Feria tertia pentecoſtes

ſu veloci cecidit ⁊ mortuꝰ ē. qd̓ ille frater vidēſcepit letant̓ ridere. Cū aūt abbas ad monaſterium redijſſet queſiuit a fratre quare ſic taceret: rn̄dit. pater ſemel dixiſtꝭ mihi. vade ⁊ tace. ab illo die ſemꝑ tacui niſi fuiſſem int̓rogatus. Et abbas. quare fleuiſti cū illū ſcm̄ hominem heremitā cōicaui? ⁊ quare riſiſti cum illemalꝰ latro poſt nos cucurrit volēs nos ſpoliare vel forte necare. ⁊ cadendo in ſuis obijt peccatis? Rn̄dit ille. pater cauſa fletꝰ mei fuit iſtaquia cū cōmunicaſti heremitā iſtū infirmū. latro ſtetit foris ianuā dicēs in humilitate cordis. O ſi eēm talis qualis es tu. ⁊ heremita reſpondit in elatione mentis. hoc poſſis libētervelle. ⁊ ſic mortuus ē ⁊ damnatꝰ. Sed latro ille qͥ poſt nos cucurrit habuit ꝓpoſitū cōfitendi. nō nos ſpoliandi nec occidēdi. ⁊ ſic currēscecidit ⁊ obijt. ⁊ angeli aīam eiꝰ receperunt. ⁊ad celū cū gaudio adduxerūt. qꝛ cōtritio eiusfuit tanta ꝙ deleuit penā ⁊ culpā. ⁊ ideo riſi.id̓o nos in humilitate mētis gratiā nobis datam occulte cū gratiarūactiōe teneamus. necſuꝑbe eam alijs reuelemus. vt cum latrone celeſte gaudiū habeamꝰ. hic cōclude. Ꝙtuꝫ adſcd̓m tangit in verbis p̄miſſis ſpūſſancti ſubtilitatē. cum dicit. Deducet me in terrā rectam.Circa quod nota. hoīes diuerſimode deducūtur in hac vita. quidā em̄ ducunt̉ a ſpiritu illecebro ſeu ſenſualitatis. hi ſunt qͥ nō ẜm veritatem ſed ẜm paſſionē viuūt qui nō quod honeſtum eſt ſed delectabile in om̄ibꝰ cōſequunt̉.ſicut ductꝰ fuit ille iuuenis vecors quē muliermeretrix ſermonibꝰ ⁊ blandicijs labiorū ꝓtraxit ⁊ irretiuit. de quo dicit Salomō Prouer.vij. De feneſtra domus mee ꝑ cācellos ꝓſpexi iuuenem qui trāſiuit ꝑ plateas iuxta angulum. ⁊ mulier in habitu meretricio occurrit ei⁊ dixit. veni fruamur cupitis amplexibꝰ. ⁊ ſecutus eſt eā ſicut bos qͥ ducit̉ ad victimā. ſedille ſpūs nō ducit in terrā rectā celeſtis patrieſed eterne miſerie vbi nullꝰ ordo ſed ſempiternus horror īhabitat. Iob. x. Quia ẜm apl̓mj. Coꝝ. vj. Fornicarij adulteri molles maſculorū cōcubitores regnum dei nō poſſidebuntglo. niſi peniteant ⁊ a fornicatiōe ceſſent. Nārefert Petrus damiani. ⁊ Uincen. in li. xxvj.ſpe. hiſto. ꝙ vmbertus quidā ep̄s retulit ꝙ inmonaſterio ſancti Silueſtri quidā monachusobijt. ⁊ ab incipiente gallicantū nocturnal̓ articuli vſqꝫ ad ſcd̓am diei horā cadauer exanime (fratribꝰ circūquaqꝫ pſallētibꝰ) iacuit. Cūqꝫ ad miſſam agnꝰ dei ꝓ eo diceret̉ ſurrexit ⁊maledictiones ⁊ cōtumelias in deum incepiteuomere. ⁊ ī crucē que ſibi oblata erat vt oſcularet̉ cōſpuere ⁊ btām virgineꝫ Mariā ignominioſis obproprijs lacerare. ⁊ dixit. qͣre prome pſallitis: nā ego in īferno fui ibi mgr̄ meuſ

lucifer coronā ſuā ereā inextinguibili ardoreardētē mihi impoſuit. eiuſdēqꝫ metalli clamidem qua induebat̉ veſtiuit. Eratqꝫ hͦ clamistā feruent̓ ignita vt guttas videret̉ emittere.cū fratres eū vt penitentiā ageret admonerētille anathematizabat ⁊ oīa redēptoris nr̄i oreſacrilego cōdemnabat myſteria. Tunc monachi toto corde ꝓ eo orātes exutis veſtibus ſeꝟberātes ⁊ pugnis pectora tundētes om̄ibusqͥbꝰ valebant p̄cū generibꝰ inſudabāt. Et ecce deſperatꝰ ille ad ſe redijt ſaluatorꝭ oīpotentiam laudat. ſathane ludificatiōibꝰ abrenūciat. crucē adorat. penitentiāqꝫ flagitat. Confeſſus eſt aūt ꝙ poſt abrenūciationē ſeculi in fornicationē inciderat. qd̓ hactenꝰ celauerat laudanſqꝫ ⁊ bn̄dicēs deū vſqꝫ ad alterā diē vixit⁊ in ſcā cōfeſſione migrauit. Ecce ꝙ iſte ſpūsſenſualitatis ⁊ fornicationis hunc ad terrammiſerie finaliter duxiſſet niſi p̄cibus illorū electorū liberatꝰ fuiſſet. Id̓o ſcribit Fulgentiꝰ inmartilogio ꝙ admethꝰ rex alceſcā duxit ī vxorem. cōtigit aūt Admethū infirmari cōſuluitappollinē qūo poſſit de īfirmitate curari. rn̄ſuē ei ab appolline ꝙ curari nō poſſet niſi aliqͣꝑſona de ſuis ꝓpinqͥs volūtarie ꝓ eo moreret̉.Quo intellecto alceſca morteꝫ ſponte ſubijt ⁊ad inferna deſcēdit. quā cū hercules inueniſſꝫei cōpatiens eā ab inferis liberauit. Moral̓rhͦ exponit Hol. lec. ccvj. dicens. Mēs humana ⁊ ſenſualitas ad inuicē copulant̉ ſic̄ ſponſus ⁊ ſpōſa. vir ⁊ vxor. īfirmat̉ ſpūs qͣſi vir qn̄tēptatiōibꝰ varijs angit̉. clamās cum psͣ. vj.Miſerere mei dn̄e qm̄ infirmus ſuꝫ. ſana medn̄e. ⁊ ſic orare qn̄ mens tēptat̉ ē deū ſapiētieꝓ cōſilio petere vl̓ requirere. rn̄det aūt deꝰ ꝙoporteat ſi ſpūs debet ꝯſeqͥ ſalutē vnū de propinquis ſuis mortē volūtariā ſubire hͦ eſt carnē volūtarijſ penis mortificare. quia niſi caromoriat̉ ſpūs vitā gr̄e nō hēbit. Et hͦ ē ꝙ dr̄ adRo. viij. Si ẜm carnē vixeritꝭ moriemī. ſi aūſpū fcā carnis mortificaueritꝭ viuetꝭ .ſ. vita gr̄e⁊ gl̓ie. Caro āt ꝑ pnīam rōnabilē tādē deſcēdꝫad īferos qn̄ ī t̓rā d̓ qͣ fcā ē et̓nal̓r reu̓tit̉. Sꝫ ꝑherculē ꝟtuoſū .i. xp̄m ī reſurrectiōe generalireſuſcitabit̉ ⁊ viro ſuo .i. ſpū ꝑpetue cōiūgetCaro em̄ ī hac vitā ductrix nr̄a eē n̄ dꝫ. nec ſenſualitas ne ī illecebrꝭ ducamur. ſꝫ magꝭ ẜm ſpn̄debemꝰ ābulare. iuxͣ illā hortationem apl̓i adGal̓. v. Spū ābulate ⁊ deſideria carnis n̄ ꝑfcietꝭ. ⁊ ita ſi ſpū deducemī n̄ eritꝭ ſb̓ lege carnis⁊ ꝯcupīe q̄ ſpūi repugnat. Sic̄ d̓r ad Ro. vijUideo aliā legē ī mēbrꝭ meis r̄pugͣntē legi metis mee. Scd̓o qͥdā ſunt qͥ ducūt̉ ſpū ꝑnicioſefamiliaritatꝭ. ⁊ hͨ familiaritas cū vitioẜ vitioſa ē. ⁊ rō ē illiꝰ. vt dic̄ Hugo ī ſoli. d̓ arra aniEa ē vis amoris vt ralē te eē ncc̄e ſit qͣle eſt idqd̓ amas vt cui ꝑ affectū cōiungeris in huius

Q