Feria tertia pentecoſtes

nit ⁊ amor ita. Ideo mortui cōquerunt̉ pͥncipaliter de tribꝰ. Primo de malis executoribꝰquorū quidā legata diminuūt ⁊ defalcant. qͥdam diferunt ⁊ ꝓlongant. quidā totaliter auferūt ⁊ vſibꝰ ſuis appropriāt ⁊ ꝑmittunt miſeros ſpūs eiulare ⁊ clamare in purgatorio. duꝫip̄i tripudant ⁊ cantāt in cōuiuio. ecce qualisdilectio ipſorū ad mortuos. id̓o poſſunt dicere illud Eſa. xxviij. Poſuimꝰ mendaciū ſpemnoſtrā. Similiter illd̓ Thren̄. iij. Perijt ſpesinea ⁊ finis meꝰ. Scd̓o cōquerunt̉ de ꝑuerſisſacerdotibꝰ. qui defunctꝭ nocēt tripliciter. primo eos defraudāt debitis or̄onibus. ſecūdoabutunt̉ eorū legatis ⁊ oblationibꝰ. tertio male viuēdo faciūt ſe indignos dei ⁊ ſanctorū exauditionibꝰ. Ioh̓. ix. Scimꝰ qm̄ deus peccatores nō exaudit. ſed ſi quis dei cultor eſt ⁊ eiꝰvoluntatē facit hūc exaudit. vnde iſti poſſuntdicere Eſa. xx. Heccine erat ſpes nr̄a ad quosꝯfugimꝰ in auxiliū vt liberarēt. quaſi diceretſed nō liberāt. Tertio ꝯquerunt̉ de ingratisheredibus qui eorū bona ꝑ labores ⁊ tedia q̄ſita iā occupant in iocūditate. filijs fratribusvxoribꝰ filiabus cōſanguineis ⁊ extraneis aſſignatis qui om̄es illos obliuioni tradiderūt.ac ſi eorū bona nunqͣꝫ vidiſſent quorū aliqͥ bona parentum expendunt in luxurijs. aliqui eamutuāt ꝓ vſurꝭ. Sꝫ de vilioribꝰ ⁊ de minimisdant forte vnū fruſtū vix nigri panis ad magis ſemel in hebdomada. Aliqui ſunt peſſimiqui nec eos habēt in memoria. vn̄ de defunctꝭſic dolētibꝰ deceptis exponi poteſt illd̓ Zach̓.ix. Dolebas nimis acharon quoniā cōfuſa ēſpes eius. Acharon interp̄tat̉ tribulatio ſpiritus. ⁊ ſignificat ſpiritꝰ in purgatorio exiſtētes quorū ſpes quā habuerūt de amicis cōfuſa eſt. Sed ꝑ oppoſituꝫ deꝰ facit qͥ ſatis diligitviatorem dū viuit. ſed longe ampliꝰ poſt mortem Ioh̓. xiij. Cum dilexiſſet ſuos qͥ erant inmundo. in finem. id eſt. in ꝑpetuū dilexit eos.Hiere. xxxj. In charitate ꝑpetua dilexi te. Etideo vt inquit psͣ. xxxix. Beatus vir cuiꝰ ē nomen dn̄i ſpes eius ⁊ nō reſpexit in vanitates⁊ inſanias falſas. Et iteꝝ Ecc̄i. xxxj. Beatusvir qui nō ſperauit in theſauris pecunie videlicet quos ꝑ manus amicorū relinqueret poſtmorte diſꝑgendos. ſed ſperauit in deū qͥ eumin tribulatione liberauit ⁊ nō dereliqͥt. Quarto oſtēdit deus dilectionē ſuam in hͦ ꝙ nobistemꝑat voluptatē plurime affluentie. vnd̓. ij.Theſſal̓. ij. Dilexit nos ⁊ dedit cōſolationemeternā. q̄ ⁊ qͣꝫta ſit ſancti exprimere nittunt̉ ⁊nō poſſunt. Augꝰ d̓ moribꝰ eccl̓ie. Quanta inquit ē pulchritudo iuſticie. tanta ē iocūditasleticie ⁊ lucis. hoc ē īmutabilis veritatꝭ aqꝫ ſapientie vt etiam ſi nō liceret in ea manere amplius qͣꝫ vniꝰ diei hora. ꝓpt̓ hͦ ſolū innumera

biles anni huiꝰ vite pleni delitijs ⁊ circūfluentia bonorū tꝑaliū recte meritoqꝫ cōtemneret̉.Et Criẜ. de reparatione lapſi. Et cōtinue inquit oportet tormēta ꝑferre ſi ip̄am gehennāꝑuo tꝑe tolerarē ꝓ eo vt chriſtū poſſemꝰ videre in gloria venientē numero ſanctorū ſociarinōne erat dignū pati om̄e qd̓ ē triſte mō. vt tāti boni tāteqꝫ glorie ꝑticipeſ haberemur. q. d.ſic. Ad quā gloriā ꝑducat.Feria tertia penteco. Sermo pͥmꝰ.Piritus tuꝰ bonus deducet me in terrā rectā. Psͣ.cxlij. Plini. in ſpecu. natu. lib̓. viij. c. v. Si elephas hoīem errantē ſibi obuiū viderit in ſolitudine. pͥmū ne ip̄m terreat aliquātulū de viaſe ſubtrahit ⁊ tūc gradū figit ⁊ paulatim ip̄mp̄cedēs viā ei on̄dit. ⁊ ſi draco ei occurrerit ꝓhoīe defendēdo cū eo pugnat ⁊ virilit̓ ſe opponit. ⁊ hͦ potiſſimū dr̄ facere qn̄ habet iuuenestimet em̄ ꝙ hō q̄rat fetus ſuos. ⁊ id̓o ſe de homine pͥmo expedire d̓ſiderat. vt ſic ſecuriꝰ poſſit filios ſuos ⁊ eo cautiꝰ cuſtodire. Moralit̓ꝑ elephantē qd̓ ē aīal magnū intellige p̄latumqͥ ē magnꝰ in dignitate. qꝛ dicit Innoc. tertiꝰde maio. ⁊ obediētia. ad cōſtantinū imꝑatorēc. Solite. Quāta int̓ ſolē ⁊ lunā tanta int̓ pōtifices ⁊ reges differētia cognoſcat̉. vbi dicitglo. Cū terra ſit ſepties maior luna. ſol aūt occies maior terra. reſtat vt pontifical̓ dignitasquadrageſies ſepties ſit maior regali dignitate. In qͣ glo. laurētij notat̉ maioritas p̄latorūIſti em̄ p̄lati ſi viderint errare hoīes in ſolitudine huiꝰ mūdi. debēt eos benigna monitiōep̄cedere. ⁊ in viā rectā reuocare. vel eis viamꝟitatis oſtēdere. Quia dicit Inno. di. lxxxiij.c. error. Error cui nō reſiſtit̉ approbat̉. ⁊ veritas cū minime defenſat̉ opprimit̉. Sꝫ ſpūalit̓ꝑ elephantē ſubaudi ſpm̄ſcm̄ ꝓpt̓ ꝓprietateseius Eſt em̄ elephas animal vald̓ benignumqꝛ caret felle vt dicit Ariſtꝭ. ita ſpūſſanctꝰ ē benignꝰ. Sapiē .j. Spūs ſapiētie benignꝰ ē. Nālicet in pͥncipio nob̓ cū quodā terrore appareattn̄ ſtatim poſt vl̓ in eodē momēto nobis ſuamp̄ſentiā ſpū benignitatis atqꝫ lenitatꝭ cōtemperat. Sic̄ figuratū eſt Heſter. xv. Ꝙ heſter cuncta ingreſſa ꝑ ordinē hoſtia vbi ille ſedebat inſolio regni indutꝰ veſtibꝰ regijs auro fulgenseratqꝫ terribil̓ aſpectu. cūqꝫ eleuaſſet rex faciem ⁊ ardentibꝰ ocl̓is furorē pectoris indicaſſet. regina hͦ vidēs corruit ī pallorē colore mutato laſſum ſuꝑ ancillā caput inclinauit. Conuertitqꝫ deꝰ ſpm̄ regis in māſuetudinē ⁊ feſtinās exiliuit d̓ ſolio ⁊ ſuſtētās eā vlnis ſuis bladiebat̉ ei. Tūc illa ait. vidi te dn̄e qͣſi angeluꝫdei ⁊ cōturbatū ē cor meum p̄ timore gl̓ie tue.ac rex ꝯſolabat̉ eā Per reginā hāc pōt ītelligi