SermoXAALIA

quantitate ſicut fuit in cruce. ⁊ ſicut iam eſt incelo nec tamen excedit terminos illius forme.Secundū ꝙ ibi ſunt accidentia ſine ſubiecto.Tertiū ꝙ conuertit̉ ibi panis in corpus xp̄inec etiam annihilat̉. Quartum ꝙ corpus nōaugetur ex multaꝝ hoſtiarum conſecrationenec minuit̉ ex multarum hoſtiarū ſumptiōe.Quintū ꝙ idē corpus ī numero eſt in locꝭ pluribus ſub omnibus hoſtijs conſecratis. Sextum ꝙ qn̄ diuiditur hoſtia nō diuidit̉ corpchriſti. ſed ſub qualibet parte totus eſt xp̄us.Septimū quando tenetur hoſtia in manibus⁊ videtur oculis. corpus chriſti nec tangiturnec videtur. ſed hec tm̄modo circa ſpēs ſunt.Octauuꝫ ꝙ ſtatim cū deſinunt eſſe iſte formetunc ſtatim etiam ibi deſinit eſſe corpus ⁊ ſanguis xp̄i. Nonum ꝙ cū non ſit ibi panis ⁊ vinū. tn̄ accidentia habēt effectum eundē vt prius .ſ. inebriare. ſatiare. ⁊ huiuſmodi. Et notaꝙ dominus noſter ieſus chriſtus dicit notanter caro mea vere eſt cibꝰ. genere nobiliſſimꝰſapore ſuauiſſimus. continētia digniſſimus.⁊ efficacia mirabiliſſimus. Primo ē cibus genere nobiliſſimus. quia ē panis angelorū. panis celicus. panis deificus. panis ſuꝑ ſubſtantial̓ ⁊ non humanus. ꝓpter quod dicit̉ Sap̄.xvj. Angelorum eſca nutriuiſti ppl̓m tuum. ⁊panē de celo p̄ſtitiſti eis ſine labore. qui figuratur Exo. xvj. Uere panis angelicus. quiaipſum comedunt angeli in celo. nec pn̄t viuere ſine iſto cibo ⁊ pane. nec celū ſtaret ſi huncpanē vel cibū nō māducarēt. qꝛ ſuꝑ oēꝫ ſb̓amoīa ꝯtinet viuificat. cibat ⁊ ſatiat. hūc panemdedit nobis dn̄s ſine labore qͥ nimiꝝ a ſanctatrinitate ī vtero virginali igne ſpūſſctī ē decoctus. hic panis qͥ fuit in v̓ginis vtero ē mō ſꝑſub ſacr̄o ⁊ in deliciaꝝ fidelis aīe hortulo. vn̄Aug. ſermone d̓ natiuitate xp̄i dicit. Chriſtimpleuit in celo menſā angeloꝝ. ⁊ impleuit interra p̄ſepe nr̄m. plenitudo mēſe ipſoꝝ ꝙ ī pͥncipio erat verbū ⁊ verbū erat apud deū. ⁊ deus erat verbū. plenitudo p̄ſepis noſtri ē qꝛ caro factū ē ⁊ habitauit ī nobis. Et vt hō manducaret panē angeloꝝ creator angeloꝝ factꝰeſt hō. illi comedūt eū videndo. nos credēdoilli fruēdo. nos ſꝑando. illi capiēdo. nos amādo. illi intuendo. nos ꝯtemplando. illi intrando. nos deſiderio pulſando. Secūdo corpusaut caro xp̄i eſt cibus ſapore ſuauiſſimꝰ quodnotat̉ ī mana cū dr̄. Omne delectamentuꝫ ī ſehabentē ⁊ omnis ſaporis ſuauitatē. Dicūt qͥdam expoſitores ꝙ iudei ī deſerto veſcentesiſto cibo .ſ. māna aut cogitabant cū deſideriod̓ aliquo genere cibi ꝓtunc vel ōn cogitabantSi cogitabant vel deſiderabāt aliqd̓ genus cibi ſtatim māna in eis talē ſaporē cauſabat mirabilem tam in bonis qͣꝫ in malis. Si ꝟo non

habebāt actuale deſideriū alicuiꝰ alteriꝰ cibi.tunc nō cauſabat in comedentibus cibi ſaporem generalē ſed ſil̓em oleo ꝯſꝑſum. Ad ꝓpoſitū aūt ſapor ⁊ odor attrahunt deſideriū. cōfortāt cerebꝝ. ⁊ corꝑi dāt incremētū. Sic corpus xp̄i ſuo odore ⁊ ſapore delectat angelosī celo. recreat ſuſtētatqꝫ iuſtos ī terrꝭ. ⁊ ꝯſolatur ⁊ liberat captiuos ī inferis .i. ī purgatoriodegentes. iō qͥlibet iſtoꝝ triū pōt dicere illudCant̓ j. Trahe me poſt te curremꝰ ī odore vngētoꝝ tuoꝝ. Iſte cibus fidelit̓ comeſtꝰ ſua ſaporis ſuauitate ꝑfecte reficit mentē. cibat. cōfortat ⁊ letificat. Cuiꝰ exemplū pꝫ ī natura. dicit Ariſ. ī ꝓbleumatibꝰ. Hoīes cibati ⁊ bn̄ paſti poſt cibū ſunt ī vultū ⁊ ī ceteris mēbrꝭ ameniores ⁊ delectabiliores ⁊ floridiores ⁊ rubicūdiores. Sic deuote mentes hoīm paſte corpore xp̄i ſunt ameniores celeſti iocūditate. delectabiliores int̓na quadā dulcedine ⁊ ſaporemolliores ⁊ flexibiliores. in omi greſſu ⁊ gradu et̓ne ſalutꝭ floridiores. ī oī oꝑe bono ⁊ v̓tute rubicūdiores. hͦ videns Hiere. ꝓph̓a dixitCandidiores niue. nitidiores lacte. rubicūdiores ebore antiqͦ. pulcriores ſaphyro. Threno. iiij. Hoc figuratū ē in colore māne. de quoExo. xvj. ⁊ Num̄. xj. qd̓ erat albuꝫ ſil̓e granopuro pilo tuſū ⁊ bdellio pruine ſemīs choriādri. Albꝰ color ſignificat claritatē myſterij. int̓om̄s .n. colores albedo magꝭ hꝫ de luce. ⁊ id̓oinfirmꝰ viſus debilitat̉ ꝑ ip̄m. Sic in claritate corꝑis xp̄i carnalis aīa heſitando non credendo diſgregat̉ ⁊ confundit̉ dicens. Quomodo pōt hic dare carnē ſuam ad manducandū Ioh̓. vj. Tres .n. nature in xp̄o ſunt. corporalis. ſpūalis et diuinalis. Corꝑalis quaſigranū pilo tonſum. Ioh̓. xij. Niſi granū frumenti cadens in terrā mortuū fuerit ⁊cͣ. Pergranuꝫ intelligit xp̄m qui tuſus eſt ⁊ attritusin corpore ſuo. iuxta illud Eſa. liij. Attritꝰ eſtꝓptt̓ ſcelera noſtra. Spūalis natura eſt ad modum bdellij. ⁊ eſt arbor cuius gūmi lucidū ē ⁊amaruꝫ. Sic anima chriſti fuit lucida quo adratione. qꝛ diuino lumini vnita. Amara ꝟo qͦad ſenſualitatē. De ratōne dicit Eſa. xlij. Noerit triſtꝭ neqꝫ turbulētus. De ſenſualitate dicit xp̄s. Triſtis eſt anima mea vſqꝫ ad mortēMath̓ .xxvj. Sed diuīa natura ē ad moduꝫpruiue ſemīs choriādri. Pruina hꝫ refrigerare. ſemē choriādri īfirmitatē ſedare. Eſt eī qd̓dā olus qd̓ ē cibꝰ infirmoꝝ. qͥ gͦ īfirmꝰ ē hͦ olusmāducat. Sic corpꝰ xp̄i habet refrigerare cōcupiſcentiā ⁊ ſuſtētare infirmitatē. Sapor autē māne eſt vt dicit̉ Exo. xvj. ⁊ Num. xj. quaſi panis oleati ⁊ ſimile cum melle. Panis em̄chriſti eſt quaſi panis oleatius. qͥa diuinitusoleo vnctꝰ. psͣ. xliiij. Unxit eū oleo leticie ⁊cͣ.īmo totus gratia reſperſus. ideo dicit̉ eucha-

F

G