis xp̄i.ſufficit ſub ſpecie vna ſumere totū. Secundoad p̄cauendū effuſionis ꝑiculum. cuꝫ .n. ꝑtesſanguinis maxime ſint fluxibiles ⁊ cito effuſibiles. ille leui motu aut funderet̉. aut liqueretur foris in ore. ⁊ ſic ꝑiculum grauiſſimū incideret quod de corꝑe xp̄i cū partes ſint ſolidefieri cito nō pōt. ideo ſoli ſacerdotes ſāguineꝫſumūt. in quibus tanta cautela eē debet ⁊ diſcretio ꝙ nequaqͣꝫ etiā mīmā guttulam ꝑ magnā penā debēt effundere. de qua pena hēs d̓ꝯſe. di. ij. ſi ꝑ negligētiam. vbi dicit̉. Si ꝑ negligētiam ſanguis xp̄i .i. de ſacramēto ſanguinis ſtillauerit ſuꝑ terrā ſtilla lingua lambat̉.⁊ tabula vel terra radat̉ ne locus ꝯculcetur ⁊igne ꝯſumat̉. ⁊ cinis intra altare abſcōdatur⁊ ſacerdos. xl. diebus peniteat. Et dicit Bartho. brix. gloſator. ꝙ hec pnīa erit vt tot diebus ieiunet. ⁊ tot diebꝰ abſtineat a cōione ſa-
cr̄oꝝ. Et addit Guilh̓. Cū nō dicat ꝙ debꝫ ieiunare in pane ⁊ aqua. credo ꝙ ſufficiat ieiunare in cibo qͣdragēſimali. vel etiaꝫ ſicut ſoletieiunari in ſextis ferijs. Si ꝟo ſuꝑ altare. glonō int̓poſita palla ſtillauerit calix. ſorbeat mīſter. glo. ipſe ſacerdos ſtillās ⁊ tribus diebuspeniteat. Si ſuꝑ lintheum altaris. ⁊ ad aliudſtilla ꝑuenerit quatuor diebus peniteat. Sꝫſi vſqꝫ ad tertiuꝫ. nouē diebus peniteat. ⁊ lintheamina que tetigerat ſtilla. tribus vicibusminiſter .i. ſacerdos abluat calice ſuppoſito ⁊aqua ablutionis ſumat̉ .ſ. ī calice. Si vſqꝫ adquartū quadraginta diebus peniteat. ⁊ cumablutione faciat vt ſupra. Et dicit Guil. Credo ꝙ ſiue ſtilla ſāguinis ceciderit ſuꝑ corꝑaleſiue pallaꝫ ſiue ſuꝑ aliud indumentū ſacerdotis ſufficit facere quod hic dicit̉. niſi apud illos qͥ habent p̄ceptum ſynodale qui formā ſuper hoc traditā ſequi debēt. hec Guilh̓. Ex hͦpꝫ abuſus quorundā ſacerdotū qͥ veſtimentaetiā p̄cioſa incidūt vt caſulas. ſuꝑ quas interdū ex negligētia corpus xp̄i vel ſanguis ſtillauerit. quod tn̄ non ē faciēdum. ſed ſufficit facere ſicut eſt p̄dictū. Quod etiā ꝯfirmat Thomas d̓ argen. in compē. theo. veri. lib̓. vj. Siinquit corpus xp̄i vel ſanguis ſuꝑ pallā altaris ceciderit. vel ſuꝑ aliud veſtimentū. nō incidat̉. ſed vino lauetur ⁊ a miniſtro ſumatur.Quantū ad ſcd̓m ponit̉ cibi huius ſaluberrimi vtilitas cuꝫ dicit. Qui manducat meā carnē. Pro quo nota corpꝰ xp̄i quatuor modismanducat̉ vel ſumitur. Quidā v̓o ſumūt ſpiritualiter tm̄ vt qui accipiunt rē ſacramenti ⁊gr̄aꝫ. ⁊ nō ip̄m ſacr̄m corꝑis xp̄i. Et dicit magiſter lib̓. iiij. di. ix. Spūaliter manducat quiin vnitate chriſti ⁊ eccleſie .i. in charitate dei ⁊ꝓximi quā ſacramentū p̄ſignat manet. Et allegat ibi Aug. in lib̓. ſen. Proſꝑi. c. cxlj. Namqui diſcordat a chriſto nec carnem chriſti māducat .ſ. ſpiritualiter. nec ſanguinē bibit. quiaẜm glo. nō incorporat̉ ſpirituali corꝑi chriſti.Et idē beatus Aug. in libro de remedio penitentie. Et ponit̉ de conſe. diſt. ij. ca. Vt quid.ſpiritualē manducationē diſtinguens a ſacramentali ait. Vt quid paras dentē ⁊ ventrē tātum crede .ſ. fide formata charitate. ⁊ manducaſti. in qua manducatione efficimur corpusxp̄i myſticū. omnes ſimul efficimur vnū. magnā p̄deſtnationis habemus arrā ⁊ priuilegium. ⁊ ꝙ filij dei ſumus quoddā exꝑimentumvnde apl̓us. Vnus panis ⁊ vnū corpus multi ſumus. qui de vno pane ⁊ de vno calice ꝑticipamus. Et iſta pn̄t taliter ꝑſuaderi ſicut dictū fuit Aug. Cibus ſum grandium. crede ⁊manducabis me. nec tu mutabis me ī te ſicutcibū carnis tue. ſed tu mutaberis in me. xp̄usē indiuiſus. ergo qui veraciter recipit ipſum.
Qō
K
L