Feriatertia pentecoſtes

dicit. fidelis deus qui non patiet̉ vos temptari ſuꝑ illud qd̓ poteſtis. ſed faciet cum temptatione ꝓuentū vt poſſitis ſuſtinere. id eſt. temptationibus p̄ualere. Et Augꝰ. ſuꝑ Psͣ. diabolus inqͥt plerūqꝫ vult nocere. ſed nō poteſt.quia poteſtas eiꝰ eſt ſub poteſtate dei. Naꝫ ſitantū poſſet nocere qͣꝫtū vellet. nec aliquis iuſtorū remaneret. Cui cōcordat illud Iſid̓. deſum. bo. Nō ampliꝰ temptat electos diaboluniſi qͣꝫdiu volūtas dei ꝑmittit. Id̓o dixit chriſtus diſcipulis ſuis Luc̄. vltꝭ. Sedete in ciuitate donec induamini ꝟtute exalto. ſcꝫ ex aduentu ſpūſſancti. Tertio cōſolat̉ ſpūſſanctusdulcedinē infundēdo. quia Ecc̄i. xxiiij. dicit̉.Spiritꝰ meꝰ ſuꝑ mel dulcis. Et Sapien̄. xij.O qͣꝫ ſuauis ⁊ bonus eſt dn̄e ſpūs tuus in nobis. Si qͥs hanc dulcedinē ſemel guſtauerit d̓dulcedine mūdi nō curabit. Iuxta illud Gre.Guſtato ſpiritu deſipit om̄is caro. Id̓o dicitBern̄. quē nō temptabit dulcedo illa q̄ mortēfacit dulciſſimā. Et Richardꝰ d̓ ſancto victore. Qd̓ ē cor tam lapideū vl̓ durū ꝙ diuina p̄ſentia benignitate nō emolliat ⁊ ſua dulcedienō alliciat. Tertio bonitas ſpūſſancti ē ex gr̄einfuſionē. qꝛ ip̄e ē torrēs inebrians electos ſuos pleniudine gr̄e. Sicut patet de apoſtol̓ qͦsadeo adimpleuit ſua gratia vt a iudeis muſtopleni putarent̉ Actꝭ. ij. ⁊ hoc p̄dixit dauid psͣxxxv. Inebriabunt̉ ab vbertate domus tue ⁊torrēte voluptatis tue potabis eos. Qd̓ exponit Amb̓. dicēs. Domꝰ hec eccleſia ē vbertatis domꝰ. redundātia gratiarū. torrens voluptatis ſpūſſancti. quaſi diceret. hi qͥ ſunt in eccleſia dei inebriant̉ ex vbertate gratiarū ⁊ ſpirituſſanctꝰ potat eos torrēte voluptatis. Et ſb̓dit Amb̓. ceſſauit h̓ torrēs in ppl̓o iudeoruꝫ. qꝛerat illa plebs fide arida. ſterilis oꝑbꝰ. captiua peccatis. quid em̄ flueret nō bibētibꝰ. ſꝫ contaminantibꝰ ſacros meatꝰ cū ip̄m fontē negarent? Torrēs ille iſtis ceſſauit vt nobis abundaret. ⁊ ſitim humane captiuitatꝭ auerteret ſicut torrēs in auſtro. Et ſubdit. hic ē ille torrēſvoluptatis quē in Gen̄. legimꝰ fontem qͥ inundat paradiſum. ⁊ diuidit̉ in quatuor fluminaque circūeunt totā terrā. Ex hoc etiā fonte ꝟtutes ꝓfluunt ſpirituales. prudētia temperātia. fortitudo. ⁊ iuſticia. Bonꝰ fons gr̄e ⁊ ſplēdoris eiuſdēqꝫ nature. cuiꝰ ⁊ illud flumen eſt.de quo in psͣ. xliij. dicit. Fluminis impetꝰ letificat ciuitatē dei. hec Amb̓. De hoc fonte ſpirituſſancti ex qͦ haurimus aquas gr̄aruꝫ dicitpsͣ. xlj. Quēadmodū deſiderat ceruꝰ ad fontes aquarū. ita deſiderat aīa mea ad te deus.Ad hunc fontē debet quilibet noſtrū currerequaſi ceruꝰ nō ſitiens veneno ſerpentū. ſed viuam aquā gratiarū qua mētis īterna inundātur. peccata lauant̉. ⁊ occultorū errores mun-

dant̉. Quarto apparet bonitas ſpūſſancti ex hgr̄e ſubtractiōe. Sicut em̄ ex bonitate ſua nobis gr̄am infundit. ſic ex eadē bonitate nobisgratiā interdū ſubtrahit. ⁊ hͦ facit ꝓpter multas cauſas. Prima vt ꝓpria cōfidētia euitet̉.ſi em̄ homo ſꝑ haberet gr̄am ſpūſſancti poſſet de ſua ſanctitate ꝯfidere. ⁊ ſe cū nihil ſit aliqͥd eē reputare cū dicat psͣ. viij. Quid eſt homo ꝙ memor es eiꝰ aut filiꝰ hominis qꝛ reputas eū. q. d. nihil ē niſi cinis ⁊ puluis. Qui ergo reputat ſe aliquid eē cū nihil ſit ſeip̄m ſeducit. id̓o ſancti ⁊ electi hoīes quanto ꝑfectioresſunt tanto humiliores exiſtunt. Sicut abraaꝫqui dixit. Gen̄. xviij. Loquar ad dn̄m cū ſimcinis ⁊ puluis Et ſanctꝰ paulꝰ qͥ ait. j. Coꝝ. xvGr̄a eiꝰ ī me vacua nō fuit .i. carēs bonis operibꝰ. poſtea dixit ſe pͥmū int̓ pctōres. j. Thim̄.j. chriſtꝰ ieſus venit in hūc mūdū peccatoresſaluos facere quorū pͥmꝰ ego ſum. intellige int̓illos qͥ de peccato ad gratiā reuocant̉. quia hͦreuocatio fuit in paulo valde mirabilis ꝓpterquod eccleſia eā ſolēnizat. ⁊ ſic li pͥmus excellētiam notat vocationis. ⁊ ſimiliter legit̉ de beato Franciſco qͥ dixit ſe eē maximū peccatorētotiꝰ mūdi. ⁊ hͦ cōtingit ex eo ꝙ qͣꝫto ſeip̄os recognoſcūt. tāto magis ſe indignos dep̄hendedunt. iuxta illud Gregꝭ. iij. moral̓. Sancti viriquo altiꝰ apud deū ꝟtute dignitatis ꝓficiunteo ſubtiliꝰ ſe indignos eē dep̄hendūt. quia dūꝓpinqui luci fiunt quicqͥd eos in ſeipſis latebat inueniunt. ne ergo bonꝰ hō cadat in ſpiritualē ſuꝑbiam que aliqn̄ peior ē ⁊ magis nociua qͣꝫ ſecularꝭ pōpa. id̓o deꝰ aliqn̄ ſb̓trahit ſibi gr̄aꝫ ſpūalēqꝫ ꝯſolationē. Et etiā ne hō credat a ſeip̄o hr̄e illā gr̄am vel ex meritꝭ ſuis. ſedvt cognoſcat ꝙ illa gr̄a det̉ ſibi ex fola ſpūſſcibonitate ⁊ liberalitate ⁊ non ꝓ pt̓ ſua merita.nā minimā guttā bonitatꝭ dei nō poſſumꝰ mereri a nobiſmetipſis. Scd̓a cā vt hō cōprobet̉vult em̄ ſpūſſcūs int̓dū gr̄am ſb̓trahe̓ ab hoīevolēs eū ꝓbare vtrū velit abire ⁊ cōſolatiōea creaturꝭ q̄rere qn̄ ꝯſolatiōeꝫ n̄ pōt ab eo hr̄eſicut ꝓbat ſponſus fidē ⁊ dilectiōeꝫ ſue ſponſeꝟbi gra. vt mercator ſil̓aret ſe ire ad nūdinas⁊ abſconderet ſe in domo volēſ videre q̄ vxorfaciat eo abſente vl̓ qͥd loqͥ de eo velit vel ſi d̓receſſu eiꝰ doleret. vel de reditu gauderet Sicſpūſſanctꝰ aliqn̄ tardat venire cum dulcedingr̄e ſue vt ſic ꝓbet ꝯſtantiā fidelis aīe an velitaliū virū accipere eo abſente. vel velit ſe propter eum ab adulterio ſpirituali continere. iōeſt. an velit cōſolationē alienam a creaturis qͥrere vel ſi velit libenter ſine conſolatione eſſe.vel vtrum velit firmiter ſtare ⁊ nō ab eo recedere. Si aūt querit anima conſolationē a creaturis poſtqͣꝫ diuinā amiſit facit ſicut muliq̄ abſente viro ꝓprio ad aliū ſe tranſfert. ideo

N